20 οργανώσεις συνεχίζουν να πιέζουν τους Έλληνες αξιωματούχους και τα Κράτη Μέλη της ΕΕ για μεταφορές των αιτούντων άσυλο στην Ηπειρωτική Ελλάδα και παροχή βελτιωμένων συνθηκών υποδοχής

Giorgos Moutafis for SolidarityNow

Οι Οργανώσεις πιέζουν τους Έλληνες αξιωματούχους και τα Κράτη Μέλη της ΕΕ για μεταφορές στην Ηπειρωτική Ελλάδα και βελτιωμένες συνθήκες

Η Ελληνική Κυβέρνηση, με την υποστήριξη των Κρατών Μελών της ΕΕ, οφείλει να αναλάβει δράση άμεσα ώστε να τεθεί ένα τέλος στη λεγόμενη «πολιτική περιορισμού», δήλωσαν σήμερα 20 οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και μη κυβερνητικές ανθρωπιστικές οργανώσεις. Η εν λόγω πολιτική εξαναγκάζει τους αιτούντες άσυλο που καταφθάνουν στα ελληνικά νησιά να παραμένουν σε συνωστισμένες, μη ασφαλείς εγκαταστάσεις, γεγονός που εγείρει επείγουσες ανησυχίες με τον χειμώνα προ των πυλών.

Οι συνθήκες στα ελληνικά νησιά συνέχισαν να επιδεινώνονται στο διάστημα αφότου 19 μη κυβερνητικές οργανώσεις απηύθυναν ανοιχτή επιστολή στον Έλληνα Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, καλώντας τον να μεταφέρει τους αιτούντες άσυλο στην ηπειρωτική χώρα όπου υπάρχουν καλύτερες συνθήκες και περισσότερες διαθέσιμες υπηρεσίες.

«Εξακολουθεί να τίθεται θέμα ζωής και θανάτου», επισήμανε η Jana Frey, διευθύντρια του International Rescue Committee στην Ελλάδα. «Δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία για τις συνθήκες που επικρατούν σήμερα στα νησιά –χιλιάδες άνθρωποι στοιβαγμένοι σε συνωστισμένες και ανεπαρκείς, σε σημείο απελπισίας, εγκαταστάσεις.  Δίνουμε μάχη με το χρόνο. Θα χαθούν –ξανά- ζωές αυτό το χειμώνα, αν δεν επιτραπεί στους ανθρώπους να μετακινηθούν, εκουσίως και με οργανωμένο τρόπο προς την ενδοχώρα».

Μέλη της ομάδας αιτήθηκαν πρόσφατα συνάντηση με τον Πρωθυπουργό προκειμένου να συζητήσουν για τις πλέον επείγουσες ανάγκες στα νησιά και να παράσχουν συστάσεις για την αντιμετώπιση της ολοένα επιδεινούμενης κατάστασης. Ωστόσο, το αίτημά τους παραμένει αναπάντητο.

Τον τελευταίο μήνα, η ελληνική κυβέρνηση μετέφερε 2.000 ανθρώπους από τη Σάμο και τη Λέσβο προς την ηπειρωτική χώρα εν είδει εκτάκτου μέτρου αποσυμφόρησης. Όταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε την εν λόγω πρωτοβουλία τον περασμένο Οκτώβριο, τα νησιά αυτά είχαν ξεπεράσει κατά 5.000 άτομα τη χωρητικότητά τους. Ήταν προφανές, λοιπόν, ότι αυτό το μέτρο –αν και χρήσιμο- δεν θα επαρκούσε.

«Τίποτα δεν δικαιολογεί τον εγκλωβισμό ανθρώπων σε αυτές τις άθλιες συνθήκες στα νησιά, για άλλον έναν χειμώνα», επισήμανε η Eva Cossé, ερευνήτρια για την Ελλάδα στη Human Rights Watch. «Η Ελλάδα και τα υπόλοιπα Κράτη Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλουν να δράσουν επειγόντως εξαλείφοντας κάθε εμπόδιο που δεν επιτρέπει στους ανθρώπους να λάβουν τη φροντίδα και τη βοήθεια που χρειάζονται στην ηπειρωτική Ελλάδα».

Έως τις 20 Νοεμβρίου 2017, τα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης (hotspots) στη Λέσβο, τη Σάμο και τη Χίο φιλοξενούσαν 7.000 άτομα πάνω από τη χωρητικότητά τους: 10.925 άτομα διαμένουν σε εγκαταστάσεις με χωρητικότητα μόλις 3.924 ατόμων. Χιλιάδες άνθρωποι, ανάμεσά τους γυναίκες μόνες, γυναίκες – αρχηγοί οικογένειας και παιδιά πολύ μικρής ηλικίας, αναγκάζονται να ζουν σε καλοκαιρινά αντίσκηνα, ουσιαστικά να κοιμούνται στο χώμα, υπό επιδεινούμενες καιρικές συνθήκες. Πολλές γυναίκες αναγκάζονται να μοιράζονται το αντίσκηνό τους με ξένους άνδρες, διακινδυνεύοντας την ασφάλειά τους και τη στοιχειώδη ανάγκη για προσωπικό χώρο. Αυτός θα είναι ο δεύτερος χειμώνας από την έναρξη εφαρμογής της Δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας τον οποίο οι αιτούντες άσυλο θα υποχρεωθούν να περάσουν μέσα σε ακατάλληλες εγκαταστάσεις στα νησιά.

«Η Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας καταδικάζει πρόσφυγες και μετανάστες σε έναν ακόμα χειμώνα εξαθλίωσης στα ελληνικά νησιά. Αντί να προσπαθούν να τηρήσουν τη Συμφωνία με κάθε κόστος, οι Ευρωπαϊκές χώρες και η Ελλάδα οφείλουν επειγόντως να συνεργαστούν με στόχο τη μετακίνηση των αιτούντων άσυλο από τα νησιά», δήλωσε ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ελλάδα.

Αξιωματούχοι της ΕΕ και της Ελλάδας προβάλλουν τη Συμφωνία της ΕΕ-Τουρκίας ως δικαιολογία για την πολιτική περιορισμού. Ωστόσο, ο εξαναγκασμός των αιτούντων άσυλο να παραμένουν υπό συνθήκες που παραβιάζουν τα δικαιώματά τους και είναι επιζήμιες για την ευημερία, την υγεία και την αξιοπρέπειά τους είναι αδικαιολόγητος, δήλωσαν οι οργανώσεις. Ως εκ τούτου, οι οργανώσεις απηύθυναν επίσης επιστολές στους πρεσβευτές των κρατών μελών της ΕΕ στην Ελλάδα, προτρέποντας τους να καλέσουν άμεσα την ελληνική Κυβέρνηση να καταργήσει την πολιτική περιορισμού.

Για να διαβάσετε την κοινή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, επισκεφθείτε τον παρακάτω σύνδεσμο:

https://www.solidaritynow.org/prime_minister_letter/


Human Rights Watch

International Rescue Committee

ActionAid

Advocates Abroad

AITΗMA

Διεθνής Αμνηστία

ΑΡΣΙΣ

CARE International

Κάριτας Ελλάς

Danish Refugee Council Greece

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες 

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων

Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι

Help Refugees

Jesuit Refugee Service

Lesbos Legal Center

OXFAM

Praksis

SolidarityNow

Terre des hommes

Ελλάδα: Σε άθλιες συνθήκες οι αιτούντες άσυλο στα νησιά. Οι Οργανώσεις πιέζουν τον Τσίπρα για μεταφορές προσφύγων στην Ηπειρωτική Ελλάδα

Giorgos Moutafis for SolidarityNow

(Αθήνα, 23 Οκτωβρίου 2017) – Ο Πρωθυπουργός οφείλει να βάλει ένα τέλος στη λεγόμενη «πολιτική περιορισμού» των αιτούντων άσυλο στα νησιά του Αιγαίου, είπαν 19 οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και μη κυβερνητικές ανθρωπιστικές οργανώσεις σε μία ανοιχτή επιστολή που δημοσιεύθηκε σήμερα.

