WashingtonPost: Ένας αόρατος πληθυσμός: Μετανάστες “χωρίς χαρτιά”


Ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης, επικεφαλής Συνηγορίας, Πολιτικής & Έρευνας στο SolidarityNow, μιλά στην Washington Post για την έλλειψη μέριμνας στην Ελλάδα, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, για τον εμβολιασμό των μεταναστών «χωρίς χαρτιά».

«Ο αγώνας για τον εμβολιασμό αυτού του «αόρατου» πληθυσμού έχει υπογραμμίσει τις υπάρχουσες ανισότητες στον τομέα της υγείας. Η Ελλάδα άρχισε, αργοπορημένα, να εμβολιάζει πρόσφυγες που ζουν σε καταυλισμούς στις αρχές Ιουνίου. Ωστόσο, οι μετανάστες «χωρίς χαρτιά» εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση στην πλατφόρμα εγγραφής εμβολίων.»

Στο SolidarityNow, τονίζουμε ακόμα μια φορά ότι η δημόσια υγεία και η προστασία της κοινωνικής συνοχής δεν μπορεί να έχει εξαιρέσεις.

Ολόκληρο το άρθρο της Claire Parker:

Europe is racing to vaccinate residents. But in some countries, undocumented immigrants have been left out.

As Europe races to vaccinate its residents against covid-19 and outpace the highly infectious delta variant, efforts to inoculate the continent face a major gap: undocumented immigrants.

An estimated 4.8 million unauthorized immigrants lived in 32 European countries as of 2017, according to the Pew Research Center. Studies show they are more vulnerable to the coronavirus than European populations at large. But many countries have excluded them from vaccination drives in policy or in practice — and deep distrust among some immigrant populations toward authorities has caused complications for more inclusive campaigns.

Around 64 percent of adults have received at least one dose of a vaccine and roughly 44 percent are fully vaccinated across European countries surveyed by the European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC). But the delta variant sweeping the continent has heightened urgency to vaccinate the rest.

Undocumented immigrants in the United States are eligible to get vaccinated, and the federal government has said it will not conduct immigration enforcement operations around vaccine sites.

In March, the E.U. published guidance calling for member states to include all immigrants in coronavirus vaccination programs, regardless of their legal status.

Still, vaccination policies and procedures vary widely across Europe, and an ECDC report last month found that low vaccination rates persist among some immigrant groups.

“The public health imperative [to vaccinate immigrants] is one that still has legs. But it’s an invisibility issue in some countries,” said Alyna Smith, an advocacy officer at the Platform for International Cooperation on Undocumented Migrants (PICUM).

The struggle to vaccinate this “invisible” population has underscored existing health-care disparities. Public health experts say it may put a wrench in plans to return to normal life on a continent itching to shed coronavirus restrictions.

“It’s important to address the issue of migrants because it’s a priority group, it’s a vulnerable group because of their risk factors, their living and working conditions,” said Benedetta Armocida, a PhD candidate in global health at the University of Geneva and a research assistant at the Institute for Maternal and Child Health-IRCCS Burlo Garofolo.

Even before the pandemic, undocumented immigrants faced steep barriers to health care in many European countries, according to Sally Hargreaves, a migrant-health expert and lead author of the ECDC report.

In the past, countries including the United Kingdom have charged immigrants for health services that citizens receive free. Other countries have turned away those without documents. In some places, health authorities share information with immigration services.

Fears of deportation or hefty medical bills have deterred some undocumented immigrants from seeking treatment for chronic conditions that put them at increased risk of covid-19 complications, public health experts said. The same concerns are keeping some immigrants away from vaccination sites.

“What happens with any of these hostile policies is that it means that when you speak to lots and lots of migrants and the wider ethnic minority community, there’s a real lack of trust in health systems,” Hargreaves said.

Divergent approaches

A handful of countries have prioritized undocumented immigrants in their vaccination programs. The Netherlands’ vaccination plan explicitly mentions that the group is eligible. Portugal created a registration platform for undocumented immigrants to book vaccine appointments, and more than 19,000 had signed up as of June, according to PICUM.

Everyone residing in Belgium is eligible to get the vaccine, and the Belgian government has specified that data collected during the vaccination process can only be used for health purposes. The government has deployed mobile vaccination teams and worked with local authorities and civil society groups to reach immigrant populations. In the capital, Brussels, public transportation to vaccination centers is free.

But in some countries where everyone is theoretically entitled to receive the vaccine, administrative hurdles remain. Coronavirus vaccines are free and available to undocumented immigrants in the U.K. Booking an appointment, though, often requires being registered with a general practitioner, and some GPs “routinely refuse” to register migrants who can’t provide proof of address or ID, Anna Miller of Doctors of the World UK said.

Italian authorities, meanwhile, have sent mixed messages on whether unauthorized immigrants are eligible. Registration requirements mean they are often “de facto excluded,” Human Rights Watch senior researcher Belkis Wille said in a webinar last month.

The German government clarified this spring that undocumented people could access the vaccine. But a law requiring public authorities to report them to immigration officials remains in effect. The result: Undocumented migrants avoid the medical system, nongovernmental organizations (NGOs) say.

Other countries are making little or no efforts to inoculate undocumented migrants. In Hungary, where Prime Minister Viktor Orban has long burnished his anti-immigrant reputation, it appears to be nearly impossible to register for a shot without proof of legal residence, according to PICUM.

Greece began vaccinating refugees living in camps in early June, after what critics called a sluggish start. But migrants without documents still cannot access the vaccine registration platform, according to Lefteris Papagiannakis, a former vice mayor of Athens and current head of advocacy, policy and research at SolidarityNow, an NGO that works with refugees and migrants in Greece.

Papagiannakis blamed anti-immigrant politics and said that the country’s stance may backfire as it seeks to revive its tourism industry.

“When you talk about tourism and you don’t mention people who work as undocumented [people] in the kitchens, in the hotels, doing the laundry, guarding the elderly, then you have a hole in the protection of public health,” he said.

Logistical barriers

Even in countries that have attempted to include undocumented immigrants, language barriers and misinformation may be contributing to vaccine hesitancy among migrant populations, the ECDC study found. And for those eager to get the shots, long work hours or difficulties traveling to vaccination sites can stand in the way, Hargreaves, the study author, said.

Some NGOs and municipalities have taken the lead in addressing these concerns. Doctors of the World UK has run information sessions across London and — with government support — is working to translate resources about the vaccine into roughly a dozen languages, Miller said. In Italy, health authorities in the region encompassing Rome ran an overnight vaccination drive earlier this month for “people on the margins of society,” the New York Times reported.

Still, rights groups are calling for the E.U. to play a more active role in coordinating member states’ efforts to reach marginalized groups. Human Rights Watch has also asked governments to drop documentation requirements for vaccine registration and to implement strict firewalls between health and immigration services.

The pandemic has exposed the danger of sidelining undocumented immigrants from health services, public health experts say — and the need for broader access in the future.

