Ο Κωνσταντίνος είναι ένας άνθρωπος μέσης ηλικίας, ο οποίος βίωσε τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης με το ξεκίνημα της. Κατά την διάρκεια της οικονομικής ύφεσης και όντας ελεύθερος επαγγελματίας, ο Κωνσταντίνος αναγκάστηκε να κλείσει την επιχείρηση του. Παρόλα αυτά, η  εν λόγω κατάσταση δεν φαίνεται να αποτελεί το χειρότερο που του συνέβη. Έξι μήνες πριν ο Κωνσταντίνος έλαβε ειδοποιητήριο έξωσης, οδηγώντας τον ίδιο και τη γυναίκα του προς αναζήτηση βοήθειας στις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων. Εκεί ενημερώθηκε ότι μπορεί να καταλύσει προσωρινά για ένα χρόνο σε διώροφη πολυκατοικία επί της οδού Αχαρνών.
Τους τελευταίους τέσσερις μήνες ο Κωνσταντίνος διαμένει με τη γυναίκα του στο παραπάνω οίκημα, όπου και μοιράζεται τα διαθέσιμα δωμάτια του διαμερίσματος μαζί με άλλες τρεις οικογένειες. Η εξεύρεση φαγητού, αποτελεί ένα άλλο σημαντικό θέμα, αφού η εβδομαδιαία τσάντα με τρόφιμα (κρέας, λαχανικά) που λαμβάνει από την πρόνοια του Δήμου Αθηναίων δεν αρκεί. Επιπλέον, ο Κωνσταντίνος αξίζει να σημειωθεί πως πάσχει από επιληψία, ενώ ταυτόχρονα είναι επιφορτισμένος με την φροντίδα της άρρωστης γυναίκας του. Βέβαια, χωρίς την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή αυτό είναι αδύνατο να επιτευχθεί, καθώς ο Κωνσταντίνος είναι ανασφάλιστος.

Σε μια από τις επισκέψεις του στην πρόνοια του Δήμου Αθηναίων, ο Κωνσταντίνος ενημερώθηκε για το τρέχον σεμινάριο (πώληση λαχείων) που παρέχεται μέσω της υπηρεσίας απασχολησιμότητας της PRAKSIS στο Κέντρο Αλληλεγγύης Αθήνας στο Παλαιό Φρουραρχείο. Ο Κωνσταντίνος επισκέφτηκε το Κέντρο Αλληλεγγύης για να ενημερωθεί πληρέστερα για το σεμινάριο της PRAKSIS και παράλληλα έλαβε πληροφορίες και για τις υπόλοιπες υπηρεσίες που παρέχονται. Έμεινε ιδιαίτερα εντυπωσιασμένος με την παροχή των ιατρικών υπηρεσιών της PRAKSIS.

Ο Κωνσταντίνος ανησυχεί για το μέλλον και ειδικά για το θέμα της στέγασης μετά το πέρας της προσωρινής κατοικίας.

Παναγιώτης Μπουργαζάς
Κοινωνικός Επιστήμονας
Ασκούμενος SolidarityNow

Δείτε εδώ το ντοκιμαντέρ:

