Ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα «Κοινωνική Ενσωμάτωση Μεταναστών και Νέων μέσω της Επιχειρηματικότητας – MySite»

Alexandros Avramidis

23 Νέοι -Έλληνες και πρόσφυγες/μετανάστες- Υποστηρίχθηκαν

για να γίνουν οι Επαγγελματίες του Αύριο

Το SolidarityNow ολοκλήρωσε την υλοποίηση του προγράμματος «Κοινωνική Ενσωμάτωση Μεταναστών και Νέων μέσω της Επιχειρηματικότητας» (MYSITE) σε μία γιορτή για την επιχειρηματικότητα, την εργασία και την κοινωνική ένταξη, στο Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων | Blue Refugee Center, στη Θεσσαλονίκη.

Το πρόγραμμα διήρκησε 18 μήνες και ήταν το αποτέλεσμα της συνεργασίας πέντε οργανώσεων από πέντε διαφορετικές Ευρωπαϊκές χώρες, που κοινό στόχο τους έθεσαν την ανάδειξη της επιχειρηματικότητας ως μέσο βιοπορισμού και οικονομικής ανεξαρτησίας για τους νέους, την προώθηση της κοινωνικής ένταξης των μεταναστών ή/και προσφύγων, καθώς και την επανένταξη των νέων στην αγορά εργασίας, στις πέντε συμμετέχουσες χώρες (Ελλάδα, Κύπρος, Μάλτα, Ιταλία, Ισπανία).

Η εκδήλωση για την ολοκλήρωση του MYSITE πραγματοποιήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου στο πλαίσιο διεξαγωγής του 1ου Φεστιβάλ Καριέρας | Job Fair του SolidarityNow.

Ταυτόχρονα, οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση για το MYSITE είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν παρουσιάσεις αναφορικά με ποικίλα θέματα που εμπίπτουν στο πεδίο της επιχειρηματικότητας και διασύνδεσης με την αγορά εργασίας, όπως:

  • Προγράμματα απασχολησιμότητας, στρατηγικής και προτεραιοτήτων του SolidarityNow
  • Παρουσίαση των βέλτιστων πρακτικών για τη διεξαγωγή προγραμμάτων επιχειρηματικότητας
  • Παρουσίαση των αποτελεσμάτων του προγράμματος, ενώ

και οι μαθητές, μέντορες και η εκπαιδεύτρια μίλησαν για τις προσωπικές τους εμπειρίες στο πρόγραμμα.

Το MYSITE είχε τρεις επιμέρους στόχους δράσεων οι οποίοι επιτεύχθηκαν κατά τους 18 μήνες υλοποίησής του και περιλάμβαναν την εκπαίδευση 23 νέων στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη (Έλληνες και πρόσφυγες/μετανάστες) σε βασικά θέματα επιχειρηματικότητας και στην παροχή κατ’ ιδίαν συμβουλευτικής υποστήριξης από έμπειρους επιχειρηματίες (μέντορες), τη δημιουργία 20 επιχειρηματικών πλάνων με την υποστήριξη των εκπαιδευτών και των μεντόρων, ενώ στο πλαίσιο του διενεργήθηκε έρευνα σχετικά με το επιχειρηματικό τοπίο και τις θεσμοθετημένες ευκαιρίες στήριξης της επιχειρηματικότητας για νέους και μετανάστες στην Ελλάδα.

Για την έρευνα, το SolidarityNow εξέτασε τις συνθήκες της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα όσον αφορά τους νέους και τους μετανάστες, διενεργώντας συνεντεύξεις με εμπειρογνώμονες, νέους Έλληνες και νέους μετανάστες επιχειρηματίες. Η έκθεση που συντάχθηκε περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με το ελληνικό νομικό, πολιτικό και θεσμικό πλαίσιο, τις ευκαιρίες και τα μέτρα διευκόλυνσης για την επιχειρηματικότητα, τις προκλήσεις και τους φραγμούς για τους επιχειρηματίες καθώς και τις συστάσεις για τη δημιουργία ενός καλύτερου, φιλικότερου προς την επιχειρηματικότητα περιβάλλοντος για τους μετανάστες και τους νέους στην Ελλάδα.

Βρείτε περισσότερα για τα αποτελέσματα της πολύ ενδιαφέρουσας έρευνας εδώ: https://www.solidaritynow.org/wp-content/uploads/2019/05/Greece-National-Report.pdf.


*Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε με χρηματοδότηση του προγράμματος Erasmus+ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και υλοποιήθηκε σε πέντε χώρες της ΕΕ από τους παρακάτω εταίρους: SolidarityNow (Ελλάδα), Asociacion Socio Educativa Llere (Ισπανία), S.F.Or. Centro Studi Formazione Orientamento (Ιταλία), Aequitas (Κύπρος) και The People for Change Foundation (Μάλτα), ως κύριος εταίρος (project leader).

**Το Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων | Blue Refugee Center, που ξεκίνησε να λειτουργεί το 2016, υποστηρίζεται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

και οι μαθητές, μέντορες και η εκπαιδεύτρια μίλησαν για τις προσωπικές τους  εμπειρίες στο πρόγραμμα.

Το MySite είχε τρεις επιμέρους στόχους δράσεων οι οποίοι επιτεύχθηκαν κατά τους 18 μήνες υλοποίησης του και περιλάμβαναν την εκπαίδευση 23 νέων στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη (Έλληνες και πρόσφυγες/μετανάστες) σε βασικά θέματα επιχειρηματικότητας και στην παροχή κατ’ ιδίαν συμβουλευτικής υποστήριξης από έμπειρους επιχειρηματίες (μέντορες), τη δημιουργία 20 επιχειρηματικών πλάνων με την υποστήριξη των εκπαιδευτών και των μεντόρων, ενώ στο πλαίσιο του διενεργήθηκε έρευνα σχετικά με το επιχειρηματικό τοπίο και τις θεσμοθετημένες ευκαιρίες στήριξης της επιχειρηματικότητας για νέους και μετανάστες στην Ελλάδα.

Για την έρευνα, το SolidarityNow εξέτασε τις συνθήκες της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα όσον αφορά τους νέους και τους μετανάστες, διενεργώντας συνεντεύξεις με εμπειρογνώμονες, νέους Έλληνες επιχειρηματίες και νέους μετανάστες επιχειρηματίες. Η εθνική έκθεση που προέκυψε περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με το ελληνικό εθνικό πλαίσιο, το νομικό, πολιτικό και θεσμικό πλαίσιο, τις ευκαιρίες και τα μέτρα διευκόλυνσης για την επιχειρηματικότητα, τις προκλήσεις και τους φραγμούς για τους επιχειρηματίες καθώς και τις συστάσεις για τη δημιουργία ενός καλύτερου, φιλικότερου προς την επιχειρηματικότητα περιβάλλοντος για τους μετανάστες και τους νέους στην Ελλάδα.

Βρείτε περισσότερα για τα αποτελέσματα της πολύ ενδιαφέρουσας έρευνας εδώ: https://www.solidaritynow.org/wp-content/uploads/2019/05/Greece-National-Report.pdf.

 

*Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε με χρηματοδότηση του προγράμματος Erasmus+ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και υλοποιήθηκε σε πέντε χώρες της ΕΕ από τους παρακάτω εταίρους: SolidarityNow (Ελλάδα), Asociacion Socio Educativa Llere (Ισπανία), S.F.Or. Centro Studi Formazione Orientamento (Ιταλία), Aequitas (Κύπρος) και The People for Change Foundation (Μάλτα), ως κύριος εταίρος (project leader).

**Το Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων | Blue Refugee Center, που ξεκίνησε να λειτουργεί το 2016, υποστηρίζεται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

To 1o Φεστιβάλ Καριέρας για πρόσφυγες και μετανάστες είναι γεγονός – και δη πετυχημένο!

Alexandros Avramidis

Στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου, 2019, διοργανώνουμε το 1ο Φεστιβάλ Καριέρας | Job Fair του SolidarityNow στη Θεσσαλονίκη. Είναι μια νέα πρωτοβουλία της οργάνωσης που έχει ως σκοπό να διασυνδέσει πρόσφυγες, μετανάστες και αιτούντες άσυλο με το εργασιακό περιβάλλον, αλλά και να ενημερώσει και να διευκολύνει τους Έλληνες εργοδότες για το πώς να προσεγγίσουν την ευάλωτη αυτή κοινωνική ομάδα.

Άνθρωποι από διάφορες χώρες του κόσμου, φορείς της πόλης, αλλά και επιχειρήσεις έχουν την ευκαιρία να συναντηθούν και να μιλήσουν για εργασιακά θέματα. Το φεστιβάλ διοργανώθηκε με αφορμή το ενδιαφέρον και τις ανάγκες των ωφελούμενων μας. Στα Κέντρα Αλληλεγγύης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αλλά και στο Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων (Blue Refugee Center) στη Θεσσαλονίκη άνθρωποι από διάφορες χώρες αναζητούν εργασιακή συμβουλευτική στην υπηρεσία απασχολησιμότητας, η οποία λειτουργεί δωρεάν.

Στο SolidarityNow πιστεύουμε ότι όλοι έχουν ίση πρόσβαση στο χώρο εργασίας. Το φεστιβάλ καριέρας ήταν ένα πρώτο βήμα για να ακουστεί και να μεταφερθεί αυτό το μήνυμα. Ο επόμενος στόχος είναι αυτό το φεστιβάλ να γίνει θεσμός στην πόλη της Θεσσαλονίκης και να μεταφερθεί και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Η πρωτοβουλία με τον τίτλο ‘Resilient Roots’ ολοκληρώθηκε με μια Έκθεση Φωτογραφίας και Podcasts από ωφελούμενους του SolidarityNow

Wisam Sami

60 συμμετέχοντες, 4 εισηγητές, πλήθος εργαζόμενων, σε ένα πρωτότυπο πρόγραμμα για τη συμμετοχή, την αλληλεπίδραση, την ένταξη

Ραδιόφωνο, δημιουργία podcasts και φωτογραφία, μερικά ισχυρά σύγχρονα μέσα επικοινωνίας και έκφρασης. Την αξιοποίηση αυτών των μέσων διάλεξε το SolidarityNow για να δώσει την ευκαιρία σε ωφελούμενους της οργάνωσης να εκφραστούν, να δημιουργήσουν αλλά και να ασκήσουν κριτική στην ίδια την οργάνωση, με στόχο την βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών και προγραμμάτων.

Και το έκαναν.