“Going forward, it’s not acceptable in high income countries for tens of thousands of people to operate outside of health and vaccine systems,” Hargreaves said. “The reality is, we’re all in this together, aren’t we?”

Link: https://www.washingtonpost.com/world/2021/07/11/virus-europe-immigrants/

NEWS 24/7: Ο επικεφαλής Συνηγορίας Πολιτικής και Έρευνας του SolidarityNow, Λευτέρης Παπαγιαννάκης γράφει για το προσφυγικό με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων.


Στην έκθεση Παγκόσμιες Τάσεις 2020 της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες αναφέρεται αύξηση του αριθμού εκτοπισμένων κατά 4% σε σχέση με το 2019.

Σύμφωνα με την έκθεση ο αριθμός των ανθρώπων που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους το 2020 εξαιτίας των πολέμων, της βίας, των διώξεων και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έφτασε σχεδόν τα 82,4 εκατομμύρια. Μέχρι το τέλος του 2020 υπήρχαν 20,7 εκατ. πρόσφυγες υπό την εντολή της Ύπατης Αρμοστείας, 5,7 εκατ. Παλαιστίνιοι πρόσφυγες και 3,9 εκατ. Βενεζουελάνοι εκτοπισμένοι έξω από τη χώρα τους, ενώ 48 εκατομμύρια άνθρωποι ήταν εκτοπισμένοι στο εσωτερικό της χώρας τους (IDPs) και 4,1 εκατομμύρια ήταν αιτούντες άσυλο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ: https://www.news247.gr/koinonia/diethnis-imera-prosfyga-2021-enas-arnitikos-apologismos.9268758.html?fbclid=IwAR2Da1eq9w1vC2ZByxpy–lN0Z7RKrMEh9Li5ku9H644g1feYtUpkI8JPos

ΑΠΕ-ΜΠΕ: Αφγανή πρόσφυγας «κερνάει» ιρανικά γλυκά και παγωτό σαφράν στο δικό της ζαχαροπλαστείο!


Η δημοσιογράφος Νατάσα Καραθάνου, γράφει για την Zeynab και το ζαχαροπλαστείο της! Η Zeynab υπήρξε ωφελούμενη της Υπηρεσίας Απασχολησιμότητας του Κέντρου Υποστήριξης Προσφύγων (Blue Refugee Center) του SolidarityNow στη Θεσσαλονίκη.

Διαβάστε το άρθρο:

Χυμό καρότου που περιέχει παγωτό βανίλια και παγωτό σαφράν με φυστίκι Αιγίνης, μαζί με γλυκά από το Ιράν, θα «συστήσει» στους Θεσσαλονικείς μια 34χρονη Αφγανή πρόσφυγας, η οποία άνοιξε το δικό της ζαχαροπλαστείο στο κέντρο της πόλης.

Η Ζεϊνάμπ Ρασούλι (Zeynab Rassouli) ήρθε ως πρόσφυγας στην Ελλάδα, μαζί με τα δύο ανήλικα παιδιά της, πριν από τέσσερα χρόνια. Παρά τις δυσκολίες που συνάντησε ως μονογονέας, στάθηκε στα πόδια της και χάρη στην υποστήριξη του «Solidarity Now» και του «The People’s Trust» κατάφερε ν’ ανοίξει το δικό της μαγαζί, προσλαμβάνοντας μάλιστα ως υπαλλήλους άλλη μία Αφγανή, έναν Ιρανό και μια Ελληνίδα. Για την ίδια, φαίνεται ότι το μοναδικό – μικρό- εμπόδιο που έχει ν’ αντιμετωπίσει πλέον είναι η… γλώσσα αφού δυσκολεύεται να μιλήσει ελληνικά, σε αντίθεση με την 16χρονη κόρη της Σόγκαντ, η οποία έχει αναλάβει τον ρόλο της διερμηνέως για τη μητέρα της!

To «Laadeh», όπως ονομάζεται το κατάστημα που εγκαινιάστηκε πριν από λίγες μέρες στην οδό Πατριάρχου Ιωακείμ, είναι ουσιαστικά σημείο μεταπώλησης των ιρανικών γλυκών που παράγονται στο ομώνυμο εργαστήριο που άνοιξε το Δεκέμβριο του 2019, σε άλλο σημείο του κέντρου της Θεσσαλονίκης, ο κουρδικής καταγωγής πρόσφυγας, Λογχμάν Γκασεμί. Όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Ρασούλι, πριν από χρόνια δούλευε ως πωλήτρια σε ζαχαροπλαστείο στο Ιράν και όταν ήρθε στη Θεσσαλονίκη, ξεκίνησε να εργάζεται στο κατάστημα του Λογχμάν Γκασεμί.

«Αυτός με παρότρυνε», εξηγεί, «ν’ ανοίξω το δικό μου ζαχαροπλαστείο παίρνοντας γλυκά από το εργαστήριό του και προσθέτοντας και κάποια άλλα πράγματα, όπως το ξεχωριστό παγωτό σαφράν».

Η 34χρονη Αφγανή ξεκαθαρίζει ότι από την αρχή ήθελε να μείνει στην Ελλάδα καθώς λατρεύει «τον καλό καιρό και τους ανθρώπους», ενώ και τα δύο της παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο. Παρατηρεί δε πως αν και τα γλυκά που καταναλώνουμε στην Ελλάδα είναι «πολύ γλυκά», εντούτοις πιστεύει ότι τα ιρανικά που έχουν λιγότερη ζάχαρη αλλά και το ιδιαίτερο παγωτό σαφράν, θα αρέσουν τελικά στους καταναλωτές.

Στο ζαχαροπλαστείο της έχει, άλλωστε, περισσότερα από 40 διαφορετικά είδη, τα οποία συσκευάζει μάλιστα σε πολυτελή κουτιά που έρχονται με ειδική παραγγελία από το Ιράν!

Στήριξη της γυναικείας επιχειρηματικότητας

Στην προσπάθειά της ν’ ανοίξει το δικό της κατάστημα, η κ. Ρασούλι απευθύνθηκε στην Υπηρεσία Επαγγελματικής Συμβουλευτικής και Επιχειρηματικότητας, που λειτουργεί στο Blue Refugee Center του Solidarity Now στη Θεσσαλονίκη, όπου υποστηρίζονται αναγνωρισμένοι πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο, οι οποίοι επιθυμούν ν’ ανοίξουν την δική τους επιχείρηση στη Ελλάδα.

«Ζήτησε τις υπηρεσίες μας αρχικά για να βρει εργασία και στη συνέχεια υποστηρίξαμε το αίτημά της για χρηματοδότηση από το “The People’s Trust” και οτιδήποτε άλλο χρειαζόταν για να επιτύχει τον στόχο της», διευκρινίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η εργασιακή σύμβουλος του «Solidarity Now» Μαρία Μαυρίδου.

