ΑΡΘΡΟ | ΠΥΞΙΔΑ: Βρίσκοντας δρόμο εκεί που δεν υπάρχει χάρτης


Από τον επαγγελματικό προσανατολισμό στην ένταξη

Σε μια διαδρομή που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2025, μια ομάδα παιδιών που φιλοξενούνται σε Κέντρα Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων (ΚΦΑΑ) έκανε τα πρώτα της βήματα προς την επαγγελματική κατεύθυνση και την κοινωνική ένταξη.

Με αφετηρία ένα αίτημα της Γενικής Γραμματείας, σχεδιάστηκε μια στοχευμένη παρέμβαση επαγγελματικού προσανατολισμού για παιδιά με κοινό χαρακτηριστικό μια διαδρομή ζωής γεμάτη μετακινήσεις, προκλήσεις και ανάγκη για σταθερότητα.

Η δράση ξεκίνησε με ατομικές συνεδρίες και τη δημιουργία προσωπικού Φακέλου Εργασίας. Δέκα παιδιά συμμετείχαν πιλοτικά, δουλεύοντας εξ αποστάσεως αλλά και σε ομαδικά εργαστήρια δια ζώσης. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, άρχισαν να διαμορφώνουν μια πρώτη εικόνα για τον εαυτό τους, τις δεξιότητές τους και τις επαγγελματικές τους επιλογές.

Στη συνέχεια, η δράση επεκτάθηκε με εργαστήρια επαγγελματικής ορολογίας, στα οποία συμμετείχαν παιδιά από έξι διαφορετικά ΚΦΑΑ σε Ήπειρο, Πάτρα και Καλάβρυτα. Η πρωτοβουλία αυτή αναδείχθηκε ως καλή πρακτική, καθώς συνδύαζε τη γλωσσική ενδυνάμωση με τον επαγγελματικό προσανατολισμό.

Τον Δεκέμβριο του 2025, η δράση απέκτησε πιο συγκεκριμένη κατεύθυνση: την προετοιμασία των παιδιών για εργασία στον τομέα της τυροκομίας. Δημιουργήθηκε εξειδικευμένο εκπαιδευτικό υλικό, φέρνοντας τα παιδιά πιο κοντά σε έναν υπαρκτό και δυναμικό κλάδο της ελληνικής οικονομίας.

Η ιδέα βρήκε έδαφος στα Ιωάννινα, μια περιοχή με ισχυρή παρουσία τυροκομικών επιχειρήσεων και πραγματικές ευκαιρίες απασχόλησης. Τα τοπικά ΚΦΑΑ και τα ίδια τα παιδιά ανταποκρίθηκαν θετικά, δείχνοντας ενδιαφέρον να συμμετάσχουν.

Η σύνδεση με την Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων αποτέλεσε καθοριστικό βήμα. Μέσα από εκπαιδευτικές επισκέψεις, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με ένα επαγγελματικό μονοπάτι που δεν είναι μόνο θεωρητικό, αλλά οδηγεί σε συγκεκριμένες δεξιότητες και προοπτικές απασχόλησης. Η σχολή, με τη διετή εκπαίδευση που προσφέρει, οδηγεί σε ένα αναγνωρισμένο επάγγελμα, ενώ παράλληλα συνδέει τους αποφοίτους με την αγορά εργασίας μέσω πρακτικής άσκησης, σε συνεργασία με τοπικές εταιρείες.

Η δράση ολοκληρώθηκε με επίσκεψη σε τοπική παραγωγική μονάδα της «Δωδώνη», όπου οι ωφελούμενοι παρακολούθησαν τη λειτουργία μιας σύγχρονης τυροκομικής εγκατάστασης σε πραγματικές συνθήκες εργασίας. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης ήρθαν σε επαφή με επαγγελματίες του χώρου, παρατήρησαν τον τρόπο οργάνωσης της παραγωγής, τη χρήση μηχανημάτων και τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, ενώ είχαν τη δυνατότητα να αναγνωρίσουν στην πράξη μεγάλο μέρος της ορολογίας που είχαν διδαχθεί στο εργαστήριο.

Η πρωτοβουλία αυτή δεν αφορά μόνο την επαγγελματική κατάρτιση. Αφορά τη δημιουργία γεφυρών: ανάμεσα στην εκπαίδευση και την εργασία, ανάμεσα στη φιλοξενία και την ένταξη, ανάμεσα στο παρελθόν των παιδιών και στις δυνατότητες του μέλλοντός τους.

Για τα παιδιά που συμμετέχουν, το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο «τι μπορώ να κάνω;», αλλά και «πού μπορώ να ανήκω;».

Και ίσως η απάντηση να βρίσκεται ακριβώς εκεί: σε μια πραγματική ευκαιρία, σε μια δεξιότητα που αποκτιέται, σε μια κοινότητα που ανοίγει χώρο.

*Το SolidarityNow συμμετέχει ως εταίρος στην υλοποίηση του έργου “ΠΥΞΙΔΑ– Συμπληρωματικός Μηχανισμός Υποστήριξης της Εθνικής Στρατηγικής για την προστασία των ασυνόδευτων ανήλικων στην Ελλάδα”. Το έργο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του Προγράμματος “Πρόγραμμα Ελλάδας – Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης 2021-2027″.

Αφιέρωμα Support Her Rise | Ιστορίες Δύναμης: Όταν οι Γυναίκες Βρίσκουν Ασφαλείς Χώρους


Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας τιμά τη δύναμη και τη φωνή των γυναικών, ενώ παράλληλα υπενθυμίζει τις προκλήσεις που πολλές εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν. Το φετινό μας αφιέρωμα είναι για τις γυναίκες που γνωρίζουμε μέσα από τις δράσεις του SolidarityNow, οι οποίες παρά τις δυσκολίες συνεχίζουν να διεκδικούν τη ζωή τους με δύναμη και ελπίδα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πρωτοβουλίες που δημιουργούν χώρους ασφάλειας και ενδυνάμωσης αποκτούν ιδιαίτερη σημασία. Το έργο «Female Forward – Μαζί για τη συμπερίληψη των γυναικών» του SolidarityNow, δημιουργεί Ασφαλείς Χώρους για τις Γυναίκες σε τρεις δομές φιλοξενίας αιτούντων άσυλο στη Βόρεια Ελλάδα, προσφέροντας σε ευάλωτες γυναίκες ευκαιρίες για ανάπτυξη δεξιοτήτων, δημιουργική έκφραση, κοινωνική σύνδεση και ένταξη.

Στους Ασφαλείς αυτούς Χώρους, συναντιούνται γυναίκες από διαφορετικές χώρες που κουβαλούν τις μοναδικές τους εμπειρίες, μοιράζονται ιστορίες και δημιουργούν δεσμούς υποστήριξης. Δύο από αυτές είναι η Ι. και η S.

