Δημοσιεύτηκε στο Capital.gr

Κρίσιμη χαρακτηρίζουν ανθρωπιστικές οργανώσεις, την αυριανή συνεδρίαση της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία κρίνεται το αν η Τουρκία είναι “ασφαλής τρίτη χώρα” για τους πρόσφυγες.

Το ΣτΕ θα εκδικάσει αύριο τις υποθέσεις δύο προσφύγων, των οποίων οι αιτήσεις ασύλου κρίθηκαν απαράδεκτες, με το επιχείρημα ότι η Τουρκία είναι ασφαλής τρίτη χώρα. Επιπλέον, θα συζητηθούν οι αιτήσεις ακύρωσης της Ομάδας Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών και του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες, που αμφισβητούν τη συνταγματικότητα της σύνθεσης των νέων επιτροπών Προσφυγών, που συστάθηκαν τον Ιούνιο του 2016.

Η Διεθνής Αμνηστία χαρακτηρίζει “κρίσιμη” την αυριανή συνεδρίαση και αναφέρει για τον ένα από τους δύο πρόσφυγες, τον Σύρο Νούρι (το όνομα έχει αλλαχθεί) ότι παραμένει υπό αστυνομική κράτηση από τον Σεπτέμβριο του 2016 στο αστυνομικό τμήμα της Μυτιλήνης, “σε άθλιες συνθήκες”. Όπως σημειώνεται, “ανεξάρτητος κοινωνικός λειτουργός έχει διαγνώσει ότι ο Νούρι πάσχει από διαταραχή μετατραυματικού στρες εξαιτίας των αεροπορικών βομβαρδισμών στη Συρία και η ψυχική υγεία του επιδεινώνεται λόγω των συνθηκών κράτησης και της αβεβαιότητας για το μέλλον του”.

Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σημειώνει ότι, αν και κανένας δεν έχει επιστρέψει μέχρι σήμερα αναγκαστικά στην Τουρκία, η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας “θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για ένα μεγάλο αριθμό επιστροφών αιτούντων άσυλο στην Τουρκία, χωρίς πρώτα να εξεταστούν τα αιτήματά τους επί της ουσίας”. Η απόφαση, συνεχίζει η οργάνωση, “θα είναι ένα κρίσιμο τεστ της βάσης της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας και των αμφίβολων ισχυρισμών της ΕΕ ότι η Τουρκία είναι σε θέση να προσφέρει αποτελεσματική προστασία στους πρόσφυγες”.

Ερευνητές της Διεθνούς Αμνηστίας και του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα παρακολουθήσουν την αυριανή ακροαματική διαδικασία.

“Διακυβεύεται όχι μόνο η διεθνής προστασία στην Ελλάδα, αλλά το κράτος δικαίου και η ίδια η δημοκρατία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη”, σχολιάζουν οι δέκα οργανώσεις που έχουν συστήσει την “Καμπάνια για την Πρόσβαση στο ‘Ασυλο” (Αίτημα, ‘Αρσις, Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων, Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων, Κόσμος χωρίς Πολέμους και Βία, Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου “ΛΑΘΡΑ;”, PRAKSIS και Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων).

Ως προς τις Επιτροπές Προσφυγών, οι οργανώσεις αναφέρουν ότι η ακύρωση των προσβαλλόμενων πράξεων “είναι ζητούμενο κομβικής σημασίας, καθώς αφορούν καταστρατηγήσεις αρχών και κανόνων δικαίου αυξημένης τυπικής ισχύος, που άπτονται του πυρήνα των δικαιωμάτων του ανθρώπου, όπως είναι η αρχή της μη επαναπροώθησης, το δικαίωμα ακρόασης, το δικαίωμα σε αποτελεσματική προσφυγή και βέβαια το δικαίωμα στο άσυλο”.

Ένας χρόνος εφαρμογής της Συμφωνίας

Με αφορμή εξάλλου, την συμπλήρωση ενός χρόνου από την υπογραφή της Συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας, μιας συμφωνίας που “υπονομεύει τα θεμέλια μιας Ευρώπης που εδράζεται στα ανθρώπινα δικαιώματα και την αξία του Ανθρώπου” η Διεθνής Ομοσπονδία Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και έξι ανθρωπιστικές οργανώσεις (Γιατροί Χωρίς Σύνορα, Γιατροί του Κόσμου, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Αλληλεγγύη- SolidarityNow και Διεθνής Αμνηστία) θα δώσουν την επόμενη εβδομάδα συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα με στόχο να αναδείξουν τις συνέπειες της Συμφωνίας. Η συνέντευξη τύπου έχει οριστεί για τις 16 Μαρτίου, την ημέρα που με απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επανενεργοποιείται ο Κανονισμός του Δουβλίνου, με αποτέλεσμα την επιστροφή αιτούντων άσυλο στην πρώτη χώρα εισόδου στην Ε.Ε.

Έκκληση προς τους Έλληνες βουλευτές από 13 οργανώσεις

Επίσης, 13 ανθρωπιστικές οργανώσεις απέστειλαν σήμερα κοινή επιστολή προς Έλληνες βουλευτές, με την οποία τους καλούν να μην ψηφίσουν τυχόν τροπολογίες που θα αφαιρούν δικλείδες ασφαλείας για τις ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες και τους δικαιούχους οικογενειακής επανένωσης και “να απορρίψουν τυχόν νομοθετικές αλλαγές που θα επιδεινώσουν περαιτέρω την κατάσταση των ανθρώπων που αναζητούν ασφάλεια και μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη”.

“Οι Έλληνες βουλευτές καλούνται να υπερασπιστούν την προστασία που παρέχεται μέσω της ισχύουσας ελληνικής νομοθεσίας περί ασύλου, και να διασφαλίσουν πως οι ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες και οι εν δυνάμει δικαιούχοι οικογενειακής επανένωσης, βάσει του Κανονισμού του Δουβλίνου, εξαιρούνται από τις διαδικασίες εξέτασης του παραδεκτού, που αφορούν στην επιστροφή των ανθρώπων στην Τουρκία”, σημειώνουν.

Την επιστολή υπογράφουν οι οργανώσεις: ActionAid, Care, Δανέζικο Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων, Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων, International Rescue Committee, Jesuit Refugee Services, Νορβηγικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγε, Oxfam και Save the Children.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δημοσιεύτηκε στο Protagon.gr

Υπάρχει ένα Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων όπου οι γυναίκες μπορούν να ξαναβρούν τη θηλυκότητά τους, να αισθανθούν και να εκφραστούν ελεύθερες… Και αν θέλουν, να μην ακολουθήσουν πιστά τους κώδικες της θρησκείας: το Blue Refugee Center της Θεσσαλονίκης

Βρισκόμαστε στο Blue Refugee Center, το Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων που ίδρυσε πρόσφατα το SolidarityNow στη Θεσσαλονίκη. Είναι 7 Μαρτίου, και οι εργαζόμενοι του κέντρου περιμένουν αρκετές πρόσφυγες γένους θηλυκού που θα περάσουν από εκεί προκειμένου να περιποιηθούν τον εαυτό τους, να βάψουν τα νύχια τους, να βγάλουν τη χιτζάμπ, να χτενίσουν τα μαλλιά τους και να κοιταχτούν κοκέτικα στον καθρέφτη. «Εδώ είναι το Women Safe Space. Επιτρέπεται η είσοδος μόνο σε γυναίκες, ώστε αυτές να έχουν κάποιο χώρο στον οποίο να νιώθουν ελεύθερες, να μπορούν να εκφραστούν. Εδώ διασφαλίζεται η ιδιωτικότητά τους», λέει στο protagon η Σεσίλ Αμπί από το Λίβανο, συντονίστρια του Blue Refugee.

