Ο Αχμάντ, στη χώρα του Συρία και στον αραβικό κόσμο, είναι από τους γνωστούς σύγχρονους συγγραφείς. Σήμερα είναι ένας από τους δικαιούχους της Solidarity Now που ζει σε ένα σπίτι στην Αθήνα με τον μεγαλύτερο γιο του στο πλαίσιο του προγράμματος υποστήριξης έκτακτης ανάγκης ESTIA. Στον ακόλουθο σύνδεσμο (47′.02-49′.04) μπορείτε να δείτε τον Ahmad που περιγράφει τη ζωή του και την Σοφία Ιωάννου, Επικεφαλής Επικοινωνίας του SolidarityNow, να μιλάει για το πρόγραμμα φιλοξενίας ESTIA που υλοποιεί το SolidarityNow και τα αποτελέσματά του.

Δείτε το βίντεο εδώ

SolidarityNow: Άλλος ένας χειμώνας εγκλωβισμού στα νησιά για χιλιάδες πρόσφυγες.
Λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων, το SolidarityNow και ο φωτοδημοσιογράφος Γιώργος Μουτάφης, βρέθηκαν στη Μόρια και κατέγραψαν από κοντά τις συνθήκες που βιώνουν οι χιλιάδες πρόσφυγες.

Για πολλούς είναι ο δεύτερος χειμώνας, τα δεύτερα Χριστούγεννα που θα ζήσουν σε καταυλισμό. Στη Λέσβο, στη Σάμο, στη Χίο, στην Κω, τη Λέρο. Εγκλωβισμένοι. Όμηροι των περιορισμών που επιβάλλει η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, μία συμφωνία η οποία δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Οι συνθήκες διαβίωσης στους καταυλισμούς ξεπερνούν τους όρους: κακές, άθλιες, απάνθρωπες. Άνθρωποι στοιβαγμένοι σε υπερπλήρεις δομές, ακροβατούν από την απόλυτη απόγνωση στον παραλογισμό μιας καθημερινότητας. Εκεί όπου κυριαρχούν τα σκουπίδια και το κρύο. Εκεί όπου μία πολιτεία και μία Ευρώπη εθελοτυφλούν στο χείλος της ανθρωπιστικής κρίσης.

Το SolidarityNow βρέθηκε πριν λίγες μέρες στη Λέσβο για να εξετάσει και να καταγράψει από κοντά την κατάσταση που βιώνουν οι πρόσφυγες. Οι περισσότεροι από τους 5.000 πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο που έχουν φιλοξενηθεί από το 2016 μέχρι σήμερα στις δομές στέγασης* της οργάνωσης στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και τα Γιάννενα με την υποστήριξη της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, προέρχονται στην πλειοψηφία τους από τα νησιά.

Ο καταυλισμός της Μόριας στη Λέσβο αριθμεί αυτήν τη στιγμή περισσότερους από 7.000 ανθρώπους ενώ έχει τη δυνατότητα να στεγάσει περίπου 2.000. Πέρυσι τον χειμώνα πέντε άνθρωποι πέθαναν στη Μόρια. Οι συνθήκες διαβίωσης είναι τραγικές, καθώς τα κοντέινερ καταυλισμού δεν είναι αρκετά μεγάλα για να στεγαστούν όλοι και δεν γίνεται κανένας διαχωρισμός στους πρόσφυγες ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Οι ελληνικές Αρχές δεσμεύτηκαν για άμεση μεταφορά 5.000 προσφύγων από τα νησιά. Αρκεί αυτό για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση; Οι πρόσφυγες θα συνεχίσουν να ρισκάρουν τις ζωές τους με επικίνδυνα ταξίδια. Και οι άθλιες συνθήκες που συναντούν δεν θα τους αποτρέψουν.

Το SolidarityNow ενώνει τη φωνή του με 12 ακόμα διεθνείς και εθνικές οργανώσεις στη μεγάλη εκστρατεία #OpenTheIslands ασκώντας πίεση ώστε να αρθεί ο γεωγραφικός περιορισμός στα νησιά και να μεταφερθούν επειγόντως οι άνθρωποι στην ηπειρωτική χώρα, σε ασφαλείς και αξιοπρεπείς συνθήκες.

Μετά την επίσκεψη του Ερντογάν στην Ελλάδα, η Deutsche Welle αφιέρωσε ένα άρθρο σχετικά με τον τουρκικό λαό που ζει στην Ελλάδα ή / και έχει ζητήσει καταφύγιο στην Ελλάδα. Η κυρία Δομίνικα Σπυράτου, Υπεύθυνη Συνηγορίας στο SolidarityNow, λέει ότι περισσότεροι από 1.000 Τούρκοι πολίτες ήρθαν στην Ελλάδα αναζητώντας άσυλο μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016, ενώ σχεδόν 300 τουρκικές οικογένειες βρίσκονται τώρα στη Θεσσαλονίκη. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο.