Μέσα από φωτογραφίες και podcasts, οι 60 ωφελούμενοι διηγούνται είτε τη δική τους ιστορία είτε μια ιστορία που τους τράβηξε την προσοχή. Αυτές τις φωτογραφίες και τα podcasts είχαν την ευκαιρία να δουν και να ακούσουν, οι επισκέπτες της έκθεσης που πραγματοποιήθηκε χθες, 17 Σεπτεμβρίου, στο Σεράφειο του δήμου Αθηναίων (Πειραιώς & Π.Ράλλη, Αθήνα). Ο Άμπντο, ο Ομάρ, ο Καρίμ και οι άλλοι ωφελούμενοι-δημιουργοί υποδέχθηκαν τους επισκέπτες, τους δασκάλους τους και τους υπόλοιπους καλεσμένους με χαρά, συνομιλώντας για την εμπειρία τους στο πλαίσιο του προγράμματος.

«Οι ίδιοι ωφελούμενοι είναι οι καταλληλότεροι να εκφράζουν τις ανάγκες τους. Εμείς απλώς τους δείξαμε ότι υπάρχουν μέσα να το κάνουν, που έχουν να κάνουν τόσο με την τέχνη όσο και με την ανάπτυξη δεξιοτήτων», σημειώνει η Δανάη Καπράλου, συντονίστρια του προγράμματος, προσθέτοντας την έννοια της λογοδοσίας ως κάτι που στόχευε το πρόγραμμα και κάτι που, εμφανώς, λείπει στην Ελλάδα. «Είναι σημαντικό για τους ανθρώπους που προσπαθούν να χτίσουν τη ζωή τους εδώ, να μάθουν πως μόνο οι ίδιοι μπορούν να μιλήσουν για το πρόβλημά τους τόσο καλά».

Η εμπειρία των συμμετεχόντων σε αριθμούς

  • Το 83,8% των συμμετεχόντων στο πρόγραμμα ήταν άνδρες και το 16,2% γυναίκες, από έξι διαφορετικές χώρες του κόσμου
  • Το 76% των συμμετεχόντων χαρακτηρίζει από πάρα πολύ καλά έως άριστα το εργαστήρια φωτογραφίας και ραδιοφώνου και
  • Το 82% αυτών πιστεύει ότι η γνώση που απέκτησε στο πλαίσιο των εργαστηρίων θα του φανεί χρήσιμη στο μέλλον.

Σε ό,τι αφορά τη λογοδοσία, σχεδόν το 80% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι μέσα από τη συμμετοχή σε αυτό το πρόγραμμα απέκτησε πληρέστερη γνώση και κατανόηση του έργου του SolidarityNow.

Τα εργαστήρια φωτογραφίας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη πραγματοποίησαν οι Γιώργος Μουτάφης και Αλέξανδρος Αδαμίδης αντίστοιχα και τα εργαστήρια ραδιοφώνου (δημιουργία podcast) οι Κατερίνα Καφεντζή (Kafka) και Χρήστος Κιούσης.

*Το SolidarityNow υλοποίησε το πιλοτικό πρόγραμμα λογοδοσίας με τίτλο “The Resilient Roots Initiative”, από τον Ιούλιο 2018. Το πρόγραμμα συντόνισε το δίκτυο CIVICUS σε συνεργασία με τους οργανισμούς Keystone Accountability & Accountable Now.

 

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία το πρόγραμμα επιχειρηματικής εκπαίδευσης Business for YOUth για πρόσφυγες και ευάλωτες ομάδες νέων


Μία συνεργασία του International Rescue Committee με το SolidarityNow και τη Knowl και την αποκλειστική χρηματοδότηση του Citi Foundation.

350 νέοι και νέες, πρόσφυγες, μετανάστες καθώς και από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, που ήθελαν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους ως επιχειρηματίες αλλά κυρίως, να ξεκινήσουν τη ζωή τους με αξιοπρέπεια και δυναμισμό συμμετείχαν στο πρόγραμμα επιχειρηματικότητας Business for YOUth από τον Μάρτιο 2018 έως τον Ιούλιο 2019. Δείτε το βίντεο που συνοψίζει τα αποτελέσματα του προγράμματος: Business For YOUth program completed!.

Η δράση αυτή αποτελεί μία μόνο από τις συνεργασίες μεταξύ του Citi Foundation και του International Rescue Committee (IRC). Με δωρεά 2.000.000 δολαρίων, ως μέρος της παγκόσμιας πρωτοβουλίας Pathways to Progress του Ιδρύματος Citi, 1.000 νεαροί πρόσφυγες και μετανάστες καθώς και ευάλωτες ομάδες νέων στην Ελλάδα, την Ιορδανία και τη Νιγηρία  αποκτούν επαγγελματική εκπαίδευση και χρηματική υποστήριξη για έναρξη επιχειρήσεων.

Ειδικότερα, στην Αθήνα, το IRC συνεργάστηκε με το SolidarityNow που ανέπτυξε και εφάρμοσε το πρόγραμμα Business for YOUth σε συνεργασία με την κοινωνική επιχείρηση Knowl και έδωσε τη δυνατότητα σε 350 άτομα ηλικίας 18-35 ετών να εκπαιδευτούν σε βασικές αρχές επιχειρηματικότητας.  Τριάντα από τους συμμετέχοντες, που ξεχώρισαν τόσο για την επιχειρηματική τους ιδέα όσο και για την αποφασιστικότητά τους και τη δέσμευσή τους να κυνηγήσουν το όνειρό τους, επιλέχθηκαν και έλαβαν εξατομικευμένη υποστήριξη από μέντορες καθώς και ένα συμβολικό ποσό για την κάλυψη των πρώτων λειτουργικών εξόδων της επιχείρησής τους.

«Όταν ξεκινήσαμε τον Μάρτιο του 2018, το πρόγραμμα εκπαίδευσης και επιχειρηματικότητας Business For Youth, είχαμε μια φιλοδοξία: να δώσουμε σε νέους ανθρώπους την ευκαιρία να αποκτήσουν γνώσεις που θα τους βοηθούσαν να υλοποιήσουν τη δική τους επιχειρηματική ιδέα σε μια χώρα σαν τη δική μας, που παλεύει με την ανεργία και τον αποκλεισμό. Να τους δώσουμε την ευκαιρία να δημιουργήσουν, να αυτονομηθούν και να ανθίσουν! Σήμερα, με την ολοκλήρωση του προγράμματος, αισθανόμαστε ότι ο στόχος μας επιτεύχθηκε αφού οι αριθμοί και τα αποτελέσματα συμμάχησαν μαζί μας. Περισσότεροι από 350 νέοι άνθρωποι παρακολούθησαν 19 κύκλους μαθημάτων, ενώ 30 από αυτούς προχωρούν στο επόμενο στάδιο λαμβάνοντας ειδική συμβουλευτική για να κάνουν πράξη την επιχειρηματική τους ιδέα. Μια τέτοια αρχή μας δείχνει τη δυναμική και την ανάγκη που υπάρχει για τέτοιου είδους πρωτοβουλίες – κάτι που για εμάς στο Solidarity Now είναι προτεραιότητα», σημειώνει η Αντιγόνη Λυμπεράκη, Γενική Διευθύντρια του Solidarity Now.

«Το IRC και το Citi Foundation έχουν δημιουργήσει μία παγκόσμια συνεργασία με σκοπό να βοηθήσουν επίδοξους νέους επιχειρηματίες στη δημιουργία των δικών τους επιχειρήσεων. Κατά τα τελευταία 2 χρόνια, έχουν υποστηριχθεί οι επιχειρηματικές ιδέες συνολικά 1,000 ατόμων στην Ελλάδα, στην Ιορδανία και στη Νιγηρία. Στην Ελλάδα το πρόγραμμα επικεντρώθηκε σε νέους Έλληνες και αιτούντες άσυλο και πρόσφυγες. Ελπίζουμε ότι η εμπειρία που αποκομίσαμε θα ενθαρρύνει παρόμοιες μελλοντικές πρωτοβουλίες και θα δώσει με αυτό τον τρόπο την ευκαιρία σε όλους και όλες να δημιουργήσουν μια νέα ζωή στην Ελλάδα. Μέσω του προγράμματος αυτού συναντήσαμε καταπληκτικούς, ταλαντούχους και δυνατούς ανθρώπους και τους ευχόμαστε ολόψυχα καλή τύχη στη δημιουργία των νέων τους επιχειρήσεων», δήλωσε η Jana Frey, Country Director, IRC Hellas.

«Όπως και για πολλές άλλες σύγχρονες προκλήσεις, οι πόλεις βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας ενσωμάτωσης των προσφύγων και των νέων από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Η πρωτοβουλία Pathways to Progress του Ιδρύματος Citi είναι η λύση που προσφέρουμε για θετικές προοπτικές στις ζωές τους μέσα από μία βιώσιμη οικονομική πορεία. Πιστεύουμε ότι η  πιο σημαντική υποχρέωσή μας προς τους νέους είναι η δημιουργία εκείνων των προϋποθέσεων που θα τους ενθαρρύνουν να πιστεύουν στο μέλλον τους», δήλωσε η Μανίνα Μενιδιάτη, Public Affairs Officer, Citi Ελλάδος.

 «Είμαστε υπερήφανοι που μέσα από το στοχευμένο και εντατικό πρόγραμμα επιχειρηματικότητας, 350 νέοι και νέες ολοκλήρωσαν επιτυχώς το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και άδραξαν την ευκαιρία να σκεφτούν, αναπτύξουν, παρουσιάσουν και κυρίως να δοκιμάσουν τις επιχειρηματικές τους ιδέες σε ένα «άγνωστο» περιβάλλον. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε και στην καλλιέργεια των Soft Skills, και σε γνώση και δεξιότητες άμεσα εφαρμόσιμες στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα όπως την κοστολόγηση, το branding, τη χρηματοδότηση, κ.λπ. από επιχειρηματίες και επαγγελματίες μέντορες ώστε να υλοποιήσουν τα επιχειρηματικά τους σχέδια με τρόπο επαγγελματικό και κυρίως βιώσιμο. Μάλιστα, 30 εξ ’αυτών έλαβαν περαιτέρω εξατομικευμένη συμβουλευτική και καθοδήγηση στην ανάπτυξη του business plan. Η Knowl με γνώμονα το σεβασμό στον άνθρωπο, τις αξίες και ανάγκες του, θα εξακολουθήσει να υποστηρίζει ενεργά τέτοιου είδους πρωτοβουλίες», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Πρόεδρος της KOIN.Σ.ΕΠ. Knowl, Δρ. Ιωάννης Σαλαμούρης. 