Ιδιωτικότητα! Το αυτονόητο για όλες εμάς, το να μπορείς να κλειστείς στο δωμάτιό σου και να μη σε ενοχλείς κανείς, είναι όνειρο για τις πρόσφυγες που ζουν στα καμπ. Δεν υπάρχει κάποιο σημείο για να απομονωθούν, να γυρίσουν το κλειδί, να βγάλουν τη μαντίλα, να μείνουν με τις ώρες να κοιτάζονται στον καθρέφτη, να δοκιμάζουν ρούχα, να βάφονται. Το Women Safe Space έχει γίνει γι αυτές τις γυναίκες. Εκεί φτιάχνουν κοσμήματα, κάνουν beauté, χτενίζουν τα μαλλιά τους, μιλούν με τις φίλες τους ελεύθερα, δέχονται ψυχολογική και νομική υποστήριξη.

Πλέξιμο. Υπάρχει χρόνος…

Το Women Safe Space μαζί με το Baby Corner είναι ένα μόνο από τα πεδία υποστήριξης στο Blue Refugee. Το Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων είναι ένας κόμβος πληροφόρησης και παροχής βοήθειας, η ύπαρξη του οποίου διαδίδεται στόμα με στόμα κι εξυπηρετεί 150-180 άτομα καθημερινά. Πρόσφυγες, μετανάστες και αιτούντες άσυλο μπορούν να λάβουν υποστήριξη σε μια σειρά αναγκών τους: νομική συμβουλευτική, υπηρεσίες υγείας και ψυχική υποστήριξη, εκπαιδευτικές δραστηριότητες, φροντίδα μητέρας και παιδιού, ψυχαγωγία, γενική πληροφόρηση και μεταφραστικές υπηρεσίες. Πολύ σημαντικό είναι το κομμάτι της προετοιμασίας για την νέα ζωή τους. «Τους βοηθάμε να ετοιμάσουν το βιογραφικό τους, τους δίνουμε συμβουλές για τις συνεντεύξεις για ανεύρεση εργασίας. Επίσης, εργαζόμαστε σε ένα πιλοτικό πρόγραμμα εκμάθησης υπολογιστών με πιστοποίηση. Τους δίνουμε θάρρος, τους κάνουμε να σταματούν να σκέφτονται σαν θύματα», μας λέει η Σεσίλ.

Μια από τις γυναίκες που εμψυχώνουν και ενθαρρύνουν άλλες γυναίκες στο Blue Refugee είναι η Νάντονα από τη Συρία. Βρίσκεται στην Ελλάδα εδώ κι ένα χρόνο. Έφτασε έχοντας περπατήσει από τη Συρία μέχρι την Κωνσταντινούπολη όπου έμεινε 8 μήνες. Μετά πέρασε στη Λέσβο και κατέληξε στο Χέρσο Κιλκίς. Με το σύζυγό της είχαν ζήσει μαζί μόλις 6 μήνες, όταν χωρίστηκαν κι εκείνος πήγε στο Βέλγιο. Στην Ελλάδα, η Νάντονα αποφάσισε να μην πάει στο Βέλγιο και να χωρίσει. Η διαδικασία διαζυγίου απαιτεί τη μετάβασή της στην πρεσβεία της Συρίας στη Σόφια, καθώς η πρεσβεία στην Αθήνα έχει κλείσει κι η εξυπηρέτηση των πολιτών γίνεται από τη Σόφια. Προς το παρόν η Νάντονα δεν μπορεί να ταξιδέψει, διότι δεν έχει διαβατήριο, οπότε δεν μπορεί να προχωρήσει στην έκδοση του διαζυγίου της. Νέα, μοντέρνα ντυμένη, πολύ όμορφη και περιποιημένη, συγκατοικεί με μια φίλη της στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και δε θυμίζει σε τίποτα τη φοβισμένη και ντροπαλή γυναίκα με τη μαντίλα που έφτασε στην Ελλάδα. «Τώρα είμαι ελεύθερη και δυνατή», λέει χαμογελώντας.

Το Κέντρο απευθύνεται σε ανθρώπους που ζουν στους καταυλισμούς, στο δρόμο, σε επισφαλείς συνθήκες και σε ανθρώπους που ανήκουν σε ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες, όπως οι LBGT ή τα ασυνόδευτα ανήλικα. «Στόχος είναι η προώθηση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής, η ενίσχυση της αυτοδυναμίας και η ανάπτυξη του αισθήματος ασφάλειας για τους ωφελούμενους του Κέντρου. Καλύπτουμε την ανάγκη των ανθρώπων διαφορετικών πολιτισμικών καταβολών για έναν κοινό χώρο συνύπαρξης και κοινωνικής συνεύρεσης», τονίζει η Ιωάννα Φουρκιώτου, επικεφαλής προγραμμάτων SolidarityNow στη βόρεια Ελλάδα. «Επίσης, μια από τις ανάγκες που δεν είναι άμεσα ορατή: αυτή για έγκαιρη και έγκυρη πληροφόρηση των προσφύγων και μεταναστών. Διαθέτουμε help line και front desk για κάθε πληροφορία που χρειάζονται».

Μια οικογένεια προσφύγων από την Τουρκία μας χαμογελά, ενώ κάνει μάθημα αγγλικών. Βρίσκονται στην Ελλάδα εδώ και 4 μήνες. Στο Κέντρο παρέχονται, επίσης, μαθήματα ελληνικών και γερμανικών, ενώ οι απορίες είναι διαφόρων ειδών: «πώς είναι η Νορβηγία; Κάνει κρύο στη Γαλλία; Τι μπορώ να κάνω στη Φινλανδία;» Πολλοί πρόσφυγες αποφάσισαν να μείνουν στη Θεσσαλονίκη και ήδη αρχίζουν να αναζητούν δουλειά. «Σεβασμός. Αυτή είναι η επιδίωξή μας, ο πρόσφυγας να απολαμβάνει το σεβασμό που του αξίζει», καταλήγει η Ιωάννα Φουρκιώτου.

Τηλεφωνική Γραμμή Υποστήριξης: 2310 555 266

Δημοσιεύτηκε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στην πατρίδα τους, την Τυνησία, ο διαφορετικός σεξουαλικός προσανατολισμός θεωρείται έγκλημα που τιμωρείται με φυλάκιση, εξευτελισμό ή ακόμα και βασανιστήρια. Δύο νέα παιδιά, η Μάγια και ο Μπαντίς, αποφάσισαν να αφήσουν πίσω τη χώρα τους και να πάρουν τον μακρύ δρόμο της προσφυγιάς μέχρι την Ευρώπη, αναζητώντας το δικαίωμα στη διαφορετικότητα.

Η Μάγια είναι ένα φωτεινό 17χρονο κορίτσι με αγάπη για τη μουσική, το θέατρο και τις μιμήσεις. Ανεβαίνει στη σκηνή και ενσαρκώνει προσωπικότητες, όπως η Μπιγιονσέ, η Γουίτνεϊ Χιούστον και η Κριστίνα Αγκιλέρα. Τίποτα πάνω της δεν μαρτυρά τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει μέχρι σήμερα. Ως τρανσέξουαλ στην Τυνησία – «δεν υπήρχαν άλλοι τρανσέξουαλ που να κυκλοφορούν στους δρόμους, όμως εγώ δεν είχα πρόβλημα να δείξω την ταυτότητά μου» λέει- συνελήφθη και φυλακίστηκε για δυόμιση μήνες.