Το «Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων» (Blue Refugee Center) υποστηρίζεται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ γα τους Πρόσφυγες και χρηματοδοτείται από την E.E.

Το «The People’s Trust» είναι ένας ιδιωτικά χρηματοδοτούμενος μη – κερδοσκοπικός οργανισμός που υποστηρίζει νεοσύστατες και υφιστάμενες μικρές επιχειρήσεις όλων των κλάδων, παρέχοντας οικονομική αρωγή μέχρι το ποσό των 10.000 ευρώ και δωρεάν υπηρεσίες επιχειρηματικής ανάπτυξης.

Σύνδεσμος: https://www.amna.gr/home/article/562661/?fbclid=IwAR0ogdizq5uS9Op3tpBHTTpad6oWRlQWtf2ksdSYXMTjyfVwe9HOmQPmxNE

ΑΠΕ-ΜΠΕ: Προσφυγόπουλα από τη Ριτσώνα ξεναγήθηκαν στο Καλλιμάρμαρο και μυήθηκαν στα αθλήματα του στίβου από ολυμπιονίκες


Πενήντα προσφυγόπουλα από το κέντρο φιλοξενίας της Ριτσώνας βρέθηκαν σήμερα στο Καλλιμάρμαρο, προκειμένου να ξεναγηθούν στον τόπο, όπου έγιναν οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες, και να έρθουν σε επαφή με αθλήματα του στίβου, με την καθοδήγηση σπουδαίων αθλητών.

Η επίσκεψη έγινε στο πλαίσιο του προγράμματος «Kids Love Sports», το οποίο υλοποιεί η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα παιδιά, ηλικίας 6-12 ετών, έμαθαν για την ιστορία του Παναθηναϊκού Σταδίου, δοκίμασαν αγωνίσματα και στο τέλος έλαβαν μετάλλια και αναμνηστικά δώρα. Δήλωσαν χαρούμενα και συγκινημένα ταυτόχρονα.

Ανάμεσα στους αθλητές που υποδέχθηκαν τα παιδιά στο Καλλιμάρμαρο ήταν ο Ολυμπιονίκης της Άρσης Βαρών, Γιώργος Τζελίλης, ο οποίος μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ χαρακτηρίζει «εμπειρία ζωής» τη σημερινή διοργάνωση. «Έχω υπάρξει και ο ίδιος προσφυγόπουλο και ξέρω και κατανοώ πολύ καλά τα παιδιά αυτά. Κάποτε κάποιος μου έδωσε ένα ποτήρι νερό και πρέπει τώρα να το ανταποδώσω», λέει χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Θεωρώ ότι το να ασχοληθείς με τον αθλητισμό δεν σημαίνει μόνο να είσαι αθλητής ή προπονητής, αλλά να μαθαίνεις τον αθλητισμό στα παιδιά αυτά που δεν είναι στα σπίτια τους, γι’ αυτό το κάνω με χαρά». Καθότι, όπως επισημαίνει ο κ. Τζελίλης, «το Α και το Ω για τους πρόσφυγες είναι η πρώτη εντύπωση όταν πηγαίνουν σε μια άλλη χώρα, το πώς θα τους φερθούν», εκφράζει την ανάγκη περισσότεροι φορείς, εκτός από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, να κάνουν «περισσότερα πράγματα γι’ αυτά τα παιδιά για να έχουν την καλή εικόνα της Ελλάδας και να μάθουν τον πολιτισμό και τον αθλητισμό της».

Η Εύα Μέλλου, υπεύθυνη του προγράμματος «Μη Τυπικής Εκπαίδευσης» της μη κυβερνητικής οργάνωσης SolidarityNow για τις δομές της Νότιας Ελλάδας εξηγεί ότι σταδιακά όλα τα παιδιά της δομής θα συμμετέχουν στο πρόγραμμα της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής. Τα πρώτα 50 παιδιά που επισκέφθηκαν το Καλλιμάρμαρο επιλέχθηκαν γιατί «είναι παιδιά που δεν έχουν καταφέρει να πάνε ούτε μία ημέρα σχολείο από τον Ιανουάριο του 2020. Ξεκινήσαμε από τα παιδιά αυτά για να τους δώσουμε την ευκαιρία να εκτεθούν στον έξω κόσμο και να πάρουν ερεθίσματα», όπως λέει. Σύμφωνα με την κ. Μέλλου, από τα περίπου 550 παιδιά σχολικής ηλικίας της δομής, μόλις πολύ πρόσφατα 100 παιδιά Δημοτικού και 100 παιδιά Γυμνασίου και Λυκείου ξεκίνησαν να πηγαίνουν σχολείο «και αυτό σημαίνει ότι πολλά δεν πηγαίνουν ακόμα», καθώς δεν έχει λυθεί το πρόβλημα της μεταφοράς τους στις σχολικές δομές της περιοχής. Η οργάνωση SolidarityNow υλοποιεί εντός της δομής της Ριτσώνας από τον Απρίλιο του 2019 πρόγραμμα μη τυπικής εκπαίδευσης*, σε συνεργασία με τη Unicef και με τη χρηματοδότηση της ΕΕ, στο πλαίσιο του οποίου τα παιδιά ηλικίας 6-17 ετών κάνουν μαθήματα αγγλικών, ελληνικών και μαθηματικών και ψυχοκοινωνικές δραστηριότητες.

Τα παιδιά κατά την επίσκεψή τους στο Παναθηναϊκό Στάδιο συνόδευαν τρεις γονείς. Ο Σερεμόν είναι πατέρας τριών παιδιών και συμμετείχε στην εκδρομή μαζί με τα δύο από τα παιδιά του, ηλικίας έξι και επτά ετών. Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ χαρακτηρίζει την επίσκεψη αυτή «πολύ ωραία εμπειρία προκειμένου τα παιδιά να έχουν επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό». Η επίσκεψη, όπως λέει, ήταν ενδιαφέρουσα και για τον ίδιο, ο οποίος δεν είχε ξανά στο παρελθόν την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό. Εκπροσωπώντας την κοινότητα των Κονγκολέζων στη δομή, ο Σερεμόν ζήτησε όλα τα παιδιά της δομής «να μπορέσουν να ζήσουν αυτή την εμπειρία».

Στο πλαίσιο του προγράμματος «Kids Love Sports» 4.000 παιδιά ηλικίας 6-12 ετών από δομές φιλοξενίας προσφύγων της Αττικής και των γειτονικών νομών και από δημοτικά σχολεία που βρίσκονται κοντά στις δομές θα έχουν την ευκαιρία να επισκεφθούν τους επόμενους 22 μήνες το Παναθηναϊκό Στάδιο, να μάθουν για τις αξίες του αθλητισμού και να έρθουν σε επαφή με αθλήματα με τη βοήθεια επαγγελματιών αθλητών. Μέσα από τις επισκέψεις αυτές η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή έχει δηλώσει την πρόθεση να υποστηρίξει στη συνέχεια περαιτέρω παιδιά που έχουν ταλέντο στον αθλητισμό. Όπως εξηγεί η διαχειρίστρια ευρωπαϊκών προγραμμάτων της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, Γεωργία Παπαθανασίου, είναι σημαντικό το ότι η δράση απευθύνεται και σε Ελληνόπουλα και σε παιδιά προσφύγων, προκειμένου να έρθουν πιο κοντά μεταξύ τους.