Ο αλκοολισμός συνοπτικά θεωρείται ως μια ασθένεια που προκαλεί σωματικά και διανοητικά προβλήματα, δημιουργώντας έτσι επιπτώσεις στην κοινωνική συμπεριφορά του ατόμου. Ο Νίκος είναι ένας νέος άνθρωπος που υπήρξε αλκοολικός, με την περίοδο εκείνη της ζωής του να χαρακτηρίζεται ως οριακή. Ύστερα από μια έντονη οικογενειακή διαμάχη ο Νίκος εγκατέλειψε τους γονείς και το σπίτι του, μένοντας άστεγος και χωρίς οικονομικούς πόρους.
Τον τελευταίο χρόνο, περιπλανιέται στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής, προς αναζήτηση κατοικήσιμου χώρου. Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα ήρθε αντιμέτωπος με πολύ δύσκολες καταστάσεις, χωρίς φαγητό και έλλειψη στοιχειώδους σωματικού καθαρισμού. Παράλληλα, βίωσε τον κοινωνικό στιγματισμό και την απόλυτη άρνηση βοήθειας από μέρους της πρόνοιας του δήμου του, εξαιτίας του προβλήματος του.
Παρόλα αυτά, ο Νίκος κατόρθωσε να αντιμετωπίσει τον αλκοολισμό με την βοήθεια της αδελφότητας των Ανώνυμων Αλκοολικών, απέχοντας εδώ και ενάμιση μήνα από το αλκοόλ. Εξαιτίας ενός περιστατικού κλοπής του βιβλιάριου υγείας του και επιθυμώντας να λάβει ιατρική περίθαλψη η πρόνοια τον παρέπεμψε στο Φρουραρχείο και συγκεκριμένα στις υπηρεσίες της PRAKSIS.
Ο Νίκος είναι πολύ ενθουσιασμένος με τις υπηρεσίες που παρέχονται στο Κέντρο Αλληλεγγύης Αθήνας. Συγκεκριμένα ανέφερε: ‘’οι μόνοι που δέχτηκαν να με βοηθήσουν, ανεξαρτήτως του προβλήματος μου και του παρελθόντος μου είναι οι άνθρωποι της PRAKSIS’’, ‘’το employability είναι μια ζωτικής σημασίας υπηρεσία, αφού παρέχεται ελεύθερη πρόσβαση σε υπολογιστές και internet για εύρεση εργασίας’’.
Ο Νίκος αυτό τον καιρό, διαμένει σε ένα εγκαταλειμμένο κτήριο στη Κηφισιά και πρόκειται να ξεκινήσει να πουλάει το περιοδικό δρόμου ‘’ΣΧΕΔΙΑ’’, μια πρωτοβουλία της ΜΚΟ Διογένης. Τελειώνοντας την αφήγηση του, ο Νίκος επισήμανε ότι πρέπει να υπάρξει μεγαλύτερη πληροφόρηση και να ληφθούν συγκεκριμένες ενέργειες αναφορικά με τον αλκοολισμό.

Παναγιώτης Μπουργαζάς
Κοινωνικός Επιστήμονας
Ασκούμενος SolidarityNow

Το άρθρο 19 της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα υπαγορεύει ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης. Εντούτοις, αυτό φαίνεται να μην αποτελεί τον κανόνα για άτομα, όπως ο Ισμαήλ. Ο Ισμαήλ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Χαρτούμ, την πρωτεύουσα του Σουδάν, όντας διωκόμενος από την αστυνομία με την κατηγορία της σύστασης αντιφρονούσας προς το καθεστώς ομάδας, κατά τη διάρκεια της φοίτησης του στο πανεπιστήμιο. Οι αστυνομικές αρχές τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν, υποβάλλοντας τον ταυτόχρονα σε βασανιστήρια, από τα οποία φέρει σοβαρά τραύματα στα πόδια και στη μέση. ‘’Ένας εκ των φίλων μου πέθανε από τα βασανιστήρια στη φυλακή’’ λέει ο Ισμαήλ.

Φτάνοντας για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2010, όπου και διέμεινε για δύο χρόνια, ο Ισμαήλ υπέβαλλε αίτημα για άσυλο. Περίμενε έναν ολόκληρο χρόνο για την πολυπόθητη συνέντευξη, όμως η απόφαση ήταν αρνητική. Κατά αυτό τον τρόπο, επέστρεψε στο Σουδάν, όπου και φυλακίστηκε ξανά, μέχρι να κατορθώσει να διαφύγει με τη βοήθεια ενός φίλου. Ταξιδεύοντας διαμέσου της Αιγύπτου, της Λιβύης και της Τουρκίας, έφτασε στο λιμάνι της Μυτιλήνης και από εκεί στον Πειραιά.
Ο Ισμαήλ διαμένει προσωρινά από τον περασμένο Νοέμβριο του 2014 μαζί με τη γυναίκα του στο σπίτι ενός φίλου. Έχει υποβάλλει ξανά αίτηση ασύλου και έχει ήδη παραστεί στην προγραμματισμένη συνέντευξη.

‘’Το μόνο πράγμα που θέλω είναι ένα σπίτι για να ζήσω με τη γυναίκα μου’’ λέει ο Ισμαήλ.