Η ιστορία της Ι. 

Η Ι. είναι από τη Συρία και βρίσκεται στην Ελλάδα περίπου έναν χρόνο. Ζει στην Ελεγχόμενη Δομή Φιλοξενίας Αιτούντων Άσυλο Πολυκάστρου μαζί με τα πέντε ανήλικα παιδιά της, είναι μονογονέας.

Κουβαλά καθημερινά την ευθύνη να μεγαλώσει και να προστατεύσει τα παιδιά της. Τα δύσκολα βιώματά της έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους, κάνοντάς την διστακτική και επιφυλακτική απέναντι στους ανθρώπους. Η ασφάλεια και η επιβίωση των παιδιών της βρίσκονται πάντα σε απόλυτη προτεραιότητα.

Στη συμμετοχή της στις δράσεις μέσα στον Ασφαλή Χώρο Γυναικών, η Ι. βρήκε κάτι που διαπίστωσε ότι δεν είχε ποτέ: χρόνο για τον εαυτό της σε έναν χώρο αυτοφροντίδας, δημιουργίας και ανακάλυψης δεξιοτήτων. Όπως λέει η ίδια:

«Βρήκα ένα μέρος να χαλαρώνω, να νιώθω όμορφα… βρήκα την οικογένειά μου.»

Η Ι. αποτελεί σήμερα παράδειγμα δύναμης και επιμονής για τις υπόλοιπες γυναίκες που συμμετέχουν στις δράσεις. Παρά τις δυσκολίες, συνεχίζει να ονειρεύεται έναν καλύτερο κόσμο.

«Θέλω έναν κόσμο που να μας χωρά όλους… και να μην χωριστώ ποτέ από τα παιδιά μου. Να είναι πάντα γερά και υγιή και να μένουμε σε ένα σπίτι γεμάτο λουλούδια.» 

Η ιστορία της S. 

Η S., 67 ετών, έφτασε στην Ελλάδα πριν περίπου έναν χρόνο μαζί με τον σύζυγό της και τον ενήλικο γιο τους, αλλά έχει και άλλα παιδιά που ζουν πολύ μακριά της. Κατάγεται από την Παλαιστίνη και διαμένει επίσης στη Δομή Πολυκάστρου. Όταν έμαθε ότι λειτουργεί ένας χώρος αποκλειστικά για γυναίκες, θέλησε αμέσως να συμμετάσχει. Την περίοδο εκείνη ένιωθε έντονη μοναξιά. Περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας μέσα στον οικίσκο όπου μένει και αναζητούσε έναν τρόπο να κοινωνικοποιηθεί και να γεμίσει δημιουργικά τον χρόνο της.

Όπως εξηγεί:
«Με βοηθά πολύ να ξεχνάω τις σκοτούρες μου… Τα παιδιά μου έχω να τα δω δεκαπέντε χρόνια. Η οικογένειά μου είναι σκορπισμένη.» 

Στον Ασφαλή Χώρο Γυναικών βρήκε κάτι πολύ σημαντικό: παρέα, συζήτηση και στιγμές καθημερινής χαράς. Η αγαπημένη της δραστηριότητα είναι να συναντιέται με τις άλλες γυναίκες, να μοιράζονται τα νέα τους, να γελούν και να πίνουν μαζί τσάι, μια συνήθεια που της θυμίζει τη ζωή στη χώρα καταγωγής της. Παράλληλα, απολαμβάνει ιδιαίτερα τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες και τις χειροτεχνίες, που τη βοηθούν να χαλαρώνει και να εκφράζεται δημιουργικά.

Μέσα από τις συζητήσεις και τις δράσεις μαθαίνει συνεχώς νέα πράγματα.

«Με την κουβέντα που είχαμε έμαθα την ιστορία για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας», λέει.

Η μεγαλύτερη επιθυμία της είναι ένας κόσμος χωρίς πόλεμο και η επανένωση με την οικογένειά της.

«Θέλω έναν κόσμο χωρίς πόλεμο, με ελευθερία για όλους τους ανθρώπους… και να μπορέσω να ξαναδώ τα παιδιά μου.»

Όταν η υποστήριξη γίνεται κοινότητα

Η Ι. και η S. είναι δύο από τις πολλές γυναίκες που συναντούμε καθημερινά στις περιοχές όπου υλοποιείται το Female Forward. Στους Ασφαλείς Χώρους Γυναικών, γυναίκες με διαφορετικές ιστορίες ζωής βρίσκουν έναν τόπο όπου μπορούν να νιώσουν αποδοχή, να δημιουργήσουν σχέσεις εμπιστοσύνης και να στηρίξουν η μία την άλλη.

Μέσα από αυτές τις μικρές καθημερινές στιγμές σύνδεσης και ενδυνάμωσης, δημιουργείται κάτι μεγαλύτερο: μια κοινότητα που δίνει φως και ελπίδα για το μέλλον, ακόμη και μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο αβεβαιότητα.

*Το έργο “Female Forward • μαζί για τη συμπερίληψη των γυναικών” χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Kahane.

«Skill Up»: 111 νεαροί ωφελούμενοι – 26% από αυτούς βρήκαν εργασία


111 νέοι ωφελήθηκαν από το «Skill Up»: Ενδυναμώνοντας τους Νέους για την Αγορά Εργασίας | 26% από αυτούς βρήκαν εργασία

Στο διάστημα Ιούνιος – Δεκέμβριος 2025, το «Skill Up» υλοποιήθηκε από την Υπηρεσία Απασχόλησης του Κέντρου Αλληλεγγύης του SolidarityNow στη Θεσσαλονίκη, με στόχο την ενίσχυση δεξιοτήτων και τον επαγγελματικό προσανατολισμό νέων 17–29 ετών που βιώνουν κοινωνικό αποκλεισμό.

Τι είπαν οι ίδιοι οι συμμετέχοντες για το πρόγραμμα;

  • 93% ένιωσαν σεβασμό & αποδοχή στο πλαίσιο του προγράμματος
  • 89% ένιωσαν ενθάρρυνση & υποστήριξη
  • 86% απέκτησαν αυτοπεποίθηση για εύρεση εργασίας

Δείτε περισσότερα στο σχετικό Infographic.

Το «Skill Up» ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο 2025, αφήνοντας πίσω του όχι μόνο αριθμούς και ποσοστά, αλλά ανθρώπινες διαδρομές γεμάτες προσπάθεια, επιμονή και βήματα προόδου. Πίσω από κάθε συμμετοχή κρύβεται μια προσωπική ιστορία αναζήτησης, μάθησης και επαγγελματικής εκκίνησης.