*Η ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου αυτής της συνεργασίας, γιορτάστηκε την Τρίτη 9 Ιουλίου στο Σεράφειο του Δήμου Αθηναίων, με τη συμμετοχή των ωφελούμενων, των εισηγητών, των συμβούλων, των συνεργαζόμενων Οργανισμών καθώς και φίλων και υποστηρικτών.  Όλοι μαζί θυμήθηκαν σημαντικές στιγμές, αντάλλαξαν εμπειρίες και εντυπώσεις, διασκέδασαν και ευχήθηκαν «καλή επιτυχία» στους νέους επιχειρηματίες.

Περισσότερα για το IRC

Η International Rescue Committee (IRC) είναι μια ανθρωπιστική μη κυβερνητική οργάνωση που από το 1933 στηρίζει πρόσφυγες, εκτοπισμένους πληθυσμούς, θύματα καταπίεσης και βίαιων συρράξεων σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα, η IRC Hellas, ξεκίνησε να παρέχει υπηρεσίες το καλοκαίρι του 2015 στη Λέσβο και, σταδιακά, οι δράσεις της επεκτάθηκαν στην ηπειρωτική Ελλάδα. Οι παρεμβάσεις της εκτείνονται από την υποδοχή έως και την ένταξη προσφύγων, αιτούντων άσυλο και μεταναστών, με σκοπό την ανοικοδόμηση της ζωής τους. Η ΙRC επικεντρώνεται στην παροχή υπηρεσιών προστασίας και ενδυνάμωσης γυναικών και παιδιών (συμπεριλαμβανομένης της 24ωρης φροντίδας σε ασυνόδευτους ανηλίκους), ψυχικής υγείας και ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, ένταξης στην αγορά εργασίας, με συμβουλευτική εύρεσης εργασίας και εκπαιδευτικά προγράμματα επιχειρηματικότητας για νέους, στην υποστήριξη της διαχείρισης και υποδομών προσφυγικών καταυλισμών, καθώς και στην παροχή έγκυρης και απλοποιημένης πληροφόρησης μέσα από την πλατφόρμα του Refugee.Info. Ταυτόχρονα, έχει αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία για τη δυναμική και τις ανάγκες της κοινωνίας των πολιτών στην Ελλάδα μέσα από τη στενή συνεργασία και τη στήριξη δέκα οργανώσεων, στο πλαίσιο υλοποίησης προγραμμάτων. Επίσης έχει συνεργαστεί με τους δήμους Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Πειραιά και Λέσβου. https://www.rescue.org/country/greece

Περισσότερες πληροφορίες για την πρωτοβουλία Pathways to Progress του Ιδρύματος Citi

Η πρωτοβουλία “Pathways to Progress” του Citi Foundation, μέσω της οποίας χρηματοδοτείται το πρόγραμμα επιχειρηματικής εκπαίδευσης προσφύγων και ευάλωτων ομάδων Rescuing Futures για το διάστημα 2017-2020, αφορά σε  ένα τριετές πρόγραμμα επένδυσης 100 εκατομμυρίων δολαρίων και εθελοντικής προσφοράς 10.000 εργαζομένων της Citi, με στόχο να υποστηρίξει την επαγγελματική κατάρτιση και απασχόληση 500.000 νέων σε όλον τον κόσμο για να ανταπεξέλθουν στις προκλήσεις της σύγχρονης ανταγωνιστικής αγοράς εργασίας. Πρόκειται για την επέκταση μίας αρχικής προσφοράς 50 εκατομμυρίων δολαρίων που υποστήριξε περισσότερους από 100.000 νέους σε δέκα πόλεις των ΗΠΑ. Η πρωτοβουλία Pathways to Progress στοχεύει στη μείωση της ανεργίας των νέων στις μεγάλες πόλεις ανά τον κόσμο, στη βελτίωση της ποιότητας του εργατικού δυναμικού δημιουργώντας ευκαιρίες για πρώτη εργασία, πρακτική, επαγγελματική κατάρτιση και ανάπτυξη επιχειρηματικών δεξιοτήτων. Ταυτόχρονα, παρουσιάζει τα ευρήματα μίας νέας παγκόσμιας έρευνας  που καταδεικνύει το υψηλό επίπεδο αισιοδοξίας των νέων αλλά και την έλλειψη που υπάρχει σε ευκαιρίες και δεξιότητες.

http://www.citifoundation.com/citi/foundation/programs/pathways-to-progress.htm

Περισσότερα για τη Knowl

Η Κοινωνική Επιχείρηση Knowl για την Εκπαίδευση και τη Δια Βίου Μάθηση (ίδ. 2012) είναι μία από τις κορυφαίες Ευρωπαϊκές Κοινωνικές Επιχειρήσεις με ουσιαστικό κοινωνικό αντίκτυπο και μετρήσιμα αποτελέσματα, που αναπτύσσει εξατομικευμένη επαγγελματική και προσωπική εκπαίδευση υψηλού επιπέδου για εταιρείες και επιχειρηματίες προσφέροντας ταυτόχρονα δωρεάν εκπαίδευση και κατάρτιση σε ευάλωτες ομάδες όπως οι άνεργοι και οι πρόσφυγες. Μέχρι σήμερα έχουμε προσφέρει σε μηδενικό κόστος κατάρτιση δεξιοτήτων και υπηρεσίες καθοδήγησης – συμβουλευτικής σε 4.000+ άτομα (κοινωνικές ομάδες κινδύνου), με κορωνίδα τον Επιταχυντή Δεξιοτήτων Mellon, την κοινωνική πρωτοβουλία που καταγράφει εντυπωσιακά αποτελέσματα καθώς 1 στους 2 ωφελούμενους βρίσκει εργασία πριν ακόμη τελειώσει το πρόγραμμα εκπαίδευσης. Στην knowl δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στους νέους εκτός απασχόλησης, εκπαίδευσης ή κατάρτισης (NEETs), άνεργους, γυναίκες, άτομα με μειωμένη οικονομική δυνατότητα που αποκλείονται από τις μαθησιακές διαδικασίες ή / και με περιορισμένες δεξιότητες, πρόσφυγες και start-uppers. Έχουν εμπιστευτεί και μιλούν για την knowl διακεκριμένοι φορείς και εταιρείες που επιλέγουν τις υπηρεσίες μας και αναγνωρίζουν τις μεθοδολογίες μας, όπως το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το Prince’s Trust  International (Ίδρυμα Πρίγκηπα Καρόλου), το Ίδρυμα Μποδοσάκη, η Ευρ. Επιτροπή στην Ελλάδα, η Vodafone Greece, ΚΑΥΚΑΣ Α.Ε., Ένωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου, KORRES, σημαντικά ερευνητικά ιδρύματα, δήμοι, κ.λπ. http://www.knowl.gr/

Εκδηλώσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων στην Αθήνα


20 Ιουνίου, Δημοτική Αγορά Κυψέλης – 22 Ιουνίου, Σεράφειο Δήμου Αθηναίων

Την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, κάθε χρόνο στις 20 Ιουνίου, τιμούμε τη δύναμη, το κουράγιο και την επιμονή εκατομμυρίων συνανθρώπων μας που έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, αναζητώντας ασφάλεια. Σε όλο τον κόσμο, κοινότητες, φορείς, συλλογικότητες και άνθρωποι όλων των ηλικιών κάνουν μεγάλα και μικρά βήματα δείχνοντας αλληλεγγύη με τους πρόσφυγες.

Στην Αθήνα, με αφορμή τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, ενώνουμε τις φωνές και τις δυνάμεις μας σε δύο εκδηλώσεις-συναντήσεις όπου όλοι μαζί θα δημιουργήσουμε, θα συζητήσουμε, θα μάθουμε, θα αναζητήσουμε λύσεις και προτάσεις, θα παίξουμε, θα φωτογραφίσουμε, θα τραγουδήσουμε, στέλνοντας ένα δυνατό μήνυμα αλληλεγγύης και αρμονικής συνύπαρξης.

Σας περιμένουμε όλες και όλους.

Δημιουργούμε Μαζί – Ζούμε Μαζί

20 Ιουνίου, Δημοτική Αγορά Κυψέλης, 19:00 – 23:00

19:00   Προβολές ταινιών μικρού μήκους από και για τους πρόσφυγες.

20:00   «Με τα μάτια των πρωταγωνιστών», συζήτηση σχετικά με τη φωτογραφική δημιουργία και το προσφυγικό ζήτημα, με παράλληλη προβολή φωτογραφικού υλικού. Συντονίζει ο Θανάσης Σταυράκης, chief photographer του Associated Press, Greece, Cyprus, Albania & North Macedonia.

21:00   Μουσική και χορός από την Αφρική από τις ομάδες MANDELA GALS και GUMBOOT TRIO της κοινότητας Vana Ba Afrika. Πολυφωνικό τραγούδι από τους GRUPI POLIFONIK VLLAZERIMI της Ομοσπονδίας Αλβανικών Συλλόγων Ελλάδας. Στο τραγούδι και την κιθάρα ο Siamand Soufizadeh. Το μουσικό πρόγραμμα συντονίζει το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών.

Παράλληλα, στο χώρο θα πραγματοποιηθούν εργαστήρια για παιδιά και έκθεση φωτογραφίας, με τίτλο “Capturing the Light”, ενώ οι συμμετέχοντες φορείς θα ενημερώνουν το κοινό για τις δράσεις τους.

Στάση στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης θα κάνει και το Food Truck του Γιώργου Γληνού, που θα υποδεχτεί τον Barshank Haj Younes από τη Συρία και θα σερβίρουν ελληνο-συριακές επιλογές Street Food, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Στην Κουζίνα με τους Πρόσφυγες – Cooking #WithRefugees.

Εσείς, εγώ κι αυτοί που ήρθαν μετά – Είμαστε όλοι πολίτες

22 Ιουνίου, Σεράφειο Δήμου Αθηναίων, 18:00 – 22:00

 

18:00   Χαιρετισμοί – Έναρξη εκδηλώσεων.

18:30   Ανοιχτή συζήτηση – Έναρξη παράλληλων εργαστηρίων με θεματικές: α) αστεγία, β) πρόσβαση στην αγορά εργασίας/επιχειρηματικότητα και γ) ένταξη.

20:00   Επίδειξη μόδας από προσφυγικές & μεταναστευτικές κοινότητες.

21:00   Θεατρική παράσταση από ομάδα εθελοντών/φοιτητών από την Ιρλανδία (SCI Hellas).

 

Στο χώρο θα υπάρχει μπουφέ με φαγητό από προσφυγικές & μεταναστευτικές κοινότητες, ενώ παράλληλα θα υπάρχουν και διάφορες δράσεις για τα παιδιά.