Παναγιώτης Μπουργαζάς
Κοινωνικός Επιστήμονας
Ασκούμενος SolidarityNow

Η ακόλουθη ιστορία θα μπορούσε να αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός καλώς σκηνοθετημένου ντοκιμαντέρ, μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου που βίωσε τη βαναυσότητα και διώχθηκε από τις εθνικές ένοπλες δυνάμεις τους Σουδάν (Sudanese Armed Forces – SAF), στην προσπάθεια του να υπερασπιστεί το σπίτι και την περιουσία του. Συγκεκριμένα ο άνθρωπος που επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμος και εφεξής θα αναφέρεται ως Κος. Χ. προέρχεται από τα όρη Νούμπα της δυτικής πολιτείας Κόρντοφαν.

Πριν μερικούς μήνες, το Δεκέμβριο του 2014 οι εθνικές ένοπλες δυνάμεις στην προσπάθεια τους να πολεμήσουν τους αντάρτες στρατιώτες (Sudan People’s Liberation Army – SPLA) στα όρη Νούμπα εισέβαλαν και λεηλάτησαν το χωριό του Κου. Χ. αρπάζοντας όλα τα ζώα (πρόβατα, βοοειδή, καμήλες) προκείμενου να ταΐσουν τους στρατιώτες τους. Όταν ο Κος. Χ. τους ακολούθησε για να πάρει πίσω το κοπάδι του, αυτοί τον κατηγόρησαν ως κατάσκοπο των ανταρτών και τον κράτησαν αιχμάλωτο, βασανίζοντας τον (χτυπήματα με μεταλλική ράβδο στα πόδια) σε μια προσωρινή στρατιωτική βάση που έφτιαξαν για τις στρατιωτικές τους δράσεις. Παρόλα αυτά, ο Κος. Χ. κατόρθωσε να δραπετεύσει χάρη στη βοήθεια ενός αξιωματικού, λύνοντας του τα χέρια και αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή, με τον οποίο ήταν συμμαθητές στο λύκειο. Ο αξιωματικός αφήνοντας τον ελεύθερο του ζήτησε να μην αποκαλύψει πως κατόρθωσε να ξεφύγει αν συλλαμβανόταν.

Ο Κος. Χ. περπάτησε ως το πρωί της άλλης μέρας, όταν και συνάντησε ένα καμηλιέρη, ο οποίος προσφέρθηκε να τον πάρει μαζί του στο χωριό που έμενε. Εκεί ένας έμπορος και φίλος του πατέρα του μεσολάβησε ούτως ώστε να εγκαταλείψει το Σουδάν, ταξιδεύοντας με πλοίο στην Αίγυπτο και από εκεί στο Μπόντρουμ της Τουρκίας. Φτάνοντας στη Τουρκία ο Κος. Χ. επιβιβάστηκε σε ένα φορτηγό-ψυγείο, μαζί με άλλους ανθρώπους από τη Συρία, την Ερυθραία και τη Σομαλία και μεταφέρθηκαν σε ένα ξενοδοχείο όπου και έμειναν λίγες μέρες, έως ότου μεταφερθούν σε μια δασώδη περιοχή και από εκεί στο πλησιέστερο λιμάνι για να ταξιδέψουν προς Ελλάδα.

Ο Κος. Χ. έχει ήδη υποβάλλει αίτηση άσυλου και ελπίζει σε μια θετική εξέλιξη.
Η άποψη του για το Solidarity Now και τη δουλειά που γίνεται στο Παλαιό Φρουραρχείο είναι η ακόλουθη: ‘’Οι υπηρεσίες είναι ένα σημαντικό πράγμα για εμένα, γιατί όταν ήρθα στην Ελλάδα ήμουν αδύναμος (σωματικά) και τρομαγμένος. Πλέον αισθάνομαι πολύ καλά. Οι γιατροί της Praksis λένε πως η υγεία μου βελτιώνεται.’’

Παναγιώτης Μπουργαζάς
Κοινωνικός Επιστήμονας
Ασκούμενος SolidarityNow

Σε περίοδο οικονομικής κρίσης και ιδιαίτερα αυξημένης ανεργίας, το να βρει κάποιος δουλειά αποτελεί μια μεγάλη προσωπική νίκη. Το πρόγραμμα ενισχυσης της Απασχολησιμότητας που αναπτύσσει η PRAKSIS εντός του Κέντρου Αλληλεγγύης Αθηνών, εφαρμόζει μια συγκεκριμένη μεθοδολογια που βοηθά στην ένταξη ή την επανένταξη στην αγορά εργασίας, μέσα από εξειδικευμένη συμβουλευτική. Μπορεί το πρόγραμμα να έχει ξεκινήσει τον Δεκέμβριο του 2014, έχει όμως να επιδείξει ήδη απτά και συγκεκριμένα αποτελέσματα. Ανάμεσα σε άλλες προσωπικές ιστορίες, ξεχωρίζουν οι ακόλουθες:

