#STRANDED | Ο ΤΖΑΜΑΛ

Giorgos Moutafis for SolidarityNow

Τζαμάλ Νταούντ, 39 χρονών, 2 μήνες στη Λέσβο

«Αν δεν έχω καμία ελπίδα, θα πεθάνω»

«Με λένε Τζαμάλ Νταούντ και είμαι 39 χρονών και κατάγομαι από το Αλέπο της Συρίας. Στη Συρία δούλευα ως οδηγός ταξί. Το σπίτι μας καταστράφηκε λόγω του πολέμου. Στον Ελαιώνα ζω μαζί με τη γυναίκα μου τη Φεϊρούζ, 35 χρονών και τα παιδιά μας. Έχουμε δύο αγόρια, 14 και 15 χρονών και μία κόρη 12 χρονών. Μαζί μας μένει και ο 19χρονος ξάδελφος της γυναίκας μου, ο Φέρσε. Η μητέρα του βρίσκεται στην Τουρκία. Θέλει να έρθει στη Μυτιλήνη αλλά δεν έχει τα χρήματα. Στο νησί, ήρθαμε πριν δύο μήνες. Πρώτα ζούσαμε σε μια μικρή σκηνή, τώρα ζούμε όλοι μαζί σε μια μεγαλύτερη.

Ξέρετε πώς είναι η ζωή εδώ στον Ελαιώνα. Μπορείτε να τη δείτε. Δεν υπάρχει ζωή, αλλά είναι καλύτερα από την Τουρκία. Έφτιαξα και μια μικρή σκηνή για το σκυλί μας και της έδωσα και αριθμό, το νούμερο 1. Τον Πούπι, έτσι τον ονομάσαμε, τον βρήκαμε εδώ στη Μόρια. Νιώθουμε πολύ κουρασμένοι καθώς όλα εδώ είναι πολύ δύσκολα, αλλά προτιμούμε να μείνουμε εδώ ένα και δύο χρόνια παρά να πάμε στην Τουρκία. Στην Τουρκία δεν αγαπάνε τους Κούρδους.

Η ζωή στη Μόρια περνάει. Μαζεύουμε ξύλα από το βουνό, ανάβουμε φωτιά και καθόμαστε γύρω από αυτήν. Παίζουμε με τον Πούπι και τον πηγαίνουμε μακρινές βόλτες στη θάλασσα. Εδώ υπάρχουν 2 τουαλέτες, οι οποίες είναι αρκετά μακριά από τη σκηνή μας.

Αν δεν έχω καμία ελπίδα, θα πεθάνω. Θέλω μόνο τα παιδιά μου να πάνε σχολείο και η κόρη μου να είναι χαρούμενη. Θέλω και ένα ζεστό σπίτι για να ζήσουμε. Δε θέλουμε τίποτε άλλο».