Ακόμη, θα προβάλλεται οπτικό πληροφοριακό υλικό με περιεχόμενο που αφορά τη λειτουργία των ανθρωπιστικών οργανώσεων, αυτοδιοικητικών φορέων και των προσφυγικών & μεταναστευτικών κοινοτήτων.

Η οργάνωση κι ο συντονισμός των εκδηλώσεων στο Σεράφειο θα γίνουν από τις προσφυγικές & μεταναστευτικές κοινότητες, σε συνεργασία με το Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων.

Την Κυριακή, 23 Ιουνίου, στις 18:00 θα πραγματοποιηθεί φιλικό παιχνίδι ποδοσφαίρου στο γήπεδο του Ρουφ μεταξύ του Ελληνικού Φόρουμ Προσφύγων και της HOPE Refugees από την Οργάνωση ΓΗ.

Θετικότερη η Στάση της ελληνικής κοινωνίας προς Μετανάστες και Πρόσφυγες σε σύγκριση με άλλες Ευρωπαϊκές Χώρες


Έρευνα σε 2.000 Έλληνες για τις Αντιλήψεις περί Ταυτότητας, Μετανάστευσης και Προσφύγων

Αθήνα, 9 Μαΐου 2019

Πραγματοποιήθηκε σήμερα η παρουσίαση των αποτελεσμάτων της έρευνας με τίτλο «Αντιλήψεις περί εθνικής ταυτότητας, μετανάστευσης και προσφύγων στην Ελλάδα», που διεξήχθη σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 2.000 ενηλίκων, ηλικίας 18 έως 64 ετών. Η έρευνα αυτή αποτελεί μέρος μίας ευρύτερης πρωτοβουλίας για την αντιμετώπιση των αυξανόμενων απειλών σε ανοιχτές και χωρίς αποκλεισμούς κοινωνίες.

Η Ελλάδα είναι η έκτη κατά σειρά χώρα στην οποία η πρωτοβουλία «More in Common» σε συνεργασία με το «Social Change Initiative» πραγματοποιεί έρευνα σχετικά με τη στάση των Ελλήνων απέναντι στη χώρα τους και της θέσης της στον κόσμο, εστιάζοντας στο αίσθημα της εθνικής ταυτότητας και τις απόψεις των Ελλήνων για τη μετανάστευση και τους πρόσφυγες.

Το SolidarityNow, ως ένας από τους συνεργάτες της πρωτοβουλίας συνέβαλε στη διεξαγωγή της έρευνας στην Ελλάδα και στη διοργάνωση της σημερινής παρουσίασης σε εκπροσώπους όλων των ενδιαφερόμενων μερών – ανθρωπιστικές οργανώσεις, διεθνείς φορείς, εθνικούς θεσμικούς φορείς.

Τα εξαιρετικά ενδιαφέροντα ευρήματα της έρευνας καταδεικνύουν την ανάγκη να παρουσιαστεί στην ελληνική κοινή γνώμη ότι η βοήθεια προς τους μετανάστες και τους πρόσφυγες δε συντελείται σε βάρος των αναγκών του τοπικού πληθυσμού. Αντίθετα, υπογραμμίζει ότι εάν οι ανάγκες των δύο μερών συνδυαστούν, θα προωθηθεί αποτελεσματικότερα η ικανοποίησή τους.

Συγκεκριμένα, όπως αποτυπώνεται στην έρευνα, οι Έλληνες διαθέτουν «θερμά» αισθήματα για τους νεοεισερχόμενους «ξένους» στη χώρα, αφού το 77% πιστεύει ότι οι μετανάστες είναι πρόθυμοι να εργαστούν σκληρά και το 56% θεωρεί ότι προσπαθούν να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία.

Την ίδια στιγμή ωστόσο, η πλειοψηφία (77%) των ερωτηθέντων εκφράζει απογοήτευση σχετικά με τον τρόπο που οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες αντιμετώπισαν την Ελλάδα κατά τη διάρκεια της μεταναστευτικής κρίσης και παράλληλα εκφράζουν ελάχιστη εμπιστοσύνη στα θεσμικά κρατικά όργανα (79%). Ταυτόχρονα, το 62% των ερωτηθέντων φαίνεται να μην έχουν σαφή εικόνα του ρόλου και του έργου των ΜΚΟ και να δυσπιστούν απέναντι τους.

Αξιοσημείωτα είναι και τα ευρήματα που αφορούν στην αλληλεπίδραση Ελλήνων με πρόσφυγες ή/και μετανάστες, με το 50% των ερωτηθέντων να έχει κάνει κάποια δωρεά σε χρήμα ή είδος τον τελευταίο χρόνο, το 40% να γνωρίζει προσωπικά κάποιο πρόσφυγα, ενώ το 38% γνωρίζει προσωπικά κάποιον εθελοντή.

Διαβάστε περισσότερα εδώ (ολόκληρη η έρευνα στα αγγλικά).

*Η έρευνα έχει πραγματοποιηθεί σε άλλες πέντε (5) χώρες -Γαλλία, Γερμανία, ΗΠΑ, Ιταλία και Ολλανδία- με στόχο την ανάδειξη των χαρακτηριστικών και των στάσεων των λαών αναφορικά με συγκεκριμένα εθνικά θέματα, όπως η προσφυγική κρίση.

Mία χαμένη γενιά με αγνοούμενα παιδιά και χαμένη παιδικότητα;


Αντιγόνη Λυμπεράκη, Γενική Διευθύντρια SolidarityNow

Χαμένη Γενιά

Από το 2016, η παγκόσμια κοινωνία των πολιτών έθιξε το θέμα της πρόσβασης των παιδιών-προσφύγων στην εκπαίδευση.

Με τον αριθμό των παιδιών αυτών να ανέρχεται στα 19 εκατομμύρια, και όταν τα μισά στερούνται πρόσβασης στην εκπαίδευση, αυτή η απόφαση φαίνεται να ήρθε την κατάλληλη στιγμή- αν όχι καθυστερημένα.

Πολλά κράτη ακολούθησαν την έκκληση αυτή, ενώ η Ελλάδα έχει σημειώσει μεγάλη πρόοδο έκτοτε.

Τώρα πλέον μπορούμε να μιλάμε για ένα ποσοστό 65% των παιδιών που εγγράφονται σε σχολεία και παρακολουθούν μαθήματα, με αυξητικές τάσεις.  Το μεγαλύτερο πρόβλημα φαίνεται να υπάρχει στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, όπου σίγουρα υπάρχει σημαντικό περιθώριο βελτίωσης.
Είναι αξιοσημείωτο το πόσα έχουν επιτευχθεί τα τελευταία δύο χρόνια για να καλυφθεί αυτό το απαράδεκτο χάσμα -και μάλιστα μέσα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Το εκπαιδευτικό χάσμα δυστυχώς έχει ήδη δημιουργήσει μια «χαμένη γενιά». Αλλά όχι πια.

Στο SolidarityNow, γνωρίζουμε καλά πως η βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση των ΜΚΟ δεν μπορεί να αποτελεί τη μοναδική πηγή χρηματοδότησης της φοίτησης των παιδιών στα σχολεία. Αυτή είναι μια παραδοχή πρωταρχικής σημασίας, η οποία έχει διαμορφώσει την προσέγγισή μας στην εκπαίδευση των προσφύγων. Ως πρώτο βήμα, έπρεπε να εργαστούμε για την απόρριψη του φόβου των κυβερνόντων -και προς έκπληξή μας και των προσφύγων. Η εγγραφή στα σχολεία καθιστά τις συνθήκες παραμονής πιο μόνιμες- ένα ανεπιθύμητο συναίσθημα τόσο για την τοπική κοινωνία όσο και για τον μετακινούμενο πληθυσμό, ο οποίος συχνά βλέπει την Ελλάδα ως χώρα διέλευσης. Αν όμως οι πολιτικές και ιδεολογικές συζητήσεις μπορούν να περιμένουν, η εκπαίδευση δεν μπορεί να περιμένει. Μετά την αντιμετώπιση αυτού του πρώτου εμποδίου, μέσω της Συνηγορίας, η επόμενη πρόκληση ήταν να αποφευχθεί η δημιουργία ενός παράλληλου εκπαιδευτικού συστήματος. Έπρεπε δηλαδή να βρεθούν τρόποι για την ενίσχυση του ήδη υπάρχοντος δημόσιου συστήματος με στοχευμένες παρεμβάσεις.

Παρέχοντας υπηρεσίες μη τυπικής εκπαίδευσης σε 8 διαφορετικές τοποθεσίες σε όλη την ηπειρωτική χώρα, καταφέραμε να προσεγγίσουμε 4.100 μαθητές από 36 διαφορετικές εθνικότητες, μέσα σε ενάμιση χρόνο, διατηρώντας και κάποια δίκαιη ισορροπία μεταξύ των φύλων. Το να ανοίξουμε το δρόμο για τις προϋποθέσεις εγγραφής στο σχολείο, αποτέλεσε επίσης ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς μας, υποστηρίζοντας τον έγκαιρο διορισμό επιπλέον δασκάλων, ξεπερνώντας τις τοπικές ξενοφοβικές αντιδράσεις, καλύπτοντας τις ανάγκες των σχολείων για πρόσθετες προμήθειες, εξασφαλίζοντας εμβόλια, συνδέοντας τους γονείς με το σχολείο ώστε να ενισχυθεί ο γονεϊκός ρόλος τους- είναι μόνο λίγα τέτοια παραδείγματα.

Έπρεπε να επιλέξω μεταξύ πολλών παραδειγμάτων δεδομένου του περιορισμένου διαθέσιμου χρόνου. ‘Ομως τουλάχιστον μία εκπαιδευτική παρέμβαση του SolidarityNow αξίζει ξεχωριστή αναφορά.

Επιλέξαμε λοιπόν να επικεντρωθούμε στα μαθηματικά κι όχι μόνο στα γλωσσικά μαθήματα, παρέχοντας συνέχεια στη διαδικασία μάθησης, συνδέοντας τις γνώσεις που φέρνουν τα παιδιά μαζί τους από την πατρίδα τους με την τρέχουσα εκπαιδευτική τους εμπειρία στην Ελλάδα.

Σε αντίθεση με τα μαθήματα γλώσσας, όπου τα πάντα είναι καινούργια, τα παιδιά αισθάνονται πιο σίγουρα με τα μαθηματικά, καθώς η γλώσσα είναι κοινή -γεγονός που ενισχύσαμε με την έκδοση ενός λεξικού μαθηματικών όρων σε 6 γλώσσες.