• Μια 45χρονη Ελληνιδα, που αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, εργάζεται πλεόν ως βοηθός κουζίνας σε εστιατόριο.
• Μία 47χρονος από την Αλβανία, άνεργη για 11 χρόνια, βρήκε δουλειά ως baby-sitter πλήρους απασχόλησης.
• Μία 45χρονη Ελληνίδα, ανειδίκευτη και άνεργη για 3 χρόνια, εργάζεται σε μια εταιρία καθαρισμού.
• Ένας 54χρονος Έλληνας, πρόσφατα αποφυλακισμένος, βρήκε δουλειά ως διανομέας παραδοσιακής ταβέρνας.
• Ένας 43χρονος Έλληνας βρήκε δουλειά ως εργάτης σε εταιρία συσκευασίας ξηρών καρπών.
• Ένας 35χρονος γαλλόφωνος πρόσφυγας από το Κονγκό, εργάζεται ως βοηθός κουζίνας πλήρους απασχόλησης σε ξενοδοχείο στον Πειραιά.
• Ένας 26χρονος αγγλόφωνος αιτών άσυλο από τη Νιγηρία, άνεργος για 2 χρόνια, βρήκε εποχιακή απασχόληση σε ξενοδοχείο της Καρπάθου.
• Ένας 19χρονος αιτών άσυλο από το Μπαγκλαντές, άνεργος για 3 χρόνια, εργάζεται πλέον ως βοηθός κουζίνας σε εστιατόριο στην Αμοργό.
• Ένας 24χρονος αιτών άσυλο από το Αφγανιστάν, εργάζεται σε κατάστημα ξηρών καρπών.

Σχεδόν από την έναρξη της λειτουργίας του Κέντρου, η ανάγκη για μια υπηρεσία που θα στοχεύει στην ενημέρωση των εξυπηρετούμενων για θέματα που αφορούν στις δημόσιες υπηρεσίες διαγραφόταν ως απαραίτητη. Σταδιακά, η υπηρεσία αυτή συστάθηκε και εξελίχθηκε. Η απλή παροχή πληροφοριών δεν ήταν αρκετή, και έτσι προχωρήσαμε στην υποστήριξη σε διαδικασίες αιτήσεων για επιδόματα και βοηθήματα. Μέσα στο 2014, περισσότερες από 900 άτομα εξυπηρετήθηκαν μέσω αυτής της υποστηρικτικής δράσης, για τη συμπλήρωση αιτήσεων, τη σύνταξη αιτημάτων προς τις δημόσιες υπηρεσίες, καθώς και σε μεταφράσεις και διαμεσολαβήσεις για κοινωνικά, νομικά και ιατρικά θέματα.
Παράλληλα, οι εξυπηρετούμενοι ενημερώνονται συνεχώς για δωρεάν δραστηριότητες που πραγματοποιούνται στην πόλη.

Μια ενδιαφέρουσα ιστορία

Η Αννίτα, μια Νιγηριανή μητέρα 4 παιδιών που ζει νόμιμα στην Ελλάδα για πάνω από 10 χρόνια, επισκέφθηκε το Κέντρο Αλληλεγγύης για μια νομική υπόθεση, τον περασμένο Απρίλιο. Τότε, την ενημερώσαμε και για ένα νέο επίδομα προς όλους τους πολίτες με χαμηλό εισόδημα, το οποίο θα μπορούσε να αιτηθεί.
Μια και δεν ήταν ενήμερη για το επίδομα αυτό, της εξηγήσαμε τη διαδικασία, η οποία έπρεπε να πραγματοποιηθεί μέσα από το σύστημα TAXIS, και τη βοηθήσαμε σε αυτό, αφού ούτε μόνη της μπορούσε να την κάνει, ούτε είχε τη δυνατότητα να αναθέσει την υπόθεσή της σε λογιστή.
Τη βοηθήσαμε να εκδώσει τον κωδικό για την πρόσβαση στο σύστημα, να συμπληρώσει την αίτηση στα ελληνικά και συνεχίσαμε να παρακολουθούμε το αίτημά της, Μερικές ημέρες αργότερα έλαβε 1000€ στον τραπεζικό της λογαριασμό.
Σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, αντιμετωπίσαμε πολλές περιπτώσεις ωφελουμένων που ήταν δικαιούχοι κάποιου επιδόματος, όμως δε το γνώριζαν ή δεν ήταν σε θέση να κινήσουν τη διαδικασία. Η κοινωνική υπηρεσία, στο πλαίσιο της ολιστικής προσέγγισης , εντόπισε αυτές τις ανάγκες και παρείχε τη σχετική συνδρομή, καθοδήγηση και υποστήριξη.

