Κατηγορία: ΣΥΝΗΓΟΡΙΑ

ΤΑ ΝΕΑ: ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗΣ_«Οι θεσμοί θέτουν τα όρια»

Δημοσιεύτηκε στις 14/09/20

«Οι θεσμοί θέτουν τα όρια»

 Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Επικεφαλής Συνηγορίας του SolidarityNow

ΤΑ ΝΕΑ, 12/9/2020

Μετά από πεντέμισι χρόνια διαδικασίας, η δίκη της Χρυσής Αυγής φτάνει στο τέλος της καθώς η Πρόεδρος του δικαστηρίου ανακοίνωσε ότι στις 7 Οκτωβρίου 2020 θα εκδοθεί η απόφαση.

Ένα από τα ερωτήματα που προκύπτει είναι εάν το τέλος αυτής της διαδικασίας σημαίνει και το τέλος της Χρυσής Αυγής. Υπάρχουν αρκετά δεδομένα για να δοθεί απάντηση, με πρώτο το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή δε βρίσκεται στην ελληνική βουλή μετά από 7 χρόνια, αφού στις εκλογές του 2019 δεν πέρασε το 3%. Πρέπει να προσθέσουμε σε αυτό τις αποχωρήσεις στελεχών της (Κασιδιάρης, Λαγός, Μίχος κ.ά.), οι οποίοι είτε δημιούργησαν νέους σχηματισμούς είτε προσχώρησαν σε άλλα κόμματα. Το κόμμα της Χρυσής Αυγής και ο μηχανισμός της είναι υπό διάλυση, σχεδόν το σύνολο των γραφείων έχουν κλείσει και κατά τη διάρκεια της δίκης πολλά στελέχη την αποκήρυξαν, με σκοπό να αποφύγουν την τιμωρία. Το κόμμα που εμφανίστηκε στην Βουλή το 2012 δεν υφίσταται πλέον το 2020 και ο εγκληματικός της χαρακτήρας έχει, κατά την γνώμη μου, γίνει αντιληπτός και μέσα από την διαδικασία της δίκης.

Παρόλα αυτά η Χρυσή Αυγή δεν είναι το μόνο μόρφωμα το οποίο εκφράζει ακροδεξιές, φασιστικές και ναζιστικές ιδέες, αφού τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί και άλλες εξτρεμιστικές οργανώσεις όπως το Combat18 και η Κρυπτεία, μέλη των οποίων συνελήφθησαν από την αστυνομία.

Η ολοκλήρωση της δίκης δεν σημαίνει ότι τελειώσαμε με την ακροδεξιά στην Ελλάδα, παρόλο που έχει συμβάλει σημαντικά στην ανάδειξη του εγκληματικού χαρακτήρα της, καθώς η ρητορική που σχετικοποιεί τον ρατσιστικό λόγο και αντίστοιχες συμπεριφορές είναι ορατή, ενώ το πολιτικό σύστημα, όπως και πριν, σε μια λογική «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» ανέχεται και υιοθετεί ακραίες εκφράσεις και πρακτικές με στόχο ένα πρόσκαιρο πολιτικό κέρδος. Η διαχείριση του προσφυγικού αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου ο ρατσιστικός θεσμικός λόγος είναι καθημερινός και δυστυχώς χωρίς αντίστοιχη θεσμική αντίδραση.

Φαίνεται λοιπόν ότι τα παθήματα του παρελθόντος συνεχίζουν να μην αποτελούν οδηγό για το μέλλον, αφού αυτή ακριβώς η ανοχή έφερε και διατήρησε τη Χρυσή Αυγή στην Βουλή. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι το πολιτικό σύστημα και οι θεσμικοί παράγοντες  έκαναν «παιχνίδι» με την εγκληματική οργάνωση. Ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης Σαμαρά συνομιλούσε με υπόδικο βουλευτή της Χρυσής Αυγής, η Πρόεδρος της Βουλής αμφισβήτησε τη νομιμότητα αποφάσεων του κοινοβουλίου επειδή δεν συμμετείχαν στις ψηφοφορίες φυλακισμένοι χρυσαυγίτες τους οποίους ο εισαγγελέας δεν άφησε να πάνε στην βουλή, κυβερνητικοί βουλευτές πήγαν ταξίδι στο Καστελόριζο μαζί με χρυσαυγίτες, η ανοχή και η αδράνεια της αστυνομίας  απέναντι σε ρατσιστικά φαινόμενα κ.ά.

Έχει ειπωθεί πολλές φορές αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το τέρας που χαϊδεύεις κάποια στιγμή θα σου επιτεθεί. Ιστορικά αυτό έχει επαναληφθεί και οι συνέπειες είναι πάντα καταστροφικές για την κοινωνία.

Εντέλει η ολοκλήρωση της δίκης δεν σημαίνει το τέλος της ακροδεξιάς, αφού είναι η συμπεριφορά του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού συστήματος που την συντηρεί και τη χρησιμοποιεί κοντόφθαλμα και οπορτουνιστικά.

Καλό είναι να θυμόμαστε ότι η δημοκρατία είχε και έχει όρια τα οποία «βάζουν» οι θεσμοί της, συνταγματικά, νομοθετικά και δικαστικά.

 

Δήλωση για μετεγκατάσταση

Δημοσιεύτηκε στις 
Giorgos Moutafis for SolidarityNow

Μετά την καταστροφική φωτιά στη Μόρια που άφησε χιλιάδες πρόσφυγες άστεγους και απροστάτευτους, η μεταφορά τους σε ασφαλείς συνθήκες είναι πλέον πιο επείγουσα απο ποτέ. Το SolidarityNow, μαζί με άλλες οργανώσεις, καλεί τις κυβερνήσεις των κρατών μελών της ΕΕ, να μετεγκαταστήσουν εκτοπισμένους ανθρώπους απο την Ελλάδα στην επικράτειά τους. Η πρόσφατη μετεγκατάσταση ασυνόδευτων παιδιών απο τα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης των νησιών σε άλλες χώρες δείχνει ότι εκεί όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει τρόπος.

Διαβάστε παρακάτω τη δήλωσή μας:

Urgent Call to Action from Civil Society Organisations across Europe

 MORIA FIRES: European Governments must urgently relocate displaced individuals

from Greece

Over the past days devastating fires burnt down the Moria Registration and Identification

Center and surrounding areas, the EU Hotspot on the Greek island Lesvos. The fires have left

thousands of vulnerable individuals homeless and traumatised, among them over 4,000

children.  The undersigned organisations reiterate their call on the governments of EU Member

States, with support from the European Commission, to urgently relocate displaced

individuals from Greece.

While we are shocked and saddened at these developments, they come as no surprise.

Lesvos and the other EU Hotspots on the Aegean islands have reached breaking point long

ago. Moria camp is currently hosting roughly 12-13,000 displaced individuals, with an official

capacity of only 2,800. These severely overcrowded camps are characterised by squalid living

conditions and a severe lack of adequate sanitation or hygiene facilities, even amid the

heightened health risks due to Covid-19.vii The situation in the other Greek Hotspots is similarly

untenable and repeated warnings have remained unanswered for over four years.