Είναι σημαντικό ότι δε χρειάζεται πλέον να μιλάμε για μια χαμένη γενιά. Στο SolidarityNow, πιστεύουμε ακράδαντα ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να είναι εκτός σχολείου για περισσότερο από ένα μήνα- ακόμη κι αν βιώνει συνθήκες εκτοπισμού. Το εκπαιδευτικό χάσμα μπορεί και πρέπει να γεφυρωθεί, αλλά δεν υπάρχουν περιθώρια για εφησυχασμό. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε ότι το 2019 οι δραστηριότητες μη τυπικής εκπαίδευσης του SolidarityNow θα επεκταθούν σε δεκαπέντε διαφορετικές τοποθεσίες σε όλη την Ελλάδα, από τις αρχικές οκτώ.

β. Παιδιά που αγνοούνται

Ρίχνοντας μια ματιά στα ορόσημα που σχετίζονται με τα δικαιώματα του παιδιού το 2016, λίγους μήνες πριν από τη συζήτηση για τη «χαμένη γενιά», η Europol ανακοίνωσε ότι υπάρχουν 10.000 αγνοούμενα παιδιά στην ευρωπαϊκή επικράτεια, με την ΕΕ να βρίσκεται σε κατάσταση σοκ. Ωστόσο, δε θα έπρεπε να θεωρείται τόσο απρόβλεπτη αυτή η εξέλιξη. Εκεί που οι νόμιμες επιλογές δεν υφίστανται και οι επίσημες οδοί είναι απάνθρωπες, τα παράνομα δίκτυα είναι αναμενόμενο να ευδοκιμήσουν.

Τα δίκτυα λαθρεμπορίας και διακίνησης προκαλούν σε όλους μας ντροπή, και ενώ δεν είναι πρωταρχικό καθήκον της κοινωνίας των πολιτών να αντιμετωπίζει αυτοτελώς αυτά τα ζητήματα, από την πλευρά μας, ως SolidarityNow, είμαστε περήφανοι που ενταχθήκαμε στο μεγάλο δίκτυο των Blue Dots. Πρόκειται για έναν όρο που επινόησε η UNICEF, η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και ο Ερυθρός Σταυρός προκειμένου να περιγράψουν τα Κέντρα Υποστήριξης Παιδιών και Οικογενειών κατά μήκος της Βαλκανικής μεταναστευτικής οδού. Η διασυνοριακή σύνδεση μεταξύ αυτών των ασφαλών χώρων βοήθησε στη μείωση αυτού του αδιανόητου αριθμού των χαμένων παιδιών. Είμαστε περήφανοι που υποστηρίξαμε περισσότερους από 700 ασυνόδευτους ανήλικους, έχοντας χάσει τα ίχνη μόλις ενός!  Βέβαια ίσως και ο ένας, είναι περισσότερος από τις επιθυμίες μας.  Έπρεπε να γίνουμε ιδιαίτερα δημιουργικοί για να αντιμετωπίσουμε την ελκυστικότητα των παράνομων δικτύων στα μάτια των εφήβων.

Εναλλακτικά εργαλεία για την επαφή με τα παιδιά ήταν κυρίως τα κοινωνικά δίκτυα, ενώ τα βίντεο που παρουσιάζουν τις νόμιμες οδούς, έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά εργαλεία επικοινωνίας.

Παρ ‘όλα αυτά, βρισκόμενη εδώ για την εορτασμό της 30ης επετείου από την υιοθέτηση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, αισθάνομαι ντροπή για τις πρόσφατες καταδίκες της Ελλάδας και της Γαλλίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για παραβιάσεις των δικαιωμάτων των παιδιών. H υπόθεση H.A. εναντίον της Ελλάδας, ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της Συνέλευσης, το θεμελιώδες παράδειγμα παραβίασης δικαιωμάτων του παιδιού (άρθρο 3). Το μήνυμα του Δικαστηρίου είναι ξεκάθαρο και σαφές, συνοδευμένο μάλιστα από μια δικαστική εντολή που μόλις πριν από λίγες μέρες κοινοποιήθηκε στις ελληνικές αρχές, προκειμένου να τεθεί τέρμα στη διοικητική κράτηση δύο ασυνόδευτων κοριτσιών.

Ωστόσο, το αντιλαμβανόμαστε; Τα κράτη και τα ενδιαφερόμενα μέρη είναι έτοιμα να πραγματοποιήσουν τις απαραίτητες αλλαγές που θα εγγυώνται την τήρηση του νομικού πλαισίου που δημιουργήσαμε; Τα εμπόδια είναι γνωστά, ενώ η νομική βάση για την αντιμετώπισή τους υφίσταται ήδη. Πιο συγκεκριμένα, η κατάσταση στην πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από τις νομικές εγγυήσεις. Πρώτον, η ανίχνευση ανηλίκων παρεμποδίζεται, μεταξύ άλλων, λόγω φόβου διοικητικής κράτησης σε απάνθρωπες συνθήκες. Αυτό οδηγεί στην έλλειψη πρόσβασης σε ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τις νομικές εναλλακτικές, καθώς πολλοί ανήλικοι ενημερώνονται για τα δικαιώματά τους ως ενήλικοι.  Επιπλέον, ακόμη και αν εντοπιστεί ένας ασυνόδευτος ανήλικος και επιλέξει τη νομική προστασία της οικογενειακής επανένωσης, την οποία δικαιούται, η περίοδος αναμονής υπερβαίνει κατά πολύ το όριο των 6 μηνών που ορίζει ο Κανονισμός του Δουβλίνου. Οι χρονοβόρες διαδικασίες συγκαταλέγονται μεταξύ των κορυφαίων λόγων της υψηλής άτυπης φυγής ασυνόδευτων ανηλίκων από τις δομές φιλοξενίας, αυξάνοντας έτσι τον αριθμό των αγνοουμένων παιδιών. Όλοι αυτοί οι παράγοντες μπορούν και πρέπει να διορθωθούν.

γ. Χαμένη παιδική ηλικία;

Η εκπαίδευση και η προστασία είναι προφανώς στην πρώτη γραμμή. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, το φόρουμ μας θα γλιστρούσε στον αφηρημένο ακαδημαϊσμό αν η συζήτηση δεν ασχοληθεί και με το γενικό πρόβλημα του δικαιώματος στην παιδική ηλικία.

Αλλά τι γίνεται με τα παιδιά πρόσφυγες; Η κοινωνία των πολιτών και οι χρηματοδότες της μιλούν συχνά για μια ομαλή μετάβαση στην ενηλικίωση και τους απασχολεί η διαμόρφωση των παιδιών σε ενεργούς πολίτες. Κάποια στιγμή, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής μου σε έναν από τους πολυάριθμους προσφυγικούς καταυλισμούς στην Ελλάδα, έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέται πώς μπορούμε να μιλάμε για μια ομαλή μετάβαση στην ενηλικίωση, όταν δεν υπάρχει τίποτα από το οποίο να ξεκινάμε τη μετάβαση αυτή. Η προληπτική, αλλά πρόωρη, ενασχόληση με τη μελλοντική ενηλικίωση, έχει παραγκωνίσει την παιδική ηλικία. Οι αιτίες αυτής της ανωμαλίας είναι πολλαπλές και πολύπλοκες. Η κακή ψυχολογική κατάσταση των περισσοτέρων από τους πρόσφυγες γονείς, οι κακές συνθήκες διαβίωσης τους, τα συσσωρευμένα τραύματα που βγαίνουν στην επιφάνεια όταν οι άνθρωποι καταλήγουν σε ασφαλές περιβάλλον, η έλλειψη δραστηριοτήτων για τα παιδιά μέσα στα απομονωμένα κέντρα φιλοξενίας και πολλοί άλλοι παράγοντες, έχουν στερήσει τα παιδιά από την παιδική τους ηλικία. Εδώ. Σήμερα. Όχι όταν θα μεγαλώσουν και θα ενηλικιωθούν. Οι ρόλοι δεν είναι ξεκάθαροι και η γονεϊκή ιδιότητα είναι υπό κρίση, ενώ η παιδική ηλικία εξανεμίζεται στους προσφυγικούς καταυλισμούς.

Βλέπουμε τόσο συχνά, μέχρι που το έχουμε συνηθίσει πλέον, το φαινόμενο νεαρών κοριτσιών έως 10 ετών που αναλαμβάνουν δουλειές στο σπίτι και φροντίζουν τα νεότερα αδέλφια τους, αντί να παίζουν μαζί τους.

Δουλεύοντας πάντα με την προσέγγιση «από τη βάση προς τα πάνω», συγκλονίστηκα όταν έμαθα ότι μια από τις ομάδες μας στο πεδίο χρειάστηκε δύο μήνες εβδομαδιαίων συναντήσεων με νεαρά κορίτσια προκειμένου να μπορέσουν να ανακαλύψουν και να προσδιορίσουν ένα χόμπι που θα τις ενδιέφερε -και που αυτό να μην συνδέεται με το νοικοκυριό. Μόνο ένα! Οι πρώτες ιδέες που ακούσαμε από τα χείλη τους ήταν το πλέξιμο, η φροντίδα των αδελφών τους κλπ… Συμβιβαστήκαμε τελικά με τη ζωγραφική.

Αυτή λοιπόν είναι μια γεύση του πως μοιάζει η καθημερινή ρουτίνα ενός παιδιού.  Για να μην αναφερθούμε στη «βίαιη», αλλά κοινή, πρακτική της χρήσης παιδιών ως διερμηνέων, μιας και τα παιδιά μαθαίνουν γρηγορότερα τη γλώσσα. Δεν υπάρχει τίποτα φυσικό ή παιδικό για ένα αγόρι ηλικίας 13 ετών που διερμηνεύει τα λόγια της μητέρας του για το πώς βιάστηκε πριν καταφέρει να ξεφύγει.

Η εκπαίδευση μειώνει τον κίνδυνο του στίγματος, της απομόνωσης, των ενδοκοινοτικών εντάσεων, της περιθωριοποίησης και της ριζοσπαστικοποίησης, ενώ η τήρηση των βασικών δικαιωμάτων των παιδιών πρέπει να είναι δεδομένη. Ωστόσο, αυτά τα δύο στοιχεία δεν αρκούν από μόνα τους.

Με το φόβο μιας σκοτεινής ενηλικίωσης, μας διέφυγε το γεγονός ότι η παιδική ηλικία έχει απογυμνωθεί από τις αποχρώσεις της. Το να είσαι παιδί πρέπει να είναι ο βασικός στόχος.