«Μου έβαλαν χειροπέδες και μου είπαν ότι είμαι γκέι και πρέπει να πάω φυλακή. Αυτό ήταν το έγκλημά μου» περιγράφει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Ήρθε αντιμέτωπη ακόμα και με τον ίδιο τον πατέρα της, ο οποίος μόλις ενημερώθηκε από την αστυνομία για τον λόγο της σύλληψής της, ζήτησε να την κρατήσουν στη φυλακή.

Μετά την αποφυλάκισή της, η Μάγια αποφασίζει να φύγει για την Τουρκία ελπίζοντας ότι εκεί θα συναντήσει μια πιο ανεκτική κοινωνία. «Τους πρώτους μήνες δούλεψα σε μπαρ και είχα μια καλή ζωή. Όμως, συνειδητοποίησα ότι και εκεί ήταν ομοφοβικοί. Πριν από τέσσερις μήνες στην Τουρκία κάποιοι σκότωσαν μια τρανσέξουαλ μέσα στο σπίτι της. Ήταν φίλη μου».

Πριν από ενάμιση μήνα η Μάγια αφήνει την Τουρκία και περνάει τα θαλάσσια σύνορα για να φτάσει στην Ελλάδα, ελπίζοντας ότι τελικά θα καταφέρει να ζήσει στη Γαλλία ή τη Γερμανία, όπως ονειρεύεται. Πηγαίνει στη Λέσβο και μία εβδομάδα αργότερα στην Αθήνα, όπου ζει μέχρι σήμερα περιμένοντας απάντηση στο αίτημά της για μετεγκατάσταση.

Συνοδοιπόρος στο ταξίδι της είναι ο φίλος και συμπατριώτης της, Μπαντίς. «Στην Τυνησία ήμουν πάντα αόρατος, έκρυβα το ότι είμαι ομοφυλόφιλος» μας λέει και εξηγεί: «Εκεί, μας θεωρούν εγκληματίες και αν μας πιάσουν, πηγαίνουμε φυλακή από έξι μήνες έως δύο χρόνια. Στη φυλακή υπάρχει ξεχωριστό δωμάτιο για γκέι αλλά κάποιες φορές σε βάζουν στη φυλακή μαζί με άλλους με αποτέλεσμα να υπάρχουν φαινόμενα βιασμών. Ακόμα και αν αρνηθείς ότι είσαι γκέι, σε εξετάζει γιατρός για να το διαπιστώσει».

«Αισθάνομαι σαν να κάνω κάτι λάθος» εξομολογείται ο Μπαντίς. «Όταν ο πατέρας μου έμαθε για μένα, είπε στα ξαδέλφια μου πως αν γυρίσω στο χωριό μου θα με σκοτώσει. Από τότε δεν ξαναεπικοινώνησα μαζί του. Έχω να μιλήσω με τον πατέρα μου τρία με τέσσερα χρόνια».

Ελπίζοντας ότι στην Τουρκία θα βρει μια καλύτερη ζωή, μαζεύει τα πράγματά του και φεύγει από την Τυνησία μαζί με τη Μάγια. Εκεί όμως λόγω της ομοφυλοφιλίας του δέχεται επίθεση με μαχαίρι, γεγονός που τον κάνει να φύγει για την Ελλάδα. Ακόμα όμως και τις ημέρες παραμονής του στη Λέσβο, το αίσθημα του φόβου ήταν παρόν. «Υπήρχαν πολλοί Άραβες που μας χλεύαζαν. Άκουσα απειλές ότι πρέπει να πεθάνω. Πήρα ηρεμιστικά για να αντέξω» θυμάται. Πολύ σύντομα και ο Μπαντίς μεταφέρθηκε στην Αθήνα.

Η Μάγια και ο Μπαντίς είναι δύο από τους ΛΟΑΤΚΙ (Λεσβιακά, Ομοφυλόφιλα, Αμφισεξουαλικά, Τρανσεξουαλικά, Κουήρ, Ίντερσεξ άτομα) αιτούντες άσυλο που φιλοξενούνται σε διαμερίσματα στην Αθήνα, στο πλαίσιο προγράμματος που υλοποιεί η ΜΚΟ «Αλληλεγγύη- SolidarityNow» με τίτλο «Safe Refugee/ Ασφαλής Πρόσφυγας». Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση με την υποστήριξη της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.
Μεταξύ των ωφελούμενων του προγράμματος είναι και ο Μπαρσένκ από τη Συρία.
«Έφυγα από τη χώρα μου λόγω του πολέμου και γιατί οι γονείς μου δεν ήξεραν ότι είμαι ομοφυλόφιλος. Αισθανόμουν σαν να είμαι φυλακισμένος στη χώρα μου. Ακόμα και αν σου πει κάποιος ότι είναι γκέι δεν μπορείς να τον εμπιστευτείς. Κάποιοι ομοφυλόφιλοι σκότωσαν έναν φίλο μου για να μην μαθευτεί ότι είχαν επαφή μαζί του» περιγράφει.
Από τα τέλη του 2016 έως σήμερα, η οργάνωση «Αλληλεγγύη- SolidarityNow» έχει προσφέρει στέγη σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη σε 20 ΛΟΑΤΚΙ πρόσφυγες, κυρίως από τη Συρία, το Ιράκ και τη βόρεια Αφρική. Στους πρόσφυγες παρέχεται επιπλέον ψυχοκοινωνική υποστήριξη για την αντιμετώπιση και την επίλυση ζητημάτων που τους απασχολούν, όπως το τραύμα, η βία, η κακοποίηση και ο αποκλεισμός. Επίσης, υπάρχει δίκτυο παραπομπών για ιατρική βοήθεια και νομική συμβουλευτική, ενώ οργανώνονται γι’ αυτούς ειδικά τμήματα εκμάθησης της ελληνικής, αγγλικής και γαλλικής γλώσσας, ώστε να μην αναγκάζονται να έρθουν σε επαφή με τους συμπατριώτες τους. Για όσους πρόσφυγες μείνουν τελικά στην Ελλάδα θα υπάρξει και εργασιακή συμβουλευτική υποστήριξη.
Όπως περιγράφει η συντονίστρια του προγράμματος, Μαργαρίτα Κοντομιχάλη, «το βασικό πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν διπλό στίγμα: είναι και πρόσφυγες και ΛΟΑΤΚΙ. Οπότε έχει μεγάλη σημασία η προστασία τους».
Ο μέσος όρος ηλικίας των προσφύγων που φιλοξενούνται στα διαμερίσματα είναι 19 με 25 ετών. Ανά διαμέρισμα μένουν από τρία έως επτά άτομα, τα οποία παραπέμπονται στην «Αλληλεγγύη- SolidarityNow» από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, από άλλες οργανώσεις ή έπειτα από πρόταση των ίδιων των ωφελούμενων.
Κάποιοι έχουν πάρει άσυλο στην Ελλάδα, ορισμένοι περιμένουν να εξεταστεί το αίτημά τους εδώ και άλλοι έχουν ζητήσει μετεγκατάσταση σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.
Το πρόβλημα της στέγασης είναι, σύμφωνα με τη Μαρίνα Γαλανού, πρόεδρο του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών, ένα από τα κύρια ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι ΛΟΑΤΚΙ πρόσφυγες στην Ελλάδα. Επίσης, ένα μεγάλο πρόβλημα, εξηγεί η κ. Γαλανού, ιδιαίτερα για τους τρανσέξουαλ, «είναι όταν βρίσκονται σε κέντρα κράτησης, όπου δεν κρατούνται σύμφωνα με την ταυτότητα φύλου τους, αλλά σύμφωνα με το φύλο που καταγράφηκαν κατά τη γέννησή τους». Περιγράφει μάλιστα περιστατικό τρανσέξουαλ γυναίκας που κρατήθηκε στη Χίο και την έβαλαν να μείνει μαζί με άντρες «όπου υπέστη σεξουαλικές παρενοχλήσεις και κινδύνευσε να τη βιάσουν άλλοι πρόσφυγες».
Κατά την εξέταση των αιτημάτων ασύλου τους, οι ΛΟΑΤΚΙ έρχονται κάποιες φορές αντιμέτωποι με «ανεκπαίδευτο προσωπικό», επισημαίνει η κ. Γαλανού. «Σε αρκετές περιπτώσεις δεν γνωρίζουν την έννοια της ταυτότητας φύλου. Σε άλλες περιπτώσεις απευθύνονται για παράδειγμα σε ένα τρανς πρόσωπο στο λάθος γένος και με λάθος αντωνυμίες, ενώ σε άλλες οι ερωτήσεις που γίνονται κατά τη συνέντευξη είναι προβληματικές».