Ακολουθούν δυο από τις αφηγήσεις νέων ανθρώπων που, μέσα από το «Skill Up», διεκδικούν μια νέα αρχή στην προσωπική και επαγγελματική τους πορεία.

Η ιστορία της S.

Η S. απευθύνθηκε στην Υπηρεσία μετά τη λήξη της τουριστικής σεζόν, έχοντας βιώσει αρνητικές συνθήκες εργασίας και κακή μεταχείριση σε μεγάλο τουριστικό νησί. Η εμπειρία αυτή κλόνισε το αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης της προς την αγορά εργασίας. Επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη, έθεσε ως στόχο την άμεση εύρεση νέας εργασίας. Από την πρώτη στιγμή ήταν συνεπής και ενεργή στις συνεδρίες και στην προετοιμασία της, με τους εργασιακούς συμβούλους.

Παρά τις αρχικές απορρίψεις, παρέμεινε συνεπής στον στόχο της. Μετά από στοχευμένη διαμεσολάβηση της Υπηρεσίας, προσλήφθηκε σε επιχείρηση εστίασης, η οποία αποτελεί ένα σταθερότερο περιβάλλον εργασίας σε σχέση με τις προηγούμενες εργασιακές της εμπειρίες. Η πορεία της αναδεικνύει τη σημασία της ενεργής υποστήριξης και της διαμεσολάβησης για μια πιο σταθερή επαγγελματική ένταξη.

Η ιστορία του A.

Ο A., 17 ετών και μέλος της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, απευθύνθηκε στην Υπηρεσία Απασχόλησης του Κέντρου Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης αναζητώντας εργασία ως ανήλικος.Ζει σε ιδιαίτερα επισφαλείς συνθήκες και στην πρώτη του συνάντηση με τους ειδικούς της Υπηρεσίας βρισκόταν σε επιβαρυμένη ψυχική κατάσταση, χωρίς γνώση των διαδικασιών εύρεσης εργασίας, των περιορισμών της ανήλικης εργασίας και της απαραίτητης συμμετοχής γονέα στην πρόσληψη.

Στο επόμενο ραντεβού δεν προσήλθε και η επικοινωνία διακόπηκε, μια συχνή συμπεριφορά ανηλίκων σε συνθήκες έντονης επισφάλειας. Πέντε μήνες αργότερα, επέστρεψε έχοντας εκδώσει τα πρώτα απαραίτητα έγγραφα. Παρότι εκκρεμούν επιπλέον διοικητικές διαδικασίες και η εύρεση εργοδότη πρόθυμου να προσλάβει ανήλικο παραμένει πρόκληση, ο A. σήμερα αισθάνεται πιο έτοιμος και ενδυναμωμένος. Παραμένει σε ενεργή αναζήτηση εργασίας με συνεχή υποστήριξη από την Υπηρεσία.

*Το Skill Up υλοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη με την υποστήριξη του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ.Λάτση.

ΑΡΘΡΟ | Ανάγκες, Προκλήσεις & Υποστήριξη στους πιο Ευάλωτους: Μια Συζήτηση με τις Κοινωνικές Λειτουργούς


Συνέντευξη στο Κέντρο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης: Ανάγκες, Προκλήσεις και Υποστήριξη στους πιο Ευάλωτους

Μια συζήτηση με τις κοινωνικές λειτουργούς Δήμητρα Κεφάλα, Μένη Χριστίδου, Εύη Δημάδη,

και τον Γιώργο Τσιτιρίδη, Υπεύθυνος Προγραμμάτων Β.Ελλάδας, SolidarityNow

Το Κέντρο Αλληλεγγύης του SolidarityNow στη Θεσσαλονίκη λειτουργεί ως κόμβος αλληλεγγύης και φροντίδας για ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Μέσα από την προσφορά ολοκληρωμένων υπηρεσιών, προσπαθεί να καλύψει κενά πρόσβασης στην υγεία, στην πρόνοια, στην εκπαίδευση, στη νομική υποστήριξη, στην αγορά εργασίας και γενικά στην ένταξη ατόμων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες και εμπόδια.

Σε μια εμβάθυνση της δράσης του, μιλήσαμε με τις κοινωνικές λειτουργούς Δήμητρα Κεφάλα, Μένη Χριστίδου και Εύη Δημάδη, προκειμένου να καταγράψουμε τον ρόλο, τις δυσκολίες, και τις προτεραιότητες του Κέντρου.

Το Κέντρο ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2016 για να υποστηρίξει ευάλωτα άτομα στην ένταξή τους, προσφέροντας υπηρεσίες με ολιστικό χαρακτήρα. Έχει αλλάξει πολλές φορές τον τρόπο που προσφέρει αυτές τις υπηρεσίες, ώστε να ανταποκριθεί στις ανάγκες των ανθρώπων αποτελεσματικά. Αυτά που μένουν πάντα ίδια είναι η λειτουργεία των «ανοιχτών θυρών», είμαστε εδώ για όλους χωρίς διακρίσεις, η ευελιξία και η ολιστική προσέγγιση. Η συνέχιση της λειτουργίας του είναι καίριας σημασίας, μιας και τη δεδομένη χρονική περίοδο, δεν υπάρχει κάτι ανάλογο στην Βόρεια Ελλάδα. Κάποιες από τις ομάδες στις οποίες παρέχονται οι υπηρεσίες του Κέντρου είναι: οι μονογονεϊκές οικογένειες,  τα παιδιά, οι νέοι, οι ηλικιωμένοι, οι γυναίκες, Άτομα με Ειδικές Ανάγκες, Ρομά, πρόσφυγες, μετανάστες, θύματα κακοποίησης, κ.α..

Η Σπουδαιότητα της Κοινωνικής Υπηρεσίας

«Είμαστε οι πρώτοι άνθρωποι που βλέπει ο άνθρωπος που έρχεται εδώ. Για όποια υπηρεσία και να έχει έρθει, πρώτα βλέπει εμάς, και σε έναν διάλογο ζωής καταγράφουμε το κοινωνικό ιστορικό και τις ανάγκες του. Μετά από αυτό το σημαντικό βήμα που εκτός από καταγραφή στοιχείων και αναγκών, καταγράφει κατά κάποιον τρόπο και όλα τα πιθανά συναισθήματα, οι άνθρωποι παραπέμπονται στην κατάλληλη για την ανάγκη τους υπηρεσία», Δήμητρα Κεφαλά.

Προτεραιότητα είναι η ένταξη και η αυτονομία των ανθρώπων, μέσω της ενημέρωσης και της υποστήριξης τους. Μέρος αυτής της διαδικασίας είναι και η εκπαίδευση για τις βασικές λειτουργίες της καθημερινότητας και η τακτοποίηση των διοικητικών θεμάτων (για παράδειγμα: έκδοση ΑΦΜ/ΑΜΚΑ/ΑΜΑ, κωδικών TAXISNet). Ιδιαίτερα για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, συχνά τα διαδικαστικά είναι αγκάθια, λόγω της γλωσσικής δυσκολίας, της άγνοιας ή/και της απουσίας ψηφιακής πρόσβασης.