Relocation urgently needed

We welcome the transfer of 406 unaccompanied children from Lesvos to the Greek mainland,

with financial support from the European Commission.

This demonstrates how swiftly transfers can be co-ordinated when the political will exists. We commend the Norwegian and Dutch governments’ commitments to relocating 50x and 100 individuals respectively, as well as the French and German governments’ willingness to transfer 400 children. We urge further European governments to follow with concrete commitments and action without delay.

The positive example set by relocations carried out by the coalition of willing Member States

since March 2020xiii shows that relocations can be carried out safely and successfully for

everyone involved. Member States, EU institutions, relevant EU and UN agencies with support

from civil society should now share experiences, expertise and resources to ensure further

states join the coalition. The undersigned organisations stand ready to support these efforts,

to bring the men, women and children stranded in Greece to safety, and thereby uphold our

European values of human rights and human dignity.

The EU Hotspots as an EU Migration Management Approach

The latest events prove once again the failure of the Hotspots as the default EU migration

management approach. We call on the European Parliament to investigate the role that the

EU and Member States played in the failed management of Moria. Moreover, we urge the

European Commission, the German EU Council Presidency and Member States to treat the

horrifying images of Moria burning as unequivocal proof of the tragic human cost of an EU

asylum and migration system based on containment and deterrence policies. We strongly

recommend the European Commission to take these events into account with a view to the

New Pact on Migration and Asylum, and ensure the same policies do not inform the extremely

concerning proposals for ‘processing centres’ at EU borders. It is vital that the New Pact is

taken as an opportunity to present a new start rather than a replication of past errors.

Signed by:

  • Action Aid Hellas (Faces of Migration partner)
  • Ambrela Slovakia (Faces of Migration partner)
  • ASGI
  • Better Days
  • BPID Bulgaria (Faces of Migration partner)
  • Caritas Europa
  • Caritas Hellas
  • Caritas Slovakia
  • Češi Pomáhají (Czech Republic)
  • Child Circle
  • Consortium of Migrants Assissting NGOs (Czech Republic)
  • COSPE Onlus
  • Danish Refugee Council (DRC)
  • Defence for Children International
  • Defence for Children International – Belgium
  • Defence for Children International – Greece
  • Defence for Children International – Italia
  • Defence for Children – The Netherlands
  • Destination Unknown
  • Diaconia ECCB (Faces of Migration partner)
  • Diakonie Austria
  • Dutch Council for Refugees
  • Dynamo International – Street Workers Network
  • Echo100Plus
  • Eurochild
  • Eurodiaconia
  • Europe Must Act
  • European Lawyers in Lesvos
  • European Network on Statelessness
  • Fenix Humanitarian Legal Aid
  • FOCSIV – Italian Federation of Christian NGOs Italy (Faces of Migration partner)
  • Global Call to Action Against Poverty (GCAP) (Faces of Migration partner)
  • Greek Council for Refugees (GCR)
  • Help Refugees
  • Human Rights League Slovakia
  • ICMC Europe
  • Immigrant Council of Ireland
  • International Child Development Initiatives (NL)
  • International Rescue Committee (IRC)
  • INTERSOS
  • Kids in Need of Defense (KIND)
  • Kopin
  • Lighthouse Relief (LHR)
  • LUMOS Foundation
  • Mareena Country Slovakia
  • Médecins du Monde Belgique
  • Médecins du Monde – France
  • Minority Rights Group International
  • Missing Children Europe
  • Mokosha NGO Centre
  • Movimento per l’Autosviluppo, l’Interscambio e la Solidarietà (MAIS) (Italy)
  • Nadácia Milana Šimečku (Slovakia)
  • Network for Children’s Rights (Greece)
  • One Happy Family Lesvos
  • Organization Mondiale pour l’Éducation Préscolaire/ World Organization for Early Childhood
  • Education
  • Oxfam
  • PAX
  • Pax Christi Vlaanderen
  • PICUM
  • Plate-Forme Mineurs en Exil – Platform Kinderen op de Vlucht
  • Plataforma Portuguesa das ONGD – Portuguese NGDO Platform
  • Povod Slovenia (Faces of Migration partner)
  • Refugee Legal Support (RLS)
  • Refugee Rights Europe
  • Refugee Youth Service
  • Slovak Humanitarian Council PRAKIS
  • Solidarity Now
  • SOS Villages Greece
  • Still I Rise
  • Terre des Hommes Hellas
  • Terre des Hommes International Federation
  • Velos Youth
  • Vluchtelingenwerk Vlaanderen
  • Women’s Refugee Commission

References

i Al Jazeera, 9 September 2020

ii CNN, 9 September 2020

iii UNCHR and Council of Europe, 9 September 2020

iv Together with relevant EU and UN agencies and in cooperation with civil society organisations.

v UNHCR, 31 August 2018

vi Amnesty International, 6 December 2018 ; see also: Call to Action by Civil society organisations, March 2020

vii MSF, 30 July 2020

viii HRW, 19 March 2016

ix Ekathimerini, 9 September 2020

x Dpa-international, 9 September 2020

xi NLTimes.NL, 11 September 2020

xii France 24, 10 Septembre 2020

xiii European Commission, 15 April 2020 ; PubAffairsBruxelles, 8 July 2020

xiv MSF, 11 March 2020

ΤΑ ΝΕΑ: ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ_Η Μόρια και η κλεψύδρα της απελπισίας

Δημοσιεύτηκε στις 10/09/20

Η σημερινή καταστροφή στη Μόρια υφαίνεται χρόνια. Όπως και σε εκτροχιασμό τρένου, διακρίνουμε πλήθος ενεργειών, στάσεων και παραλείψεων που οδηγούσαν σε μια κατάληξη που τώρα μοιάζει αναπόφευκτη. Διαχρονικά, πλήθος εμπλεκόμενοι, αρμόδιοι και μη, εντός Ελλάδος και εκτός, σε εθνικό, τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, εξετάζουν τμήμα μόνο του συνόλου, το προσαρμόζουν στη δική τους ατζέντα, μετατοπίζουν ευθύνες, κατασκευάζουν εχθρούς. Μιλούν, αλλά σχεδόν ποτέ δεν ακούν.

Πέντε χρόνια μετά την έκρηξη του 2015, οι ζωές των ανθρώπων που βρίσκονται στη Μόρια είναι ακόμη στον πάγο. Αναμένουν μάταια την κατάληξη πολιτικών και γεωστρατηγικών διαδικασιών που φαίνεται να σταθμίζουν όλα εκτός από την ευημερία αυτών των ιδίων.  Καθώς δεν διαφαίνεται καμιά προοπτική -το τούνελ των προσφύγων δεν έχει φως- εμπεδώθηκε βαθιά δυσπιστία. Αυτή επιβεβαιώνεται από κάθε κίνηση που στοχεύει στο εσωτερικό ακροατήριο˙ καταφέρνει, ακόμη και η καλοπροαίρετη πρωτοβουλία να μοιάζει σαν επιβουλή.