Χιλιάδες άνθρωποι, μεταξύ αυτών και πολύ μικρά παιδιά, γυναίκες μόνες ή εγκυμονούσες, καθώς και άτομα με σωματικές αναπηρίες, είναι εγκλωβισμένοι σε άθλιες συνθήκες με τον χειμώνα προ των πυλών. Ο εξαναγκασμός των αιτούντων άσυλο να διαβιώνουν σε συνθήκες που παραβιάζουν τα δικαιώματά τους και είναι επιζήμιες για την ευημερία, την υγεία και την αξιοπρέπειά τους, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας, είπαν οι οργανώσεις.

Από την έναρξη εφαρμογής της Δήλωσης ΕΕ – Τουρκίας τον Μάρτιο του 2016, τα ελληνικά νησιά της Λέσβου, της Χίου, της Σάμου, της Κω και της Λέρου έχουν μετατραπεί σε χώρους εγκλεισμού επ’ αόριστον. Χιλιάδες γυναίκες, άντρες και παιδιά είναι παγιδευμένοι σε απαράδεκτες και ασταθείς συνθήκες, ενώ πολλοί από αυτούς στερούνται πρόσβασης σε ικανοποιητικές διαδικασίες ασύλου. Οι αιτούντες άσυλο που έφτασαν στα νησιά κατά τις πρώτες μέρες εφαρμογής της Συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας έχουν εγκλωβιστεί εκεί για τουλάχιστον 19 μήνες.

Η πρόσφατη αύξηση αφίξεων αντρών, γυναικών και παιδιών έχει αυξήσει την ασκούμενη πίεση στα ήδη υπερπλήρη κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης που είναι γνωστά ως hotspot. Οι τρέχουσες αφίξεις είναι ακόμα σχετικά μειωμένες και αναμένεται να είναι ευρύτερα διαχειρίσιμες από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά περιλαμβάνουν σημαντικό αριθμό γυναικών και παιδιών.

Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα κρίσιμη στη Σάμο και τη Λέσβο, όπου οι συνολικά 8.300 και πλέον αιτούντες άσυλο και μετανάστες ζουν σε εγκαταστάσεις hotspot χωρητικότητας μόλις 3.000 ατόμων. Η πρόσφατη ανακοίνωση ότι 2.000 αιτούντες άσυλο θα μεταφερθούν από τα δύο νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα κατά τις προσεχείς εβδομάδες ως έκτακτο μέτρο αποσυμφόρησης είναι μία θετική εξέλιξη, ανακοίνωσαν οι οργανισμοί. Ωστόσο, δεν αρκεί ώστε να μετριάσει τον ισχύοντα συνωστισμό στις εγκαταστάσεις και δεν αντιμετωπίζει με βιώσιμο τρόπο τα συστημικά ζητήματα που έχουν προκαλέσει αυτή την κατάσταση έκτακτης ανάγκης – δηλαδή, την πολιτική περιορισμού.

Με τον χειμώνα προ των πυλών για τρίτη φορά από τότε που άρχισαν οι αφίξεις μεγάλης κλίμακας στα νησιά, είναι προφανές ότι οι ελληνικές αρχές δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις βασικές ανάγκες και να προστατέψουν τους αιτούντες άσυλο όσο αυτοί παραμένουν στα νησιά. Την εφαρμογή της Δήλωσης ΕΕ – Τουρκίας έχουν επικαλεστεί αξιωματούχοι της ΕΕ και της Ελλάδας ως δικαιολογία για την πολιτική περιορισμού. Αλλά το να εξαναγκάζονται οι αιτούντες άσυλο να παραμένουν υπό συνθήκες που παραβιάζουν τα δικαιώματά τους και είναι επιζήμιες για την ευημερία, την υγεία και την αξιοπρέπειά τους, είναι αδικαιολόγητο, δήλωσαν οι οργανώσεις.

Οι οργανώσεις κάλεσαν τον πρωθυπουργό κύριο Τσίπρα να προστατέψει τα ανθρώπινα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο που είναι εγκλωβισμένοι στα νησιά βάζοντας ένα τέλος στην πολιτική περιορισμού. Οι αιτούντες άσυλο θα πρέπει να μεταφερθούν στην ηπειρωτική χώρα και να εξασφαλιστεί ότι θα τους παρασχεθούν κατάλληλα καταλύματα και υπηρεσίες ώστε να καλύψουν τις ανάγκες τους και να διασφαλίσουν ότι οι αιτήσεις ασύλου τους κρίνονται δίκαια.

Δηλώσεις από Συμμετέχουσες Οργανώσεις

«Η Ελλάδα πρέπει να βάλει ένα τέλος στην απάνθρωπη πολιτική του εγκλωβισμού των αιτούντων άσυλο στα νησιά», είπε η Eva Cossé, ερευνήτρια στην Ελλάδα της Human Rights Watch. «Οι άνθρωποι δεν πρέπει να εξαναγκάζονται να υποφέρουν για άλλον ένα χειμώνα σε αντίσκηνα χωρίς θέρμανση και χωρίς τις κατάλληλες υπηρεσίες».

«Η πολιτική περιορισμού θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των ανθρώπων που αναζητούν καταφύγιο στην Ευρώπη», είπε η Jana Frey, διευθύντρια του International Rescue Committee για τη χώρα. «Αν και χαιρετίζουμε την ανακοίνωση της κυβέρνησης σχετικά με την αναχώρηση 2.000 ατόμων από τη Λέσβο και τη Σάμο τις προσεχείς ημέρες ως έκτακτο μέτρο, αυτό δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ένα πρώτο βήμα. Πρέπει να γίνουν πολλά περισσότερα τόσο για να βελτιωθούν οι συνθήκες στα νησιά όσο και για να μεταφερθούν οι πιο ευάλωτες ομάδες στην ηπειρωτική χώρα, ώστε να είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα έχουμε ανθρώπινες απώλειες αυτό τον χειμώνα».

«Η Συμφωνία μεταξύ ΕΕ – Τουρκίας πρέπει να πάψει να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για την εγκατάλειψη των αιτούντων άσυλο σε απάνθρωπες συνθήκες στα ελληνικά νησιά», είπε η Irem Arf, ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας στο μεταναστευτικό.  «Είναι επιτακτική ανάγκη η ελληνική κυβέρνηση να μεταφέρει κατεπειγόντως τους πρόσφυγες στην ηπειρωτική Ελλάδα».

«Η πολιτική εφαρμογής της Δήλωσης ΕΕ – Τουρκίας παραβιάζει τα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο όπως αυτά προβλέπονται από το διεθνές δίκαιο και έχει συμβάλει στην διάσπαση της κοινωνικής συνοχής στα επηρεαζόμενα ελληνικά νησιά», δήλωσε ο Σπύρος Ριζάκος, διευθυντής της οργάνωσης  ΑΙΤΗΜΑ «Είναι πλέον καιρός η ΕΕ και οι ελληνικές αρχές να εγκαταλείψουν αυτήν την πολιτική.».

«Η Ευρώπη αρνείται να παρέχει ανθρώπινες συνθήκες υποδοχής και αξιοπρέπεια στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη καταφθάνοντας στις ακτές μας», είπε ο Nicola Bay, επικεφαλής της αποστολής της Oxfam στην Ελλάδα. «Οι αρχές της Ελλάδας και της ΕΕ οφείλουν άμεσα να μεταφέρουν μετανάστες στην ηπειρωτική Ελλάδα και όχι να τους αφήνουν εγκλωβισμένους υπό άθλιες συνθήκες στα ελληνικά νησιά».

«Η μετατροπή αυτών των νησιών της Ελλάδας σε ένα τεράστιο κέντρο κράτησης δεν είναι προς όφελος κανενός», είπε ο Gianmaria Pinto, Διευθυντής στην Ελλάδα του Norwegian Refugee Council. «Όλοι μας γνωρίζουμε τι είναι απαραίτητο να γίνει, όπως το γνωρίζει και η κυβέρνηση: πρέπει να παρέχουμε στις ευάλωτες ομάδες των ανθρώπων που παραμένουν εγκλωβισμένοι στα νησιά αξιοπρεπή καταλύματα και κατάλληλες υπηρεσίες, χωρίς να παραβλέπουμε και τη νομική βοήθεια».