Η ψηφιοποίηση των διαδικασιών είναι μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι, που μοιάζει να αποκλείει όσους δεν έχουν υπολογιστές, πρόσβαση στο διαδίκτυο ή δεν γνωρίζουν καλά ελληνικά ή αγγλικά.

Για αυτό, η κοινωνική υπηρεσία δίνει βαρύτητα στη διεκπεραίωση των διαδικασιών αυτών για τον κάθε ωφελούμενο, ενώ παράλληλα εξηγεί αναλυτικά στους ανθρώπους τις διαδικασίες και τα βήματα που χρειάζονται για τη διεκπεραίωση, ώστε να εμπλέκονται και να κατανοούν τον γενικότερο τρόπο λειτουργίας του ελληνικού συστήματος. Ο δρόμος για την κοινωνική ένταξη ή και επανένταξη είναι γεμάτος προκλήσεις.

«Έρχονται άνθρωποι που κατά την πρώτη μας επαφή μαζί τους καταλαβαίνουμε ότι για μερικές γραφειοκρατικές διαδικασίες ακούνε για πρώτη φορά. Δεν γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν είτε γιατί δεν κατανοούν τη γλώσσα, είτε είναι ψηφιακά αναλφάβητοι», Μένη Χριστίδου.

«Ένα άλλο σημαντικό κομμάτι της δουλειάς μας είναι οι παραπομπές. Έτσι, οι άνθρωποι ανάλογα με τις ανάγκες τους, παραπέμπονται είτε εσωτερικά (σε άλλη υπηρεσία του Κέντρου ή και σε άλλα προγράμματα του SolidarityNow), είτε εξωτερικά (άλλες ΜΚΟ ή δημόσιες δομές). Για αυτό και έχουμε αναπτύξει ένα ευρύ δίκτυο συνεργασιών, που ενισχύει την ικανότητά μας να ανταποκρινόμαστε σε ολοένα και πιο σύνθετα αιτήματα και ανάγκες», Εύη Δημάδη.

Η κοινωνική κρίση της έλλειψης στέγης

Όμως, παρά τις υπηρεσίες που παρέχονται, ένα ζήτημα κυριαρχεί: η στέγαση.

Οι μεγάλες αυξήσεις στα ενοίκια χτυπούν το ευρύ φάσμα του πληθυσμού. Το αποτέλεσμα είναι η αύξηση της αστεγίας και η επιπλέον πίεση στους ήδη επιβαρυμένους ανθρώπους και στις οικογένειές τους. Το υπνωτήριο της Θεσσαλονίκης δεν επαρκεί, οι προϋποθέσεις ένταξης στη δομή αυτή αποκλείουν πολλούς και δεν υπάρχουν άλλες διαθέσιμες υπηρεσίες στέγασης στην πόλη.

Δικαίωμα στην κατανόηση, δικαίωμα στην ένταξη

Η διερμηνεία και διαπολιτισμική διαμεσολάβηση είναι άλλη μία σημαντική έλλειψη σχεδόν σε όλες τις δομές και τους φορείς της πόλης, κάτι που εμποδίζει την πρόσβαση των ατόμων σε δομές, με συνέπεια την καταπάτηση θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων (π.χ. το δικαίωμα στην υγεία). Παράλληλα, δεν υπάρχουν επαρκή προγράμματα εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας για τους ανθρώπους που δεν τη γνωρίζουν, με αποτέλεσμα η διαδικασία ένταξης να γίνεται ακόμη πιο δύσκολη και απαιτητική για εκείνους.

Αλληλεγγύη με πρόσωπο: όχι απλώς παροχή, αλλά σχέση

Στην κοινωνική υπηρεσία του Κέντρου Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης δεν προσφέρεται απλά μια παροχή βοήθειας, συμβαίνει μια διαδικασία που απαιτεί ανθρώπινη επαφή, εμπιστοσύνη, ευελιξία και κατανόηση.

Όταν η υποστήριξη υλοποιείται, με σεβασμό στην αξιοπρέπεια και με επίκεντρο την αυτονόμηση των ανθρώπων, μπορεί να κάνει τη διαφορά, όχι μόνο στη ζωή ενός, αλλά στην ποιότητα ζωής ολόκληρης της κοινότητας/κοινωνίας.

Στο τέλος της ημέρας, το Κέντρο δεν είναι απλά μια δομή που καλύπτει ανάγκες∙ είναι πυξίδα που δείχνει προς μια κοινωνία πιο δίκαιη, συμπεριληπτική και ανθρώπινη.

«Γενικά στη Θεσσαλονίκη τα τελευταία χρόνια έχουν συρρικνωθεί πάρα πολύ τα προγράμματα που παρείχαν υπηρεσίες όπως ξενώνες και εξειδικευμένες δομές, με αποτέλεσμα να υπάρχει μια μεγάλη μερίδα πληθυσμού που η καθημερινότητα της γίνεται ολοένα και δυσκολότερη», Δήμητρα Κεφαλά.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ | Στηρίζουμε, Ακούμε, Φροντίζουμε – 10/10 Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας


Η 10η Οκτωβρίου σηματοδοτεί την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, μια υπενθύμιση για τη σημασία της ψυχικής ευεξίας και τη δύναμη της αλληλεγγύης. Στο SolidarityNow πιστεύουμε ότι κάθε άνθρωπος αξίζει πρόσβαση στη φροντίδα, την κατανόηση και την ευκαιρία να προχωρήσει με αξιοπρέπεια και ελπίδα.

Το φετινό θέμα, «Πρόσβαση στις υπηρεσίες–Ψυχική υγεία σε καταστροφές και καταστάσεις έκτακτης ανάγκης», τονίζει την ανάγκη να προστατεύουμε την ψυχική μας υγεία ακόμη και μέσα στην αβεβαιότητα. Γιατί δεν είναι μόνο τα σπίτια που χάνονται σε μια καταστροφή. Είναι και η αίσθηση του ανήκειν, η ασφάλεια, η ηρεμία.

Με αφορμή αυτή την ημέρα, παρουσιάζουμε μια σειρά από βίντεο με την Ελένη Παναγιωτακοπούλου, επικεφαλής της υπηρεσίας ψυχολογικής υποστήριξης και συμβουλευτικής του Κέντρου Αλληλεγγύης Αθήνας του SolidarityNow, η οποία μοιράζεται ιστορίες ανθρώπων που, παρά τις δυσκολίες, βρήκαν την κατάλληλη υποστήριξη, ενδυναμώθηκαν και τελικά ξαναστάθηκαν στα πόδια τους και κάνουν μια νέα αρχή με θάρρος και αισιοδοξία.