Επίσης, στο πλαίσιο του ίδιου προγράμματος, φοιτητές ΤΕΦΑΑ θα βρεθούν σε δομές φιλοξενίας προσφύγων προκειμένου να οργανώσουν αθλητικές δραστηριότητες για τα παιδιά. Τέλος, ο στόχος είναι να εκπαιδευτούν μεγαλύτεροι σε ηλικία πρόσφυγες, προκειμένου να οργανώνουν αθλητικές δραστηριότητες σε τακτική βάση στις δομές.

Δείτε το άρθρο εδώ: https://www.amna.gr/home/article/558805/Prosfugopoula-apo-ti-Ritsona-xenagithikan-sto-Kallimarmaro-kai-muithikan-sta-athlimata-tou-stibou-apo-olumpionikesrn?fbclid=IwAR00ehI1HEfEmzPqsSKLku7J2rVdF94zEgv-Z8I4Mb62wd8oAfi58YHsfDU

*Το πρόγραμμα «Κέντρα Υποστήριξης Παιδιού και Οικογένειας» του SolidarityNow υποστηρίζεται από τη UNICEF Greece και τον IOM Greece με τη χρηματοδότηση της Ε.Ε.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: «ΚΕΝΤΡΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ»-Κρίσιμες υπηρεσίες σε περισσότερους από 12.000 πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο, το 2020


Η δημοσιογράφος Φανή Σοβιτσλή, έγραψε στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ την Κυριακή 18 Απριλίου 2021, για το πρόγραμμα του SolidarityNow, «Κέντρα Υποστήριξης Παιδιού και Οικογένειας», και τα σημαντικά αποτελέσματά του για το 2020.

«Πάνω από 3.000 προσφυγόπουλα στα…θρανία»

Η παροχή μη τυπικής εκπαίδευσης, με την εξ αποστάσεως διδασκαλία, σε περισσότερα από 3.000 παιδιά προσφύγων που φιλοξενούνται σε 14 δομές ανά τη χώρα, μεταξύ αυτών και της Θεσσαλονίκης, η προστασία τους από κινδύνους και απειλές μέσα από το περιβάλλον που ζουν, αλλά και δραστηριότητες που είναι αποκλειστικά «γυναικεία υπόθεση», είναι ορισμένες από τις σημαντικότερες υπηρεσίες που προσέφεραν το 2020 τα «Κέντρα Υποστήριξης Παιδιού και Οικογένειας».

Μέσα από τα προγράμματα των Κέντρων, ένα εκ των οποίων λειτουργεί και στη Θεσσαλονίκη, από την κοινωνική οργάνωση SolidarityNow, υποστηρίχθηκαν πάνω από 12.000 πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο τη χρονιά που πέρασε, παρά τις δύσκολες συνθήκες που διαμόρφωσε η πανδημία.

Οι ομάδες πεδίου της οργάνωσης, τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας έναντι του κορονοϊού επενέβησαν σε συνολικά 14 δομές φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών, στάθηκαν για μία ακόμη χρονιά δίπλα στα παιδιά και τους γονείς τους, παρέχοντάς τους διαρκή ενημέρωση και υποστήριξη. Οι δομές αυτές βρίσκονται σε ολόκληρη την Ελλάδα, ενώ τα προγράμματα αναπτύσσονται σε συνεργασία με τη UNICEF Greece και τον IOM Greece.

Αναφερόμενοι στην υπηρεσία που αφορά τη μη τυπική εκπαίδευση των παιδιών, εκπρόσωποι του SolidarityNow εξηγούν ότι παρά τις δύσκολες συνθήκες, οι ομάδες πεδίου της οργάνωσης συνέχισαν να εργάζονται για την προστασία των παιδιών και την παροχή μη τυπικής εκπαίδευσης, συνδυάζοντας την παρουσία τους στο πεδίο με εξ αποστάσεως παροχή υπηρεσιών για να διασφαλιστεί η πρόσβαση των ωφελούμενων σε αυτές.

Αναφορικά με το πρόγραμμα «Κέντρα Υποστήριξης Παιδιού και Οικογένειας» τονίζουν ότι το 2020, ήταν ο τέταρτος χρόνος υλοποίησης του παρά τις πρωτόγνωρες δυσκολίες και προκλήσεις της περασμένες χρονιάς, οι ομάδες του προγράμματος κατάφεραν να προσφέρουν υπηρεσίες σε 14 ανοιχτές δομές φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών στην ηπειρωτική Ελλάδα, υποστηρίζοντας περισσότερους από 12.000 πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο.

Κομβικής σημασίας για τα παιδιά των προσφύγων ήταν το γεγονός ότι παρά τις δύσκολες συνθήκες, οι ομάδες του SolidarityNow συνέχισαν να εργάζονται για την προστασία των παιδιών και την παροχή μη-τυπικής εκπαίδευσης, συνδυάζοντας την παρουσία τους με εξ αποστάσεως παροχή υπηρεσιών για να διασφαλιστεί η πρόσβαση των ωφελούμενων σε αυτές.

Υπενθυμίζεται ότι το πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά, γυναίκες και οικογένειες, υποστηρίζοντάς τους στις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης που αντιμετωπίζουν στις δομές και στην ανάγκη για την εξασφάλιση ενός καλύτερου μέλλοντος.

Τα αποτελέσματα του προγράμματος με αριθμούς

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του προγράμματος, ο συνολικός αριθμός των ωφελούμενων ανήλθε σε 12.572 άτομα, από τα οποία 6.242 είναι παιδιά και 6.285 ενήλικες.

Μέλη των ομάδων πεδίου αναφέρουν ότι κάθε περίπτωση είναι μοναδική και πως ανάλογα με τα ζητήματα, οι ομάδες ανταποκρίνονται σε περιστατικά έκτακτης ανάγκης, ενώ παράλληλα παρέχουν καθημερινή υποστήριξη. «Η νέα πρόκληση που παρουσιάστηκε το 2020 είχε, φυσικά, σχέση με τον COVID-19 ωστόσο καταφέραμε να ανταποκριθούμε άμεσα και αποτελεσματικά στη συγκυρία υποστηρίζοντας τους πιο ευάλωτους ακόμη και όταν βρίσκονται σε καραντίνα» επισημαίνουν χαρακτηριστικά».