Η πανδημία θα μπορούσε να είχε λειτουργήσει ως μοχλός ανάκτησης εμπιστοσύνης. Όταν η μοίρα όλων των κατοίκων είναι κοινή, όταν οι επιδημιολόγοι γνωρίζουν ότι «κανείς δεν είναι ασφαλής αν δεν είναι όλοι ασφαλείς», οφείλαμε να καταλάβουμε ότι όλοι είμαστε συνεπιβάτες του ίδιου καραβιού.

Δυστυχώς, όμως, τους τελευταίους μήνες, η πανδημία, αντί να λειτουργήσει σαν εγερτήριο σάλπισμα, εργαλειοποιήθηκε με σκοπό να περιφρουρηθεί η βλαπτική αυταπάτη του «δεν υπάρχουν εάν δεν τους βλέπω». Επενδύθηκε από πολλούς πολιτικό κεφάλαιο στην άρνηση μόνιμης εγκατάστασης και στον εξορκισμό κάθε κίνησης προς τα εκεί. Για παράδειγμα, αποδίδεται το καθεστώς του πρόσφυγα, χωρίς να έχει γίνει καμιά προεργασία ώστε το άτομο αυτό να βρει δουλειά, σπίτι, να οικοδομήσει το μέλλον του. Ένα μέλλον, που φαίνεται με τον τεμαχισμό αρμοδιοτήτων να μην είναι αρμοδιότητα και ευθύνη κανενός.

Ήταν ο τεμαχισμός αρμοδιότητας που έβαλε τον κορωνοϊό στη Μόρια: ένας αναγνωρισμένος πρόσφυγας διαπίστωσε ότι το μόνο που του προσέφερε η Ελλάδα ήταν ένα παγκάκι στην Πλατεία Βικτωρίας. Όταν γύρισε πίσω στους μόνους ανθρώπους που γνώριζε -πίσω στη Μόρια- ήταν πιθανότατα φορέας…

Αν και ήταν σαφές ότι η Μόρια και τα άλλα ΚΥΤ ήταν ενεργές υγειονομικές βόμβες που μπορούσαν να εκραγούν ανά πάσα στιγμή, το πρόβλημα έπεσε θύμα αναρμοδιοτήτων και απροθυμίας να αναληφθεί συνολική ευθύνη. Έτσι αφέθηκε απασφαλισμένη μια υγειονομική βόμβα: δεκατρείς χιλιάδες άνθρωποι χωρίς πρόσβαση στα απαραίτητα για την προστασία όχι απλά της υγιεινής, αλλά της υγείας και της ζωής τους. Μια κατάσταση όπου οι συστάσεις -να πλένεις τα χέρια και να κρατάς αποστάσεις- είναι κακόγουστο ανέκδοτο. Ο δε υγειονομικός αποκλεισμός ερμηνεύεται από κάποιους ως τιμωρία.

Εδώ και χρόνια, ο γυάλινος περιέκτης της κλεψύδρας αδειάζει σιγά-σιγά με σταθερή ροή. Την αδειάζει η έλλειψη πρωτοβουλιών για βιώσιμες λύσεις για αύριο αλλά και αξιοπρεπείς συνθήκες για σήμερα.

Η κλεψύδρα άδειασε. Δεν μπορούμε πλέον ως κοινωνία να κατοικούμε στη χώρα της άρνησης.

Η Αντιγόνη Λυμπεράκη είναι γενική διευθύντρια του Solidarity Now.

 

Δείτε εδώ το άρθρο

Άμεση Μεταφορά Προσφύγων και Αιτούντων άσυλο σε Ασφαλείς συνθήκες στην Ενδοχώρα

Δημοσιεύτηκε στις 09/09/20

Να επικρατήσει η λογική και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έναντι της βίας. 

Σε συνέχεια των άκρως ανησυχητικών εξελίξεων από τη χθεσινή πυρκαγιά, η οποία κατέστρεψε ολοσχερώς το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας, στη Λέσβο, 31 οργανώσεις καλούν την ελληνική κυβέρνηση να παράσχει άμεση βοήθεια στους ανθρώπους που έμειναν χωρίς στέγη. Οι πληγέντες, μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά και ευπαθείς ομάδες, θα πρέπει να μεταφερθούν με προσοχή σε ασφαλείς συνθήκες στην ενδοχώρα.

Προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί στη μεταφορά ευάλωτων ομάδων, μεταξύ των οποίων τα ασυνόδευτα παιδιά, οι έγκυες γυναίκες, τα άτομα με αναπηρία, τα άτομα με ιατρικές και ψυχικές παθήσεις και οι ηλικιωμένοι. Στα άτομα που έχουν διαγνωστεί με Covid-19, θα πρέπει να δοθεί ασφαλής στέγαση για το διάστημα της καραντίνας, όπως και πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και νοσηλεία, εάν είναι απαραίτητο.

Η μεταφορά των ανθρώπων από τη Λέσβο στην ενδοχώρα απαιτεί έκτακτες λύσεις, σχετικές και με την τρέχουσα κατάσταση πολλών δομών φιλοξενίας στην ενδοχώρα, που είναι υπερπλήρεις. Καλούμε τις ελληνικές αρχές να εργαστούν πάνω σε ένα συνεκτικό σχέδιο που θα μεγιστοποιεί το σύνολο των διαθέσιμων ευρωπαϊκών πόρων και καλούμε για άλλη μία φορά τις ηγεσίες των κρατών μελών της ΕΕ, να μοιραστούν την ευθύνη για την υποδοχή και υποστήριξη των αιτούντων άσυλο, τώρα, περισσότερο από ποτέ.

Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, προέχει ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε προσπάθειας ανταπόκρισης στην πυρκαγιά, στη Μόρια και να αποφευχθεί η χρήσης βίας ή εμπρηστικών δηλώσεων. Απεναντίας, θα πρέπει να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα αποκλιμάκωσης προς αποφυγή περαιτέρω βλάβης.