Δημοσιεύτηκε στο livester

Το SolidarityNow εγκαινιάζει στη Θεσσαλονίκη το Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων | Blue Refugee Center με σκοπό να αποτελέσει έναν κόμβο πληροφόρησης και παροχής βοήθειας, για όλους τους πρόσφυγες και μετανάστες που ζουν ή διαμένουν προσωρινά στη βόρεια Ελλάδα.

Το νέο Κέντρο αποτελεί μέρος των προγραμμάτων που υλοποιεί το SolidarityNow στη Βόρεια Ελλάδα, ανταποκρινόμενο στις επιτακτικές ανάγκες των ευάλωτων πληθυσμών που βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας μετά το κλείσιμο των συνόρων. Στο Κέντρο Υποστήριξης, πρόσφυγες, μετανάστες και αιτούντες άσυλο, μπορούν να λάβουν άμεσα και αποτελεσματικά υποστήριξη σε μια σειρά αναγκών τους από ειδικευμένες ομάδες του SolidarityNow (δικηγόρους, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους κλπ.) μέσα από τις διαφορετικές υπηρεσίες που παρέχονται δωρεάν.
Κύριος στόχος του Κέντρου Υποστήριξης Προσφύγων που λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη με την υποστήριξη της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες είναι η ενδυνάμωση των προσφύγων και μεταναστών, αλλά και των κοινοτήτων υποδοχής. Ταυτόχρονα, η δημιουργία του Κέντρου Υποστήριξης Προσφύγων στηρίχθηκε σε μια μεγάλη ανάγκη που δεν είναι άμεσα ορατή. Την ανάγκη των ανθρώπων διαφορετικών πολιτισμικών καταβολών για έναν κοινό χώρο συνύπαρξης και κοινωνικής συνεύρεσης.

Η έγκαιρη και έγκυρη πληροφόρηση των προσφύγων/μεταναστών αποτελούν βασικές προτεραιότητες λειτουργίας του Κέντρου. Και αυτές γίνονται πραγματικότητα μέσω:

Τηλεφωνικής Γραμμής Βοήθειας (Helpline: 2310 555 266 |*με χρέωση αστικής κλήσης) και,

Ανοιχτού και προσβάσιμου Γραφείου Εξυπηρέτησης (front desk), που λειτουργεί στο Κέντρο και παρέχει διοικητικές πληροφορίες και υπηρεσίες www.solidaritynow.org
Το αλληλεγγύη-SolidarityNow ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 2013 με πρωτοβουλία του Open Society Foundations, με κύριο σκοπό να βοηθήσει τους πληθυσμούς που πλήττονται περισσότερο από την οικονομική και ανθρωπιστική κρίση.

Το SolidarityNow συνεργάζεται με πάνω από 70 οργανώσεις και υποστηρίζει οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και δημόσιους φορείς που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα για να υλοποιήσουν προγράμματα. Λειτουργεί δύο Κέντρα Αλληλεγγύης, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, όπου μπορούν να απευθύνονται ευπαθείς ομάδες πληθυσμού για να λάβουν δωρεάν υπηρεσίες ιατρικές, νομικές κ.ά.

Στρατηγικοί συνεργάτες του οργανισμού περιλαμβάνουν τους: UNHCR, UNICEF, EEA Grants, Πρεσβεία της Νορβηγίας στην Ελλάδα κ.ά. Μέχρι σήμερα έχει διαθέσει το ποσό των 15 εκατομμυρίων ευρώ σε έργα που αφορούν στην αντιμετώπιση της οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα.

Παράλληλα, στόχος είναι η προώθηση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής, η ενίσχυση της αυτοδυναμίας και η ανάπτυξη του αισθήματος ασφάλειας για τους ωφελούμενους του Κέντρου.
«Στο Κέντρο Υποστήριξης παρέχεται ένα διευρυμένο πακέτο υπηρεσιών, το οποίο αποτελεί τον πυρήνα και τη βάση ενός Κέντρου ανοιχτού, εύκολα προσβάσιμου και οικείου – όπου οι εξυπηρετούμενοί μας αισθάνονται ασφάλεια αλλά κι ένα χώρο όπου το όποιο πρόβλημα αντιμετωπίζεται με πραγματικό ενδιαφέρον, με στόχο να βρεθεί άμεσα λύση. Και κυρίως, το Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων αποτελεί ένα χώρο όπου ο πρόσφυγας και ο μετανάστης απολαμβάνουν το σεβασμό που τους αξίζει», σημειώνει η Ιωάννα Φουρκιώτου, επικεφαλής Προγραμμάτων του SolidarityNow στη βόρεια Ελλάδα. Και συνεχίζει: «Το Κέντρο απευθύνεται σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που ζουν εδώ και μήνες σε καταυλισμούς, στο δρόμο, ή έχουν βρει προσωρινή στέγη, συχνά κάτω από επισφαλείς συνθήκες διαβίωσης. To SolidarityNow προσπαθεί να ενισχύσει την ποιότητα της βοήθειας με τη συμμετοχή των ίδιων των ωφελούμενων στο σχεδιασμό των υπηρεσιών που παρέχονται στα πρότυπα των Κέντρων Αλληλεγγύης μας. Αυτό που ουσιαστικά επιθυμούμε είναι να φέρουμε τους πρόσφυγες πιο κοντά στη Θεσσαλονίκη και τη Θεσσαλονίκη πιο κοντά στους πρόσφυγες».