Για να διαβάσετε την κοινή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, πατήστε εδώ

Κοινή Επιστολή στον Πρωθυπουργό, κο Αλέξη Τσίπρα

Giorgos Moutafis for SolidarityNow

19 οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και μη κυβερνητικές ανθρωπιστικές οργανώσεις σε ανοιχτή επιστολή ζητούν από τον Πρωθυπουργό να βάλει ένα τέλος στη λεγόμενη «πολιτική περιορισμού» των αιτούντων άσυλο στα νησιά του Αιγαίου.


Αξιότιμο Κύριο Αλέξη Τσίπρα

Πρωθυπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας

Διπλωματικό Γραφείο Πρωθυπουργού

Βασιλίσσης Σοφίας 5

106 71 Αθήνα

Ελλάδα

dipl.of.pm@mfa.gr

Τηλεομοιότυπο: +30 210 368 1717

 

Αθήνα, 23 Οκτωβρίου 2017

Αξιότιμε Κύριε Πρωθυπουργέ,

Οι υπογεγραμμένες οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και μη κυβερνητικές ανθρωπιστικές οργανώσεις, σας γράφουμε για να εκφράσουμε τη βαθιά μας ανησυχία σχετικά με τις επιδεινούμενες συνθήκες για χιλιάδες γυναίκες, άντρες και παιδιά που αιτούνται άσυλο και είναι εγκλωβισμένοι στα νησιά του Αιγαίου με τον χειμώνα προ των πυλών.

Σας καλούμε να βάλετε ένα τέλος στη συνεχιζόμενη «πολιτική περιορισμού», που εγκλωβίζει όσους αιτούντες άσυλο κατέφθασαν μετά από την έναρξη ισχύος της Δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016, και να μεταφέρετε τους αιτούντες άσυλο στην ηπειρωτική χώρα και να καλύψετε τις ανάγκες τους για προστασία, παρέχοντάς τους, μεταξύ άλλων, κατάλληλη και αξιοπρεπή προστασία, στέγαση και πρόσβαση σε υπηρεσίες.

Αναγνωρίζουμε τις προσπάθειες της Ελληνικής Κυβέρνησης και την αλληλεγγύη του ελληνικού λαού απέναντι στους αιτούντες άσυλο και στους μετανάστες τα τελευταία χρόνια. Πολλές από τις οργανώσεις μας έχουν επανειλημμένα καλέσει την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της να επιδείξουν γνήσια συλλογική δράση και να κατανείμουν δίκαια την ευθύνη απέναντι στους αιτούντες άσυλο και τους μετανάστες που καταφθάνουν στην Ελλάδα από το 2015 κατά τρόπο που να είναι ανθρώπινος και να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Ωστόσο, η απογοητευτική έλλειψη ουσιαστικής αλληλεγγύης και δέσμευσης για την κατανομή ευθυνών από πλευράς πολλών κρατών μελών της ΕΕ δεν αποτελεί δικαιολογία για την ισχύουσα κατάσταση των αιτούντων άσυλο στα ελληνικά νησιά.

Από την ημερομηνία θέσεως σε ισχύ της Δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας, τα νησιά της Λέσβου, της Χίου, της Σάμου, της Κω και της Λέρου έχουν μετατραπεί σε χώρους εγκλεισμού επ’ αόριστον για τους αιτούντες άσυλο. Χιλιάδες γυναίκες, άντρες και παιδιά έχουν εγκλωβιστεί σε αυτά τα νησιά υπό άθλιες συνθήκες και πολλοί από αυτούς στερούνται πρόσβασης σε κατάλληλες και έγκαιρες διαδικασίες ασύλου και προστασίας. Όσοι κατέφθασαν στα νησιά τις πρώτες ημέρες εφαρμογής της Δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας έχουν μείνει εγκλωβισμένοι εκεί για 19 ολόκληρους μήνες.

Οι πρόσφατα αυξανόμενες αφίξεις, οι οποίες είναι ακόμα αρκετά μειωμένες συγκριτικά και αναμένεται να είναι διαχειρίσιμες από πλευράς της Ελλάδας και της ΕΕ ευρύτερα, αφορούν έναν σημαντικό αριθμό γυναικών και παιδιών και έχουν ασκήσει περαιτέρω πίεση στα ήδη υπερπλήρη hotspot. Σύμφωνα με πρόσφατα κυβερνητικά στοιχεία, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα κρίσιμη στα hotspot της Σάμου και της Λέσβου, όπου συνολικά 8.300 και πλέον άνθρωποι ζουν σε εγκαταστάσεις χωρητικότητας μόλις 3.000 ατόμων. Χαιρετίζουμε την πρόσφατη ανακοίνωση ότι 2.000 αιτούντες άσυλο θα μετακινηθούν από τη Σάμο και τη Λέσβο στην ηπειρωτική χώρα τις προσεχείς εβδομάδες ως ένα έκτακτο μέτρο αποσυμφόρησης και ελπίζουμε να δούμε την υλοποίηση αυτής της δέσμευσης το συντομότερο δυνατό· ωστόσο, αυτό δεν είναι αρκετό ώστε να αντιμετωπιστεί ο τρέχων συνωστισμός στις εγκαταστάσεις και δεν επιλύει με βιώσιμο τρόπο τα συστημικά ζητήματα που έχουν προκαλέσει αυτή την κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Μόνο η άρση του γεωγραφικού περιορισμού που έχει επιβληθεί στους αιτούντες άσυλο στα νησιά μπορεί να οδηγήσει σε μία βιώσιμη λύση.

Αν και η συνεχιζόμενη μετάβαση στην πλήρως κρατική διαχείριση της παροχής υπηρεσιών στα νησιά άρχισε τον Αύγουστο, μένει να καταρτιστεί ένα σχέδιο εναρμονισμένης, ολιστικής αντιμετώπισης· οι συνθήκες υποδοχής επιδεινώνονται διαρκώς και τα κενά στις βασικές υπηρεσίες, ειδικά ιατρικής φύσης, είναι όλο και μεγαλύτερα.

Στη Λέσβο, 5.400 και πλέον άνθρωποι ζουν σε υπερπλήρη αντίσκηνα και κοντέινερ, με περιορισμένη πρόσβαση σε κατάλληλη στέγη, τροφή, νερό, εγκαταστάσεις υγιεινής, υγειονομική περίθαλψη ή προστασία. Δεκάδες άνθρωποι, μεταξύ αυτών και πολύ μικρά παιδιά, συνωστίζονται μέσα σε αντίσκηνα με μόνο ένα καραβόπανο να χωρίζει τη μία οικογένεια από την άλλη. Οι συνθήκες διαβίωσης είναι ιδιαίτερα σκληρές για τις εγκυμονούσες γυναίκες θέτοντας τις ίδιες και την υγεία των μωρών τους σε κίνδυνο. Αντίσκηνα καλοκαιρινής κατασκήνωσης, που είναι σχεδιασμένα για να φιλοξενούν όχι περισσότερα από δύο άτομα, τώρα στεγάζουν ακόμα και επταμελείς οικογένειες. Η πρόσβαση σε νερό, εγκαταστάσεις υγιεινής και τροφή είναι ιδιαίτερα δύσκολη για τη μεγάλη μερίδα ατόμων με σωματικές αναπηρίες — για παράδειγμα, τα άτομα που χρησιμοποιούν αναπηρικά αμαξίδια απλά δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτές τις βασικές υπηρεσίες. Οι ασυνόδευτες γυναίκες στα hotspot καταγγέλλουν παρενόχληση από άντρες. Και κάποιοι από τους αιτούντες άσυλο έχουν πραγματοποιήσει την προβλεπόμενη συνέντευξη χωρίς την απαιτούμενη εκτίμηση ευαλωτότητας που είναι καθοριστικής σημασίας τόσο για την παρεχόμενη πορεία χορήγησης ασύλου όσο και για την παροχή  κατάλληλης φροντίδας ώστε να αποφευχθεί η περαιτέρω επιδείνωση της υγείας τους. Οι συνθήκες αυτές μακροπρόθεσμα έχουν ολέθριες συνέπειες στην ευημερία των ανθρώπων που έχουν εγκλωβιστεί εκεί.