  • ACTIONAID HELLAS
  • BOAT REFUGEE FOUNDATION
  • ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ
  • ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ
  • ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
  • ΔΙΟΤΙΜΑ – ΚΕΝΤΡΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΩΝ
  • ECHO100PLUS
  • ΕΛΙΞ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (ΕΛΕΔΑ)
  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥ΅ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (ΕΣΠ)
  • EQUAL RIGHTS BEYOND BORDERS
  • FENIX – HUMANITARIAN LEGAL AID
  • HELP REFUGEES
  • HIAS ΕΛΛAΔΟΣ
  • HUMANRIGHTS360
  • HUMANITARIAN LEGAL AID
  • HUMAN RIGHTS WATCH
  • INTERNATIONAL RESCUE COMMITTEE (IRC)
  • INTERSOS HELLAS
  • LEGAL CENTRE LESVOS
  • ΜΕΛΙΣΣΑ: ΔΙΚΤΥΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑNETWORK FOR CHILDREN’S RIGHTS
  • OMNES
  • REFUGEE LEGAL SUPPORT (RLS)
  • REFUGEE RIGHTS EUROPE (RRE)
  • REFUGEE TRAUMA INITIATIVE
  • SOLIDARITY NOW
  • ΣΥΜΒΙΩΣΗ ΣΧΟΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
  • TERRE DES HOMMES HELLAS
  • THE HOME PROJECT
  • ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ (RSA)

Δήλωση της Αντιγόνης Λυμπεράκη, Γεν. Διευθύντριας του SolidarityNow για την καταστροφή στην Μόρια

Δημοσιεύτηκε στις 
Giorgos Moutafis for SolidarityNow

💬 Η κλεψύδρα της απελπισίας

“Η σημερινή καταστροφή υφαίνεται χρόνια. Διαχρονικά, στη Μόρια οι ελληνικές κυβερνήσεις επιλέγουν να κλείσουν τα μάτια σε κάθε έννοια χρηστής διαχείρισης, ανθρωπισμού, προστασίας της αξιοπρέπειας.
Τους τελευταίους μήνες, η έλευση της πανδημίας, αντί να λειτουργήσει σαν εγερτήριο σάλπισμα, εργαλειοποιήθηκε με σκοπό να περιφρουρηθεί ακόμη πιο σφιχτά η βλαπτική αυταπάτη του “δεν υπάρχουν εάν δεν τους βλέπω”.
Είναι υποεκτίμηση να πει κανείς ότι μια υγειονομική βόμβα, με δεκατρείς χιλιάδες ανθρώπους χωρίς πρόσβαση στα απαραίτητα για την προστασία όχι απλά της υγιεινής, αλλά της υγείας και της ζωής τους, δεν μπορεί να μπει σε πλήρη υγειονομικό αποκλεισμό.
Εδώ και χρόνια, ο γυάλινος περιέκτης της κλεψύδρας γεμίζει σιγά σιγά με ροή σχεδόν ρυθμιζόμενη, από την αξιοσημείωτη έλλειψη πρωτοβουλιών για βιώσιμες λύσεις για την επόμενη μέρα αλλά και αξιοπρεπείς συνθήκες για το σήμερα.
Η κλεψύδρα άδειασε. Δεν μπορούμε πλέον ως κοινωνία να κατοικούμε στη χώρα της άρνησης”.

Το πρώτο κρούσμα κορονοϊού στη Μόρια αναδεικνύει την επείγουσα ανάγκη για μια συνεκτική πολιτική ένταξης, καθώς και για μέτρα που διασφαλίζουν την υγεία όλων

Δημοσιεύτηκε στις 08/09/20

Το πρώτο κρούσμα κορονοϊού εντοπίστηκε στις αρχές της εβδομάδας που πέρασε στη Μόρια, εντείνοντας τις ανησυχίες για την υγεία και την ασφάλεια των προσφύγων της υπερπλήρους δομής. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα[i], ο 40χρονος άνδρας έφυγε από τη Λέσβο στις 17 Ιουλίου, αφού παρέλαβε οδηγία εξόδου από το ΚΥΤ, και, όπως είχε δικαίωμα, μετέβη στην Αθήνα. Ωστόσο, όπως αναφέρεται[ii], καθώς ήταν αδύνατο να παραμείνει στην πόλη, όπου οι πρόσφυγες αντιμετωπίζουν το ρίσκο της αστεγίας και της ένδειας, εξαιτίας της έλλειψης πολιτικής για την ενσωμάτωση, στα τέλη Αυγούστου επέστρεψε στην Μόρια, για να εξασφαλίσει φαγητό και μια στέγη.

Η χρόνια έλλειψη μέτρων ένταξης, σε συνδυασμό με περίπλοκα γραφειοκρατικά εμπόδια, οδηγούν πολλούς πρόσφυγες στην Ελλάδα στην ίδια θέση. Αφού αναγκάζονται να φύγουν από τις εγκαταστάσεις φιλοξενίας, μετά την αναγώριση του καθεστώτος τους, πολλοί πρόσφυγες καταλήγουν άστεγοι, συχνά σε αθηναϊκές πλατείες, και ως εκ τούτου αναγκάζονται να επιλέξουν να επιστρέψουν σε μέρη όπως η Μόρια.

Λαμβάνοντας υπόψην το σχετικό Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου[iii], όπως επίσης και την ολοένα και επιδεινούμενη κατάσταση για τους αναγνωρισμένους πρόσφυγες στην Ελλάδα, οι κάτωθι υπογράφουσες 20 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, εκφράζουμε  για μία ακόμη φορά τις εξής ανησυχίες σχετικά με την απάνθρωπη αντιμετώπιση των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων και την παραβίαση των δικαιωμάτων τους:

  • Η δομή της Μόριας, που αρχικά ήταν σχεδιασμένη για να μπορεί να υποδεχτεί 2.800 ανθρώπους, φιλοξενεί τώρα παραπάνω από 12.000 αιτούντες άσυλο και πρόσφυγες.Οι φιλοξενούμενοι, μεταξύ των οποίων 4.000 παιδιά, διαμένουν σε εντελώς ακατάλληλες συνθήκες συνωστισμού, ενώ περισσότεροι από τους μισούς μένουν σε σκηνές και αυτοσχέδιες κατασκευές στον ελαιώνα έξω από τον καταυλισμό. Δεν είναι σε θέση να προστατεύσουνν την υγεία τους, καθώς  τα κατάλληλα μέτρα δεν ελλήφθησαν ούτε πριν[iv] ούτε κατά τη διάρκεια του περιορισμού κυκλοφορίας   που έχει επιβληθεί στη δομή τους τελευταίους 6 μήνες. Ως εκ τούτου, η ανακοίνωση του Υπουργείου ότι η δομή θα μπει σε πλήρη υγειονομικό αποκλεισμό ούτε λύνει ούτε απαντάει σε βασικές ανησυχίες για την υγεία των φιλοξενούμενων. Αντίθετα, μάλλον υποβιβάζει ακόμη περισσότερο την ευάλωτη (ψυχική και σωματική) υγεία των αιτούντων άσυλο, ενώ τους αφήνει εκτεθειμένους σε υψηλό κίνδυνο απέναντι στον COVID-19[v].
  • Η ανακοίνωση ότι η επιτήρηση της εγκατάστασης θα ενισχυθεί, μέσω της αυξημένης αστυνομικής παρουσίας, δεν έχει συνέπειες ως προς την προστασία από την εξάπλωση του ιού και δεν εγγυάται την ασφάλεια των προσφύγων ή των εργαζομένων.
  • Το Υπουργείο παρουσιάζει την κατασκευή κλειστών, ελεγχόμενων κέντρων ως μια λύση- πασπαρτού. Η σύνδεση, δε, της δημιουργίας τέτοιων κέντρων με τον περιορισμό της διασποράς του COVID-19 είναι αβάσιμη και ισοδυναμεί με εργαλειοποίηση της πανδημίας με στόχο την παγίωση της διοικητικής κράτησης και των αυστηρότερων περιορισμών στους αιτούντες άσυλο, ως εργαλείων πολιτικής. Όπως σημειώνει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων[vi], “[ε]νώ δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η μετάδοση SARS-CoV-2 είναι υψηλότερη στους μετανάστες και τους πρόσφυγες, παράγοντες όπως ο υπερπληθυσμός στα κέντρα υποδοχής και κράτησης μπορεί να αυξήσουν την έκθεσή τους στον ιό. Οι επιδημίες στα κέντρα υποδοχής και κράτησης μπορούν επίσης να εξαπλωθούν πιο γρήγορα, ελλείψει κατάλληλων μέτρων πρόληψης”.
  •  Η πολυδιαφημισμένη αποσυμφόρηση των νησιών,η οποία σε μεγάλο βαθμό είχε ως αποτέλεσμα να κληθούν πολλοί πρόσφυγες να αποχωρήσουν από τις δομές των νησιών, χωρίς να έχουν τα μέσα για να επιβιώσουν, έχει ήδη αποδειχθεί ανεπαρκής, εντείνοντας την κοινωνική ανισότητα. Τα σκληρότερα παραδείγματα αυτής της αποτυχημένης πολιτικής είναι τα εκατοντάδες άτομα, συμπεριλαμβανομένων μητέρων με βρέφη, επιζησασών/ζώντων έμφυλης βιας και των οικογενειών με παιδιά, που αναζητούν απεγνωσμένα καταφύγιο σε δημόσιους χώρους στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις στα νησιά και την ενδοχώρα (π.χ. Λέρος και Κως), χωρίς κρατική υποστήριξη ούτε για τρόφιμα και νερό. Ο 40χρονος πρόσφυγας, που επέστρεψε στις αποτρόπαιες συνθήκες της Μόριας, είναι απλώς ένα ενδεικτικό της κατάστασης παράδειγμα, που απεικονίζει εύγλωττα τα αποτελέσματα της τρέχουσας πολιτικής, υπογραμμίζοντας παράλληλα την ανάγκη για συντονισμένες δράσεις σε επίπεδο Ε.Ε, βάσει της αρχής του επιμερισμού ευθυνών.