Στο Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων παρέχονται οι ακόλουθες υπηρεσίες:

– Υγεία/Ψυχική υποστήριξη

– Νομική συμβουλευτική

– Υποστήριξη για την απασχόληση

– Εκπαιδευτικές δραστηριότητες

– Φροντίδα μητέρας (προγεννητική και μεταγεννητική συμβουλευτική)

– Φροντίδα παιδιού

– «Γωνιές θηλασμού»

– Γενικές πληροφορίες, μεταφράσεις/διερμηνείες

Το SolidarityNow δημιουργεί ένα Κέντρο Υποστήριξης, σε κεντρικό σημείο της Θεσσαλονίκης και προσβλέπει στην παροχή βοήθειας σε μεγάλο αριθμό ωφελούμενων, με κεντρικό άξονα την αλληλεγγύη.
ΚΕΝΤΡΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Τηλεφωνική Γραμμή Υποστήριξης: 2310 555 266

Δημοσιεύτηκε στο Huffington Post

Το SolidarityNow εγκαινιάζει στη Θεσσαλονίκη το Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων | Blue Refugee Center με σκοπό να αποτελέσει έναν κόμβο πληροφόρησης και παροχής βοήθειας, για όλους τους πρόσφυγες και μετανάστες που ζουν ή διαμένουν προσωρινά στη βόρεια Ελλάδα.

Το νέο Κέντρο αποτελεί μέρος των προγραμμάτων που υλοποιεί το SolidarityNow στηΒόρεια Ελλάδα, ανταποκρινόμενο στις επιτακτικές ανάγκες των ευάλωτων πληθυσμών που βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας μετά το κλείσιμο των συνόρων. Στο Κέντρο Υποστήριξης, πρόσφυγες, μετανάστες και αιτούντες άσυλο, μπορούν να λάβουν άμεσα και αποτελεσματικά υποστήριξη σε μια σειρά αναγκών τους από ειδικευμένες ομάδες του SolidarityNow (δικηγόρους, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους κλπ.) μέσα από τις διαφορετικές υπηρεσίες που παρέχονται δωρεάν.

Κύριος στόχος του Κέντρου Υποστήριξης Προσφύγων που λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη με την υποστήριξη της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες είναι η ενδυνάμωση των προσφύγων και μεταναστών, αλλά και των κοινοτήτων υποδοχής. Ταυτόχρονα, η δημιουργία του Κέντρου Υποστήριξης Προσφύγων στηρίχθηκε σε μια μεγάλη ανάγκη που δεν είναι άμεσα ορατή. Την ανάγκη των ανθρώπων διαφορετικών πολιτισμικών καταβολών για έναν κοινό χώρο συνύπαρξης και κοινωνικής συνεύρεσης.

Η έγκαιρη και έγκυρη πληροφόρηση των προσφύγων/μεταναστών αποτελούν βασικές προτεραιότητες λειτουργίας του Κέντρου. Και αυτές γίνονται πραγματικότητα μέσω:

• Τηλεφωνικής Γραμμής Βοήθειας (Helpline: 2310 555 266 |*με χρέωση αστικής κλήσης) και,

• Ανοιχτού και προσβάσιμου Γραφείου Εξυπηρέτησης (front desk), που λειτουργεί στο Κέντρο και παρέχει διοικητικές πληροφορίες και υπηρεσίες www.solidaritynow.org

Το αλληλεγγύη-SolidarityNow ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 2013 με πρωτοβουλία του Open Society Foundations, με κύριο σκοπό να βοηθήσει τους πληθυσμούς που πλήττονται περισσότερο από την οικονομική και ανθρωπιστική κρίση.
Το SolidarityNow συνεργάζεται με πάνω από 70 οργανώσεις και υποστηρίζει οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και δημόσιους φορείς που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα για να υλοποιήσουν προγράμματα. Λειτουργεί δύο Κέντρα Αλληλεγγύης, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, όπου μπορούν να απευθύνονται ευπαθείς ομάδες πληθυσμού για να λάβουν δωρεάν υπηρεσίες ιατρικές, νομικές κ.ά.

Στρατηγικοί συνεργάτες του οργανισμού περιλαμβάνουν τους: UNHCR, UNICEF, EEA Grants, Πρεσβεία της Νορβηγίας στην Ελλάδα κ.ά. Μέχρι σήμερα έχει διαθέσει το ποσό των 15 εκατομμυρίων ευρώ σε έργα που αφορούν στην αντιμετώπιση της οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα.

Παράλληλα, στόχος είναι η προώθηση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής, η ενίσχυση της αυτοδυναμίας και η ανάπτυξη του αισθήματος ασφάλειας για τους ωφελούμενους του Κέντρου.

«Στο Κέντρο Υποστήριξης παρέχεται ένα διευρυμένο πακέτο υπηρεσιών, το οποίο αποτελεί τον πυρήνα και τη βάση ενός Κέντρου ανοιχτού, εύκολα προσβάσιμου και οικείου – όπου οι εξυπηρετούμενοί μας αισθάνονται ασφάλεια αλλά κι ένα χώρο όπου το όποιο πρόβλημα αντιμετωπίζεται με πραγματικό ενδιαφέρον, με στόχο να βρεθεί άμεσα λύση. Και κυρίως, το Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων αποτελεί ένα χώρο όπου ο πρόσφυγας και ο μετανάστης απολαμβάνουν το σεβασμό που τους αξίζει», σημειώνει η Ιωάννα Φουρκιώτου, επικεφαλής Προγραμμάτων του SolidarityNow στη βόρεια Ελλάδα. Και συνεχίζει: «Το Κέντρο απευθύνεται σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που ζουν εδώ και μήνες σε καταυλισμούς, στο δρόμο, ή έχουν βρει προσωρινή στέγη, συχνά κάτω από επισφαλείς συνθήκες διαβίωσης. To SolidarityNow προσπαθεί να ενισχύσει την ποιότητα της βοήθειας με τη συμμετοχή των ίδιων των ωφελούμενων στο σχεδιασμό των υπηρεσιών που παρέχονται στα πρότυπα των Κέντρων Αλληλεγγύης μας. Αυτό που ουσιαστικά επιθυμούμε είναι να φέρουμε τους πρόσφυγες πιο κοντά στη Θεσσαλονίκη και τη Θεσσαλονίκη πιο κοντά στους πρόσφυγες».

Στο Κέντρο Υποστήριξης Προσφύγων παρέχονται οι ακόλουθες υπηρεσίες:

– Υγεία/Ψυχική υποστήριξη
– Νομική συμβουλευτική
– Υποστήριξη για την απασχόληση
– Εκπαιδευτικές δραστηριότητες
– Φροντίδα μητέρας (προγεννητική και μεταγεννητική συμβουλευτική)
– Φροντίδα παιδιού
– «Γωνιές θηλασμού»
– Γενικές πληροφορίες, μεταφράσεις/διερμηνείες

Το SolidarityNow δημιουργεί ένα Κέντρο Υποστήριξης, σε κεντρικό σημείο της Θεσσαλονίκης και προσβλέπει στην παροχή βοήθειας σε μεγάλο αριθμό ωφελούμενων, με κεντρικό άξονα την αλληλεγγύη.

Δημοσιεύτηκε στο Ημερίσια.gr

Σε φαγητό, ρούχα και επικοινωνία επιλέγουν να δαπανήσουν οι πρόσφυγες τα χρήματα των προπληρωμένων καρτών, όπως προκύπτει από σχετικές έρευνες Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, που έχουν αναλάβει τη διανομή τους.