Δείτε κι εδώ

Με πρωτοβουλία του Ελληνικού κέντρου φωτογραφίας αλλά και του SolidarityNow την περασμένη εβδομάδα ολοκληρώθηκε ο κύκλος ενός ξεχωριστού σεμιναρίου φωτογραφίας για πρόσφυγες.

«Η φωτογραφία είναι κάτι που ήθελα πολύ να μάθω. Ίσως να ασχοληθώ και επαγγελματικά στο μέλλον αλλά αυτό που κέρδισα κυρίως σε αυτά τα μαθήματα είναι πως γνώρισα νέους ανθρώπους και είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό» μας λέει η Αρίτζ που έχει έρθει από την Συρία και προσπαθεί να μην θυμάται το παρελθόν.

Τα μαθήματα που πραγματοποιήθηκαν από την Μυρτώ Παπαδοπούλου που περιλάμβαναν και εξορμήσεις για φωτογράφηση στο κέντρο της Αθήνας κάτι που έκανε τους συμμετέχοντες να πειραματιστούν με την φωτογραφία αλλά και να γνωρίσουν την πόλη.

Όπως μας λέει η ίδια «Είναι σημαντικό και για εμένα να εμβαθύνω στις ιστορίες των ανθρώπων και να καταλάβω το ιστορικό τους, ακόμα και σε προσωπικό επίπεδο.

Από την δική τους πλευρά είναι σαν να τους δίνεις μια γεύση μιας πιο φυσιολογικής ζωής την οποία αρκετοί από αυτούς έχουν να την ζήσουν πάρα πολύ καιρό».

Η Γοθράν ήρθα στην Ελλάδα από την Δαμασκό μαζί με τον άνδρα της, την πεθερά της και την κόρη της ενώ ήταν έγκυος. «Το ταξίδι ήταν πολύ δύσκολο, περάσαμε από πολλές χώρες ώσπου να καταλήξουμε στην Τουρκία και μετά από εκεί στην Ελλάδα, τώρα το μόνο που θέλω είναι να έχει μια δουλειά ο άντρας μου και να είμαστε καλά. Το μόνο που ελπίζω είναι στο μέλλον να καταφέρω να δω τους γονείς μου αλλά και τα αδέρφια μου που βρίσκονται στην Συρία και στην Γαλλία».

Σημαντικό είναι πως τα μαθήματα αυτά είχαν ως βασικό στόχο την κοινωνική προσαρμογή των ατόμων αυτών που δύσκολα, κυρίως λόγο γλώσσας, μπορούν να προσαρμοστούν στην κοινωνία μας.

Μαθήματα όμως γλώσσας αλλά και υπολογιστών είναι ορισμένα από τα προγράμματα που προσφέρονται από την SolidarityNow με στόχο την ένταξη στην κοινωνία ή την προετοιμασία για την εγκατάσταση τους σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην περίπτωση πάντα που τους έχει αποδεχτεί για μετεγκατάσταση.

«Προσπαθούμε να βοηθήσουμε και άλλες κοινωνικά ευάλωτες ομάδες μέσα από τα σεμινάρια αυτά, όπως ανέργους, εξαρτημένους, όχι μόνο πρόσφυγες» μας λέει ο Μανόλης Μωρεσόπουλος υπεύθυνος του Ελληνικού κέντρου φωτογραφίας που στόχο έχει στο μέλλον να παρουσιαστεί μια έκθεση φωτογραφίας με τα αποτελέσματα όλων αυτών των σεμιναρίων.

Στο τέλος του σεμιναρίου ζητήθηκε από τους πρόσφυγες που το παρακολούθησαν να επιλέξουν μια από τις φωτογραφίες που έβγαλαν και να γράψουν ένα γράμμα για την ζωή τους αυτή την στιγμή ώστε να την στείλουν σε ένα αγαπημένο τους πρόσωπο. Η Οθράν έγραψε στην κόρη της που έχουν να ειδωθούν 3 χρόνια «Μου έχεις λείψει πολύ. Θέλω να ξέρεις πως ο αδερφός σου και η οικογένεια του είναι καλά επειδή είναι σε ένα ασφαλές πλέον περιβάλλων. Εύχομαι η ζωή μας να είναι καλύτερη στην Ελλάδα».

«Είναι αντίθετη με την συνθήκη της Γενεύης και όλες τις διεθνείς συνθήκες η πολιτική γεωγραφικού περιορισμού των προσφύγων, ούτε και υπάρχει ρητή πρόβλεψη από την κοινή δήλωση Ε.Ε-Τουρκίας», δήλωσε η διευθύντρια του Solidarity Now Αντιγόνη Λυμπεράκη, μιλώντας στον Αθήνα 9.84 και την εκπομπή «Ντάμες Σπαθί».