Η προστασία των προσφύγων είναι αναγκαία, για την συνολική αποτελεσματική αντιμετώπιση του COVID-19 στην Ελλάδα. Αυτό πρέπει να περιλαμβάνει αυξημένα μέτρα προστασίας και εκκένωση του πληθυσμού σε υψηλό κίνδυνο από τις εγκαταστάσεις όπου επικρατεί υπερσυνωστισμός καθώς και τη μεταφορά του σε ασφαλή και κατάλληλη στέγαση.

Πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό ότι η μόνη ολοκληρωμένη, συμβατή με τα ανθρώπινα δικαιώματα και μακροπρόθεσμη λύση είναι η εφαρμογή μιας συγκεκριμένης και βιώσιμης πολιτικής ένταξης στην Ελλάδα και ενός ορθολογικού μηχανισμού επιμερισμού των ευθυνών στην Ε.Ε. που θα περιλαμβάνει μια ισχυρή δέσμευση για μετεγκατάσταση, στη βάση της αλληλεγγύης μέσα στην Ένωση.

Υπογράφουσες οργανώσεις

ACTION FOR EDUCATION

ARE YOU SERIOUS

ΔΙΟΤΙΜΑ – ΚΕΝΤΡΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΩΝ

ECHO100PLUS

ΕΛΙΞ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (ΕΛΕΔΑ)

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (ΕΣΠ)

HELP REFUGEES

HIAS ΕΛΛΑΔΟΣ

INTERNATIONAL RESCUE COMMITTEE

INTERSOS HELLAS

LEGAL CENTER LESVOS

LESVOS SOLIDARITY

ΜΕΛΙΣΣΑ – ΔΙΚΤΥΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑMOBILE INFO TEAM (MIT)

MOBILE INFO TEAM (MIT)

REFUGEE LEGAL SUPPORT (RLS)

SOLIDARITYNOW

ΣΥΜΒΙΩΣΗ – ΣΧΟΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

TERRE DES HOMME HELLAS

FENIX – HUMANITARIAN LEGAL AID

 

[i] Καθημερινή,  “Σε καραντίνα η Μόρια μετά το πρώτο κρούσμα κορωνοϊού

”, 2 Σεπτεμβρίου 2020, https://www.kathimerini.gr/society/1094269/se-karantina-i-moria-meta-to-proto-kroysma-koronoioy/.

[ii] Skai, “Συναγερμός στη Μόρια: Πρώτο κρούσμα κορωνοϊού στη δομή”, 2 Σεπτεμβρίου 2020, https://www.skai.gr/news/greece/synagermos-sti-moria-proto-krousma-koronoiou-sti-domi.

[iii] Υπουργείο Μετανάστετσης και Ασύλου, “Θετικό κρούσμα κορωνοϊού στο ΚΥΤ Μόριας – Υγειονομικός αποκλεισμός της δομής

”, 2 Σεπτεμβρίου 2020, https://migration.gov.gr/thetiko-kroysma-sto-kyt-morias/.

[iv] Για παράδειγμα, Dunja Mijatović, Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης: “Greece must urgently transfer asylum seekers from the Aegean islands and improve living conditions in reception facilities”, Αθήνα 31/10/2019, https://www.coe.int/en/web/commissioner/-/greece-must-urgently-transfer-asylum-seekers-from-the-aegean-islands-and-improve-living-conditions-in-reception-facilities.

[v] MsF, Greek police enforce unwarranted and cruel quarantine of Moria camp on Lesbos, 3 Σεπτεμβρίου 2020, https://www.msf.org/greek-police-enforce-unwarranted-and-cruel-quarantine-moria-camp.

[vi] ECDC, Guidance on infection prevention and control of coronavirus disease (COVID-19) in migrant and refugee reception and detention centres in the EU/EEA and the United Kingdom, 15 Ιουνίου 2020, https://www.ecdc.europa.eu/sites/default/files/documents/COVID-19-%20guidance-refugee-asylum-seekers-migrants-EU.pdf

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΤΗΣ ΑΡΜΟΣΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΤΥΠΕΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ (PUSHBACKS)

Δημοσιεύτηκε στις 21/08/20
Image by kalhh from Pixabay

Την έντονη ανησυχία της ανησυχία για τον αυξανόμενο αριθμό αξιόπιστων αναφορών άτυπων επιστροφών (pushbacks) στην Τουρκία εκφράζει εκ νέου η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.).
 