Ιωάννα Φουρκιώτου, SolidarityNow

Ο Μ. είναι ένας 28χρονος Σύρος, πατέρας δύο αγοριών. Είναι θύμα πολέμου,  έχοντας υποστεί ακρωτηριασμό και στα δυο του πόδια και έχοντας δει το σπίτι του να καταστρέφεται από μια βοβμιστική επίθεση. Έπειτα από μια μακρά θεραπεία και αποκατάσταση, του τοποθετήθηκαν δύο τεχνητά πόδια και έλαβε την απόφαση να μεταναστεύσει μαζί με την οικογενειά του αναζητώντας ένα ασφαλές μέρος στην Ευρώπη.

Επειδή δεν υπήρχε νόμιμος τρόπος για να ταξιδέψουν, οι Σύροι πρόσφυγες έπρεπε να πληρώσουν έναν διακινητή ώστε να φθάσουν στην Ελλάδα μέσω Τουρκιας. Το ταξίδι ήταν πολύ σκληρό, μια και έπρεπε να περπατήσουν για ώρες, πριν επιβιβασθούν σε μια μικρή βάρκα γεμάτη μετανάστες και διασχίσουν τον Έβρο.

Όταν έφθασαν στην Ελλάδα παρέμειναν στο Κέντρο Κράτησης για μερικές ημέρες και έπειτα αφέθηκαν ελεύθεροι, χωρίς όμως να έχουν πού να μείνουν.

Όταν η οικογένεια επισκέφθηκε το Κέντρο Αλληλεγγύης, η κοινωνική υπηρεσία με την υποστήριξη της μεταφράστριας και κοινωνικής διαμεσολαβήτριας τους βοήθησε να βρούν ένα μέρος δωρεάν προσωρινής διαμονής.

Όταν το ζευγάρι έπρεπε να επισκεφθεί γιατρό, παραπέμφθηκαν στην ιατρική υπηρεσία του Κέντρου Αλληλεγγύης. Στη συνέχεια, η κ. Ν., η μητέρα της οικογένειας χρειάσθηκε γυναικολόγο και συνοδεύθηκε από την μεταφράστρια στη δωρεάν κλινική της περιοχής.

Μετά από 3 μήνες παραμονής στον ξενώνα φιλοξενίας,  η οικογένεια έπρεπε να φύγει και η μόνη επιλογή ήταν έναν ξενώνας, ο οποίος όμως φιλοξενεί μόνο μητέρες και παιδιά. Συνεπώς, ο κ.Μ. δεν είχε πού να μείνει και αποφάσισε να φύγει από την Ελλάδα. Κατάφερε να φτάσει στη Γερμανία όπου και λαμβάνει τώρα την απαραίτητη ψυχοκοινωνική υποστήριξη από τις γερμανικές κρατικές υπηρεσίες. Η γυναίκα και τα παιδιά του βρίσκονται ακόμη στην Ελλάδα, με τη βοήθεια όμως της νομικής υπηρεσίας του Κέντρου Αλληλεγγύης  όλες οι απαραίτητες διαδικασίες έχουν προχωρήσει ώστε η οικογένεια να επανενωθεί.

Ρούλα Γκαννούμ, Μεταφράστρια-Κοινωνική Διαμεσολαβήτρια, PRAKSIS,
Κέντρο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης

ΑΘΗΝΑ, …Δεκαπέντε λεπτά μετά της δέκα το πρωί και στον πρόσφατα ανακαινισμένο δεύτερο όροφο του παλαιού Φρουραρχείου, απέναντί από το Σταθμό Λαρίσης, ήδη έχει μαζευτεί αρκετός κόσμος. Το «Κέντρο Αλληλεγγύης” που έχει συσταθεί εδώ από την οργάνωση “Solidarity Now”, στην καρδιά του κέντρου της Αθήνας, έκανε διακριτικά την εμφάνιση του τον περασμένο Οκτώβριο και αυτές τις μέρες προετοιμάζεται για μια πλήρη εξέλιξη παροχής των υπηρεσιών του στην διάρκεια του τρέχοντος έτους. Ωστόσο, η παρουσία του έχει ήδη γίνει γνωστή μεταξύ των πολλών απόρων της πόλης και πολλοί έχουν ήδη απευθυνθεί και δεχτεί βοήθεια και ενίσχυση από τις διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις που φιλοξενούνται στο Κέντρο και παρέχουν τις υπηρεσίες τους. Στο γραφείο νομικής συνδρομής που έχει συσταθεί από την ΜΚΟ Άρσις η δικηγόρος Θεώνη Κουφονικολάκουσυζητά μια υπόθεση που απασχολεί έναν εναγόμενο με μακρά ιστορία νομικών και κοινωνικών προβλημάτων. Πρόκειται σαφώς για ένα άτομο που δεν είναι σε θέση να καλύψει το οικονομικό κόστος για αυτήν την υπηρεσία. Η παρουσία αυτού του γραφείου, εξασφαλίζει ότι ο κατηγορούμενος δεν θα εμφανιστεί στο δικαστήριο χωρίς νομικό εκπρόσωπο ο οποίος να έχει ασχοληθεί σοβαρά με την υπόθεσή του.

Σε μια ήρεμη ημέρα θα έπρεπε να υπάρχουν άλλοι τρεις δικηγόροι σε αυτό το γραφείο, όλοι τους όμως είναι ήδη στο δικαστήριο για διάφορες περιπτώσεις. “Κάθε ένας από εμάς έχει ήδη συσσωρεύσει 70 ή 90 υποθέσεις. Πρέπει ήδη να καθυστερούμε συναντήσεις με ανθρώπους που ζητούν βοήθεια και έχουμε μόλις ξεκινήσει εδώ», λέει η Θεώνη προβάλλοντας το μέγεθος της ανάγκης που υπάρχει. “Συναντάμε περιπτώσεις σχετικά με τη χορήγηση ασύλου, θέματα οικογενειακού δικαίου, ακόμη και ορισμένες ποινικές υποθέσεις», λέει. «Οι περισσότερες υποθέσεις αφορούν παράτυπους μετανάστες που προσπαθούν να εξασφαλίσουν έγγραφα και υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Και τα δύο είναι το προϊόν της υποβόσκουσας κοινωνικής και οικονομικής κρίσης”.

Η νομική βοήθεια και παροχή νομικών συμβουλών που προσφέρονται από την ΑΡΣΙΣ είναι απλώς μέρος των διαφόρων υπηρεσιών που μπορεί κάποιος να αναζητήσει στο Κέντρο Αλληλεγγύης. Παρέχονται επίσης ιατρικές υπηρεσίες καθώς και συμβουλές για την βελτίωση της απασχολησιμότητας από την ΜΚΟ Praksis. Επίσης, ένα κέντρο απασχόλησης για παιδιά, καθώς και μια γραμμή βοήθειας και ψυχο-κοινωνικής υποστήριξης προς τις μητέρες και τις οικογένειες που έχουν ανάγκη παρέχονται από τις ΜΚΟ Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού και Μαζί για το Παιδί.

Το “Solidarity Now” δεν είναι η μόνη προσπάθεια στο χώρο της κοινωνίας των πολιτών για την προσφορά υπηρεσιών πρόνοιας και κοινωνικής στήριξης τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Η καινοτομία στην περίπτωση αφορά στην έμφαση που δίνεται για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος εντός του οποίου διάφορες οργανώσεις μπορούν να συναντηθούν και να ενώσουν τις προσπάθειές τους για την αντιμετώπιση της οξείας κοινωνικής κρίσης.