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του προγράμματος:

  • 3134 παιδιά είχαν πρόσβαση σε υπηρεσίες προστασίας.
  • 330 ασυνόδευτα ανήλικα και 90 άνθρωποι με ειδικές ανάγκες υποστηρίχθηκαν από τις κατάλληλες υπηρεσίες.
  • 214 επιζώντες σεξουαλικής και έμφυλης βίας έλαβαν εξειδικευμένη υποστήριξη και φροντίδα.
  • 3052 παιδιά και 1599 ενήλικες συμμετείχαν σε μαθήματα μη-τυπικής εκπαίδευσης.
  • 2241 γυναίκες και κορίτσια υποστηρίχθηκαν από τους Ειδικούς Χώρους για τις Γυναίκες. Εκεί δραστηριοποιήθηκαν με διάφορους τρόπους, ενώ δημιούργησαν ομάδες όπου άνοιγαν συζητήσεις για όλα τα θέματα που τις απασχολούν.
  • 2201 ενήλικες και παιδιά έλαβαν νομική υποστήριξη.
  • 3337 ενήλικες και παιδιά έλαβαν ψυχολογική υποστήριξη.

Η εκπαίδευση δεν μπορεί να περιμένει….

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, η παρουσία των ομάδων πεδίου, φυσική εξ αποστάσεως, υπήρξε και εξακολουθεί, όπως αναφέρουν τα μέλη της, να είναι καθοριστική για τη διατήρηση της επαφής με τις κοινότητες των προσφύγων και την καταπολέμηση του αισθήματος απομόνωσης που προκαλείται από τους περιορισμούς της κίνησης.

«Το 2020, ένα έτος στη διάρκεια του οποίου η πρόσβαση στο σχολείο ήταν στην καλύτερη περίπτωση προβληματική, η παροχή μη-τυπικής εκπαίδευσης δεν σταμάτησε. Οι εκπαιδευτικοί δημιούργησαν καινοτόμα και πολύγλωσσα εργαλεία και μεθόδους για να συνεχίσουν να βρίσκονται δίπλα στα παιδιά, ώστε να συνεχίσουν την εκπαιδευτική τους πορεία», επισημαίνουν τα στελέχη του SolidarityNow.

Υπενθυμίζουν μάλιστα πως το πρόγραμμα συνεχίζεται και το 2021 επικεντρωμένο στην προστασία και εκπαίδευση παιδιών σε 14 τοποθεσίες σε όλη την Ελλάδα. «Το SolidarityNow συνεχίζει για 5η χρονιά, το πρόγραμμα «Κέντρα Υποστήριξης Παιδιού και Οικογένειας». Το 2020 μάθαμε να περιμένουμε το απροσδόκητο, το 2021, οι ομάδες μας συνεχίζουν να καταβάλλουν τις προσπάθειές τους για την παροχή ολιστικής προστασίας των παιδιών και μη τυπικών εκπαιδευτικών υπηρεσιών», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

————————–

*To πρόγραμμα «Κέντρα Υποστήριξης Παιδιού και Οικογένειας» υποστηρίζεται από τη UNICEF Greece και τον IOM Greece, με τη χρηματοδότηση της Ε.Ε..

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Εφαρμογή αναζήτησης εργασίας για πρόσφυγες


Ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Υπεύθυνος Συνηγορίας, Πολιτικής & Έρευνας του SolidarityNow, μιλά στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ για την εφαρμογή αναζήτησης εργασίας για πρόσφυγες WORKEEN, που είναι ένα από τα αποτελέσματα της συνεργασίας του SolidarityNow και άλλων φορέων από 7 χώρες στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού προγράμματος SIRIUS-Project.

«Τo συγκεκριμένο εργαλείο είναι κάτι ανάμεσα σε εκπαιδευτικό παιχνίδι και μέσο πρόσβασης στην αγορά εργασίας. Εμείς, συμβάλλαμε στην εξέλιξή του, αναλάβαμε τη μετάφρασή του σε ορισμένες γλώσσες και τον δοκιμαστικό έλεγχό του, πριν από την κυκλοφορία του, σε ωφελούμενούς μας στο “Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων (Βlue Refugee Center) στη Θεσσαλονίκη.
Ανθρωποι που δεν ήξεραν πώς και πού να αναζητήσουν εργασία, πώς να συντάξουν το βιογραφικό τους, να προετοιμαστούν για μια συνέντευξη, να προσέξουν ουσιώδεις λεπτομέρειες, όπως οι τρόποι και η ακρίβεια στην ώρα προσέλευσης στο ραντεβού, είχαν μια πρώτη επαφή με μια πραγματικότητα, διαφορετική από εκείνη της χώρας καταγωγής τους.
Αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα «καλής πρακτικής. Είναι ένα εργαλείο το οποίο στοχεύει, μέσα από μια διαφορετική προσέγγιση, στη γρήγορη προσαρμογή των ανθρώπων που έρχονται από τελείως διαφορετικά περιβάλλοντα στις νέες συνθήκες ζωής».

Η εφαρμογή WORKEEN διατίθεται δωρεάν στο Google Play για συσκευές Android, στα αγγλικά, αραβικά, φαρσί και έξι ευρωπαϊκές γλώσσες (ελληνικά, ιταλικά, γαλλικά, δανικά, τσεχικά και φινλανδικά).

Διαβάστε το άρθρο, https://www.kathimerini.gr/society/561334306/efarmogi-anazitisis-ergasias-gia-prosfyges/.

*Το SolidarityNow είναι εταίρος στο πρόγραμμα SIRIUS-Project, που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο πρόγραμμα συμμετέχουν 11 φορείς από 7 χώρες. Το SIRIUS επιδιώκει να μελετήσει το πολυδιάστατο πλαίσιο στο οποίο η χώρα υποδοχής ή οι πολιτικές-θεσμικές, κοινωνικές και ατομικές συνθήκες λειτουργούν είτε ως ενθαρρυντικοί παράγοντες είτε ως εμπόδια στην ένταξη των μεταναστών, προσφύγων και αιτούντων άσυλο, στην αγορά εργασίας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ: Γυναίκες πρόσφυγες δημιουργούν μόδα στο κέντρο φιλοξενίας στο Βαγιοχώρι


«Στολίζουν και ράβουν τα φορέματά τους με πολύχρωμες δαντέλες, πέρλες και χρυσά σιρίτια, φτιάχνουν ταιριαστές μάσκες προστασίας για τον κορονοϊό και «παντρεύουν» τη Δύση με την Ανατολή στη μόδα, δημιουργώντας ανάλογα νυφικά με στοιχεία διαφορετικών πολιτισμών!»

Στον Ειδικό Χώρο για τις Γυναίκες του «Κέντρου Υποστήριξης Παιδιού & Οικογένειας» του SolidarityNow στο Βαγιοχώρι γίνονται μικρά θαύματα!