Κάθε αφήγηση αναδεικνύει τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής και τη σημασία μιας κοινότητας που νοιάζεται.

«Ως υπηρεσία ψυχολογικής υποστήριξης, είμαστε εδώ για να βοηθάμε τους ανθρώπους να ξαναβρίσκουν τη φωνή τους και να αισθάνονται ξανά ασφαλείς», λέει η Ελένη.

Δείτε τα βίντεο, μοιραστείτε τις ιστορίες και γίνετε μέρος της αλυσίδας ελπίδας, θάρρους και αλληλεγγύης. Στηρίζουμε. Ακούμε. Φροντίζουμε. Μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα μέλλον όπου κανείς δεν θα είναι μόνος απέναντι στις προκλήσεις της ψυχικής υγείας.

*Από 1η Αυγούστου 2023, το Κέντρο Αλληλεγγύης Αθήνας του SolidarityNow χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα συνεργασίας Ελβετίας-Ελλάδας (Πρεσβεία της Ελβετίας στην Ελλάδα) για τη μείωση των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων στην ΕΕ και από το Υπουργείο Μετανάστευσης & Ασύλου.
**Το Κέντρο Αλληλεγγύης Αθήνας υποστηρίζεται επίσης από τον Δήμο Αθηναίων.

«Η τέχνη ως καταφύγιο, η ιστορία ως φως: Η Α. και το Female Forward»


Κάθε άνθρωπος κουβαλάει μια ιστορία, μνήμες και δυσκολίες. Στο πλαίσιο του έργου Female Forward, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε γυναίκες που κατάφεραν να βρουν τη δύναμη και να διεκδικήσουν ένα καλύτερο μέλλον. H A. είναι μία από τις πολλές γυναίκες που κατάφεραν να σταθούν ξανά στα πόδια τους. Μέσα από τη διαδρομή της, μας χάρισε πολύτιμα μαθήματα ζωής, επιμονής και εσωτερικής δύναμης. Η παρουσία της αποτελεί υπενθύμιση του τι μπορεί να πετύχει μία γυναίκα όταν βρεθεί σε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον.

Η Α. διέμενε στην Ελεγχόμενη Δομή Προσωρινής Φιλοξενίας Αιτούντων Άσυλο του Βαγιοχωρίου, σε μια από τις τρεις δομές φιλοξενίας που η ομάδα του Female Forward επισκέπτεται σε εβδομαδιαία βάση διεξάγοντας δράσεις και ενημερωτικές συναντήσεις. Μία από αυτές τις συναντήσεις στάθηκε η αφορμή για να ξεδιπλώσει η Α. το ταλέντο της στη ζωγραφική, αλλά και για να μας ανοίξει ένα παράθυρο στην προσωπική της ιστορία ως προσφύγισσα από το Κουβέιτ.

Ήταν μια Τετάρτη του Απριλίου, όταν η ομάδα του Female Forward διοργάνωσε μία ημέρα συζήτησης και ενδυνάμωσης με θέμα: «Πώς βλέπουμε τη γυναίκα». Στο τραπέζι υπήρχαν χαρτιά, χρώματα, μπογιές και πηλός, υλικά που προσκαλούσαν τις γυναίκες να εκφραστούν ελεύθερα και δημιουργικά. Η Α. άρχισε να σχεδιάζει και σταδιακά, η εικόνα που σχηματιζόταν στο χαρτί έπαιρνε μορφή δημιουργώντας απορίες,  σκέψεις, συναισθήματα, ακόμη και σιωπές γύρω από το τραπέζι.

Το έργο της απεικόνιζε μια μητέρα, η οποία με το ένα της χέρι «πνίγει» την κόρη της και με το άλλο ανυψώνει τον γιο της. Μια σκληρή εικόνα που μιλούσε για την πατριαρχία και την καταπίεση, που όπως η ίδια εξήγησε, δεν αναπαράγονται μόνο από άντρες, αλλά μεταφέρονται από γενιά σε γενιά, ακόμη και από γυναίκα σε γυναίκα. Η απεικόνιση αυτή αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση και εξιστόρηση της δικής της προσωπικής ιστορίας, που κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν.

Η Α. ζούσε στο Κουβέιτ με την οικογένειά της, οι οποίοι ανήκουν στη φυλή Bidoon. Όπως μας εξήγησε, τα άτομα αυτής της κοινότητας βιώνουν καθημερινά σκληρή καταπίεση και αόρατη βία από το κράτος. «Είμαστε φαντάσματα», με αυτά τα λόγια περιέγραψε το αίσθημα εγκατάλειψης που βιώνουν.

Η μη απόδοση νομιμοποιητικών εγγράφων σε αυτά τα άτομα τούς στερεί βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως την πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες, ακόμη και σε ιατρική περίθαλψη. Λόγω του τελευταίου, η Α. γέννησε το δεύτερο παιδί της στο σπίτι καθώς δεν είχε πρόσβαση σε νοσοκομεία της χώρας. Το μωρό της γεννήθηκε με επιπλοκές που έχρηζαν άμεσης ιατρικής υποστήριξης. Ενώ ο σύζυγος της έτρεξε με αγωνία στα κοντινά νοσοκομεία για βοήθεια, κανένα δεν τους δέχθηκε και κανείς δεν τους πρόσφερε ιατρική φροντίδα καθώς δεν είχαν τα απαραίτητα έγγραφα. Λίγες ώρες μετά, γύρισε στο σπίτι με το παιδί τους στην αγκαλιά νεκρό. «Δεν πρόλαβα να το πάρω ούτε μια αγκαλιά», μια φράση γροθιά στο στομάχι.

Τα χρόνια πέρασαν και η Α. έμεινε ξανά έγκυος. Ο φόβος και οι αναμνήσεις την ακολουθούσαν. Μαζί με τον σύζυγό της, πήραν τότε τη σκληρή αλλά σωτήρια απόφαση, να φύγουν από το Κουβέιτ και να αναζητήσουν ένα ασφαλέστερο μέλλον για εκείνους και τα παιδιά τους. Η Α., έφτασε στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 2024, κυοφορώντας το 7 μηνών μωρό της, με την 10χρονη κόρη της και τον σύζυγό της.