Η κ.Λυμπεράκη επέκρινε την κυβέρνηση και την πολιτική επιλογή εγκλωβισμού των προσφύγων στα νησιά λέγοντας πως αποτελεί καθαρά διοικητική πρακτική που πηγάζει από την ελληνική πλευρά, η οποία επικαλείται λόγους εθνικού συμφέροντος και δημόσιας τάξης: «Ωστόσο η συσώρευση προσφύγων σε μικρούς τρόπους υποσκάπτει τη δημόσια τάξη και το εθνικό συμφέρον καθώς οι συνθήκες είναι πολύ δύσκολες και για τους πρόσφυγες και για τις τοπικές κοινωνίες. Οι αρχές τους σπρώχνουν κάτω από το χαλί και αυτό είναι λάδι στη φωτιά για την εκδήλωση ακραίων συμπεριφορών».

Αναφερόμενη στις ενδεχόμενες ευθύνες της Ε.Ε και ειδικότερα στην επιλογή συσσώρευσης προσφύγων στα νησιά η κ.Λυμπεράκη τόνισε: « Αν πραγματικά το θέλουν οι ξένοι αυτό ας τους αναγκάσει η ελληνική κυβέρνηση να το πουν και να αναλάβουν την ευθύνη. Ας ξεκινήσει η κυβέρνηση την αποσυμφόρηση των νησιών, καθώς είναι θέμα ανθρωπισμού το ότι δεν φερόμαστε έτσι σ’έναν άνθρωπο που έφυγε από την κόλαση, αλλά και απέναντι σε κατοίκους και τοπικές κοινωνίες που είναι απελπισμένοι από τις συνθήκες. Ας κάνει λοιπόν κίνηση η Ελλάδα και εφόσον αντιδράσει η Ε.Ε , να αναλάβει την ευθύνη και να δούμε πως θα σταθεί απέναντι στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Κανένα κράτος δεν μπορεί να μας πεί που θα κάνουμε τη διοικιτική εξέταση ασύλου, στα νησιά ή αλλού».

Τέλος αναφερόμενη σε όσα είδε κατά την πρόσφατη επίσκεψη της στη Μόρια η διευθύντρια του Solidarity Now επισήμανε: «Ενώ η χωριτικότητα του βόθρου είναι για 1.500 άτομα στη Μόρια βρίσκονται 6.000, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει. Το ίδιο συμβαίνει και με το νερό. Επίσης δεν υπάρχει θέρμανση, ενώ αν και Νοέμβριος, εμφανίζονται σμήνη από μύγες.

Και κατέληξε λέγοντας πως διαμορφώνοντας αυτές τις ακραίες και απάνθρωπες συνθήκες δεν αποτρέπεται η έλευση προσφύγων. «Όταν μια μάνα βάλει σε μια βάρκα τα παιδιά της που δεν ξέρουν κολύμπι, αντιμετωπίζει τις επιτροπές ασύλου και αυτές τις άθλιες συνθήκες, το κάνει γιατί ήταν πολλαπλάσιος  ο κίνδυνος στον τόπο απ’ όπου έφυγε».

Δείτε κι εδώ

“Οι κύριες ανησυχίες μας αφορούν την ψυχική υγεία και την ανάπτυξη αρνητικών μηχανισμών αντιμετώπισης. Ένα σημαντικό στοιχείο είναι το διπλό στίγμα που φέρουν “, δήλωσε στο IRIN η Μαργαρίτα Κοντομιχάλη που συντονίζει το πρόγραμμα στέγασης και βοήθειας για τους αιτούντες άσυλο LGBTΙ στην Ελλάδα και που υλοποιείται από το SolidarityNow.

Διαβάστε εδώ το πλήρες άρθρο

Σε αγροτικές εργασίες, εργοστάσια και χώρους εστίασης αναζητούν κυρίως απασχόληση πρόσφυγες που βρίσκονται στην Ελλάδα και διαμένουν σε δομές φιλοξενίας.

«Πρόκειται για ανθρώπους οι οποίοι δεν εμπίπτουν στο καθεστώς για οικογενειακή επανένωση ή μετεγκατάσταση, έχουν καταθέσει αίτηση για χορήγηση ασύλου στην Ελλάδα και έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία καταγραφής τους», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η εργασιακή σύμβουλος της οργάνωσης «Solidarity Now», Μαίρη Ασβεστά, με αφορμή τη συμμετοχή της σε εκδήλωση με θέμα «Μεταναστευτική Πολιτική και Κοινωνική Ένταξη των Νέων και των Προσφύγων», που διοργανώνεται το απόγευμα στη Θεσσαλονίκη από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό BUSINESS MENTALITY και το Ίδρυμα Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης (Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ.).