Στο SolidarityNow, πιστεύουμε στους καθημερινούς ήρωες μας και μας αρέσει το χρώμα! Δημιουργούμε πολύχρωμους χώρους, φιλικούς για τα παιδιά και τους χαρίζουμε απλόχερα πολύχρωμα χαμόγελα μέσα από το παιχνίδι!  Επειδή το δικαίωμα στο παιχνίδι δεν είναι λιγότερο σημαντικό για την ευημερία του (άρθρο 31 της σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού) σε σχέση με τα υπόλοιπα δικαιώματα των παιδιών.

Πιστεύουμε πως με συνεχή προσπάθεια, μπορούμε να το κάνουμε! Όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά μαζί με τα παιδιά!


  1. Αρχικά τέθηκε με οργανωμένο τρόπο κατά την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Σύνοδο Κορυφής που πραγματοποιήθηκε στην Τουρκία τον Μάιο του 2016, με αποτέλεσμα τη δημιουργία του Ταμείου «Εκπαίδευση δεν μπορεί να περιμένει», το πρώτο παγκόσμιο ταμείο που δίνει προτεραιότητα στην εκπαίδευση σε ανθρωπιστικές δράσεις.
  2. 80% το ποσοστό εγγραφής στα δημοτικά σχολεία και 50% στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Τα χαμηλότερα ποσοστά συναντώνται φυσικά στα νησιά.
  3. 50-50 στο δημοτικό σχολείο, 70-30 στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
  4. Άλλες παρεμβάσεις από τις οποίες πρέπει να επιλέξουμε είναι οι εξής: – Ένα στοιχείο που χάνεται για τα παιδιά εν κινήσει, καθώς αγωνίζονται να ενσωματωθούν, είναι η σχολική εκπαίδευση στη μητρική τους γλώσσα, γεγονός που οδηγεί στην απώλεια ενός σημαντικού δεσμού με τους γονείς και την κοινότητά τους. Προσφέρουμε μαθήματα μητρικής γλώσσας στα αραβικά και Φαρσί για να διατηρήσουμε αυτή τη σύνδεση, αλλά και επειδή οι ικανότητες ανάγνωσης, γραφής και έκφρασης στη δική του γλώσσα βοηθούν την γνωστική ανάπτυξη του παιδιού, η οποία βασίζεται σε δεξιότητες κριτικής σκέψης και βελτιώνει τη διαίσθησή των παιδιών στη συνολική διαδικασία μάθησης. Μεριμνώντας ώστε το ο,τι διδάσκεται στην τάξη να ταιριάζει με το τις συνθήκες αλλά και τις δεξιότητες που απαιτούνται στον πραγματικό κόσμο, οργανώνουμε περιοδικά διάφορα σεμινάρια για τις δεξιότητες ζωής. Αυτά περιλαμβάνουν σεμινάρια επαγγελματικής διερμηνείας, μαθήματα ηλεκτρονικής παιδείας (με στόχο την πιστοποίηση ECDL) και μαθήματα τέχνης νυχιών! Διερευνούμε συνεχώς τις επιλογές για την επέκταση της ευρείας ποικιλίας των ταλέντων των παιδιών.
  5. Συνήθως, τα πρότζεκτ μη επίσημης εκπαίδευσης στο πλαίσιο αυτό επικεντρώνονται στις γλωσσικές τάξεις. Το SN επέλεξε να επισημάνει τα μαθηματικά και τα επιστημονικά προσόντα, επικυρώνοντας τις προϋπάρχουσες γνώσεις που τα παιδιά φέρνουν μαζί τους από την πατρίδα τους. Αυτή η συνέχεια της μάθησης επιτεύχθηκε, μεταξύ άλλων, με τη δημοσίευση ενός μαθηματικού λεξικού σε 6 γλώσσες (Ελληνικά, Αγγλικά, Αραβικά, Ουρντού, Φαρσί, Τουρκικά). Αυτή η μικρή αλλαγή εστίασης αύξησε σημαντικά την αυτοεκτίμηση και την αφοσίωση του παιδιού στο σχολείο.
  6. Η δήλωση αυτή αποδίδεται στον Brian Donald, αρχηγό του προσωπικού της Ευρωπόλ, τον Ιανουάριο του 2016.
  7. Η.Α. και άλλοι στην Ελλάδα, https://www.asylumlawdatabase.eu/en/content/ecthr-ha-and-others-v-greece-greece-violated-convention-placing-unaccompanied-minors
  8. Khan v. France, https : //www.asylumlawdatabase.eu/en/content/ecthr-khan-v-france-france%E2%80%99s-failure-protect-unaccompanied-minor-breached-article-3
  9. Μια ακόμη πιο πρόσφατη υπόθεση ήταν ο OSA και άλλες κατά Ελλάδας, όπου η ΕΣΔΑ διαπίστωσε παραβίαση του Άρθρου 5 – Δικαίωμα Ελευθερίας και Ασφάλειας και Άρθρο 3 – Απαγόρευση βασανιστηρίων, διότι οι ελληνικές αρχές παρέλειψαν να προσφέρουν στους αιτούντες άσυλο τη βασική, δηλαδή τη νομική προστασία και τα έγγραφα που μεταφράστηκαν σε γλώσσα θα μπορούσε να καταλάβει. Δεν το συμπεριλαμβάνω επειδή δεν σχετίζεται με παιδιά
  10. https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/188715_dikastiko-stop-stin-praktiki-tis-prostateytikis-fylaxis?fbclid=IwAR0INZGg–2WhTKwUlpKJJ4Ajdu3WvSWv-e7PqxOvceYiJFUKhJga7c_sC8
  11. Κατά την εγγραφή, η περιορισμένη δυναμικότητα της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής , η μη συνεργασία των ανηλίκων λόγω του φόβου κράτησης και η αχρησία των ιατρικών μεθόδων αξιολόγησης της ηλικίας μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία εντοπισμού από πολλούς ασυνόδευτους ανήλικους και, ως εκ τούτου, στέρησης του δικαιώματος στην οικογενειακή επανένωση
  12. Δεν υπάρχει κανάλι πληροφοριών για την οικογενειακή επανένωση, ενώ ο εισαγγελέας δεν μπορεί να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Επιπλέον, δεν υπάρχει μηχανισμός ανίχνευσης οικογένειας. Ως αποτέλεσμα, πολλοί ανήλικοι διασχίζουν την Ελλάδα χωρίς να θεωρούν την οικογενειακή επανένωση ως επιλογή
  13. Τα συμβαλλόμενα κράτη αναγνωρίζουν το δικαίωμα του παιδιού να ξεκουραστεί και να αναπαυθεί, να συμμετάσχει σε δραστηριότητες παιχνιδιού και αναψυχής κατάλληλες για την ηλικία του και να συμμετάσχει ελεύθερα στην πολιτιστική ζωή και τις τέχνες. Τα συμβαλλόμενα μέρη σέβονται και προάγουν το δικαίωμα της παιδιών να συμμετέχουν πλήρως στην πολιτιστική και καλλιτεχνική ζωή και να ενθαρρύνουν την παροχή κατάλληλων και ίσων ευκαιριών για πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, ψυχαγωγικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες.

To SolidarityNow στο Μητροπολιτικό Κολλέγιο


Στην Τελετή Αποφοίτησης του Μητροπολιτικού Κολλεγίου που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών συμμετείχε το SolidarityNow με τη Γενική Διευθύντρια Αντιγόνη Λυμπεράκη να παίρνει το λόγο για να δηλώσει μεταξύ άλλων πως «Στόχος της εκπαίδευσης είναι να καταλάβουμε τον κόσμο εκεί έξω, αλλά και τον κόσμο μέσα μας και το πώς αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους. Ακόμη περισσότερο όμως, εκπαίδευση είναι να βρούμε τον τρόπο να κάνουμε και τους δύο αυτούς κόσμους ακόμη καλύτερους. Η συνεργασία μας με το Μητροπολιτικό Κολλέγιο αγγίζει όλες τις πτυχές της εκπαιδευτικής εμπειρίας».

H πρόκληση σε αυτήν την τόσο σημαντική για τους απόφοιτους εκδήλωση έγινε στο πλαίσιο της ευρύτερης συνεργασίας του Μητροπολιτικού Κολλεγίου με την οργάνωσή μας, όπου φιλοξενήθηκε στην Αθήνα ομάδα φοιτητριών του Arizona State University των ΗΠΑ, οι οποίες παρακολούθησαν πρόγραμμα δύο εβδομάδων σε δομές που διαχειρίζεται το SolidarityNow.

Διαβάστε παρακάτω το χαιρετισμό της Αντιγόνης Λυμπεράκη κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης.


Η εκπαίδευση είναι πάντα ένα πείραμα -ένα ταξίδι με προγραμματισμένες διαδρομές αλλά και με πολλά απρόοπτα. Ένα ταξίδι με στόχο να καταλάβουμε τον κόσμο έξω και γύρω μας, αλλά και τον εσωτερικό μας κόσμο. Να καταλάβουμε τους πολλούς και διαφορετικούς τρόπους συνύπαρξης του έξω και του μέσα κόσμου. Και, φυσικά, να κάνουμε και τους δύο κόσμους καλύτερους.

Η συνεργασία ανάμεσα στο SolidarityNow και στο Μητροπολιτικό Κολλέγιο συνδέεται με όλες τις πλευρές της εκπαιδευτικής εμπειρίας. Προσπαθούμε να προσφέρουμε ευκαιρίες κατανόησης του κόσμου γύρω μας, και να εγγράψουμε στον εσωτερικό κόσμο των νέων την κατανόηση για τους λιγότερο τυχερούς ανθρώπους γύρω μας. Πασχίζουμε να προσφέρουμε εργαλεία για την αλληλεπίδραση των νέων ανθρώπων μεταξύ διαφορετικών κόσμων ώστε να τους κάνουμε καλύτερους (και τους νέους και τους κόσμους).

Είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στα Προγράμματά μας στην Αθήνα 6 φοιτήτριες από το Arizona State University, για 2 βδομάδες τον περασμένο Μάιο. Αυτά τα νέα κορίτσια είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τις δραστηριότητες του SolidarityNow από κοντά:

Έκαναν μια επίσκεψη προσανατολισμού στο Κέντρο Αλληλεγγύης της Αθήνας.

Συμμετείχαν σε ψυχαγωγικές δραστηριότητες με παιδιά από τη δομή στέγασης του SolidarityNow στην Παιανία.

Βοήθησαν στη διαλογή ρούχων για το Bazaar που οργάνωσε το Κέντρο Μέριμνας Ανηλίκων (ΣΜΑ).