Η ΥΑ κάνει «έκκλησή της προς την Ελλάδα να απέχει από τέτοιου είδους πρακτικές και να διερευνήσει με σοβαρότητα τις αναφορές αυτές, που περιλαμβάνουν μια σειρά από αξιόπιστες και άμεσες μαρτυρίες που έχουν καταγραφεί από το γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας στην Ελλάδα και για τις οποίες έχουν ενημερωθεί οι αρμόδιες αρχές» και ζητά «δεδομένης της φύσης, του περιεχομένου, της συχνότητας και της συνεκτικότητας των αναφορών αυτών, πρέπει να διενεργηθεί άμεσα κατάλληλη έρευνα χωρίς καμία άλλη καθυστέρηση». 🕐
 
Ο Philippe Leclerc, Αντιπρόσωπος του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα δήλωσε
«Η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός έχουν επιδείξει τεράστια αλληλεγγύη και συμπόνοια σε χιλιάδες πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο που έχουν αναζητήσει ασφάλεια στη χώρα αυτή από το 2015». Έκτοτε, ο αριθμός των αφίξεων έχει μειωθεί σημαντικά αλλά υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που συνεχίζουν να αναζητούν προστασία και άσυλο στην Ελλάδα και την Ευρώπη», πρόσθεσε, ενώ τόνισε ότι «Η διαφύλαξη των συνόρων της Ελλάδας και η προστασία των προσφύγων δεν αποκλείουν το ένα το άλλο. Και τα δύο μπορούν και πρέπει να γίνουν. Δεν πρόκειται για δίλημμα αλλά για μια ισορροπία που πρέπει να επιτευχθεί».
Τέλος αναφέρθηκε στο γεγονός ότι «οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ ευρύτερες και καταστροφικές: για τους ανθρώπους των οποίων η ζωή και η ασφάλεια μπορεί να τεθούν σε κίνδυνο, για την τήρηση των θεμελιωδών αρχών του διεθνούς και Ευρωπαϊκού δικαίου, καθώς και για τα ευρέως αναγνωρισμένα πρότυπα και τις αξίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που μπορεί να υπονομευθούν ανεπανόρθωτα».
Διαβάστε εδώ την ανακοίνωση της UNHCR

Η Δολοφονία του George Floyd και η Εποχή του Συγκαλυμμένου Ρατσισμού

Δημοσιεύτηκε στις 05/08/20

από τη Σάλμα Μοχάμεντ,

πρακτική άσκηση στο Τμήμα Συνηγορίας του SolidarityNow

Η δολοφονία του George Floyd, ενός μαύρου άνδρα που ήταν υπό κράτηση για τη φερόμενη χρήση πλαστού χαρτονομίσματος, από τον Derek Chauvin, έναν λευκό αστυνομικό στη Μινεάπολη των ΗΠΑ, σε συνδυασμό με το δυσανάλογο αντίκτυπο που είχε ο COVID-19 στις μειονοτικές κοινότητες, οδήγησε στο ξέσπασμα διαδηλώσεων σε όλο τον κόσμο, ενάντια στις γενικευμένες, συστημικές και ιστορικές φυλετικές ανισότητες. Πολλές από αυτές τις ανισότητες έρχονται ως αποτέλεσμα της «μετενσάρκωσης» πρακτικών που χρονολογούνται αιώνες πίσω. Η κωδικοποιημένη ρητορική και τα de facto νομικά έθιμα που εισάγουν διακρίσεις, έχουν επιτρέψει, και σε περιπτώσεις προωθήσει, φυλετική ανισότητα με την έγκριση του κράτους, στον 21ο αιώνα, σχεδόν χωρίς τιμωρία. Κι ενώ οι ΗΠΑ είναι γνωστές για αυτή την τακτική, η Ευρωπαϊκή Ένωση, παρόλο που υποστηρίζει τα αντίθετα, έχει χρησιμοποιήσει στο παρελθόν αντίστοιχες πρακτικές που είναι καταπιεστικές για τους ανθρώπους των μειονοτήτων.

Στις 25 Μάϊου του 2020, η αστυνομία της Μινεάπολη δέχτηκε μια κλήση για χρήση πλαστού χαρτονομίσματος των 20 δολαρίων. Φτάνοντας στη σκηνή, ο αστυνόμος Thomas Lane πλησιάζει τον George Floyd, έναν 46χρονο κάτοικο της περιοχής, εμφανίζει το όπλο του και του ζητάει να δείξει τα χέρια του. Στη συνέχεια, ο Lane αρπάζει τον Floyd και τον τραβάει έξω από το αυτοκίνητο. Σε αυτό το σημείο ο Floyd αντιστέκεται της σύλληψης. Αφού του περνούν χειροπέδες, ο Floyd σταμάτησε να αντιστέκεται και απολογήθηκε αρκετές φορές στους αστυνομικούς. Σε αυτό το σημείο, οι αστυνομικοί προσπάθησαν να βάλουν τον G. Floyd μέσα στο αστυνομικό όχημα. Εκείνος έπεσε κάτω, και δήλωσε πως είναι κλειστοφοβικός. Καθώς συνέχιζαν την προσπάθεια να τον οδηγήσουν μέσα στο όχημα, ο αστυνομικός Derek Chauvin τραβάει τον G.Floyd, ο οποίος, ως αποτέλεσμα, πέφτει ξανά στο έδαφος.

Καθώς ο G. Floyd, φορώντας χειροπέδες, βρίσκεται στο έδαφος με το πρόσωπο προς τα κάτω, ο αστυνόμος Chauvin τοποθετεί το γόνατό του στο λαιμό του. Το αφήνει εκεί για ένα 8 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα, κατά τη διάρκεια των οποίων, σύμφωνα με βίντεο που τράβηξαν περαστικοί αλλά και με βάση δικαστικά έγγραφα, ο G.Floyd αναφώνησε πάνω από 20 φορές ότι δεν μπορεί να αναπνεύσει, λέγοντας “θα με σκοτώσετε”,  και φωνάζοντας απελπισμένα τη μητέρα του.  Αφού είχαν περάσει 6 λεπτά όπου το γόνατο του αστυνομικού βρισκόταν σταθερά στο λαιμό του, ο G.Floyd σταματάει να κινείται. Παρόλα αυτά, ο αστυνομικός δεν έβγαλε το πόδι του από το λαιμό του αναίσθητου αυτού ανθρώπου σχεδόν για ακόμη 3 λεπτά. Μια ώρα αργότερα, διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Στις ΗΠΑ, οι μαύροι άνθρωποι είναι τρεις φορές πιο πιθανό να σκοτωθούν από την αστυνομία, σε σύγκριση με τους λευκούς, παρά το γεγονός ότι είναι 1,3 φορές πιο πιθανό να είναι άοπλοι, σύμφωνα με αυτή την πηγή.

Ο τραγικός θάνατος του George Floyd, της Breonna Taylor (μαύρη γυναίκα, άοπλη, που δέχτηκε τουλάχιστον οχτώ σφαίρες μέσα στο διαμέρισμά της από αστυνομικά πυρά) και του Ahmaud Arbery (άοπλος μαύρος άνδρας που πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από ένα λευκό πρώην αστυνομικό καθώς έκανε jogging), σε συνδυασμό με το δυσανάλογο αντίκτυπο που είχε ο COVID-19 στις μειονοτικές κοινότητες, κατά κανόνα λόγω των υποκείμενων ανισοτήτων στην υγεία, στη στέγαση, και στην πρόσβαση σε υπηρεσίες, προκάλεσε αντιδράσεις και διαδηλώσεις στις ΗΠΑ και τον κόσμο.