Συγκεκριμένα, έρευνα της «Mercy Corps», που διανέμει κάρτες σε δομές της Αττικής, της Βοιωτίας και νησιών, διαπιστώνει ότι τον περασμένο Δεκέμβριο οι 272 πρόσφυγες που ρωτήθηκαν διέθεσαν το 51,7% των χρημάτων σε φαγητό, το 14% σε ρούχα και το 9.8% σε επικοινωνία. Ακολουθούν τα τσιγάρα (6,5%), τα βρεφικά προϊόντα (4,4%), τα ιατρικά έξοδα (3,5%) και τα μέσα μεταφοράς (3,4%).

Αντίστοιχη είναι η εικόνα από την έρευνα των οργανώσεων CRS και Caritas σε Ελληνικό και Σκαραμαγκά. Εκεί οι περισσότεροι αξιοποίησαν τα χρήματα των καρτών σε φαγητό (57%), ρούχα (18%), επικοινωνία (10%) και είδη προσωπικής υγιεινής (5%). Ακολουθούν με μικρότερα ποσοστά οι οικιακές συσκευές, τα ιατρικά έξοδα, η αποπληρωμή χρέους, τα μέσα μεταφοράς και η αγορά ειδών για τα καταλύματά τους (κουβέρτες, σεντόνια, μαξιλάρια).

Λίγο διαφορετική είναι η εικόνα που είχε η οργάνωση «Αλληλεγγύη- SolidarityNow», καθώς οι περισσότεροι ωφελούμενοί της (58,43%) προτίμησαν να διαθέσουν τα χρήματά τους σε ρούχα. Το φαγητό εξακολουθεί να βρίσκεται ψηλά στις προτιμήσεις τους (25,84%) και ακολουθούν παιδικά ρούχα και κινητά τηλέφωνα (με το ίδιο ποσοστό 15,73%), εστιατόρια (8,99%), παιδικά τρόφιμα (7,87%), καλλυντικά και τσιγάρα (3,37%). Στην περίπτωση του «SolidarityNow» η πλειοψηφία των ωφελούμενων (64,3%) μένουν σε δομές όπου παρέχονται τρία γεύματα την ημέρα, με την μειοψηφία να μαγειρεύουν μόνοι τους. Το γεγονός αυτό ενδεχομένως να εξηγεί και τη διαφοροποίηση στις προτιμήσεις σε σχέση με τις άλλες οργανώσεις.

Ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία για το προφίλ των καταναλωτών προκύπτουν από την έρευνα της «Mercy Corps». Οι γυναίκες ξοδεύουν περισσότερα χρήματα σε φαγητό, ρούχα και ιατρικά έξοδα, αντίθετα οι άνδρες έχουν υψηλότερα έξοδα σε μετακίνηση, επικοινωνία και τσιγάρα. Οι Αφγανοί έχουν σχετικά υψηλότερα έξοδα σε ρούχα και ιατρικά έξοδα, οι Πακιστανοί σε επικοινωνία και οι Σύροι σε φαγητό. Τέλος, τα μεμονωμένα άτομα ξοδεύουν περισσότερα σε φαγητό και επικοινωνία σε σχέση με τις οικογένειες.

Σημαντικό εύρημα είναι ότι οι πρόσφυγες σε συντριπτικό ποσοστό κάνουν ανάληψη των χρημάτων αντί για χρήση της κάρτας ως χρεωστικής, παρόλο που έχουν τη δυνατότητα να τη χρησιμοποιήσουν τόσο σε ΑΤΜ όσο και σε POS. Συγκεκριμένα, τον Δεκέμβριο οι ωφελούμενοι του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (σε έξι δομές φιλοξενίας) έκαναν ανάληψη των χρημάτων σε ποσοστό πάνω από 98%. Στις κάρτες που διένειμαν η CRS και η Caritas οι ωφελούμενοι έκαναν ανάληψη από τα ΑΤΜ για το 95% των χρημάτων που πιστώθηκαν και μόλις για το 5% των χρημάτων χρησιμοποίησαν την κάρτα ως χρεωστική. «Οι πρόσφυγες είναι πιο εξοικειωμένοι με τη χρήση των μετρητών παρά της χρεωστικής κάρτας», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Χάρης Αδρακτάς- Ρέντης, συντονιστής του προγράμματος της «Αλληλεγγύη- SolidarityNow».

Εξάλλου, η «Mercy Corps» εντόπισε ότι το 91,9% των κατόχων της κάρτας έχουν ξοδέψει όλα τα χρήματα που τους έχουν δοθεί. Οι υπόλοιποι δήλωσαν ότι σκοπεύουν να αποταμιεύσουν κάποια χρήματα ή να τα ξοδέψουν στο κοντινό μέλλον.

Σεμινάρια για τη χρήση καρτών

Το 78% των ωφελούμενων της ίδιας οργάνωσης μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν την προπληρωμένη κάρτα χωρίς πρόβλημα και το υπόλοιπο 22% είχε δυσκολία ή χρειαζόταν βοήθεια από άλλους.

Αντίθετα, η συντριπτική πλειοψηφία των ωφελούμενων της «Αλληλεγγύη- SolidarityNow» δεν είχε χρησιμοποιήσει κάρτες στο παρελθόν, όπως εξηγεί ο Χάρης Αδρακτάς- Ρέντης. Πρόσφυγες που κρατούσαν το απόκομμα του PIN μαζί με την κάρτα, άλλοι που δεν μπορούσαν να διαβάσουν τις εντολές στο ΑΤΜ ή πολλές περιπτώσεις που δεν ήξεραν πώς λειτουργεί το POS, ήταν μερικά από τα φαινόμενα που σημειώθηκαν. Για το σκοπό αυτό οι οργανώσεις υποστηρίζουν τα προγράμματα παροχής καρτών με επεξηγηματικά φυλλάδια και βίντεο, σεμινάρια, αλλά και γραμμή τηλεφωνικής εξυπηρέτησης για την επίλυση των προβλημάτων τους.

Πάντως, παρά τις όποιες δυσκολίες, το 99% των δικαιούχων της «SolidarityNow» δήλωσαν ότι προτιμούν τις κάρτες από τα κουπόνια και περισσότερα από τα δύο τρίτα των κατόχων κάρτας της «Mercy Corps» ανέφεραν ότι το αίσθημα ασφάλειας σε αυτούς αυξήθηκε εξαιτίας της διανομής μετρητών. Επίσης, το 82% των κατόχων καρτών δήλωσαν ότι καλύπτουν τις βασικές ανάγκες τους με τα μετρητά, το 56% με το φαγητό που διανέμεται στα κέντρα φιλοξενίας, το 49% με αντικείμενα που διανέμονται, το 12% δανείζονται χρήματα από την οικογένεια και τους φίλους τους και το 7% χρησιμοποιούν χρήματα που τους στέλνουν από το εξωτερικό.

«Θεωρούμε ότι οι κάρτες είναι ο πιο αποτελεσματικός, αποδοτικός και αξιοπρεπής τρόπος υποστήριξης των προσφύγων», επισημαίνει ο διευθυντής του ελληνικού γραφείου της «Mercy Corps», Άλαν Γκλάσγκοου. «Οι πρόσφυγες είναι ικανοποιημένοι γιατί μπορούν να φροντίσουν τις οικογένειές τους, να ετοιμάσουν το γεύμα της οικογένειας. Αισθάνονται ελευθερία», τονίζει η Σοφία Πεπόνη, συντονίστρια του προγράμματος για τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό.