Η δημοσιογράφος Νατάσα Καραθάνου από το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων επισκέφθηκε το «Κέντρο Υποστήριξης Παιδιού & Οικογένειας» της οργάνωσης εκεί και γράφει:

Γυναίκες στο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων στο Βαγιοχώρι Βόλβης έπιασαν βελόνες και κλωστές και πέρασαν από τα αναγκαία μπαλώματα και επιδιορθώσεις που έκαναν σε ρούχα, στην …υψηλή ραπτική, φτιάχνοντας υπέροχα φορέματα με έμπνευση από τις πατρίδες τους αλλά και …τολμηρά νυφικά για γυναίκες διαφορετικών πολιτισμών. Πρόσφατα, μάλιστα, έχοντας ολοκληρώσει μερικές δημιουργίες, οργάνωσαν μια αυτοσχέδια πασαρέλα μέσα στο camp επιδεικνύοντας με καμάρι τα φορέματά τους, τα κοσμήματα, τα δαντελένια νυφικά αλλά και τα ρούχα για κοριτσάκια!

Η επίδειξη μόδας διοργανώθηκε, με όλα τα απαιτούμενα μέτρα για την COVID-19, στον ασφαλή χώρο για τις γυναίκες (Female Friendly Space – FFS) που λειτουργεί στη δομή το SolidarityNow. Η γυναικεία φιλαρέσκεια εκφράστηκε με κόκκινο κραγιόν, ακόμη και κάτω από τις μάσκες, καλοχτενισμένα μαλλιά κι ας κρύβονταν στις μαντίλες και εκφραστικά βαμμένα μάτια. Άλλωστε, ήταν μια ευκαιρία για γιορτή για τις γυναίκες αυτές, οι οποίες υποδέχθηκαν τον κόσμο με εδέσματα που μαγείρεψαν και χόρεψαν υπό τους ήχους παραδοσιακής μουσικής. Ανάμεσά τους πόζαρε ως μοντέλο, φορώντας ένα μίνι και εξώπλατο νυφικό που έραψαν, η Ηλιάνα Καρβέλα, υπεύθυνη του χώρου γυναικών, η οποία, μέσω του SolidarityNow, στήριξε όλη τη προσπάθεια των γυναικών του camp να δημιουργήσουν διαπολιτισμικά ρούχα.

Το βλέμμα στη μόδα

Πολλές από τις γυναίκες του camp, όπου φιλοξενούνται 760 άτομα, εκ των οποίων τα 400 παιδιά, έχουν εξοικείωση με το ράψιμο. Είτε, όπως λένε μέλη του SolidarityNow, επιδιορθώνοντας ρούχα, είτε μεταποιώντάς τα για τα παιδιά τους.

«Όλες οι γυναίκες ράβουν, είναι ένα κομμάτι εμπειρικό που έχουν από τις χώρες τους. Ξεκινήσαμε λοιπόν εδώ και ενάμιση χρόνο με ραπτομηχανές, με τις οποίες ράβαμε ρουχαλάκια για τα παιδιά, κάναμε μπαλώματα, επιδιορθώσεις. Όταν άρχισε η καραντίνα, ράβαμε ακόμη πιο πολύ, φτιάξαμε μάσκες για όλο τον πληθυσμό και μετά αποφασίσαμε να κάνουμε το project αυτό που δουλεύεται εδώ και 7 μήνες», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η συντονίστρια του προγράμματος της παιδικής προστασίας Μυρτώ Προδρομίδου.

«Ουσιαστικά ξεκίνησε από πέντε γυναίκες με βάση κάποιες συζητήσεις που είχαμε κάνει αναφορικά με τη μόδα στο Αφγανιστάν, το Ιράν και τη Συρία και το πώς βλέπουν οι γυναίκες τη μόδα εδώ. Προ κορονοϊού είχαμε κάνει πολλές επισκέψεις στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και σε διάφορους χώρους έβλεπαν οι κυρίες τις περαστικές, αλληλεπιδρούσαν με ρούχα, με καλλυντικά και έβρισκαν κοινά σημεία. Έτσι κι έγινε ένα πάντρεμα αυτών των σημείων και δημιουργήσαμε τα νυφικά και διάφορες φορεσιές παραδοσιακές με ίσως πιο δυτικά κομμάτια πάνω στην επιλογή των υλικών και της δαντέλας», λέει η κ. Προδρομίδου, τονίζοντας ότι είναι μια προσπάθεια «να κάνουμε μια διαπολιτισμική ανταλλαγή και ένα “πάντρεμα” ανάμεσα σε κομμάτια που δημιουργούν μια διαφορετικού τύπου μόδα».

Σύμφωνα με την ίδια, τα νυφικά, για παράδειγμα, είναι δυτικότροπα αλλά έχουν τη δαντέλα που η χρήση της είναι πολύ έντονη στο Αφγανιστάν και το Ιράν, όπως και οι πέρλες ενώ οι μοδίστρες, έχουν «παίξει» με το μήκος, με τα ανοίγματα στα φορέματα προς τα κάτω και το μήκος που είναι πιο …δυτικό.

«Κι εμείς έχουμε όμορφα ρούχα…»

Η 32χρονη Σαρά από το Αφγανιστάν, μητέρα τεσσάρων παιδιών, έραψε και φόρεσε μαύρα ρούχα και μαντίλα με χρυσά σιρίτια γιατί, λέει, ότι «έτσι τα προτιμά».

Δεν είναι μοδίστρα αλλά ήθελε να κάνει ένα επίσημο ρούχο που φοράνε σε εκδηλώσεις στη χώρα της. «Θέλαμε να ξέρετε κι εσείς ότι έχουμε κι εμείς όμορφα ρούχα», σημειώνει και δηλώνει ότι θα της άρεσε να τα φορέσει και σε μια βόλτα της στη Θεσσαλονίκη αλλά «ίσως φαινόταν περίεργο και μπορεί να μου έλεγαν κάτι…».

Ρούχα που φοράνε συνήθως σε γάμους στο Αφγανιστάν έραψε η 32χρονη Χατμέ, που δεν ξέχασε και τα παρανυφάκια, φτιάχνοντας φορέματα για κοριτσάκια που συνοδεύουν τη νύφη, ενώ η 26χρονη Καριμέ χρησιμοποίησε για τα ρούχα της «που μπορεί να τα φορέσουν οι αδερφές αλλά και η μαμά της νύφης», χρυσό, κόκκινο και άσπρο χρώμα.

Ασφαλής χώρος γυναικών

Ο χώρος γυναικών στο Βαγιοχώρι δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «Κέντρα Υποστήριξης Παιδιού και Οικογένειας» που υλοποιείται από το SolidarityNow σε συνεργασία με τη UNICEF και τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντίστοιχες παρεμβάσεις λειτουργούν και σε 13 άλλες ανοιχτές δομές φιλοξενίας σε όλη την Ελλάδα, με βασικούς πυλώνες την παιδική προστασία και τη μη τυπική εκπαίδευση.

Σημαντικό κομμάτι της παρέμβασης είναι ο ασφαλής χώρος για τις γυναίκες (Female Friendly Space- FFS), μέσω του οποίου υλοποιήθηκε και η δράση με το fashion show.