Συμμετείχαν σε brainstorming session για το πώς θα έπρεπε να ήταν ένα «ιδανικό Κέντρο Νεότητας» στην Αθήνα.

Έκαναν συζήτηση ανασκόπησης της εμπειρίας των δύο εβδομάδων, αξιολογώντας αυτά που έμαθαν και το σύνολο της επίσκεψης.

Εμείς, στο SolidarityNow, είμαστε πάντα πρόθυμοι να δεχτούμε τα παιδιά του Μητροπολιτικού Κολλεγίου και να μοιραστούμε μαζί τους τις πλούσιες εμπειρίες της δουλειάς μας -να τους ανοίξουμε την πόρτα στον δικό μας κόσμο.

Θα είμασταν ευγνώμονες και αν το Μητροπολιτικό Κολλέγιο, από τη δική του πλευρά, άνοιγε τις πόρτες ων ευκαιριών ποιοτικής εκπαίδευσης σε νέους και νέες από τους πληθυσμούς που στηρίζουμε -για να αποκτήσουν πραγματικές ευκαιρίες που -είμαστε βέβαιοι- θα εμπλουτίσουν τη ζωή τόσο των υποτρόφων από το SolidarityNow, όσο και των λοιπών φοιτητών και φοιτητριών.

Στην προσπάθεια για μια ανοιχτή κοινωνία κατανόησης και ευκαιριών, οι συνεργασίες στη βάση της αμοιβαιότητας αποτελούν πολύτιμο εργαλείο.

 

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ ΣΤΟ LSE: Η μετανάστευση ως καταλύτης για τον εκσυγχρονισμό της κοινωνικής πολιτικής


Η Γενική Διευθύντρια του SolidarityNow, Αντιγόνη Λυμπεράκη, ήταν η μία εκ των τριών ομιλητών της εκδήλωσης με θέμα «Greece Facing the Immigration and Refugee Crisis | Η Ελλάδα αντιμέτωπη με την Μετανάστευση και την Προσφυγική Κρίση» που διοργάνωσε το Hellenic Observatory του London School of Economics στις 20 Φεβρουαρίου. Στην κατάμεστη αίθουσα αμφιθεάτρου του LSE, η κα Λυμπεράκη μίλησε -μεταξύ άλλων- για το πώς η Ελλάδα διαχειρίστηκε τις πρωτόγνωρες προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές στη χώρα αλλά και για τις καινοτόμες δράσεις του SolidarityNow για την ανακούφιση των συνανθρώπων μας που επλήγησαν από την προσφυγική και την οικονομική κρίση στην Ελλάδα.

Ακολουθεί η ομιλία της.


Η μετανάστευση ως καταλύτης για τον εκσυγχρονισμό της κοινωνικής πολιτικής

  1. Βασικά γεγονότα σχετικά με τη μετανάστευση οδηγούν σε δύο παράδοξα

Υπάρχουν δύο διακριτά ερωτήματα σχετικά με τη μετανάστευση: το ένα αναφέρεται στα γεγονότα και στο παρόν: τι συμβαίνει στους εγκλωβισμένους πρόσφυγες που προέρχονται από το προηγούμενο κύμα μαζικής μετακίνησης ανθρώπων;

Το άλλο είναι υποθετικό και αναφέρεται σε ένα πιθανό μέλλον. Τι θα μπορούσε να συμβεί, εάν υπάρξει επανάληψη των γεγονότων του 2015/6; Αν- για παράδειγμα- οι πρόσφυγες που συγκεντρώνονται επί του παρόντος στη Βόρεια Συρία ή στην Τουρκία αποφασίσουν να πάρουν το δρόμο για τη Δύση;

Θα απαντήσω στο πρώτο ερώτημα, αν και το δεύτερο πρέπει να είναι στο μυαλό μας ως ένα πιθανό ενδεχόμενο.

Πόσοι είναι οι πρόσφυγες και ποιες είναι οι τάσεις; Σύμφωνα με την UNHCR, αυτή τη στιγμή υπάρχουν 71.200 πρόσφυγες στην Ελλάδα. Αυτός ο αριθμός είναι λίγο-πολύ αποκρυσταλλωμένος, μιας και οι αριθμοί που αντιστοιχούν στις εισροές και τις εκροές είναι σχεδόν ίσοι.  Από αυτούς, 14.600 (20%) βρίσκονται στα νησιά, στα κέντρα πρώτης υποδοχής, και ζουν υπό άθλιες συνθήκες. 21.300 (30%) φιλοξενούνται σε διαμερίσματα σε αστικά κέντρα. Περίπου 17.000 (24%) βρίσκονται σε κέντρα φιλοξενίας στην ηπειρωτική χώρα (καταυλισμοί). Οι υπόλοιποι (25%) έχουν κάνει τις δικές τους ενέργειες έξω από το σύστημα, (εδώ συμπεριλαμβάνονται όσοι φιλοξενούνται σε φίλους ή ζουν σε καταλήψεις). Σε αυτόν τον πληθυσμό αντιστοιχούν 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ- όσα δηλαδή ορίστηκαν από την ΕΕ για ανθρωπιστική βοήθεια για την περίοδο από το 2015 έως το 2020 (στην πράξη αφορά μικρότερο διάστημα, κυρίως από το 2017 έως το 2020).

Όσον αφορά τις συνθήκες διαβίωσης: Στα νησιά, οι συνθήκες είναι επαίσχυντες: ενδημική βία, ανθυγιεινές συνθήκες, έκθεση στα φυσικά φαινόμενα. Στους καταυλισμούς της ηπειρωτικής χώρας, τα πράγματα είναι καλύτερα. Ωστόσο, υπάρχει υπερπληθυσμός, συχνά ακατάλληλες ή /και ανεπαρκείς υπηρεσίες. Το βασικό πρόβλημα όμως είναι η γεωγραφική απομόνωση – οι καταυλισμοί βρίσκονται στη μέση του πουθενά. Υπενθυμίζεται ότι η προέλευση του μοντέλου των καταυλισμών ανάγεται στις δεκαετίες του 1940 και του 1950, όταν ο ΟΗΕ αναζητούσε προσωρινές λύσεις κατά την υλοποίηση της μετεγκατάστασης. Στις περισσότερες περιπτώσεις ωστόσο, οι καταυλισμοί έχουν μετατραπεί σε μόνιμους οικισμούς – μετρώντας πλέον δεκαετίες ύπαρξης.

Αυτοί που ζουν κάτω από μία στέγη στον αστικό ιστό είναι πιο τυχεροί, με την έννοια ότι οι συνθήκες διαβίωσής τους είναι καλύτερες και έχουν μεγαλύτερη ελευθερία δράσης. Το βασικό τους πρόβλημα έγκειται στην έλλειψη αυτενέργειας: ζουν σε μια παγίδα φτώχειας – με την κλασική έννοια ότι δηλαδή, εάν ξεκινήσουν να εργάζονται, θα χάσουν τα οφέλη και επιδόματά τους. Περνάνε τη ζωή τους σε μια διαρκή εκκρεμότητα – περιμένοντας την ενδεχόμενη επανεγκατάστασή τους στη Βόρεια Ευρώπη.

Μερικά από τα παράδοξα που αντιμετωπίζουμε:

  • Μιλάμε για μικρούς αριθμούς, οι οποίοι θα έπρεπε να ήταν διαχειρίσιμοι από μια χώρα των 10,5 εκατομμυρίων, σε μία ΕΕ των 550 εκατομμυρίων.
  • Τα ειδικά κονδύλια είναι πολύ μεγάλα εάν τα υπολογίσουμε κατά κεφαλή ωφελούμενων
  • Το είδος των παροχών που προσφέρονται στους πρόσφυγες μπορεί να είναι πιο γενναιόδωρο από την κοινωνική προστασία που προσφέρεται σε γηγενείς ευάλωτες ομάδες που έχουν ανάγκη. Πρέπει να θυμηθούμε ότι το ελληνικό κράτος πρόνοιας δίνει μεγάλη βαρύτητα στις συντάξεις και δεν ασχολείται με άλλες πιεστικές κοινωνικές ανάγκες.
  • Όλα αυτά συμβαίνουν στο τέλος της μεγαλύτερης και βαθύτερης κρίσης του ανεπτυγμένου κόσμου – στην Ελλάδα, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι χαμηλότερο κατά ένα τέταρτο από το 2008, η ανάκαμψη εξακολουθεί να είναι η πλέον διστακτική στην ΕΕ. Οι προοπτικές παραμένουν δυσοίωνες λόγω της ανάγκης εξόφλησης των χρεών.

Μπορούμε να συνοψίσουμε την κατάσταση με δύο παράδοξα:

Ένα από το εσωτερικό: Η κοινωνική πολιτική αντιμετωπίζει οικονομική λιτότητα, ενώ την ίδια στιγμή υπάρχουν διαθέσιμα κεφάλαια για τους πρόσφυγες. Λιτότητα στην κοινωνική πολιτική. Γενναιοδωρία για κάποιους πρόσφυγες.

Το άλλο έρχεται από το εξωτερικό: Πώς μπορούν οι συνθήκες να είναι τόσο κακές, μετά από όλο αυτό το διάστημα και όλα αυτά τα χρήματα; Ποιος ωφελείται; Qui bono;

  1. Μετανάστευση και κοινωνική πολιτική – πώς συνδυάζονται; Τέσσερις παρατηρήσεις που συνάγονται μετά από πρόσφατα γεγονότα

Τέσσερις ιστορίες για να δώσουν μια γεύση των προβλημάτων στο πεδίο.

Ιστορία 1. Ένα παιδί από τη Συρία χρειάζεται μια δύσκολη εγχείρηση στη σπονδυλική στήλη. Μια ομάδα κορυφαίων χειρουργών προσφέρεται να κάνει την επέμβαση δωρεάν. Το δημόσιο νοσοκομείο δεν μπορούσε να παρακάμψει τη λίστα αναμονής. Ένα ιδιωτικό νοσοκομείο μπήκε στο παιχνίδι, αλλά δεν ήξερε πώς να δωρίσει το απαιτούμενο κόστος. Ένα σουηδικό νοσοκομείο προσφέρθηκε εθελοντικά, αλλά το παιδί θα μπορούσε να επιστρέψει, όχι στην Ελλάδα αλλά στη Συρία- ή και χειρότερα. Η καθημερινή εργασία προς όφελος των προσφύγων είναι ένα νομικό ναρκοπέδιο. Χρειάζεσαι ένα ανοιχτήρι για μια (νόμιμη) κονσέρβα σκουληκιών.

