#iamstrong | Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΑΣΑΝΙΝ


«Εδώ δε χρειάζεται να απολογηθώ σε κανέναν»

«Η τελευταία φορά που έκλαψα ήταν πριν δυο βδομάδες. Άκουσα αραβική μουσική και σκέφτηκα τη μητέρα μου που έχει πεθάνει. Η τελευταία φορά που γέλασα όμως ήταν… σήμερα, ναι σήμερα

Κάπως έτσι ξεκινά η συζήτηση με τον Χασανίν από το Ιράκ.

Ιράκ – Τουρκία – Ελλάδα. Λέσβος, Μαλακάσα, Αθήνα. Και πριν από τον τελικό, μέχρι στιγμής, σταθμό του, την Αθήνα, Αίγυπτος – Λίβανος – Ιορδανία – Συρία.

Ο Χασανίν αναφέρει χώρες και πόλεις, ατελείωτες μετακινήσεις και σταθμούς, σαν να πρόκειται για απλούς σταθμούς τρένου. Τώρα πια μπορεί να μιλά έτσι, μας λέει. Κάθε μία χώρα από αυτές όμως επιφύλασσε κάτι για αυτόν – τις περισσότερες φορές κάτι δυσάρεστο. Η μεγαλύτερη πληγή για τον 29χρονο Χασανίν είναι αυτό που τον περίμενε στην ίδια του τη χώρα και που τον ανάγκασε σε ένα μέλλον μακριά από αυτή.

Ο Χασανίν είναι γκέι.

Αυτό συνεπαγόταν κάτι σαν μια καταναγκαστική συνθήκη – δηλαδή ότι στη χώρα του ο Χασανίν ήταν αναγκασμένος να κρύβεται, να ζει μια διπλή ανομολόγητη ζωή φοβούμενος τις αντιδράσεις της οικογένειάς του αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού του κύκλου – ο οποίος είχε και εξακολουθεί να έχει για την οικογένειά του ιδιαίτερη σημασία.

Ατυχή γεγονότα τον έφεραν τελικά αντιμέτωπο με τους δικούς του, υποχρεωμένο να απολογηθεί για αυτό που είναι και που νιώθει. Άρχισε να φοβάται για τη ζωή του και έτσι πήρε την απόφαση να φύγει από το Ιράκ αναζητώντας την ασφάλεια μακριά από την οικογένεια -την οικογένεια που είναι πια μακριά του, όχι μόνο σε χιλιομετρική απόσταση.

Αναγκάστηκα να μάθει να ζει κρυμμένος και παρά τα εμπόδια κατάφερε παράλληλα να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο, ενώ στη συνέχεια εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε μεγάλη Ιρακινή εφημερίδα. Ανάμεσα σε αυτά βέβαια έβρισκε πάντα χώρο για τα χόμπι του – είναι ένας επιτυχημένος ερασιτέχνης τραγουδιστής, φωτογράφος αλλά και μοντέρ, ιδιότητα που τον οδήγησε και στη σκηνοθεσία του δικού του βίντεο-κλιπ!

Πάντα, όπως δηλώνει ο ίδιος, διατηρεί το χαμόγελό του, την αισιοδοξία του, την αγάπη του για τις ποικίλες δραστηριότητες που τον συγκινούν αλλά και τη ζωντάνια των ονείρων του για το μέλλον. Σήμερα που μιλάμε μαζί του, όλα αυτά αποτυπώνονται στο πρόσωπό του –είναι πολύ χαμογελαστός, με μάτια που συνηγορούν στην πίστη που έχει ότι αφού επέζησε μέχρι σήμερα, θα τα καταφέρει πολύ καλύτερα στο μέλλον. Για την ακρίβεια πιστεύει σε ένα όμορφο μέλλον, πολύ ομορφότερο από το παρελθόν.

Μετά από τους τόσους γεωγραφικούς σταθμούς, τις αμέτρητες προσπάθειες επιβίωσης, τον αγώνα για τη διατήρηση της αξιοπρέπειάς του, ο Χασανίν ζει στην Αθήνα. Σταδιακά αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις του με δύο από τα αδέρφια του, με τα οποία επικοινωνεί και γνωρίζουν τί κάνει και πώς είναι, αλλά τα οποία τον προειδοποιούν ότι δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Δεν υπάρχει εκεί χώρος αποδοχής και υποδοχής για τον Χασανίν.

Δεν τον πειράζει όμως, τους αγαπά όλους -από μακριά. Τώρα κοιτά μόνο μπροστά. Προσπαθεί να μάθει ελληνικά και αγγλικά και δε σταματά να εξερευνά την Αθήνα που για εκείνον είναι τώρα η νέα πατρίδα, μια πατρίδα που επιθυμεί να φωτογραφίζει συνέχεια και στην οποία αισθάνεται ελεύθερος.

«Η πιο όμορφη εμπειρία είναι η θάλασσα! Ναι, η θάλασσα είναι εμπειρία! Έχω πάντα γεμάτο το σάκο που βάζω στην πλάτη μου με πράγματα που θα μου φανούν χρήσιμα σαν να πηγαίνω ταξίδι. Έτσι βγαίνω και γίνομαι ένας εξερευνητής της πόλης».

Όνειρό του είναι να γίνει φωτορεπόρτερ.

Άλλο του όνειρο είναι να μπορέσει να κοιμηθεί ήσυχος. Να μη φοβάται πια τη φωτιά. Ο φόβος αυτός είναι αποτέλεσμα των απάνθρωπων συνθηκών διαβίωσης του Χασανίν, και χιλιάδων άλλων προσφύγων, στη Μόρια της Λέσβου.

Ο Χασανίν σιγά-σιγά αφήνει πίσω τα δυσάρεστα και σκέφτεται το μέλλον. Ένας άνδρας 29 χρονών που βλέπει πια τη ζωή μπροστά του να ξεδιπλώνεται χωρίς φόβο και περιορισμούς. Μας εξομολογείται πως τώρα αισθάνεται ότι μπορεί να ζήσει ως ισότιμο και περήφανο μέλος σε μια κοινωνία που ο σεξουαλικός προσανατολισμός δεν είναι κριτήριο διαχωρισμού ανθρώπου από άνθρωπο.

Γιατί δεν είναι.


*Ο Χασανίν διαμένει σε δομή της οργάνωσης στο πλαίσιο του προγράμματος ‘Safe Refugee| Ασφαλής Πρόσφυγας’ που υλοποιεί το SolidarityNow και το οποίο αποτελεί μέρος του προγράμματος Έκτακτης Ανάγκης Υποστήριξης για την Ένταξη & τη Στέγαση, ESTIA, της Ύπατης Αρμοστείας του Ο.Η.Ε. για τους Πρόσφυγες και χρηματοδοτείται από την Υπηρεσία Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Πολιτικής Προστασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ECHO).

** Μέσω του προγράμματος Safe Refugee | Ασφαλής Πρόσφυγας, το SolidarityNow παρέχει στέγαση σε ΛΟΑΤΙ πρόσφυγες, σε ανεξάρτητα διαμερίσματα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Όσοι και όσες συμμετέχουν στο πρόγραμμα λαμβάνουν δωρεάν υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, νομικής συμβουλευτικής, συμμετέχουν σε εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες και είναι μέλη ενός ευρύτερου δικτύου υποστήριξης που στοχεύει στη βελτίωση των συνθηκών ζωή τους και στην υποστήριξή τους κατά τη διάρκεια διαμονής τους στην Ελλάδα.