«Είναι ένας χώρος όπου γυναίκες και κορίτσια μπορούν να έρθουν ελεύθερα και να περάσουν τον χρόνο τους μακριά από τα άγχη και τις πιέσεις που μπορεί να βιώνουν σε μία δομή φιλοξενίας. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα μέρος που θα είναι το ασφαλές σημείο της γυναίκας, θα κάνει δραστηριότητες, θα περάσει τον χρόνο της δημιουργικά και ελεύθερα, θα πιει ένα τσάι και θα εκμυστηρευθεί κάτι που την απασχολεί», ξεκαθαρίζει η συντονίστρια του προγράμματος Μυρτώ Προδρομίδου».

Διαβάστε όλο το άρθρο https://www.amna.gr/…/Gunaikes-prosfuges-dimiourgoun-moda-s…

*Το πρόγραμμα «Κέντρα Υποστήριξης Παιδιού και Οικογένειας» του SolidarityNow υποστηρίζεται από τη UNICEF Greece και τον IOM Greece με τη χρηματοδότηση της Ε.Ε.

Ράδιο Κ: Το SolidarityNow και η τοξική θύελλα


Η Αντιγόνη Λυμπεράκη, Γενική Διευθύντρια του SolidarityNow, δίνει συνέντευξη στον δημοσιογράφο της Καθημερινής, Μιχάλη Τσιντσίνη, σχετικά με το έργο της οργάνωσης από το 2013 μέχρι και σήμερα και απαντά στο θέμα των ημερών που είναι η κακοήθης και συντονισμένη επίθεση που δέχθηκε το SolidarityNow τις προηγούμενες μέρες:

«(…) Θίχτηκε η ουσία της δουλειάς που κάνουμε – και η ουσία της δουλειάς που κάνουμε βασίζεται στην εμπιστοσύνη. Χρειαζόμαστε να κολυμπάμε σε έναν μικρόκοσμο εμπιστοσύνης για να έχουμε την αξιοπιστία να πλησιάσουμε, να ακούσουμε και να βοηθήσουμε ανθρώπους. Οι ευάλωτοι άνθρωποι χρειάζεται να έχουν εμπιστοσύνη για να μπορέσουν να μας αφήσουν να τους υποστηρίξουμε. (…)  Όλα αυτά τα καταρρακώνει αυτού του είδους η επίθεση και γι’ αυτό μας έθιξε στον πυρήνα της ύπαρξής μας. (…)

«(…) Γιατί στο τέλος εάν κάποιος που πιστεύει ότι έχει δίκιο, απολύτως δίκιο, δεν προσφύγει στη δικαιοσύνη δεν είναι μόνο ότι δείχνει δειλία, δεν είναι μόνο ότι αφήνει εκτεθειμένους τους εργαζόμενους και τους ανθρώπους που έχει στην ευθύνη του, είναι ότι δείχνει και μια τρομερή έλλειψη εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη. Και δεν νομίζω ότι είναι σωστό να δώσω αυτή την εντύπωση γιατί στη ζωή μου, πορεύομαι βέβαια σαν άνθρωπος και σαν πολίτης, αλλά είμαι πάντα μια δασκάλα και σκέφτομαι και το συμπέρασμα, το πρότυπο που προκύπτει. Δεν θέλω καθόλου να σκεφτεί κανείς  ή ότι φοβάμαι ή ότι περιφρονώ ή ότι δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη ή ότι αφήνω τους εργαζόμενους μου να τους λένε «α ώστε κυκλώματα παιδεραστίας;», όταν έχουν τόσο δύσκολη και σημαντική δουλειά να κάνουν.»

Ακούστε το podcast, στο ακόλουθο link: https://www.kathimerini.gr/visual/podcasts/561277321/h-solidarity-now-kai-i-toxiki-thyella/.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Tι προσδοκούμε από το δικό μας #MeToo


Της Γιούλης Επτακοίλη

Η Αντιγόνη Λυμπεράκη, Γενική Διευθύντρια του SolidarityNow, τοποθετείται σχετικά με το ελληνικό #metoo, σε ένα συνολικό άρθρο που φιλοξενεί τις απόψεις και των Φωτεινή Τσαλίκογλου και Λυδία Κονιόρδου.

«Kαταγγελία της κατάχρησης εξουσίας»

Δηλαδή πώς θα έπρεπε να είναι ένα #MeToo των ονείρων μας; Θα ήταν άξιον λόγου κίνημα μόνον εφόσον κακοί, ατάλαντοι, αμόρφωτοι, αντιπαθητικοί και εν γένει αφόρητοι τύποι θα ήταν κατηγορούμενοι; Θα βοηθούσε άραγε αν μόνο καλές, ταλαντούχες, μορφωμένες, συμπαθητικές και εν γένει ελκυστικές γυναίκες (και άνδρες) θα ήταν τα θύματα που καταγγέλλουν;

Αυτό όμως δεν θα ήταν κίνημα #MeToo, θα ήταν πασαρέλα προκαταλήψεων που εμπεδώνουν το status quo. Από τέτοιο δυστοπικό όνειρο #MeToo θα προέκυπτε το ανακριβές και δηλητηριώδες συμπέρασμα ότι μόνον οι κακοί (και λοιπές αντιπαθητικές δυνάμεις) κάνουν κακές πράξεις. Το θέμα που επιχειρεί να αναδείξει τούτο το παγκόσμιο κίνημα του 21ου αιώνα είναι διαφορετικό: στον πραγματικό κόσμο η σεξουαλική παρενόχληση, ο βιασμός και η βία συμβαίνουν παντού, σε όλους τους χώρους δουλειάς και σε όλες τις ηπείρους, από «κανονικούς» ανθρώπους που έχουν αρκετή εξουσία ώστε να μπορούν να το κάνουν – εις βάρος «κανονικών» ανθρώπων (κυρίως, αλλά όχι αποκλειστικά, γυναικών) που το υφίστανται επειδή στερούνται δύναμης.

Το κίνημα ξεκίνησε όταν «ξεχωριστές» γυναίκες (και άνδρες), που έφτασαν με κόπο και βάσανα σε κάποιο ζηλευτό σημείο στην επαγγελματική τους ζωή, άρχισαν να μιλούν και να καταγγέλλουν πράξεις που υπέμειναν σιωπηρά και φοβισμένα στο παρελθόν. Φέρνοντας στο φως βουβά επεισόδια σεξουαλικής κακοποίησης από άνδρες που χρησιμοποίησαν καταχρηστικά τη θέση εξουσίας που απολάμβαναν, τράβηξαν την κουρτίνα και αποκάλυψαν ένα τεράστιο κολάζ προσωπικών ιστοριών με παρόμοιο καταθλιπτικό σενάριο: κατάχρηση εξουσίας από ιεραρχικά ανώτερους άνδρες επειδή μπορούσαν… Και από κακούς, και από καλούς και γενικώς.