Μια σειρά μη κυβερνητικών ανθρωπιστικών οργανώσεων και οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των Médecins Sans Frontières (Γιατροί Χωρίς Σύνορα) και Human Rights Watch, έχουν καταγράψει τις συνέπειες αυτών των συνθηκών στην ψυχική υγεία των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών – μεταξύ άλλων, περιστατικά αυτοτραυματισμού, απόπειρες αυτοκτονίας, άγχος, επιθετικότητα και κατάθλιψη. Οι επαγγελματίες υγείας που έχουν έρθει σε επαφή με τους αιτούντες άσυλο επισημαίνουν ότι σε πολλές περιπτώσεις η ψυχολογική δυσφορία που βιώνουν έχει επηρεαστεί ή/και επιδεινωθεί από την πολιτική «περιορισμού» τους στα νησιά, γεγονός που επιπλέον παρεμποδίζει την πρόσβασή τους στην απαιτούμενη υποστήριξη και φροντίδα ψυχικής υγείας.

Αξιωματούχοι της ΕΕ και της Ελλάδας έχουν επικαλεστεί την εφαρμογή της Δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας ως δικαιολογία για την πολιτική περιορισμού. Ωστόσο, ο εξαναγκασμός των αιτούντων άσυλο να παραμένουν υπό συνθήκες που παραβιάζουν τα δικαιώματά τους και είναι επιζήμιες για την ευημερία, την υγεία και την αξιοπρέπειά τους είναι αδικαιολόγητος. Με τον τρίτο χειμώνα προ των πυλών από τότε που άρχισαν οι μεγάλης κλίμακας αφίξεις στα νησιά και τον δεύτερο χειμώνα από την έναρξη εφαρμογής της Δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας, είναι προφανές ότι οι ελληνικές αρχές αδυνατούν να ανταποκριθούν στις βασικές απαιτήσεις και να προστατέψουν τα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο όσο αυτοί παραμένουν στα νησιά.

Η Ελλάδα έχει την ευθύνη να προστατέψει τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών, των αντρών και των παιδιών που καταφθάνουν στα νησιά. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο βάζοντας ένα τέλος στην ισχύουσα πολιτική περιορισμού και μεταφέροντας τους αιτούντες άσυλο στην ηπειρωτική χώρα ώστε να μπορούν να τους παρασχεθούν κατάλληλα καταλύματα, υπηρεσίες για την κάλυψη των αναγκών τους και πρόσβαση σε δίκαιες και αποτελεσματικές διαδικασίες χορήγησης ασύλου.

Σας ευχαριστούμε για την προσοχή σας και παραμένουμε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση μαζί σας ή με έναν κυβερνητικό αξιωματούχο αρμόδιο για αυτό το σημαντικό ζήτημα.

Με τιμή,

ActionAid

Advocates Abroad

Aitima (ΑΙΤΗΜΑ)

Amnesty International (Διεθνής Αμνηστία)

Care

Danish Refugee Council

International Federation for Human Rights (FIDH)

Greek Council for Refugees (Το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες προσυπογράφει το κείμενο στο πλαίσιο των ενεργειών και των σκοπών του)

Greek Forum of Refugees (Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων)

Greek Helsinki Monitor (Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι)

Hellenic League for Human Rights (Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου)

Human Rights Watch

International Rescue Committee

Jesuit Refugee Council

Lesbos Legal Center

Norwegian Refugee Council

Oxfam

Praksis

Solidarity Now (Αλληλεγγύη)


Δείτε την επιστολή εδώ

Aναφορά στην Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης


Στο πλαίσιο της διαδικασίας εφαρμογής της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με την οποία είχαν ανασταλεί οι επιστροφές προσφύγων στην Ελλάδα (MSS v. Belgium and Greece, 2011), το SolidarityNow παρείχε στοιχεία στο Open Society Justice Initiative για την κατάθεση σχετικού υπομνήματος ενώπιον της αρμόδιας για την εκτέλεση Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Στο υπόμνημα αναλύει οι συστημικές ανεπάρκειες που εξακολουθούν να υφίστανται στο σύστημα υποδοχής και ασύλου της Ελλάδας, και που εκθέτουν σε κίνδυνο απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης τους πρόσφυγες που επιστρέφονται. Το κείμενο τεκμηριώνει την έλλειψη πολιτικής βούλησης τόσο της Ελλάδας να παρέχει επαρκείς συνθήκες υποδοχής, όσο και της Ευρώπης να δομήσει ένα σύστημα ασύλου με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και το κοινοτικό κεκτημένο.

Διαβάστε εδώ την έκθεση

Επιστολή στο Υπουργείο Εργασίας περί του αδικαιολόγητου περιορισμού των δικαιωμάτων των ασφαλισμένων πολιτών τρίτων χωρών


Το Μη-Κερδοσκοπικό Σωματείο «Αλληλεγγύη Solidarity Now» και η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «Generation 2.0 RED», εν όψει των επικείμενων τροποποιήσεων της ασφαλιστικής νομοθεσίας που διενεργούνται από το Υπουργείο Εργασίας, θέτουν εκ νέου το ζήτημα του υφιστάμενου αδικαιολόγητου περιορισμού των δικαιωμάτων των ασφαλισμένων πολιτών τρίτων χωρών και των μελών της οικογένειάς τους.

Βάσει αναφοράς που κατέθεσαν πρόσφατα οι οργανώσεις, ο Συνήγορος του Πολίτη γνωμοδότησε ότι οι ισχύουσες διατάξεις βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση με τις διατάξεις του Κώδικα Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης περί ίσης μεταχείρισης, ενώ πρόσφατη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει επιβεβαιώσει ότι εφόσον μια επίμαχη παροχή αφορά παροχή κοινωνικής ασφάλισης, όπως εν προκειμένω, και όχι παροχή κοινωνικής πρόνοιας, δεν επιτρέπεται παρέκκλιση από την αρχή της ίσης μεταχείρισης.

Οι υπογράφουσες οργανώσεις ζητούμε την διόρθωση και συμμόρφωση των επίμαχων διατάξεων με το κοινοτικό δίκαιο και την αρχή της ίσης μεταχείρισης.

Διαβάστε την επιστολή εδώ

Eνημερωτικό σημείωμα αναφορικά με το ζήτημα της χορήγησης ΑΜΚΑ, ΑΦΜ και δελτίου ανεργίας


Σε συνέχεια της κοινής αναφοράς 25 οργανώσεων σχετικά με τα συνεχιζόμενα προβλήματα που προκύπτουν αναφορικά με το ζήτημα της χορήγησης ΑΜΚΑ, ΑΦΜ και δελτίου ανεργίας σε αιτούντες διεθνή προστασία, η Γενική Γραμματεία Μεταναστευτικής Πολιτικής εξέδωσε ενημερωτικό σημείωμα με την οποία παρέχονται σχετικές οδηγίες προς τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Χορήγηση ΑΜΚΑ, ΑΦΜ

Κοινή επιστολή φορέων σχετικά με την επιβολή και μη άρση γεωγραφικών περιορισμών σε αιτούντες διεθνή προστασία

Giorgos Moutafis for SolidarityNow

Κοινή επιστολή απέστειλαν 7 οργανώσεις στους συναρμόδιους φορείς, με σκοπό να θέσουν το πρόβλημα της επιβολής και μη άρσης γεωγραφικών περιορισμών σε αιτούντες διεθνή προστασία που εισήλθαν στη ελληνική επικράτεια μέσω των θαλάσσιων συνόρων. Ως φορείς υπηρεσιών νομικής βοήθειας, διαπιστώνουμε ότι η δύσκολη αυτή κατάσταση αφήνει πολλές υποθέσεις ευάλωτων προσώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το νησί σε de facto νομικό κενό που επηρεάζει το πλαίσιο προστασίας τους στην Ελλάδα.