Και ενώ πολλά από αυτά που συμβαίνουν στις ΗΠΑ υπό την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ είναι άνευ προηγουμένου, η Αμερική έχει φρικτή ιστορία φυλετικής βίας και ανισότητας. Πολλά από τα ζητήματα που δυσκολεύουν τις μειονότητες σήμερα, όπως συμφωνούν πολλοί ακαδημαϊκοί, πηγάζουν από ιδεολογίες και πρακτικές αιώνων, και έχουν διαμορφωθεί για να είναι πιο αποδεκτά στους σύγχρονους ανθρώπους.

Ενώ αυτά τα σύγχρονα έθιμα, υποστηρίζουν τη φυλετική ουδετερότητα ή δικαιολογούν αυτές τις διαφορές ρίχνοντας την ευθύνη στις μειονότητες, στην πράξη, συχνά κάθε άλλο παρά ουδέτερα είναι.

Ιδεολογίες που στηρίζονται στο νόμο και την τάξη, όπως χρησιμοποιούνται από Αμερικανούς προέδρους και άλλους πολιτικούς, προκαλούν το φόβο ως όχημα και επιτρέπουν στους κυβερνητικούς παράγοντες να χρησιμοποιούν το περίφημο πρόσχημα της εθνικής ασφάλειας για να παραβιάζουν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των περιθωριοποιημένων κοινοτήτων. Αυτές οι παραβιάσεις μένουν σχεδόν ατιμώρητες.  Αυτό έχει επιτρέψει, και συνεχίζει να επιτρέπει, στις δυνάμεις επιβολής του νόμου στην ουσία να «νομιμοποιούν» την παρενόχληση, από πλευράς της αστυνομίας, και τις δολοφονίες μαύρων Αμερικανών, υπό το πρόσχημα της φυλετικής ουδετερότητας, όπως αποδεικνύεται από τον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών και τους νόμους για την καταπολέμηση του μικροεγκλήματος.

Οι ΗΠΑ έχουν μια ιδιαίτερη ιστορική σχέση με το ρατσισμό, όμως, αντίθετα με τους ισχυρισμούς του Μαργαρίτη Σχοινά, αντιπρόεδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο οποίος όταν ξέσπασαν οι αναταραχές απέρριψε την ύπαρξη συστημικού ρατσισμού στην Ευρωπαϊκή ΄Ένωση, η Ένωση είναι επίσης ένοχη για διατήρηση και ενίσχυση συστημάτων φυλετικής βίας και ανισότητας.

Ο μυστηριώδης θάνατος του Adama Traoré, ενός μαύρου άνδρα που βρισκόταν υπό αστυνομική κράτηση το 2016, και ο πυροβολισμός που είχε ως θύμα τον Muhammad Gulzar, έναν άνδρα από το Πακιστάν, στα ελληνοτουρκικά σύνορα τον περασμένο Μάρτιο, είναι απλά δύο παραδείγματα φυλετικής βίας στην Ε.Ε. Πολλές μελέτες βρήκαν ότι τα μέλη φυλετικών και εθνοτικών μειονοτήτων έχουν περισσότερες πιθανότητες να τους σταματήσει η αστυνομία για έλεγχο. Επίσης, μια μελέτη για το Ηνωμένο Βασίλειο δεικνύει ότι τα ίδια άτομα είναι δύο φορές πιο πιθανό να πεθάνουν ενώ βρίσκονται υπό κράτηση.

Ο φόνος του George Floyd έβαλε στο μικροσκόπιο τις πράξεις των κρατών και των κρατικών φορέων, παρά την επανειλημμένη προσπάθεια τακτικών για να συγκαλυφθεί η άνιση μεταχείριση των μειονοτήτων. Υπό το πρόσχημα της φυλετικής ουδετερότητας, οι κυβερνήσεις μένουν ατιμώρητες για τη διάπραξη διαφόρων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολλές από τις οποίες συμβαίνουν εδώ και αιώνες.

Υπό αυτό το πρίσμα, ενώ η καταδίκη των αστυνομικών που εμπλέκονται στη δολοφονία Floyd είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, πρέπει να αναδιαμορφώσουμε τα συστήματα επιβολής του νόμου μας και να αναγνωρίσουμε την επιρροή της ρητορικής που χρησιμοποιείται για να ενοχοποιηθούν οι μειονότητες σε όλο τον κόσμο.

“Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΙΠΕ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ”_ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ

Δημοσιεύτηκε στις 30/07/20

Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Επικεφαλής Συνηγορίας – SolidarityNow

“Τόλμησε” ο Γιάννης Αντετονκουμπο να εκφέρει άποψη για τη χώρα του, στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε και οι αντιδράσεις δεν άργησαν. Όπως ήταν μάλλον αναμενόμενο γράφτηκαν και ακούστηκαν απόψεις όπως “Έλληνας δεν γίνεσαι, γεννιέσαι”, και φυσικά (διότι δεν είμαστε και τίποτα ρατσιστές) το πολύ γνωστό “ναι μεν αλλά”.

Στο “αλλά” χώρεσαν πολλές παρατηρήσεις, ερωτήσεις αλλά κυρίως ανακρίβειες, προκειμένου να απαντηθούν κάποιες από τις τοποθετήσεις του Γιάννη Αντετονκουμπο.

Δεν έχει νόημα να κάνουμε λίστα, έχει όμως σημασία να αναρωτηθούμε γιατί η ελληνική κοινωνία έχει δυσανεξία στην κριτική ειδικά από κάποιον που δεν είναι “δικός” της , δηλαδή έχει γεννηθεί, μεγαλώσει και ζήσει όπως οι περισσότεροι Έλληνες πολίτες.

Άμα δεν είσαι δηλαδή “δικός μας”, είσαι “άλλος”. Όμως τι είναι αυτό που κάνει τον Γιάννη Αντετονκούμπο “άλλο”; Μήπως επειδή “δεν έχει ελληνικό αίμα”, αφού οι γονείς του πράγματι ήρθαν από αλλού; Μήπως επειδή έχει άλλο χρώμα αφού η καταγωγή του είναι από την Αφρική; Μήπως επειδή πλέον δεν ζει στην Ελλάδα και έχει μια εξαιρετικά επιτυχημένη καριέρα στις ΗΠΑ;

Αυτοί που έσπευσαν να αντιδράσουν, μιλούν στο όνομα μιας “κυριαρχίας” η οποία βασίζεται στην ψευδαίσθηση της απευθείας σύνδεσής τους (μέσω αίματος κιόλας) με το αρχαιοελληνικό ένδοξο παρελθόν και επομένως δεν αναγνωρίζουν στον Γιάννη Αντετονκούμπο το δικαίωμα να εκφράσει άποψη, ακόμα και αν έχει αποθεωθεί στις συνειδήσεις των Ελλήνων για το ταλέντο του και τη σκληρή εργασία που έχει κάνει για να φτάσει εκεί που έχει φτάσει. Για όλους αυτούς που αντιδρούν, ο Γιάννης Αντετονκούμπο πάντα θα χρωστάει στην χώρα που τον “δέχθηκε” ή μήπως τον “ανέχθηκε”;