Σύμφωνα με την ίδια, στο Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων (Blue Refugee Center), που λειτουργεί εδώ και έναν χρόνο στη Θεσσαλονίκη, έχουν προσέλθει αναζητώντας πληροφορίες και συμβουλευτική για εξεύρεση εργασίας περίπου 300 πρόσφυγες, από 20-22 εθνικότητες, διαφορετικού μορφωτικού επιπέδου και ηλικιών, άνδρες στην πλειονότητά τους.

«Οι περισσότεροι μένουν σε camps και αναζητούν εργασία είτε στο αντικείμενο σπουδών τους -όσοι έχουν πανεπιστημιακή μόρφωση- είτε ως χειρώνακτες. Εμείς κάνουμε ατομικές συναντήσεις και διάγνωση των αναγκών τους, συντάσσουμε το βιογραφικό τους και στη συνέχεια τους καθοδηγούμε στην εύρεση εργασίας με πληροφορίες για διάφορες θέσεις» αναφέρει η η εργασιακή σύμβουλος.

Ωστόσο, τα προβλήματα που συναντούν οι πρόσφυγες στην αναζήτηση εργασίας είναι πολλά, όπως η γλώσσα (δεν γνωρίζουν ελληνικά) και η μη αναγνώριση των σπουδών τους.

«Σημαντικό είναι και το γεγονός ότι δεν μπορούν να βγάλουν κάρτα ανεργίας, γιατί τους ζητείται να έχουν στο όνομά τους έναν λογαριασμό κοινής ωφέλειας από τον χώρο, όπου διαμένουν. Αυτό όμως δεν είναι εφικτό, αφού ακόμα κι αν μένουν σε διαμερίσματα που ενοικιάζονται από οργανώσεις, οι λογαριασμοί εκδίδονται στο όνομα της εκάστοτε οργάνωσης» διευκρινίζει η κ. Ασβεστά.

Το 46% των νέων Σύρων προσφύγων που βρίσκονται στην Ελλάδα αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του εξαιτίας του πολέμου και το 70% δεν έχει μαζί του καμία πιστοποίηση που να αποδεικνύει το επίπεδο σπουδών τους, όπως δείχνει έρευνα της οργάνωσης SolidarityNow σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης.   Την ίδια ώρα, το 67% των ερωτηθέντων θωρεί ότι η γλώσσα αποτελεί το βασικό εμπόδιο πρόσβασής τους στην αγορά εργασίας και το 61% εξαρτάται από την οικονομική βοήθεια που παρέχουν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις.   Το 55% πληρώνει το ενοίκιο του σπιτιού με ιδίους πόρους, ενώ μόλις το 1% έχει εισόδημα από εργασία. Επιπλέον, το 53% δηλώνει άνεργοι, ενώ αντίστοιχα μόλις το 6% δήλωνε άνεργο στη χώρα καταγωγής τους. Οι δημοφιλέστεροι τομείς απασχόλησης είναι ο τουρισμός, η εστίαση, ο κατασκευαστικός και ο αγροτικός τομέας.   Η έρευνα διεξήχθη στο πλαίσιο του προγράμματος με τίτλο «Χτίζοντας το μέλλον: προσδοκίες των νέων Σύρων προσφύγων και ανταπόκριση του πληθυσμού τριών χωρών υποδοχής- Ελλάδα, Λίβανος, Ηνωμένο Βασίλειο», που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Πανεπιστημίου της Γλασκόβης. Στην Ελλάδα την έρευνα διεξήγαγε το SolidarityNow από τον Μάιο έως τον Ιούλιο 2017 σε 500 πρόσφυγες, ηλικίας 18-32 ετών. Το 34% των ερωτηθέντων ήταν γυναίκες και το 66% άνδρες. Οι πρόσφυγες διέμεναν στις δομές στέγασης της οργάνωσης, σε δομές άλλων οργανώσεων, σε επίσημους και ανεπίσημους καταυλισμούς και καταλήψεις στην Αττική, τη Θεσσαλονίκη, την Κεντρική Μακεδονία, τα Ιωάννινα, την Εύβοια και την Τήλο. Το 22% των ερωτηθέντων είναι απόφοιτοι Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, το 32% απόφοιτοι γυμνασίου, το 19% απόφοιτοι λυκείου και το 15% πτυχιούχοι πανεπιστημίου.   Η οργάνωση υπογραμμίζει ότι τα συμπεράσματα καθιστούν επιτακτική την ανάγκη επιτάχυνσης της διαδικασίας ένταξης των προσφύγων στην κοινωνία τόσο για την οικονομική ανεξαρτησία και την ενσωμάτωσή τους, όσο και για την αξιοποίηση του ανθρώπινου κεφαλαίου για τη γενικότερη κοινωνική ανάπτυξη.

Δειτε κι εδώ