Κεντρική Υπηρεσία Ασύλου

Ελληνική Αστυνομία

Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής

Υπηρεσία Υποδοχής και Ταυτοποίησης

Κοινοποίηση:

Συνήγορος του Πολίτη

Συνήγορος του Παιδιού

04/08/2017

Aξιότιμες/οι κυρίες/οι,

Σας απευθύνουμε την παρούσα επιστολή για να επιστήσουμε την προσοχή σας σχετικά με την επιβολή και την μη άρση γεωγραφικών περιορισμών σε αιτούντες διεθνή προστασία που εισήλθαν στη ελληνική επικράτεια μέσω των θαλάσσιων συνόρων. Ως φορείς υπηρεσιών νομικής βοήθειας, διαπιστώνουμε ότι η δύσκολη αυτή κατάσταση αφήνει πολλές υποθέσεις ευάλωτων προσώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το νησί σε de facto νομικό κενό που επηρεάζει το πλαίσιο προστασίας τους στην Ελλάδα.

Μετά την εφαρμογή της Κοινής Δήλωσης Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016, η Ελληνική Αστυνομία ή/και η Υπηρεσία Ασύλου επιβάλουν περιορισμούς κυκλοφορίας («γεωγραφικοί περιορισμοί») στα πρόσωπα που εισέρχονται χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις στην χώρα δια των θαλάσσιων συνόρων μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας ασύλου ή την απομάκρυνσή τους από τη χώρα, χωρίς να εκτιμάται πάντα αν οι αιτούντες εμπίπτουν στις εξαιρέσεις του άρθρου 60 του ν. 4375/2016.

Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι μεταξύ των ενδιαφερόμενων, πολλοί εμφανίζουν ιδιαίτερες ευαλωτότητες που εμπίπτουν στην εξαίρεση του άρθρου 60 § 4 περ. στ. του ν. 4375/2016, οι οποίες είτε προϋπήρχαν της εισόδου στη χώρα είτε εμφανίστηκαν, για διάφορους λόγους,  κατά τη διάρκεια παραμονής τους στο νησί, όπως είναι οι συνθήκες κράτησης και διαβίωσης στα Κ.Υ.Τ.  Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλοί ευάλωτοι αιτούντες διεθνή προστασία να εξαναγκάζονται να παραβιάζουν τους γεωγραφικούς περιορισμούς που τους έχουν επιβληθεί και να φτάνουν στην ενδοχώρα τελώντας σε κατάσταση ανάγκης και υπό συνθήκες που συνεπάγονται πιθανό κίνδυνο της ζωής, υγείας και σωματικής ακεραιότητάς τους ή μελών της οικογένειάς τους.

Κατά την παραμονή τους στην ενδοχώρα, η διατήρηση του γεωγραφικού περιορισμού εμποδίζει την πρόσβασή τους στη διαδικασία ασύλου και συνεπακόλουθα στις προβλεπόμενες για τους αιτούντες άσυλο υπηρεσίες και παροχές (π.χ. διαμονής, σίτισης, καταβολής επιδόματος, ιατρικής και ψυχοκοινωνικής υποστήριξης), εντείνοντας την ευαλωτότητα και εκθέτοντάς τους σε περαιτέρω κινδύνους. Όσοι από αυτούς προσπαθούν να επιτύχουν την εφαρμογή στην περίπτωσή τους του άρθρου 60 §4 περ. στ. του ν.4375/2016, αποκλείονται από την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους, καθώς στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οι Αρχές δεν εξετάζουν την υπαγωγή τους στις εξαιρέσεις του άρθρο 60 §4 περ. στ’ του ν.4375/2016 ενόσω βρίσκονται στην ενδοχώρα και τους ζητείται να επιστρέψουν με δικά τους έξοδα και τρόπο στο νησί, ενώ σε πολλές περιπτώσεις συλλαμβάνονται από την Αστυνομία και διώκονται ποινικά, σύμφωνα με το άρθρο 182 του Ποινικού Κώδικα.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση δύο αιτούντων άσυλο, οι οποίοι με Απόφαση Ποινικού Δικαστηρίου (απόφαση υπ’ αριθ. 2627/2017 Μον.Πλημ.Θες/νίκης) κρίθηκαν αθώοι σε σχέση με ανωτέρω αναφερόμενο ποινικό αδίκημα (182 ΠΚ), πλην όμως η αστυνομία τους έταξε προθεσμία για να επιστρέψουν μόνοι τους στο νησί, εκδίδοντας σχετικό υπηρεσιακό σημείωμα μετά την απαλλαγή τους. Σε άλλη δε περίπτωση ασθενούς, ήρθη προσωρινά ο γεωγραφικός περιορισμός υπό τον όρο της επιστροφής στις ίδιες συνθήκες διαβίωσης μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας στην ενδοχώρα, πλην όμως η ίδια η ασθένεια επιτάθηκε ένεκα ακριβώς των συνθηκών αυτών διαμονής στο νησί.

Το φαινόμενο αυτό τείνει να εντείνεται καθώς έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις στις οποίες είτε επιβλήθηκαν γεωγραφικοί περιορισμοί χωρίς κατ’ αρχήν να είναι νόμιμο να επιβληθούν είτε περιπτώσεις όπου η Ελληνική Αστυνομία ή η Υπηρεσία Ασύλου αρνήθηκαν είτε ρητώς είτε σιωπηρώς να άρουν τους γεωγραφικούς περιορισμούς που τις βαρύνουν. Ανάμεσα στις περιπτώσεις αυτές, εντοπίζονται επιβιώσασες/ντες έμφυλης βίας, σοβαρά ψυχιατρικά περιστατικά, μεταξύ των οποίων και πάσχοντες από Σύνδρομο Μετατραυματικής Διαταραχής -όπου, σημειωτέον, ο περιορισμός τους διατηρήθηκε, παρά την εισαγγελική παραγγελία μεταφοράς τους σε ψυχιατρική κλινική στην ενδοχώρα-, μονογονεϊκές οικογένειες, ασυνόδευτοι ανήλικοι, περιπτώσεις που υπάγονται στον Κανονισμό 604/2013, άνθρωποι με σοβαρά ιατρικά προβλήματα, π.χ. καρκινοπαθείς, ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών), καθώς και άλλες περιπτώσεις ευαλωτότητας όπως είναι επιβιώσασες/ντες εμπορίας οργάνων, βασανιστηρίων, τοξικοεξαρτώμενοι των οποίων η θεραπεία δεν είναι εφικτή στο νησί, πολυμελείς οικογένειες με πολλά ανήλικα τέκνα, αλλά και άνθρωποι που δέχθηκαν απειλές ή βία από εγκληματικές ομάδες που δρουν σε ορισμένες περιοχές στα νησιά.

Ενόψει των ανωτέρω, κρίνουμε απαραίτητο να επιστήσουμε την προσοχή σας στα εξής:

1. Η επιβολή μέτρου περιορισμού διαμονής στην διοικητική περιφέρεια κάθε νησιού συνιστά μέτρο περιορισμού της ελευθερίας, κατά συνέπεια η συστηματική και αδιάκριτη επιβολή του είναι αυθαίρετη. Τέτοιου είδους περιορισμοί μπορούν να επιβάλλονται μόνο κατόπιν εξατομικευμένης και επαρκώς αιτιολογημένης κρίσης και υπό την προϋπόθεση ότι το μέτρο είναι απολύτως αναγκαίο και εύλογο.

2. Πριν την επιβολή οποιουδήποτε γεωγραφικού περιορισμού, να διασφαλίζεται από τις υφιστάμενες υπηρεσίες σας η ουσιαστική εξέταση της ευαλωτότητας αλλά και των λοιπών ρητών εξαιρέσεων (περιπτώσεις οικογενειακής επανένωσης) που επιβάλλει το άρθρο 60παρ. 4 στ’ του ν.4375/2016, προκειμένου να περιοριστούν τα ανωτέρω φαινόμενα στο μέλλον. Η απόφαση για την επιβολή των γεωγραφικών περιορισμών να έχει, όπως επιβάλλεται από το νόμο για τις δυσμενείς ατομικές διοικητικές πράξεις, πλήρη και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και για τη μη συνδρομή των εξαιρέσεων στο πρόσωπα των αιτούντων.