Η ιδιαιτερότητα αυτής της κατάχρησης εξουσίας βρίσκεται στο ατομικό βίωμα και στον φόβο, αλλά και στην υπονόμευση της προσωπικότητας του θύματος, που οδηγεί στη σιωπή και στην ατομική αγωνία. Και η αξία του κινήματος #MeToo συνοψίζεται στο ότι δίνει, επιτέλους, φωνή στα ίδια τα θύματα και στήριξη μέσα από την αλληλοκατανόηση. Δίνει δύναμη μετατρέποντας το ατομικό δράμα σε εμφανές τμήμα μιας ευρύτερης πρακτικής: το προσωπικό γίνεται πολιτικό και, έτσι, δυνάμει απελευθερωτικό.

Oταν τραβιέται μια κουρτίνα και πέφτει φως στα καλά κρυμμένα μυστικά, ανοίγει μια ευκαιρία για να καταλάβουμε καλύτερα τον κόσμο και να τον αλλάξουμε. Αντί λοιπόν να χάνουμε χρόνο περιγράφοντας εκείνο το #MeToo που θα μας βόλευε, ας σκεφτούμε ότι το καλύτερο #MeToo είναι αυτό που ξεβολεύει. Ας βιαστούμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες που θα διευκολύνουν να σπάσει η σιωπή, ώστε οι ατομικές εμπειρίες να γίνουν κομμάτι της συλλογικής μας συνείδησης.

Βρείτε το άρθρο εδώ.

ΤΑ ΝΕΑ: «Εμβόλιο» κατά της ανισότητας του Λευτέρη Παπαγιαννάκη


«Εμβόλιο» κατά της ανισότητας

Των Λευτέρη Παπαγιαννάκη, Επικεφαλής Συνηγορίας του SolidarityNow

& Στέφανου Παραστατίδη

Η νόσος Covid-19 έρχεται να μας υπενθυμίσει τις ανισότητες μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών.

Ανισότητες τις οποίες ο δυτικός κόσμος είχε αποκρύψει από τη συλλογική του μνήμη, καθώς τα τελευταία 70 χρόνια, δεν βρέθηκε υπό την απειλή μιας επιδημίας. Ο τοίχος ανοσίας που σηκώσαμε δεν μας επέτρεψε να δούμε ή ακριβέστερα να νιώσουμε πως, μόλις το 2019, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό είχαμε 5.000 θανάτους από ιλαρά, εκ των οποίων το 90% αφορούσε σε παιδιά κάτω των 5 ετών. Ή αντίστοιχα την επιδημία χολέρας στην Υεμένη τα έτη 2016 και 2017, όταν ο αριθμός των κρουσμάτων ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο, με περισσότερα από 100.000 κρούσματα σε παιδιά και εκατοντάδες θανάτους.

Τούτη τη φορά ο SARS-CoV-2 χτύπησε και τη δική μας πόρτα. Η αντιμετώπισή του δεν μπορεί να γίνει αποσπασματικά, όχι μονάχα επειδή χτύπησε ένα καμπανάκι ηθικής μέσα μας βιώνοντας όσα ζουν εκατομμύρια άνθρωποι γεωγραφικά καταδικασμένοι, αλλά επειδή, αν δεν δράσουμε από κοινού, θα συνεχίσουμε να τροφοδοτούμε την πανδημία. Ο ιός πεθαίνει έξω από τα ανθρώπινα σώματα. Αν, για παράδειγμα, έμενε όλη η ανθρωπότητα ακίνητη για 14 ημέρες, η πανδημία θα είχε εξαλειφθεί. Όμως ο άνθρωπος κινείται, όπως και η γη˙ και η κινητικότητα αυτή είναι που κρατά τον ιό σε έξαρση και τον άνθρωπο σε κίνδυνο.

Ζούμε σε έναν κόσμο, ο οποίος μας δείχνει το σκληρό του πρόσωπο. Σε συνθήκες σκληρού καπιταλισμού, θεμελιώνεται μία νοοτροπία ότι το δικαίωμα στη ζωή συνδέεται με τα χρήματα που έχουμε στην τσέπη μας. Το εμβόλιο είναι η ευκαιρία μας να δούμε τα πράγματα διαφορετικά. Από τη διαχείρισή του θα κριθεί και ο κόσμος που θα κληρονομήσουμε.

Πίσω από τον καβγά για την προμήθεια των εμβολίων, κρύβεται μια πολύ μεγάλη πρόκληση για ολόκληρο τον κόσμο. Πώς θα διασφαλίσουμε την εμβολιαστική κάλυψη ικανού ποσοστού ώστε να επιτύχουμε ανοσία στην κοινότητα το συντομότερο δυνατόν. Η επιστήμη απάντησε με επάρκεια, φέρνοντας το εμβόλιο σε χρόνο-ρεκόρ στα χέρια μας.

Όμως, ταυτόχρονα, και με κατανοητή την αγωνία εμβολιασμού του καθενός, εμφανίστηκε αυτό που ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνια Γκουτέρες ονόμασε εμβολιαστικός εθνικισμός. Ενώ, οι πλούσιες χώρες αγοράζουν αριθμό εμβολίων που υπερβαίνει την κάλυψη του πληθυσμού τους, περίπου 70 φτωχότερες χώρες θα καταφέρουν να εμβολιάσουν μόλις έναν στους δέκα πολίτες το 2021. Αυτό που συμβαίνει στην ΕΕ με την αγορά των εμβολίων είναι πολύ ενδεικτικό, καθώς και παρά την κοινή συμφωνία αγοράς και ισότιμης κατανομής, κάποιες χώρες επιδίωξαν διμερείς συμφωνίες με τις φαρμακευτικές εταιρείες, σπάζοντας το κοινό μέτωπο.

Οι ανισότητες δεν περιορίζονται μονάχα εκτός των τειχών. Από πολύ νωρίς οι μελέτες έδειξαν ότι οι ευάλωτες κοινωνικές και οικονομικές ομάδες εντός της ίδιας χώρας χτυπήθηκαν δυσανάλογα από τον ιό. Μειονότητες, άνθρωποι που δεν είχαν πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, φτωχές γειτονιές. Το είδαμε στις ΗΠΑ, στην Αγγλία αλλά και αλλού. Ορίζοντας το εμβόλιο ως δημόσιο αγαθό, οφείλουμε να διασφαλίσουμε τη δωρεάν χορήγησή του, την ισότιμη πρόσβαση και την ιεράρχηση με βάση τις ανάγκες. Τούτο σημαίνει πως στην κατηγορία των ευπαθών ομάδων θα πρέπει να ενταχθεί και η ακραία φτώχεια στον σχεδιασμό κάθε χώρας. Διότι κάθε ανθρώπινη ζωή έχει την ίδια αξία. Μην το λησμονούμε στιγμή αυτό.