«Οι οργανώσεις που διανέμουν είδη δεν έχουν κάνει ενδελεχή έρευνα για τις ανάγκες των προσφύγων, οπότε συχνά δεν καλύπτονται οι ανάγκες. Για παράδειγμα τα παπούτσια που ήταν σε άμεση ζήτηση τελείωναν γρήγορα στις διανομές ή δεν είχαν νούμερα. Επίσης, όταν στηρίζεται κάποιος σε διανομές από τρίτους είναι δύσκολο να σταθεί στα πόδια του. Με τη διάθεση χρημάτων οι πρόσφυγες ενδυναμώνονται, διαθέτουν χρήματα στην τοπική κοινωνία και έτσι δημιουργείται μια πιο ίση σχέση με τους γείτονές τους», παρατηρεί ο Χάρης Αδρακτάς- Ρέντης.

Η ενίσχυση της τοπικής οικονομίας είναι, εξάλλου, ένας ακόμα στόχος του προγράμματος. Ο κ. Γκλάσγκοου περιγράφει: «Τον Δεκέμβριο επισκέφθηκα τη Λέσβο και αρκετοί ιδιοκτήτες καταστημάτων και καφέ μου έλεγαν ότι είναι σημαντικό γι’ αυτούς το γεγονός ότι οι πρόσφυγες ξοδεύουν χρήματα στα καταστήματα όλο το χρόνο». «Κάποιες φορές στις διανομές τα είδη έρχονται από το εξωτερικό με κοντέινερ, από διεθνείς ΜΚΟ, οπότε και εκεί δεν στηρίζεται η τοπική οικονομία», συμπληρώνει ο κ. Αδρακτάς- Ρέντης. Προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε πληθωριστική τάση στις μικρές τοπικές αγορές, η οργάνωση «Αλληλεγγύη- SolidarityNow» διεξάγει τακτικά έρευνες αγοράς, προκειμένου να παρακολουθεί τις τιμές. Μέχρι στιγμής, όπως αναφέρουν, δεν έχει εντοπιστεί διακύμανση των τιμών.

Κάρτες για όλους ως τέλος Μαρτίου

Τις χρεωστικές κάρτες διανέμουν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις σε συνεργασία με το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Όπως αναφέρουν εκπρόσωποι της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, η διανομή των καρτών έχει ολοκληρωθεί στα κέντρα φιλοξενίας της ενδοχώρας και σταδιακά οι κάρτες αντικαθιστούν τα κουπόνια στην περίπτωση των προσφύγων που διαμένουν σε ξενοδοχεία και διαμερίσματα της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Όσον αφορά στα νησιά, στη Χίο ήδη ολοκληρώθηκε η διανομή και αυτές τις ημέρες υλοποιείται στη Σάμο. Θα ακολουθήσουν η Λέσβος, η Λέρος και η Κως, αν και εκεί ήδη έχει γίνει σε ένα ποσοστό διανομή καρτών από τη «Mercy Corps». Στόχος είναι ως το τέλος Μαρτίου όλοι οι πρόσφυγες σε δομές και διαμερίσματα στην ενδοχώρα και τα νησιά να έχουν λάβει κάρτα. Ωστόσο, δεν έχει αποφασιστεί ακόμα τι θα γίνει με την περίπτωση των προσφύγων που διαμένουν σε καταλήψεις ή εκτός δομών.

Για το πρόγραμμα η Ύπατη Αρμοστεία συνεργάζεται με τις ΜΚΟ «Catholic Relief Services», «Samaritan’s Purse», Διεθνή Ομοσπονδία Συλλόγων Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου, Διεθνή Επιτροπή Διάσωσης, Oxfam, «Mercy Corps», καθώς και με τους εταίρους της στο πρόγραμμα φιλοξενίας σε ξενοδοχεία και διαμερίσματα (δήμοι Αθηναίων, Θεσσαλονίκης και Λιβαδειάς, οργανώσεις Praksis, Arsis, «Αλληλεγγύη- SolidarityNow», Νόστος, Ηλιακτίδα, ΜΕΤΑδραση, Φάρος και «Save the Children»).

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η οργάνωση «Mercy Corps» διένειμε από τον Μάιο του 2016 μέχρι τον Ιανουάριο του 2017 6.747 κάρτες, με τις οποίες κάλυψαν τις ανάγκες 12.975 ωφελούμενων σε Άγιο Ανδρέα, Λαύριο, Μαλακάσα, Οινόφυτα, Ραφήνα, Θερμοπύλες, Κω, Λέρο και Λέσβο. Κατά το παρελθόν δόθηκαν κάρτες και στα Δολιανά, τη Φανερωμένη του δήμου Ζίτσας, τη Φιλιππιάδα, τα Γρεβενά, τον Κατσικά, την Κόνιτσα και το Τσεπέλοβο. Το ποσό που έχει διατεθεί μέχρι σήμερα μέσω των καρτών είναι περίπου δυόμισι εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με τον επικεφαλής του ελληνικού γραφείου της οργάνωσης, Άλαν Γκλάσγκοου, η «Mercy Corps» ήταν εκείνη που ξεκίνησε την πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος στα τέλη του 2015 στην Ελλάδα (πρώτα στη Λέσβο), με χρηματοδότηση από μεγάλες αμερικανικές εταιρείες, και στη συνέχεια παρουσίασε το πιλοτικό πρόγραμμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αντίστοιχα προγράμματα έχει υλοποιήσει σε άλλες 19 χώρες σε όλο τον κόσμο.

Στο πλαίσιο του προγράμματός της «Cash4Solidarity» η ΜΚΟ «Αλληλεγγύη- SolidarityNow» διένειμε από τον Νοέμβριο 2016 μέχρι και τον Ιανουάριο 2017 658 κάρτες συνολικού ύψους 408.970 ευρώ σε 1.558 ωφελούμενους στην Αθήνα (ξενοδοχεία και διαμερίσματα), τη Θεσσαλονίκη (διαμερίσματα, τις πρώην φοιτητικές εστίες στη Σίνδο και το Κέντρο Αλληλεγγύης), σε ξενοδοχεία στο Κρανίδι και τις Ροβιές και στη δομή φιλοξενίας στην Τήλο. Οι οργανώσεις CRS (Catholic Relief Services) και «Caritas Hellas» έχουν διανείμει περίπου 2.600 κάρτες στις τρεις δομές του Ελληνικού και στον Σκαραμαγκά. Το συνολικό ύψος του ποσού που δαπανήθηκε ανέρχεται σε 641.395 ευρώ.

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός ξεκίνησε τον περασμένο Οκτώβριο πιλοτικά το πρόγραμμά του «Cash Transfer Programme» στη δομή της Ριτσώνας, τον Δεκέμβριο το επέκτεινε στις δομές της Σίνδου (Frakapor και Καραμανλής), του Ωραιοκάστρου, του Κορδελιού (Softex) και του Καλοχωρίου, ενώ τον Ιανουάριο προστέθηκαν τα κέντρα φιλοξενίας της Νέας Καβάλας και της Πιερίας (κτήμα Ηρακλής). Συνολικά διένειμε 1.253 κάρτες σε 3.048 ωφελούμενους.

Τα ποσά που λαμβάνουν οι πρόσφυγες διαφοροποιούνται ανάλογα με τα μέλη της οικογένειας και με το αν στο κέντρο παραμονής των προσφύγων γίνεται καθημερινή διανομή φαγητού από εταιρείες κέτερινγκ ή όχι. Στις δομές, όπου διανέμεται και φαγητό, τα ποσά που λαμβάνουν οι οικογένειες κυμαίνονται από 90 (οικογένειες με ένα μέλος) έως 330 ευρώ το μήνα (οικογένειες με επτά ή περισσότερα μέλη). Αντίστοιχα, στις δομές, όπου δεν υπάρχει σίτιση, οι οικογένειες λαμβάνουν από 150 έως 550 ευρώ το μήνα.

