#ArtIsMyLife | Η Ζιζέλ

Giorgos Moutafis for SolidarityNow

«Το τραγούδι είναι το πάθος μου. Όταν τραγουδάω αισθάνομαι πολύ καλά. Η μουσική με εμπνέει»

Τα κορίτσια τελείωσαν την πρόβα τους και προχωράμε όλοι μαζί στα μικρά δρομάκια της Βόλβης. Ο Μόρια αρχίζει και τραγουδάει ένα δικό του τραγούδι. Του ζητάμε να μας κάνει μια μικρή μετάφραση. «Με λίγα λόγια, οι στίχοι λένε ότι η αγάπη είναι κροκόδειλος» μάς εξηγεί και τα δυο από τα τρία κορίτσια σκάνε στα γέλια και αρχίζουν και τον πειράζουν. Η Ζιζέλ μόνο χαμογελάει. Έχει σφίξει τα χέρια της μπροστά στο στήθος της, σα να έχει πάρει μια στάση άμυνας.

Η Ζιζέλ έχει ράστα μαλλί και είναι πολύ ψηλή, μοιάζει μεγαλύτερη από την ηλικία της, αλλά είναι 15 χρονών και είναι το νεότερο μέλος της μπάντας. Είναι αρκετά ντροπαλή και πολύ συνεσταλμένη, αλλά τρομερά ταλαντούχα. Συγκεκριμένα, τραγουδάει και γράφει ποιήματα. Όταν μιλάει για τα πράγματα που αγαπάει περισσότερο, τη μουσική και τη λογοτεχνία, τα χέρια της ελευθερώνονται και το πρόσωπο της ζωντανεύει. Η Ζιζέλ ζει στη Βόλβη μαζί με τον πατέρα της και τον αδερφό της. Πριν βρίσκονταν στη Μόρια, στη Λέσβο. Φέτος τον Ιούλιο θα κλείσουν ένα χρόνο διαμονής στην Ελλάδα, αλλά η Ζιζέλ ευελπιστεί ότι σύντομα θα μπορέσουν να πάνε οικογενειακώς στο Βέλγιο για να συναντήσουν τη μητέρα της που πλέον ζει μόνιμα εκεί.

Συζητάμε για το Κονγκό και τη ζωή της εκεί. «Μου λείπει πολύ το σχολείο μου στη Κινσάσα. Σχολείο πήγα μέχρι την Γ’ Γυμνασίου. Μου λείπουν οι φίλοι μου, οι δραστηριότητες που έκανα. Μου λείπουν τα πάντα από το Κονγκό. Τα Σάββατα πηγαίναμε εκδρομές με την οικογένειά μου», μας λέει γεμάτη νοσταλγία. Η αγάπη της για τη μουσική ξεκίνησε από τότε που ήταν μικρή. Συγκεκριμένα, συμμετείχε σε μια εκκλησιαστική παιδική χορωδία. Τα γκόσπελ τραγούδια είναι τα αγαπημένα της. Στην μπάντα μπήκε πριν μερικούς μήνες. Όλοι την υποδέχτηκαν με πολύ χαρά και θέρμη. «Αποφάσισα να συμμετέχω στο συγκρότημα επειδή μου αρέσει το τραγούδι. Το τραγούδι είναι το πάθος μου», τονίζει η Ζιζέλ. «Όταν τραγουδάω αισθάνομαι πολύ καλά. Η μουσική με εμπνέει», σπεύδει να συμπληρώσει.

Στην Ελλάδα πηγαίνει σχολείο και όπως μας λέει έχει και τρεις φίλες, την Αθανασία, τη Μαρίνα και την Έλενα. «Μου αρέσει πολύ το σχολείο, αλλά δυσκολεύομαι γιατί τα πάντα είναι στα ελληνικά» μας λέει η Ζιζέλ, η οποία θέλει να σπουδάσει λογοτεχνία. Τη ρωτάμε για τη ζωή της στη Βόλβη και μας εξομολογείται ότι όταν έφτασαν εδώ με τον πατέρα της και τον αδερφό της, τα πράγματα ήταν δύσκολα. Τότε δεν πήγαινε σχολείο και αναγκαζόταν να μένει στο σπίτι όλη την ημέρα, με αποτέλεσμα να βαριέται. «Η ζωή μου στο Κονγκό ήταν πολύ διαφορετική. Αρνιόμουν να αποδεχτώ το γεγονός ότι έμενα σπίτι και δεν έκανα τίποτα. Μου ήταν πολύ δύσκολο», σημειώνει η Ζιζέλ. Τη ρωτάμε ποια είναι τα όνειρά της και μας απαντάει ότι όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει τραγουδίστρια ή αεροσυνοδός.

Η Ζιζέλ μαζί με τον Μόρια, τον Ρίτσαρντ, τη Σάρα και την Τερέσα τραγούδησε γκόσπελ στην 15η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης, ενώ παράλληλα απήγγειλε ποιήματα.


*Η Ζιζέλ είναι ωφελούμενη του προγράμματος «Κέντρα Υποστήριξης Παιδιού και Οικογένειας» το οποίο υλοποιείται από το SolidarityNow με την υποστήριξη της UNICEF και τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τμήμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας.

**Ο Διεθνής Οργανισμός Γαλλοφωνίας χρηματοδοτεί την εκμάθηση της γαλλικής γλώσσας σε αιτούντες άσυλο, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

***Η Ηλιακτίδα ΑΜΚΕ με χρηματοδότηση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες διαχειρίζεται τη Δομή Φιλοξενίας της Βόλβης μέσω του Ι.Α.Τ.Α.Π.