“Οι τέσσερις διαφορετικές οργανώσεις που εργάζονται μαζί κάτω από την ίδια στέγη σε καθημερινή βάση είναι ένα μοναδικό πείραμα στην Ελλάδα», λέει ο Επαμεινώνδας Φαρμάκης, ο νεοδιορισθείς Διευθύνων Σύμβουλος του “Solidarity Now” επισημαίνοντας ότι δίπλα στην προτεραιότητα του Κέντρου Αλληλεγγύης στην Αθήνα για παροχή βασικών υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας σε όσους έχουν ανάγκη, η οργάνωση επίσης ενδιαφέρεται να συμβάλει στην εξέλιξη της τοπικής οικολογίας της κοινωνίας των πολιτών. «Πρόθεσή μας είναι να υποστηρίξουμε και να προωθήσουμε μια κουλτούρα συνεργασίας μεταξύ των ελληνικών φορέων της κοινωνίας των πολιτών, είτε είναι μη-κερδοσκοπικές οργανώσεις, ομάδες πολιτών, ή δραστήρια άτομα. Πιστεύουμε ότι οι φορείς της κοινωνίας των πολιτών θα πρέπει να συναντηθούν, να ανταλλάξουν ιδέες και βέλτιστες πρακτικές, προκειμένου να διαμορφώσουν καλύτερα τις προτεραιότητές τους και τους κοινούς τους στόχους », εξηγεί ο κ. Φαρμάκης. Για το σκοπό αυτό το “Solidarity Now” παρέχει επίσης έναν ανοιχτό χώρο για σεμινάρια και εργαστήρια, στο χώρο του στην Αθήνα.

Καθοριστικής σημασίας για τη δημιουργία του Κέντρου Αλληλεγγύης υπήρξε η πρωτοβουλία του Δήμου Αθηναίων, ιδιοκτήτη του Φρουραρχείου, να παραχωρήσει το δεύτερο όροφο στο “Solidarity Now” για δέκα χρόνια με αντάλλαγμα την ανακαίνιση και την επανενεργοποίηση ενός σημαντικού χώρου του ιστορικού κτηρίου που είχε μείνει ανενεργός για χρόνια.

Η συνεργασία με την τοπική κοινότητα είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας εξηγεί η Εύη Παπαθεοδώρου, Διευθύντρια του «Κέντρου Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης» που το “Solidarity Now» έχει εγκαταστήσει από τις αρχές του 2014 στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην Ελλάδα. Η συσσωρευμένη εμπειρία από την Θεσσαλονίκη θα είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της φύσης των προβλημάτων που η νέα δομή στην Αθήνα θα αντιμετωπίσει, καθώς και για την προσαρμογή μιας ολιστικής προσέγγισης των προβλημάτων, η οποία είναι η μεθοδολογία που τα κέντρα του “Solidarity Now” επιθυμούν να προωθήσουν σύμφωνα με Παπαθεοδώρου.

“Συχνά κάποιος έρχεται σε μας για ιατρικούς λόγους και αμέσως μετά ανακαλύπτουμε ότι αντιμετωπίζει επίσης νομικά ζητήματα ή πρέπει να απευθυνθεί σε άλλες δημοτικές ή κοινωνικές υπηρεσίες» λέει. Το κέντρο έχει φιλοξενήσει 2.281 περιπτώσεις από τότε που άνοιξε τις πόρτες του, 961 έλαβαν νομική και 1.320 ιατρική υποστήριξη. Από αυτά το 87 τοις εκατό ήταν άνεργοι και το 82 τοις εκατό είχε εκπέσει από κάθε είδους κοινωνικής ασφάλισης. Η κ.Παπαθεοδώρου λέει ότι έχει εκπλαγεί από το πόσο πολλοί από εκείνους που έχουν ανάγκη ανήκουν σε αυτό που αποκαλούμε παραγωγικές ηλικιακά ομάδες. Περίπου το 66 τοις εκατό των ανθρώπων που προσέγγισαν  το Κέντρο Αλληλεγγύης στη Θεσσαλονίκη ήταν μεταξύ 31 και 65 ετών και ένα άλλο 30 τοις εκατό μεταξύ 19 και 30. “Πιθανόν σε αυτό να οφείλεται ότι μέσα σε ένα χρόνο λειτουργίας έχουμε ανακαλύψει ότι η σημασία των κοινωνικών υπηρεσιών, πέραν των ιατρικών και νομικών, είναι πιο αναγκαία από πιστεύαμε” λέει “και έτσι στην προσπάθειά μας να παρέχουμε ολοκληρωμένες λύσεις, ακολουθώντας το πρόβλημα και παραπέμποντας τους ανθρώπους στις κοινωνικές υπηρεσίες που προσφέρονται από τις τοπικές αρχές, μας έχουν ήδη κάνει γνωστούς σε όλη την τοπική κοινωνία των πολιτών».