Παρόλες τις δυσκολίες που πέρασε, στο Female Forward πρόσφερε αισιοδοξία, υποστήριξη, αλληλεγγύη και ελπίδα σε όλες. Η ζωγραφική είναι το πάθος της και το μέσο με το οποίο εκφράζει τον εσωτερικό της κόσμο. Ακόμα και όταν δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να προμηθευτεί υλικά, δεν άφησε τίποτα να τη σταματήσει. Χρησιμοποιώντας ως μπλοκ ζωγραφικής χρησιμοποιημένα χάρτινα ποτήρια, οδοντόβουρτσα για πινέλο και φτιάχνοντας χρώματα από οδοντόκρεμα και μπαχαρικά, μας χάρισε μοναδικές δημιουργίες. Όταν εντάχθηκε στο έργο, βρήκε έναν ασφαλή χώρο έκφρασης και εργαλεία για να συνεχίσει να δημιουργεί.

Οι ζωγραφιές της Α. δεν είναι μόνο καλλιτεχνικές δημιουργίες. Είναι μία δήλωση, ένα κάλεσμα για σκέψη, αναθεώρηση, αλλαγή. Μέσα από την ιστορία και τα χρώματά της, καταφέραμε να δούμε τον κόσμο μέσα από τα δικά της μάτια.

Σε ευχαριστούμε Α., για όλα.

*Το έργο “Female Forward • μαζί για τη συμπερίληψη των γυναικών” χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Kahane. Μέσα από το έργο μας, προωθούμε τις αξίες της συμπερίληψης, της ισότητας και της αποδοχής της διαφορετικότητας και της ευημερίας.

Από την Αστεγία στην Ελπίδα


από το Κέντρο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης

Η κυρία Χ. επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Κέντρο Αλληλεγγύης Blue τον Δεκέμβριο του 2024, συνοδευόμενη από τη δασκάλα των παιδιών της. Μονογονέας πέντε παιδιών, κουβαλούσε την εμπειρία της χρόνιας αστεγίας και την απομόνωση που προκαλεί η απουσία υποστηρικτικού δικτύου.

Η αφορμή για την επίσκεψή της ήταν η λήξη του μισθωτηρίου της κατοικίας της. Απευθύνθηκε στο Blue ζητώντας βοήθεια σχετικά με την οικονομική στήριξη που λάμβανε από άλλο φορέα και να αποφύγει τον κίνδυνο να επιστρέψει στον δρόμο με την οικογένειά της.

Κατά την πρώτη συνάντηση, η νομική υπηρεσία του Blue διαπίστωσε ότι το προσωρινό έγγραφο νόμιμης διαμονής της στην Ελλάδα είχε λήξει από τον Οκτώβριο του 2024, γεγονός που επιδείνωνε περαιτέρω την ήδη ευάλωτη κατάστασή της.

Η κάλυψη των βασικών αναγκών της οικογένειας τέθηκε ως προτεραιότητα.

Μέσω του προγράμματος δωρεάς από το Κοινωφελές Ίδρυμα “Kind Things” στο SolidarityNow, εξασφαλίστηκαν τρόφιμα, προσφέροντας στην οικογένεια μια αίσθηση σταθερότητας και ασφάλειας. Το σχολείο των παιδιών, ενεργά υποστηρικτικό, συνέβαλε καθοριστικά σε αυτή την προσπάθεια.

Η κυρία Χ. παραπέμφθηκε και στην υπηρεσία εργασιακής συμβουλευτικής του SN, όπου ανέδειξε τη θέληση και τον δυναμισμό της να βελτιώσει τη ζωή της. Παρά την απουσία νόμιμων εγγράφων, εργαζόταν άτυπα, με ελάχιστα έσοδα. Ωστόσο, η έλλειψη νομιμοποιητικών εγγράφων αποτελούσε εμπόδιο για σταθερή εργασία και ανανέωση μισθωτηρίου, διατηρώντας την σε κατάσταση συνεχούς επισφάλειας.

Αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα της υπόθεσης, έγινε νέα παραπομπή στη νομική υπηρεσία του Blue. Με τη συνεργασία και του Κέντρου Αλληλεγγύης στην Αθήνα** (ΚΑΑ) και επίμονες προσπάθειες για συγκέντρωση των απαιτούμενων εγγράφων, κατέστη τελικά δυνατή η αποκατάσταση της νόμιμης διαμονής της κυρίας Χ. στην Ελλάδα.

Ύστερα από πολύμηνη αναμονή, η Χ. και τα παιδιά της κατάφεραν να ξεφύγουν από τον κίνδυνο της αστεγίας και της αβεβαιότητας. Η ανανέωση των εγγράφων της σηματοδότησε όχι μόνο τη νομιμοποίηση της παραμονής της, αλλά και μια νέα αρχή με δυνατότητα νόμιμης εργασίας, πρόσβαση σε σταθερή στέγαση και πραγματικές προοπτικές για μια αξιοπρεπή ζωή.

Η ιστορία της κυρίας Χ. είναι ένα παράδειγμα του πώς η κατάλληλη υποστήριξη, η επιμονή και η συλλογική δράση μπορούν να ανοίξουν δρόμους εκεί όπου όλα φαίνονται αδιέξοδα. Είναι μια μαρτυρία για τη δύναμη της ανθρώπινης αντοχής, της συλλογικής προσπάθειας και της αλληλεγγύης.

* Το Κοινωφελές Ίδρυμα “Kind Things” υποστηρίζει την κάλυψη έκτακτων δαπανών, που προκύπτουν για την κάλυψη των αναγκών των ωφελούμενων των Κέντρων Αλληλεγγύης του SolidarityNow σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

**Από 1η Αυγούστου 2023, το Κέντρο Αλληλεγγύης Αθήνας του SolidarityNow χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα συνεργασίας Ελβετίας-Ελλάδας (Πρεσβεία της Ελβετίας στην Ελλάδα) για τη μείωση των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων στην ΕΕ και από το Υπουργείο Μετανάστευσης & Ασύλου. Το Κέντρο Αλληλεγγύης Αθήνας υποστηρίζεται επίσης από τον Δήμο Αθηναίων.

Η ιστορία της Τάνιας από την Ουκρανία, για την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων

Copyright Myroslava Klius for SolidarityNow

Η Τάνια ήρθε στην Ελλάδα αμέσως μετά την κήρυξη του πολέμου στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022. Λίγες μόλις ημέρες πριν είχε ολοκληρώσει την πρώτη θεραπεία της για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα υγείας που μπήκε στη ζωή της «ξαφνικά, όπως ο πόλεμος», όπως λέει η ίδια. Στο ταξίδι της είχε μαζί της την 15χρονη τότε κόρη της και τη μητέρα της. Στην Αθήνα έμαθε για το Κέντρο Αλληλεγγύης του SolidarityNow και το επισκέφθηκε αναζητώντας αρχικά βοήθεια στα ιατρικά ραντεβού που έπρεπε να κλείσει για να αντιμετωπίσει το ζήτημα με την υγεία της που στο μεταξύ είχε κάνει την επανεμφάνισή του.