Ιστορία 2. Ένας δωρητής ρωτάει μια ΜΚΟ που εργάζεται για τους ασυνόδευτους ανηλίκους γιατί η δράση της περιορίζεται στους 230 ωφελούμενους. Γιατί να μην ωφεληθούν, με το ίδιο ποσό, οι 2.000 ασυνόδευτοι ανήλικοι που βρίσκονται στους δρόμους της Αθήνας; Η απάντηση ήταν ότι η διάχυση των υπηρεσιών σε μεγαλύτερο αριθμό παιδιών φαίνεται καλή για τους δωρητές, αλλά τελικά η προσπάθεια θα πήγαινε στράφι. Εάν ο στόχος είναι να συμβάλλεις στο να αλλάξει κάποιος τη ζωή του, το ελάχιστο που θα μπορούσες να φροντίσεις είναι η προσφορά εξατομικευμένων υπηρεσιών και μια μακροπρόθεσμη δέσμευση. Η χαμηλή ποιότητα αναιρεί την ουσία της υποστηρικτικής προσπάθειας.

Ιστορία 3. Ο Majd από τη Συρία, ένας φοιτητής 20 ετών, χωρίς άλλα προσόντα, προσλήφθηκε από το SolidarityNow ως διερμηνέας και πολιτισμικός διαμεσολαβητής στα αραβικά, στα ελληνικά και στα αγγλικά. Μετά από λίγο εγγράφηκε σε ιδιωτικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας, μελετώντας Αγγλική Γλώσσα και Λογοτεχνία, με υποτροφία από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Ο Majd, ανεξάρτητα από το πόσο καλός είναι, δεν μπορούσε να παρακολουθήσει ένα ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Η γνώμη του σε όλα αυτά ήταν: «Η κοινωνική ένταξη δεν είναι και τόσο δύσκολη- είναι εφικτό να συμβεί. Φτάνει να το θέλουμε». Η αλληλεγγύη λειτουργεί όταν οδηγεί σε ενδυνάμωση.

Ιστορία 4. Οι απόφοιτοι κοινωνικών επιστημών στη Θεσσαλονίκη ζουν ημέρες δόξας. Αντί να μαστίζονται από την ανεργία, έχουν μεγάλη ζήτηση από τις ΜΚΟ που συνδέονται με το προσφυγικό. Η διαθεσιμότητα κοινωνιολόγων και κοινωνικών λειτουργών είναι τόσο περιορισμένη, που οι ΜΚΟ αντλούν το σχετικό προσωπικό η μία από την άλλη.

Η αλληλεγγύη στην πράξη αξιοποιεί το διαθέσιμο ανθρώπινο κεφάλαιο της χώρας.

  1. Η μετανάστευση ως καταλύτης για τον εκσυγχρονισμό της κοινωνικής πολιτικής: ο ρόλος του SolidarityNow

To SolidarityNow ιδρύθηκε το 2013 με πρωτοβουλία του Open Society Foundations ως απάντηση της κοινωνίας των πολιτών στην ελληνική χρηματοπιστωτική κρίση. Η ανησυχία ήταν ότι οι ανθρωπιστικές συνέπειες της κρίσης θα τροφοδοτούσαν ακραίες αντιδράσεις – όπως αποδεικνύεται, μεταξύ άλλων, κι από την άνοδο της Χρυσής Αυγής. Η οργάνωση ίδρυσε δύο Κέντρα Αλληλεγγύης στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη για την παροχή δωρεάν νομικών, ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών και υπηρεσιών απασχολησιμότητας σε υποβαθμισμένες περιοχές.

Αυτή η δραστηριότητα ήταν σε εξέλιξη, όταν ξέσπασε η προσφυγική κρίση. Το SolidarityNow ήταν σε θέση να προσαρμόσει το μοντέλο αλληλεγγύης στον πληθυσμό προσφύγων που βρισκόταν σε ανάγκη. Με άλλα λόγια, το SolidarityNow δεν δραστηριοποιείται στην πρώτη γραμμή υποδοχής των προσφύγων, αλλά έδρασε ως δεύτερη γραμμή άμυνας – η δράση του αφορούσε κυρίως στην ένταξη και τη συνηγορία – δηλαδή την έμπρακτη προσφορά αλληλεγγύης σε όσους και όσες τη χρειάζονταν, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Επιτεύγματα μέχρι σήμερα

  • Το SolidarityNow έχει υποστηρίξει περισσότερα από 300.000 άτομα μέσω των προγραμμάτων του ή μέσω των δωρεών σε τρίτες οργανώσεις
  • Το SolidarityNow έχει δημιουργήσει δύο Κέντρα Αλληλεγγύης (στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη) και το Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων στη Θεσσαλονίκη, υποστηρίζοντας 100.000 άτομα μέχρι σήμερα
  • Το SolidarityNow έχει προσφέρει υπηρεσίες στέγασης σε 7.100 άτομα μέσω του αντίστοιχου προγράμματος σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.
  • Το SolidarityNow, σε συνεργασία με τη UNICEF και άλλους εταίρους, διευκόλυνε τη δημιουργία και λειτουργία Κέντρων Υποστήριξης για το Παιδί και την Οικογένεια σε καταυλισμούς προσφύγων καθώς και σε αστικές περιοχές. Τα κέντρα αυτά έχουν υποστηρίξει μέχρι σήμερα σχεδόν 14.000 παιδιά και εκείνες που τα φροντίζουν.
  • Το SolidarityNow υποστήριξε περισσότερα από 6.000 παιδιά και ενήλικες μέσω του ολιστικού Εκπαιδευτικού Προγράμματος που εφαρμόζει. Αυτό συνδυάζει την εκμάθηση γλώσσας με την επαγγελματική κατάρτιση και τη σχολική υποστήριξη.
  • Το προσωπικό του SolidarityNow το 2018 ήταν 364 άτομα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Πάνω από το ένα έκτο του αριθμού αυτού, αντιστοιχεί σε μετανάστες / πρόσφυγες
  • Το SolidarityNow έχει λάβει σχεδόν 500 αιτήσεις εθελοντικής εργασίας, δεδομένου ότι το σχετικό πρόγραμμα ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2017. 145 εθελοντές έχουν ήδη δραστηριοποιηθεί σε προγράμματα σε διάφορες περιοχές.
  • Το σύνολο των προϋπολογισθέντων δαπανών για το 2018 ανήλθε σε 12,1 εκατ. Ευρώ και χρηματοδοτήθηκε από τις ακόλουθες πηγές: το 59% αυτού του ποσού προέρχεται από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), το 18% από τη UNICEF, το 19% από το OSF και το 4% από άλλους υποστηρικτές. Ο εκτιμώμενος προϋπολογισμός της οργάνωσης για το 2019, είναι της τάξεως των 16 εκατομμυρίων ευρώ.

Έτσι, το SolidarityNow ήταν και είναι μια οργάνωση που εμπλέκεται εξ’ αντικειμένου με την κοινωνική πολιτική στην Ελλάδα. Η συμμετοχή της στο προσφυγικό πρέπει να θεωρηθεί μέρος της συνολικής αποστολής του. Ωστόσο, η προσφυγική κρίση μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος κοινωνικής προστασίας – κάτι που έχει καθυστερήσει πολύ στην Ελλάδα.

Το SolidarityNow ενεργεί ως πρωτοπόρος στην κοινωνική πολιτική στους ακόλουθους τομείς:

  • Κοινωνικές παρεμβάσεις με γνώμονα τα αποτελέσματα. Σε ένα κοινωνικό σύστημα που ασχολείται με την καταβολή χρημάτων για την εξασφάλιση προνομίων ή πολιτικής εξουσίας, η ανταπόκριση στις άμεσες ανάγκες των προσφύγων δεν μπορεί να ξεφύγει από την αναμέτρηση με τα πραγματικά αποτελέσματα.
  • Σχέση ποιότητας και κόστους. Το SolidarityNow δρα ως ενδιάμεσος μεταξύ εξωτερικών δωρητών και ωφελούμενων. Είναι υπόλογο και στους δύο – και πρέπει να το αποδεικνύει σε συνεχή βάση.
  • Η ανάγκη ευθυγράμμισης των οφελών για τους πρόσφυγες με αυτά που είναι διαθέσιμα σε άλλους. Οι εξατομικευμένες δράσεις πρέπει να είναι διαθέσιμες σε έναν ευρύτερο πληθυσμό – για τον οποίο πρέπει να αναζητηθούν επιπλέον χρηματοδοτήσεις.
  • Η κοινωνική πολιτική δεν είναι ευθύνη μόνο του κράτους. Το κράτος επικουρείται από την κοινωνία των πολιτών, τους εθελοντές, τους δωρητές και τους επαγγελματίες. Τα νέα ζητούμενα ζητούν νέες προσεγγίσεις. Ο πειραματισμός είναι απαραίτητος όταν αντιμετωπίζουμε νέα προβλήματα. Πρώτα πρέπει να δοκιμάσουμε τι λειτουργεί, να το τροποποιήσουμε και να το επεκτείνουμε.
  • Η κοινωνική πολιτική μπορεί να λειτουργήσει αν προσφέρει ευκαιρίες ζωής. Δεν πρόκειται απλώς για ελεημοσύνη ή εξασφάλιση ευνοϊκής δημοσιότητας.
  • Αντισυμβατική σκέψη – πολύ συχνά δύο θέματα μπορούν να αντιμετωπιστούν από κοινού. Ένα παράδειγμα είναι η μακροχρόνια φροντίδα- πολύ σημαντική σε μια χώρα με ταχεία γήρανση που αντιμετωπίζει λιτότητα. Ένα πιστοποιημένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τους φροντιστές απευθυνόμενο σε ανέργους Έλληνες και πρόσφυγες, θα δημιουργήσει ένα είδος γέφυρας αλληλεγγύης μεταξύ γενεών και μεταξύ των εθνοτήτων.

Η προσφυγική κρίση καταδεικνύει γιατί μια σύγχρονη χώρα χρειάζεται μια ενεργή και αποτελεσματική κοινωνική πολιτική. Με τον τρόπο αυτό η ανταπόκριση στην προσφυγική κρίση μπορεί να υπαγορεύσει τον ρυθμό των κοινωνικών μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα και να αποτελέσει παράδειγμα που μπορεί να εφαρμοστεί ευρύτερα. Δείχνει επίσης πως η εθνική κοινωνική πολιτική δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από το ευρύτερο περιβάλλον– αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα (τόσο στους Έλληνες όσο και στους πρόσφυγες) δεν είναι απλώς ένα ελληνικό πρόβλημα, αλλά τροφοδοτείται από τη διεθνή και –ιδιαίτερα– την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.