Δημοσιεύτηκε στο Αθήνα 9.84

Σε φαγητό, ρούχα και επικοινωνία επιλέγουν να δαπανήσουν οι πρόσφυγες τα χρήματα των προπληρωμένων καρτών, όπως προκύπτει από σχετικές έρευνες Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, που έχουν αναλάβει τη διανομή τους. Συγκεκριμένα, έρευνα της «Mercy Corps», που διανέμει κάρτες σε δομές της Αττικής, της Βοιωτίας και νησιών, διαπιστώνει ότι τον περασμένο Δεκέμβριο οι 272 πρόσφυγες που ρωτήθηκαν διέθεσαν το 51,7% των χρημάτων σε φαγητό, το 14% σε ρούχα και το 9.8% σε επικοινωνία. Ακολουθούν τα τσιγάρα (6,5%), τα βρεφικά προϊόντα (4,4%), τα ιατρικά έξοδα (3,5%) και τα μέσα μεταφοράς (3,4%).

Αντίστοιχη είναι η εικόνα από την έρευνα των οργανώσεων CRS και Caritas σε Ελληνικό και Σκαραμαγκά. Εκεί οι περισσότεροι αξιοποίησαν τα χρήματα των καρτών σε φαγητό (57%), ρούχα (18%), επικοινωνία (10%) και είδη προσωπικής υγιεινής (5%). Ακολουθούν με μικρότερα ποσοστά οι οικιακές συσκευές, τα ιατρικά έξοδα, η αποπληρωμή χρέους, τα μέσα μεταφοράς και η αγορά ειδών για τα καταλύματά τους (κουβέρτες, σεντόνια, μαξιλάρια).

Λίγο διαφορετική είναι η εικόνα που είχε η οργάνωση «Αλληλεγγύη- SolidarityNow», καθώς οι περισσότεροι ωφελούμενοί της (58,43%) προτίμησαν να διαθέσουν τα χρήματά τους σε ρούχα. Το φαγητό εξακολουθεί να βρίσκεται ψηλά στις προτιμήσεις τους (25,84%) και ακολουθούν παιδικά ρούχα και κινητά τηλέφωνα (με το ίδιο ποσοστό 15,73%), εστιατόρια (8,99%), παιδικά τρόφιμα (7,87%), καλλυντικά και τσιγάρα (3,37%). Στην περίπτωση του «SolidarityNow» η πλειοψηφία των ωφελούμενων (64,3%) μένουν σε δομές όπου παρέχονται τρία γεύματα την ημέρα, με την μειοψηφία να μαγειρεύουν μόνοι τους. Το γεγονός αυτό ενδεχομένως να εξηγεί και τη διαφοροποίηση στις προτιμήσεις σε σχέση με τις άλλες οργανώσεις.

Ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία για το προφίλ των καταναλωτών προκύπτουν από την έρευνα της «Mercy Corps». Οι γυναίκες ξοδεύουν περισσότερα χρήματα σε φαγητό, ρούχα και ιατρικά έξοδα, αντίθετα οι άνδρες έχουν υψηλότερα έξοδα σε μετακίνηση, επικοινωνία και τσιγάρα. Οι Αφγανοί έχουν σχετικά υψηλότερα έξοδα σε ρούχα και ιατρικά έξοδα, οι Πακιστανοί σε επικοινωνία και οι Σύροι σε φαγητό. Τέλος, τα μεμονωμένα άτομα ξοδεύουν περισσότερα σε φαγητό και επικοινωνία σε σχέση με τις οικογένειες.

Σημαντικό εύρημα είναι ότι οι πρόσφυγες σε συντριπτικό ποσοστό κάνουν ανάληψη των χρημάτων αντί για χρήση της κάρτας ως χρεωστικής, παρόλο που έχουν τη δυνατότητα να τη χρησιμοποιήσουν τόσο σε ΑΤΜ όσο και σε POS. Συγκεκριμένα, τον Δεκέμβριο οι ωφελούμενοι του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (σε έξι δομές φιλοξενίας) έκαναν ανάληψη των χρημάτων σε ποσοστό πάνω από 98%. Στις κάρτες που διένειμαν η CRS και η Caritas οι ωφελούμενοι έκαναν ανάληψη από τα ΑΤΜ για το 95% των χρημάτων που πιστώθηκαν και μόλις για το 5% των χρημάτων χρησιμοποίησαν την κάρτα ως χρεωστική. «Οι πρόσφυγες είναι πιο εξοικειωμένοι με τη χρήση των μετρητών παρά της χρεωστικής κάρτας», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Χάρης Αδρακτάς- Ρέντης, συντονιστής του προγράμματος της «Αλληλεγγύη- SolidarityNow».

Εξάλλου, η «Mercy Corps» εντόπισε ότι το 91,9% των κατόχων της κάρτας έχουν ξοδέψει όλα τα χρήματα που τους έχουν δοθεί. Οι υπόλοιποι δήλωσαν ότι σκοπεύουν να αποταμιεύσουν κάποια χρήματα ή να τα ξοδέψουν στο κοντινό μέλλον.

Κάρτες για όλους ως τέλος Μαρτίου

Τις χρεωστικές κάρτες διανέμουν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις σε συνεργασία με το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Όπως αναφέρουν εκπρόσωποι της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, η διανομή των καρτών έχει ολοκληρωθεί στα κέντρα φιλοξενίας της ενδοχώρας και σταδιακά οι κάρτες αντικαθιστούν τα κουπόνια στην περίπτωση των προσφύγων που διαμένουν σε ξενοδοχεία και διαμερίσματα της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Όσον αφορά στα νησιά, στη Χίο ήδη ολοκληρώθηκε η διανομή και αυτές τις ημέρες υλοποιείται στη Σάμο. Θα ακολουθήσουν η Λέσβος, η Λέρος και η Κως, αν και εκεί ήδη έχει γίνει σε ένα ποσοστό διανομή καρτών από τη «Mercy Corps». Στόχος είναι ως το τέλος Μαρτίου όλοι οι πρόσφυγες σε δομές και διαμερίσματα στην ενδοχώρα και τα νησιά να έχουν λάβει κάρτα. Ωστόσο, δεν έχει αποφασιστεί ακόμα τι θα γίνει με την περίπτωση των προσφύγων που διαμένουν σε καταλήψεις ή εκτός δομών.

Τα ποσά που λαμβάνουν οι πρόσφυγες διαφοροποιούνται ανάλογα με τα μέλη της οικογένειας και με το αν στο κέντρο παραμονής των προσφύγων γίνεται καθημερινή διανομή φαγητού από εταιρείες κέτερινγκ ή όχι. Στις δομές, όπου διανέμεται και φαγητό, τα ποσά που λαμβάνουν οι οικογένειες κυμαίνονται από 90 (οικογένειες με ένα μέλος) έως 330 ευρώ το μήνα (οικογένειες με επτά ή περισσότερα μέλη). Αντίστοιχα, στις δομές, όπου δεν υπάρχει σίτιση, οι οικογένειες λαμβάνουν από 150 έως 550 ευρώ το μήνα.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