3. Σε περίπτωση αιτούντων με ευαλωτότητα και υπό γεωγραφικό περιορισμό, η δημόσια υπηρεσία που την εντοπίζει είτε στα νησιά είτε στην ενδοχώρα πρέπει να παραπέμπει –εφόσον τούτο είναι αναγκαίο- σε αρμόδιες για την διαπίστωση της ευαλωτότητας υπηρεσίες και εν συνεχεία είτε να προβαίνει αυτεπαγγέλτως στην άρση του γεωγραφικού περιορισμού εφόσον είναι αρμόδια, είτε να εισηγείται χωρίς καθυστέρηση την άρση του στην υπηρεσία που τον επέβαλε, χωρίς να χρειάζεται οι ενδιαφερόμενοι να μεταβούν εκ νέου στο νησί.

4. Η απόφαση επί της αίτησης για την άρση του γεωγραφικού περιορισμού θα πρέπει να είναι έγγραφη, αιτιολογημένη, να επιδίδεται νόμιμα στον ενδιαφερόμενο/η και να περιέχει μνεία του ενδίκου βοηθήματος και της προθεσμίας εντός της οποίας αυτό δύναται να ασκηθεί.


ΟΙ ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ ΦΟΡΕΙΣ (αλφαβητικά)

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – SOLIDARITY NOW

ΆΡΣΙΣ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΝΕΩΝ

ΗΛΙΑΚΤIΔΑ Α.Μ.Κ.Ε.

ΕΛΛΗΝΙKH ΈΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

PRAKSIS – ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

TERRE DES HOMMES GREECE

Απάντηση του Συνηγόρου του Πολίτη σε αναφορά μας σχετικά με τη διάκριση σε βάρος αλλοδαπών εργαζομένων


Απάντηση του Συνηγόρου του Πολίτη (ΣτΠ) σε αναφορά που είχαν καταθέσει το Φεβρουάριο το SolidarityNow και η οργάνωση Generation 2.0 Red. σχετικά με την ανεπίτρεπτη διάκριση σε βάρος αλλοδαπών εργαζομένων, νομίμως διαμενόντων, οι οποίοι απολαμβάνουν -αδικαιολόγητα- λιγότερες παροχές από τους Έλληνες υπηκόους παρόλο που καταβάλουν  ίδιες ασφαλιστικές εισφορές. 

Ο ΣτΠ μάς δικαιώνει πλήρως, θεωρώντας ότι οι διατάξεις της ισχύουσας ασφαλιστικής νομοθεσίας έρχονται σε αντίθεση με την αρχή της ίσης μεταχείρισης αφού καταλήγουν σε διαφορετική μεταχείριση με μόνο προφανές κριτήριο την ιθαγένεια, χωρίς να παρέχεται οποιαδήποτε δικαιολογία για την απόκλιση, και καλεί τον ΕΦΚΑ να υποβάλει τις απόψεις του άμεσα, λόγω του επείγοντος χαρακτήρα του θέματος.

Διαβάστε εδώ το πλήρες κείμενο της επιστολής του Συνηγόρου του Πολίτη

Κοινή αναφορά 25 οργανώσεων για περιστατικά παραβίασης δικαιωμάτων των αιτούντων άσυλο

Giorgos Moutafis for SolidarityNow

25 οργανώσεις κατέθεσαν αναφορά  με την οποία επιθυμούν να γνωστοποιήσουν στους αρμόδιους φορείς τα συνεχιζόμενα προβλήματα που προκύπτουν αναφορικά με το ζήτημα της χορήγησης ΑΜΚΑ, ΑΦΜ και δελτίου ανεργίας σε αιτούντες διεθνή προστασία, ζητώντας την παρέμβασή τους για την εναρμόνιση της διοικητικής πρακτικής με την ισχύουσα νομοθεσία. Παράλληλα επιθυμούν να επαναφέρουν το ζήτημα της αυτονόητης ανάγκης επέκτασης όλων των δικαιωμάτων σε αιτούντες που βρίσκονται στο στάδιο της απλής καταγραφής («προ-καταγραφή»).


Προς:

Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, κ. Ιωάννη Μουζάλα

Υπουργό Εσωτερικών, κ. Παναγιώτη Σκουρλέτη

Υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης, κ. Όλγα Γεροβασίλη

Υπουργό Υγείας, κ. Ανδρέα Ξανθό

Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ. Έφη Αχτσιόγλου

Υπουργό Οικονομικών, κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο

Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, κ. Αλέξη Χαρίτση

 

Κοινοποίηση:

Συνήγορο του Πολίτη, κ. Ανδρέα Ποττάκη

Πρόεδρο Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, κ. Γεώργιο Σταυρόπουλο

Αντιπρόσωπο της Ύπατης Αρμοστείας στην Ελλάδα, κ. Philippe Leclerc

Μέλη της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής των Ελλήνων

ΘΕΜΑ: Επαναλαμβανόμενα περιστατικά παραβίασης δικαιωμάτων των αιτούντων άσυλο και προσφύγων από τη Διοίκηση (ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, κάρτα ανεργίας, δικαίωμα στην εργασία)

Αξιότιμες κυρίες Υπουργοί,

Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί,

Με την παρούσα επιστολή, οι υπογράφουσες οργανώσεις επιθυμούμε να σας γνωστοποιήσουμε τα συνεχιζόμενα προβλήματα που προκύπτουν αναφορικά με το ζήτημα της χορήγησης ΑΜΚΑ, ΑΦΜ και δελτίου ανεργίας σε αιτούντες διεθνή προστασία, ζητώντας την παρέμβασή σας για την εναρμόνιση της διοικητικής πρακτικής με την ισχύουσα νομοθεσία, καθώς και να επαναφέρουμε το ζήτημα της αυτονόητης ανάγκης επέκτασης όλων των δικαιωμάτων σε αιτούντες που βρίσκονται στο στάδιο της απλής καταγραφής («προ-καταγραφή»).

Σχετικά με το ΑΜΚΑ:

Σύμφωνα με το άρθρο 71 του ν. 4375/2016, «Οι αιτούντες διεθνή προστασία, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας κατάθεσης της αίτησης διεθνούς προστασίας, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, και εφόσον κατέχουν “δελτίο αιτούντος διεθνή προστασία” ή ”δελτίο αιτήσαντος άσυλο αλλοδαπού”, τα οποία έχουν εκδοθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 στ. κδ του Π.δ. 113/2013 (Α 146) του άρθρου 41 παράγραφος 1 (δ) του παρόντος και του άρθρου 8 παρ. 1 στ. δ του Π.δ. 114/2010 αντίστοιχα, έχουν δικαίωμα πρόσβασης σε εξαρτημένη εργασία ή την παροχή υπηρεσιών ή έργου».

Περαιτέρω,  σύμφωνα με τη διάταξη της §1 του άρθρου 33 του ν. 4368/2016, «1. Ανασφάλιστοι και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως προσδιορίζονται στην παράγραφο 2 του παρόντος, έχουν το δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης στις Δημόσιες Δομές Υγείας και δικαιούνται νοσηλευτικής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης», ενώ παράλληλα στην περίπτωση xi της § 2 ορίζεται ρητά πως «Δικαιούχοι των δικαιωμάτων της παραγράφου 1 του παρόντος είναι οι εξής: […] xi) αιτούντες διεθνούς προστασίας και τα μέλη των οικογενειών τους (σύζυγος και ανήλικα ή προστατευόμενα τέκνα) από την ημερομηνία εκδήλωσης της βούλησης υποβολής αιτήματος διεθνούς προστασίας (αρχικού ή μεταγενέστερου) και μέχρις ότου η απόφαση επί του αιτήματος διεθνούς προστασίας τους καταστεί τελεσίδικη δηλαδή με απόφαση του αρμοδίου δικαστηρίου επί αιτήσεως ακυρώσεως κατά απόφασης επιτροπής προσφυγών ή αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία υποβολής του ενδίκου μέσου της αίτησης ακύρωσης».

Η § 3 του άρθρου 33 του ν. 4368/2016 θέτει ως προϋπόθεση για την πρόσβαση των εν λόγω ανθρώπων την κατοχή ΑΜΚΑ. Συγκεκριμένα προβλέπεται ότι «Για την παροχή των υπηρεσιών της παρούσας ρύθμισης προς τους δικαιούχους απαιτείται η κατοχή από αυτούς Αριθμού Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ), με εξαίρεση τις κατηγορίες της περίπτωσης γ΄ της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, για τους οποίους ο τρόπος διασφάλισης της πρόσβασης στις δημόσιες δομές υγείας καθορίζεται με την κοινή υπουργική απόφαση της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου».