Λόγω των αντιδράσεων αυτών ξεκίνησε άλλη μία συζήτηση για το εάν οι Έλληνες είμαστε ρατσιστές και προφανώς δεν μπορεί να δοθεί μία και μόνη απάντηση για όλους. Ο ρατσισμός έχει πολλές μορφές. Άλλες φορές είναι ορατός, άμεσος και επιθετικός και άλλες φορές είναι υφέρπων που κρύβεται στο “αλλά” και εκφράζεται με φθόνο, απογοήτευση και συγκατάβαση, επομένως υποτίμηση για τον “άλλο”. Άρα ο Γιάννης δεν “αναγνώρισε πόσο τυχερός είναι που γεννήθηκε στην Ελλάδα”, την κακολογεί και δεν μιλάει για τη “μεγαλοψυχία” της που τον “αποδέχτηκε”, πού θα ήταν άραγε εάν δεν τον είχε βοηθήσει η Ελλάδα. Θα χρωστάει πάντα.

Εκτός από τον Γιάννη Αντετονκούμπο, υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που ενώ δεν έχει το εξαιρετικό ταλέντο του, αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει παγκόσμια, προσδοκά πάντως και περιμένει την ευκαιρία του να ζήσει, να “επενδύσει” και να πετύχει στην Ελλάδα, άνθρωποι που μας προσφέρουν πολλά και σημαντικά.

Και για να τελειώνουμε, μήπως ο Γιάννης Αντετονκούμπο δεν είπε την αλήθεια; Μήπως η Ελλάδα δεν καταδικάστηκε για εμπορία ανθρώπων και καταναγκαστική εργασία για την Μανωλάδα;

Σε μια χώρα που η πλειοψηφία θεωρεί ότι Έλληνας είσαι μόνο λόγω αίματος και θρησκείας και όπου αποκλείονται από την ελληνικότητα ολόκληρες ομάδες συμπολιτών μας (Έλληνες ρομά, Έλληνες μουσουλμάνοι), ο Αντετονκούμπο, είπε το προφανές.

Τέλος στην αστεγία στην Ευρώπη-μπορεί να γίνει!

Δημοσιεύτηκε στις 22/07/20

Τo SolidarityNow συμμετέχει στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Εθνικών Οργανώσεων που εργάζεται με τους άστεγους (FEANTSA), με στόχο να δοθεί τέλος στην αστεγία στην Ευρώπη

 Η «5η Επισκόπηση σχετικά με τον Αποκλεισμό από τη Στέγαση» παρουσιάζεται αύριο και τα στοιχεία της για την Ελλάδα σοκάρουν.

Το SolidarityNow είναι ανάμεσα στις 130 οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών από 30 διαφορετικές χώρες, μέλη της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εθνικών Οργανώσεων (FEANTSA) που εργάζονται για τους άστεγους. Η FEANTSA ιδρύθηκε το 1989 και  συγκεντρώνει τους μη κερδοσκοπικούς φορείς που με το έργο τους υποστηρίζουν άστεγους στην Ευρώπη.

Κοινός στόχος της FEANTSA και των οργανώσεων-μελών της είναι ο τερματισμός ύπαρξης αστέγων στην Ευρώπη. Στο πλαίσιο των ενεργειών της FEANTSA, παρουσιάζεται αύριο πανευρωπαϊκά, Πέμπτη, 23 Ιουλίου, 2020, η 5η Επισκόπηση σχετικά με τον Αποκλεισμό από τη Στέγαση, με ειδικότερη αναφορά στην Ελλάδα. Το SolidarityNow συμμετείχε ενεργά στη συγγραφή της 5ης Επισκόπησης, η οποία πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία της FEANTSA και του Ιδρύματος Abbé-Pierre.

Τα στοιχεία που προκύπτουν για την Ελλάδα είναι αποθαρρυντικά. Η Ελλάδα κατατάσσεται πρώτη σε περισσότερες από μία λίστες σε ολόκληρη την ΕΕ με τις «χειρότερες επιδόσεις»: η έλλειψη στέγης είναι πραγματικότητα για τους μισούς ασυνόδευτους ανηλίκους, τα φτωχά νοικοκυριά και τα άτομα με αναπηρίες δυσκολεύονται ολοένα και περισσότερο να πληρώνουν ενοίκια ενώ οι ξένοι υπήκοοι είναι πολύ πιο ευάλωτοι στον αποκλεισμό από το δικαίωμα στη στέγαση.

Η 5η Επισκόπηση αφορά πιο συγκεκριμένα στους ανθρώπους σε εξορία-ανθρώπους που έχουν εκτοπιστεί από τις χώρες καταγωγής τους, και αυτό γιατί στην τρέχουσα ευρωπαϊκή αλλά και παγκόσμια κοινωνική συγκυρία, το θεμελιώδες δικαίωμά τους στη στέγαση αμφισβητείται. Μερικά από τα αριθμητικά στοιχεία που αναφέρονται στην 5η Επισκόπηση το καταδεικνύουν:

  • τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στον αποκλεισμό στέγασης στην Ευρώπη και, ειδικά σε συνθήκες συνωστισμού. Στην Ελλάδα, το 40% όλων των παιδιών ζουν σε υπερπληθή σπίτια – ποσοστό διπλάσιο από τον μέσο όρο της Ε.Ε.
  • οι μισοί ασυνόδευτοι ανήλικοι που ζούσαν στην Ελλάδα το Μάρτιο του 2019, καταγράφτηκαν ως άστεγοι.
  • στην Ευρώπη οι ανισότητες στέγασης μεταξύ φτωχών και μη φτωχών νοικοκυριών διευρύνονται: τα φτωχά νοικοκυριά είναι οκτώ φορές πιο πιθανό να υπερχρεωθούν λόγω του κόστους στέγασης από τα μη φτωχά νοικοκυριά.
  • το 90% των φτωχών νοικοκυριών και σχεδόν το 40% του συνολικού πληθυσμού στην Ελλάδα είναι υπερχρεωμένοι από το κόστος στέγασης. Τα ποσοστά αυτά διαρκώς αυξάνονται την τελευταία 10ετία και αποτελούν σήμερα τα χειρότερα στην Ευρώπη.
  • στην Ελλάδα, οι υπήκοοι εκτός Ε.Ε., είναι δυο φορές πιθανότερο να ζουν σε υπερχρεωμένα νοικοκυριά λόγω του κόστος στέγασης από ότι Έλληνες πολίτες. Και εδώ, η Ελλάδα είναι «η πρώτη χειρότερη» με το 76,1% των υπηκόων τρίτων χωρών υπερχρεωμένους.

Ολόκληρη η 5η Επισκόπηση με τα αναλυτικά τα πορίσματά της είναι διαθέσιμη εδώ.