Η κοινωνική υπηρεσία υποστήριξε από την αρχή και μέχρι και σήμερα την Τάνια με την περίθαλψή της και αμέσως μετά της προσφέρθηκε βοήθεια τόσο από τη λογιστική όσο και από την υπηρεσία απασχόλησης.

Σήμερα η Τάνια, με σπουδές στα οικονομικά, έχει έτοιμο βιογραφικό, υποβάλλει τις φορολογικές της δηλώσεις, έχει λάβει τη δωρεάν κάρτα μετακίνησης με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, γνωρίζει τα δικαιώματά της σε ό,τι αφορά επιδόματα και ασφάλιση και ελπίζει να ξεπεράσει σύντομα την ιατρική της περιπέτεια, να τελειοποιήσει τα ελληνικά της και να βρει δουλειά. Σε όλη της την προσπάθεια έχει στο πλευρό της τους ανθρώπους του Κέντρου Αλληλεγγύης Αθήνας του SolidarityNow, εκεί που η αλληλεγγύη γίνεται πράξη προς όλους χωρίς διακρίσεις.

*Από 1η Αυγούστου 2023, το Κέντρο Αλληλεγγύης Αθήνας του SolidarityNow χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα συνεργασίας Ελβετίας-Ελλάδας (Πρεσβεία της Ελβετίας στην Ελλάδα) για τη μείωση των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων στην ΕΕ και από τo Υπουργείο Μετανάστευσης & Ασύλου.
**Το Κέντρο Αλληλεγγύης Αθήνας υποστηρίζεται από τον Δήμο Αθηναίων.

ΑΡΘΡΟ | Πέντε Νέοι κάνουν τα πρώτα Βήματα Ενηλικίωσης


Receptionist, σερβιτόροι, καμαριέρηδες… αλλά και μαθητές εσπερινού. Η ζωή συνεχίζεται με σχέδιο και υποστήριξη.

Με το τέλος της σχολικής χρονιάς, πέντε πρώην ασυνόδευτοι ανήλικοι αιτούντες άσυλο που δεν εντάχθηκαν σε πρόγραμμα στέγασης μετά την ενηλικίωσή τους, κατάφεραν να κάνουν ένα πιο σταθερό βήμα ως προς την αυτονόμηση.

Τέσσερις Αιγύπτιοι και ένας Σομαλός γεμάτοι δεξιότητες, διάθεση, ενέργεια για εργασία αλλά και πολλά εμπόδια στον δρόμο τους εργάζονται πλέον σε θέσεις receptionist, σερβιτόρων, καμαριέρηδων.

Σε συνεργασία με το προσωπικό των δομών φιλοξενίας τους, δύο μήνες πριν την ενηλικίωσή τους, επισκέφθηκαν την Υπηρεσία απασχόλησης του Κέντρου Αλληλεγγύης Αθήνας του SolidarityNow. Σε αυτό το διάστημα παρακολούθησαν εξατομικευμένους κύκλους συνεδριών γύρω από τον επαγγελματικό προσανατολισμό, την εργασιακή ετοιμότητα, τα εργασιακά δικαιώματα και υποχρεώσεις. Έλαβαν πληροφορίες και μέσω μιας ολιστικής προσέγγισης επαγγελματιών είχαν τη δυνατότητα να ενδυναμωθούν για το απότομο άλμα προς την ενηλικίωση.

Με τη στήριξη των εργασιακών συμβούλων της Υπηρεσίας, βρήκαν εργασία στον τουριστικό τομέα σε νησιά της Ελλάδας — με εξασφαλισμένη στέγαση και νόμιμη απασχόληση. Όπως σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση, η διασύνδεση γίνεται με επιχειρήσεις που ανήκουν στο δίκτυο του SolidarityNow μακροχρόνια και τηρούν τους όρους που επιβάλλει η συλλογική σύμβαση εργασίας για τους εποχιακούς εργαζόμενους στον τουρισμό.

Οι πέντε νέοι παραμένουν σε συνεχή επαφή με τους συμβούλους του SolidarityNow για να στηριχθούν εξ αποστάσεως:
– ως εργαζόμενοι πλέον,
– στην εγγραφή τους σε εσπερινό λύκειο,
– και στον σχεδιασμό της επιστροφής τους στην Αθήνα από Σεπτέμβριο.

🔹 Πρώτο βήμα: ανεξαρτησία.
🔹 Επόμενο βήμα: εκπαίδευση και σταθερότητα.

Το έργο Κέντρο Αλληλεγγύης Αθήνας υλοποιείται σε συνεργασία με το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου και τη χρηματοδότηση από το Πρόγραμμα Συνεργασίας Ελβετίας-Ελλάδας (Πρεσβεία της Ελβετίας στην Ελλάδα), για τρία χρόνια ξεκινώντας από την 1η Αυγούστου 2023.

ΑΡΘΡΟ-ΑΦΙΕΡΩΜΑ | “ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ” ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ


Ένα αφιέρωμα 7 ημερών σε 7 ανθρώπους του SolidarityNow που απαρτίζουν την Υπηρεσία Απασχόλησης & Εργασιακής Συμβουλευτικής

Η Υπηρεσία λειτουργεί στα Κέντρα Αλληλεγγύης της οργάνωσης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και προσφέρεται δωρεάν σε όλους όσοι αναζητούν εργασία, επαγγελματικό προσανατολισμό, ευκαιρίες κατάρτισης, συμβουλευτική επιχειρηματικότητας.

Στο πλαίσιο της λειτουργίας της και διευρύνοντας τον αντίκτυπό της, η Υπηρεσία έχει δημιουργήσει ένα ευρύ δίκτυο με περισσότερες από 100 συνεργαζόμενες εταιρείες, με τις οποίες είναι σε συνεχή επαφή για την κάλυψη των αναγκών τους σε ανθρώπινο δυναμικό.

Η Υπηρεσία μέσα από τον ρόλο της που αφορά στη διασύνδεση ανθρώπων που αναζητούν εργασία και υποψήφιων εργοδοτών, συμβάλλει στην προάσπιση του θεμελιώδους δικαιώματος για ίση πρόσβαση όλων στην εργασία, στην καταπολέμηση της ανεργίας ειδικά ευάλωτων ατόμων, στην ένταξη ή/και επανένταξη στον κοινωνικό ιστό και στην ενίσχυση της αυτονομίας.

Σας παρουσιάζουμε τους ειδικούς της Υπηρεσίας Απασχόλησης του SolidarityNow!