Από τα παραπάνω προκύπτουν με τρόπο σαφή τα εξής:

  1. Οι αιτούντες διεθνή προστασία έχουν δικαίωμα πρόσβασης στην ελληνική αγορά εργασίας και στη νοσοκομειακή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
  2. Απαραίτητη προϋπόθεση για την πλήρη πραγμάτωση των δικαιωμάτων τους αυτών είναι η κατοχή ΑΜΚΑ.

Σε ό,τι αφορά ειδικότερα τον ΑΜΚΑ στις διατάξεις των §§ 1 και 2 του άρθρου 153 του ν. 3655/2008 ορίζεται επί λέξει πως «1. Ο Αριθμός Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ), ο οποίος καθιερώθηκε με το άρθρο 64 του ν. 2084/1992 που συμπληρώθηκε με την παρ. 8 του άρθρου 20 του ν. 2556/1997, το άρθρο 39 του ν. 2676/1999 και την παρ. 8 του άρθρου 62 του ν. 3518/2006, από 1.6.2009, καθιερώνεται υποχρεωτικά ως αριθμός εργασιακής και ασφαλιστικής ταυτοποίησης όλων των πολιτών της Χώρας., 2. Από την ίδια ως άνω ημερομηνία ουδείς δύναται να απασχοληθεί ως μισθωτός ή ως αυτοαπασχολούμενος, να ασφαλισθεί ή να καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές, να εκδώσει ή να ανανεώσει βιβλιάριο ασθενείας, να δικαιωθεί και να εισπράξει συντάξεις και γενικότερα πάσης φύσεως παροχές, επιδόματα και βοηθήματα, εάν δεν διαθέτει ΑΜΚΑ, ο οποίος αναγράφεται υποχρεωτικά επί όλων των ως άνω αντίστοιχων παραστατικών».

Τέλος αναφορικά με τις υπηρεσίες του Δημοσίου που είναι αρμόδιες για τη χορήγηση ΑΜΚΑ, η § 3 του άρθρου 153 του ν. 3655/2008 ορίζει πως «3. Η χορήγηση του ΑΜΚΑ γίνεται από την ΗΔΙΚΑ ΑΕ, μέσω των ΚΕΠ, παραστατικό δε αυτού χορηγείται στον ενδιαφερόμενο από τα ΚΕΠ ή αποστέλλεται σε αυτόν με ευθύνη της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων».

Οι οργανώσεις μας υλοποιούν προγράμματα προστασίας και υποστήριξης ευάλωτων ομάδων, μεταξύ των οποίων οι αιτούντες άσυλο. Στο πλαίσιο των προγραμμάτων αυτών κοινωνικοί λειτουργοί και δικηγόροι είναι επιφορτισμένοι, μεταξύ άλλων,  με την παροχή συνδρομής στους ανθρώπους αυτούς για τη χορήγηση ΑΜΚΑ από τα ΚΕΠ, σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία. Στην προσπάθειά μας αυτή αντιμετωπίζουμε πολύ συχνά προβλήματα εκ μέρους των υπαλλήλων των ΚΕΠ, οι οποίοι δεν προβαίνουν στη χορήγηση ΑΜΚΑ, παρά το γεγονός ότι οι αιτούντες πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις, έχουν δηλαδή ολοκληρώσει τη διαδικασία της πλήρους καταγραφής στην Υπηρεσία Ασύλου ή στα αρμόδια Περιφερειακά Γραφεία Ασύλου και έχουν λάβει το Δελτίο Αιτούντος Διεθνή Προστασία.

Η άρνηση αυτή συνοδεύεται από διάφορες αιτιολογίες -τις περισσότερες φορές δυστυχώς προσχηματικές- που στοιχειοθετούν εντέλει άρνηση της διοίκησης να εφαρμόσει την υπάρχουσα νομοθεσία. Ενδεικτικά σταχυολογούμε κάποιες εξ αυτών:

  1. Επίκληση εσωτερικής εγκυκλίου/οδηγίας σύμφωνα με την οποία έχει προσωρινά διακοπεί η χορήγηση ΑΜΚΑ.
  2. Απαίτηση προσκόμισης βεβαίωσης της Υπηρεσίας Ασύλου, όπου θα επιβεβαιώνεται το δικαίωμα εργασίας.
  3. Βεβαίωση από μελλοντικό εργοδότη ότι προτίθεται να προσλάβει τον συγκεκριμένο αιτούντα ώστε να χορηγηθεί ο ΑΜΚΑ.
  4. Απόκριση ότι δεν χορηγείται ΑΜΚΑ σε υπηκόους τρίτων χωρών και ότι, προκειμένου να έχουν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας, θα πρέπει να περιμένουν την έκδοση Κάρτας Υγειονομικής Περίθαλψης Αλλοδαπού (ΚΥΠΑ).
  5. Απόφαση των εργαζόμενων των ΚΕΠ να μην χορηγούν AMKA σε αιτούντες άσυλο[1].
  6. Επίκληση απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου πως δεν είναι δυνατή η έκδοση ΑΜΚΑ στους πρόσφυγες.
  7. Απαίτηση προσκόμισης ΑΦΜ ώστε να εκδοθεί το ΑΜΚΑ.

Είναι σαφές πως οι ανωτέρω ισχυρισμοί των υπαλλήλων των προαναφερόμενων ΚΕΠ δεν συνάδουν προς την προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία, συνεπώς είναι εσφαλμένοι. Είναι επίσης σαφές ότι δεν δύναται να τύχει εφαρμογής εγκύκλιος ή απόφαση οιασδήποτε υπηρεσίας η οποία αναστέλλει, παρεμποδίζει ή ακυρώνει στην πράξη νόμο του κράτους. Τούτο δε καθίσταται έτι επιτακτικότερο, δεδομένου ότι η διαδικασία έκδοσης Κάρτας Υγειονομικής Περίθαλψης Αλλοδαπού (Κ.Υ.Π.Α.) παραμένει ακόμα ανενεργή, και παρά την από 31/05/2016 εγκύκλιο του Υπουργείου Υγείας (Α3γ/Γ.Π.οικ.39364) οι ωφελούμενοι των προγραμμάτων μας αντιμετωπίζουν συνεχιζόμενα προβλήματα πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας.

Με δεδομένο ότι πρόκειται για ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, η αδυναμία ικανοποίησης θεμελιωδών δικαιωμάτων τους και η πλήρης έλλειψη πρόσβασης σε δομές υγείας ή σε εργασία, όχι απλώς επιδεινώνει ακόμα περισσότερο τη σωματική, ψυχολογική και οικονομική τους κατάστασή αλλά συνιστά και ευθεία παραβίαση της κείμενης νομοθεσίας.

Τα αναφερόμενα ζητήματα έχουν προκύψει σε πλείστα ΚΕΠ της επικράτειας (περισσότερα στοιχεία υπάρχουν στη διάθεση των φορέων και μπορούν να είναι διαθέσιμα εφόσον ζητηθούν), ενώ σε κάποια ΚΕΠ (κυρίως κεντρικά ΚΕΠ μεγάλων δήμων) η διαδικασία έχει πλέον ομαλοποιηθεί. Εντούτοις, στο πλαίσιο της χρηστής διοίκησης θα πρέπει να υπάρξει επιτέλους εναρμόνιση της διοικητικής πρακτικής και απρόσκοπτη εφαρμογή του νομικού πλαισίου, ώστε να μην παρεμποδίζεται η απόλαυση των δικαιωμάτων των διοικούμενων.