Μαίρη Ασβεστά

«Είμαι Κοινωνιολόγος και Εργασιακή Σύμβουλος και εργάζομαι από το 2017 στο SolidarityNow! Απολαμβάνω πολύ την ευκαιρία να μοιράζομαι με τους ανθρώπους στιγμές από τη ζωή τους. Έχω δουλέψει με πρόσφυγες, μετανάστες, Ρομά, γυναίκες, νέους και προσπαθώ να μην ξεχνώ ότι πίσω από τις ετικέτες υπάρχουν οι άνθρωποι. Όταν βλέπω τα χειροπιαστά αποτελέσματα της δουλειάς μας και βιώνω το ωραίο εργασιακό κλίμα, λαμβάνω μια πληρότητα από όλα αυτά που δύσκολα περιγράφεται και είμαι ευγνώμων».

 

Δημήτρης Σάννας

«Είμαι Κοινωνικός Λειτουργός με μεταπτυχιακό στη Συμβουλευτική και τον Επαγγελματικό Προσανατολισμό, πιστοποιημένος Σύμβουλος του ΕΟΠΠΕΠ και Εκπαιδευτής Ενηλίκων. Με 12 χρόνια εμπειρίας στον ανθρωπιστικό τομέα και εργαζόμενος του SolidarityNow από το 2018, στηρίζω ανθρώπους να ανακαλύψουν τις δεξιότητές τους και να βρουν εργασία. Στόχος μου είναι να προσφέρω πρακτικά εργαλεία και υποστήριξη, ώστε κάθε ωφελούμενος να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και προοπτική! Όταν οι ωφελούμενοι καταφέρνουν τελικά να βρουν εργασία, νιώθω την πιο πολύτιμη ανταμοιβή».

Χρύσα Δότσα

«Εργάζομαι στον χώρο της Κοινωνίας των Πολιτών 5 χρόνια, εκ των οποίων τα 3 στο SolidarityNow. Είμαι μέλος της υπηρεσίας απασχόλησης στη Θεσσαλονίκη, και κατέχω μεταπτυχιακό στη Συμβουλευτική και τον Επαγγελματικό Προσανατολισμό. Οι πτυχές που απολαμβάνω στη δουλειά μου είναι πολλές! Αν έπρεπε να επιλέξω κάποιες, θα ήταν το χτίσιμο σχέσεων στο διαπολιτισμικό πλαίσιο, η δουλειά με νέους ανθρώπους και η συνεργασία με την πολυδιάστατη ομάδα μας. Είμαι επίσης εκπαιδεύτρια αυτοσχεδιαστικού θεάτρου και οι δύο αυτοί ρόλοι μου έχουν κάτι κοινό: τη μαγεία του να πλοηγείσαι στο άγνωστο χτίζοντας δεξιότητες και εμπιστοσύνη βήμα-βήμα. Είναι σαν να φτιάχνεις έναν χάρτη ενώ περπατάς!»

Κωστής Αρώνης

«Είμαι ο Κωστής Αρώνης και απασχολούμαι στο προσφυγικό ζήτημα τα τελευταία εφτά χρόνια. Ανήκω στο δυναμικό του SolidarityNow και συγκεκριμένα της υπηρεσίας απασχόλησης την τελευταία τετραετία. Προσπαθώ να χρησιμοποιώ τον ρόλο μου και την εργασιακή αποκατάσταση των ωφελούμενων ως ένα μέρος της ευρύτερης κοινωνικής τους ένταξης και προσωπικής τους ευημερίας. Στόχος μου είναι να υποστηρίζονται οι άνθρωποι όχι μόνο στην εύρεση εργασίας αλλά συνολικά σε ό,τι αφορά τον εργασιακό τους βίο».

 

Αλέξανδρος Αγοραστός

«Είμαι κι εγώ μέλος της υπηρεσίας απασχόλησης στο Blue Refugee Center του SolidarityNow στη Θεσσαλονίκη. Έχω σπουδάσει Ψυχολογία και τα τελευταία 5 χρόνια εργαζόμουν σε τμήματα Ανθρώπινου Δυναμικού, σε οργανισμούς και επιχειρήσεις. Αυτά που με παρακινούν στην εργασία μου είναι η ουσιαστική ακρόαση και η επαφή με τα αιτήματα των ωφελούμενων που υποστηρίζουμε, καθώς και η δυνατότητα που μου δίνεται μέσω της συμβουλευτικής να προσθέσω ένα λιθαράκι στην αυτονομία, στην κοινωνική ένταξη και στην εργασιακή τους αποκατάσταση».

Κωνσταντίνα Χατζούδη

«Ως ψυχολόγος με εμπειρία στη συμβουλευτική και ψυχοθεραπεία σε ευρωπαϊκές χώρες, είμαι αφοσιωμένη στην υποστήριξη ανθρώπων από διαφορετικές κουλτούρες. Κάθε συνεδρία είναι ένα ταξίδι εξέλιξης και για εμένα και για τα ωφελούμενα άτομα. Ως Σύμβουλος πολλές φορές νιώθω ότι παίρνω απ’ τους ανθρώπους μαθήματα ζωής με τη δύναμη ψυχής και με τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται και ξεπερνούν εμπόδια και δυσκολίες. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και φορέας μιας μοναδικής ιστορίας. Η εμπιστοσύνη των ωφελούμενων στο Blue Solidarity Center με συγκινεί και είναι αυτή η σχέση εμπιστοσύνης που μας δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε!»

Παναγιώτα Κούτρη

«Εργάζομαι ως εργασιακή σύμβουλος γυναικών στο SolidarityNow, υποστηρίζοντας τις ωφελούμενες στην επαγγελματική τους εξέλιξη. Εξειδικεύτηκα στη συμβουλευτική και τον επαγγελματικό προσανατολισμό και τα τελευταία τέσσερα χρόνια ασχολούμαι με τη συμβουλευτική επαγγελματικού προσανατολισμού, σταδιοδρομίας και εργασίας σε ευάλωτες ομάδες. Αυτό που αγαπώ στη δουλειά μου είναι η αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους και το πώς πραγματικά ανθίζουν όταν ενδυναμώνονται. Ένα απόφθεγμα που με κινητοποιεί καθημερινά είναι της Angela Davis: “Για να καταλάβετε πώς λειτουργεί μια κοινωνία πρέπει να καταλάβετε τη σχέση μεταξύ των ανδρών και των γυναικών”».

Οι εργασιακοί μας σύμβουλοι βρίσκονται δίπλα σε όσ@ αναζητούν επαγγελματική καθοδήγηση και εργασιακές ευκαιρίες, στα Κέντρα Αλληλεγγύης της οργάνωσης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Με εμπειρία, εξειδίκευση και πάθος για τη δουλειά τους, υποστηρίζουν ανθρώπους από διαφορετικά περιβάλλοντα να βρουν τον δρόμο τους στην αγορά εργασίας και έτσι να ενταχθούν ή να επανενταχθούν στην κοινωνία.