Σχετικά με το ΑΦΜ:

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 31 ν.2515/1997 (ΦΕΚ 54Α), χορηγείται υποχρεωτικά Αριθμός Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ) σε όλα τα Φυσικά, Νομικά Πρόσωπα και Ενώσεις Προσώπων  που έχουν την κατοικία τους ή την επαγγελματική τους εγκατάσταση ή διενεργούν πράξεις φορολογικού ενδιαφέροντος εντός της Ελληνικής Επικράτειας. Με την ως άνω διάταξη, εξουσιοδοτείται ο Υπουργός Οικονομικών να καθορίζει με αποφάσεις του, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, το χρόνο, το τρόπο, τη διαδικασία χορήγησης του ΑΦΜ, τον αριθμό των ψηφίων του, την αρμόδια Δ.Ο.Υ. για τη χορήγησή του, τις πράξεις, τις συναλλαγές και δραστηριότητες φορολογικού ενδιαφέροντος, τις εξαιρέσεις, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για τη διαδικασία χορήγησής του.

Σύμφωνα με σχετική υπουργική απόφαση (Α.Υ.Ο. 1027411/842/ΔΜ/26.2.1998), για την απόδοση ΑΦΜ απαιτείται μόνο η συμπλήρωση σχετικού ειδικού εντύπου κατόπιν επίδειξης ταυτότητας ή διαβατηρίου ενώ, εάν πρόκειται για αλλοδαπούς, απαιτείται επιπλέον (σύμφωνα με την ΠΟΛ 1090/2002) και η προσκόμιση στοιχείων που αποδεικνύουν ότι διαμένουν νομίμως στην Ελλάδα.

Σε ό,τι αφορά ειδικά τους αιτούντες άσυλο, το στοιχείο νομιμοποίησης της παραμονής τους στη χώρα είναι (κατά το Π.Δ. 220/2007) το «δελτίο αιτήσαντος άσυλο αλλοδαπού» που τους χορηγείται από την Υπηρεσία Ασύλου. Επί του δελτίου αυτού αναγράφεται η διεύθυνση διαμονής του αλλοδαπού, καθώς και οποιαδήποτε μεταγενέστερη μεταβολή του τόπου διαμονής του. Τέλος, σύμφωνα με την ΠΟΛ 1230/2013, «η χορήγηση Α.Φ.Μ σε αλλοδαπούς, κατόχους των ως άνω δελτίων, θα διενεργείται, με την αυτοπρόσωπη παρουσία τους στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. και την επίδειξη του πρωτότυπου δελτίου σε ισχύ, φωτοτυπία του οποίου, θα τηρείται στο αρχείο της Δ.Ο.Υ.».

Οι οργανώσεις μας υλοποιούν προγράμματα προστασίας και υποστήριξης ευάλωτων ομάδων, μεταξύ των οποίων οι αιτούντες άσυλο. Στο πλαίσιο των προγραμμάτων αυτών κοινωνικοί λειτουργοί και δικηγόροι είναι επιφορτισμένοι, μεταξύ άλλων,  με την παροχή συνδρομής στους ανθρώπους αυτούς για τη χορήγηση ΑΦΜ από τις αρμόδιες ΔΟΥ, σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία. Στην προσπάθειά μας αυτή αντιμετωπίζουμε πολύ συχνά προβλήματα εκ μέρους των υπαλλήλων των ΔΟΥ, οι οποίοι δεν προβαίνουν στη χορήγηση ΑΦΜ, παρά το γεγονός ότι οι αιτούντες πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις.

Η άρνηση αυτή συνοδεύεται από διάφορες αιτιολογίες -τις περισσότερες φορές δυστυχώς προσχηματικές- που στοιχειοθετούν εντέλει άρνηση της διοίκησης να εφαρμόσει την υπάρχουσα νομοθεσία. Ενδεικτικά σταχυολογούμε κάποιες εξ αυτών:

  1. Απαίτηση προσκόμισης βεβαίωσης της Υπηρεσίας Ασύλου, όπου θα επιβεβαιώνεται το δικαίωμα εργασίας.
  2. Βεβαίωση από μελλοντικό εργοδότη ότι προτίθεται να προσλάβει τον συγκεκριμένο αιτούντα ώστε να χορηγηθεί ο ΑΦΜ.
  3. Απαίτηση προσκόμισης ΑΜΚΑ ώστε να εκδοθεί ο ΑΦΜ.
  4. Απαίτηση προσκόμισης περαιτέρω δικαιολογητικών από τα οποία να προκύπτει η μόνιμη διαμονή.
  5. Άρνηση να θεωρηθεί ως μόνιμη διαμονή η κρατική δομή ενός καμπ.
  6. Απαίτηση προσκόμισης ειδικής βεβαίωσης από την Υπηρεσία Ασύλου που να βεβαιώνει τη μόνιμη διαμονή.

Και σε αυτή την περίπτωση, τα αναφερόμενα ζητήματα έχουν προκύψει σε διάφορες ΔΟΥ της επικράτειας (περισσότερα στοιχεία υπάρχουν στη διάθεση των φορέων και μπορούν να είναι διαθέσιμα εφόσον ζητηθούν), ενώ σε κάποιες ΔΟΥ η διαδικασία έχει πλέον ομαλοποιηθεί. Εντούτοις, στο πλαίσιο της χρηστής διοίκησης θα πρέπει να υπάρξει επιτέλους εναρμόνιση της διοικητικής πρακτικής και απρόσκοπτη εφαρμογή του νομικού πλαισίου, ώστε να μην παρεμποδίζεται η απόλαυση των δικαιωμάτων των διοικούμενων.

Τέλος, ακόμα και στις περιπτώσεις που είναι δυνατή η έκδοση ΑΦΜ, προβλήματα δημιουργούνται στην συσχέτιση των ΑΦΜ των συζύγων, προκειμένου να υποβάλλουν κοινή φορολογική δήλωση. Τότε, οι αρμόδιες  Δ.Ο.Υ. τους ζητούν να προσκομίσουν πιστοποιητικό γάμου μεταφρασμένο επίσημα από την Μεταφραστική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Όπως είναι κατανοητό, στις  περισσότερες περιπτώσεις  τα σχετικά έγγραφα που κατέχουν οι αιτούντες άσυλο και πρόσφυγες είναι απλά φωτοαντίγραφα και σε κάθε περίπτωση δεν  φέρουν την απαραίτητη θεώρηση από την Ελληνική Διπλωματική Αρχή της χώρας καταγωγής τους προκειμένου να είναι δυνατή η μετάφραση τους από την Μεταφραστική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Ορισμένες Δ.Ο.Υ. μετά από σχετική συνεννόηση,  δέχονται να υποκατασταθεί η προσκόμιση του πιστοποιητικό γάμου με  υπεύθυνη δήλωση περί αντικειμενικής αδυναμίας προσκόμισης και επίσημης μετάφρασης του πιστοποιητικού γάμου του αναγνωρισμένου πρόσφυγα αλλά αυτό δεν αποτελεί τον κανόνα. Αντιθέτως, στους δικαιούχους επικουρικής προστασίας το πρόβλημα επιτείνεται με την άγνοια των αρχών αναφορικά με το συγκεκριμένο καθεστώς διεθνούς προστασίας τους. Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 8 παρ. 1 του Ν. 1599/1986, γεγονότα ή στοιχεία που δεν αποδεικνύονται με το δελτίο ταυτότητας ή τα αντίστοιχα έγγραφα της διάταξης του άρθρου 6 του αυτού ως άνω Νόμου, μπορεί να αποδεικνύονται ενώπιον κάθε αρχής ή υπηρεσίας του δημόσιου τομέα με υπεύθυνη δήλωση του ενδιαφερομένου, οι υπογράφουσες οργανώσεις ζητούμε την υποκατάσταση της προσκόμισης πιστοποιητικού γάμου με υπεύθυνη δήλωση.

Σχετικά με την εγγραφή στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ

Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, για την εγγραφή στο μητρώο ανέργων απαιτούνται τα εξής δικαιολογητικά:

  • ΦορολογικήΔήλωση ή Υπεύθυνη Δήλωση ότι δεν είναι υπόχρεος σε υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος
  • Βεβαίωση κατοικίας ή λογαριασμός ΔΕΚΟ
  • ΑΦΜ
  • Δελτίο ταυτότητας/ διαβατήριο / άδεια διαμονής
  • ΑΜΚΑ

Οι οργανώσεις μας υλοποιούν προγράμματα προστασίας και υποστήριξης ευάλωτων ομάδων, μεταξύ των οποίων οι αιτούντες άσυλο. Στο πλαίσιο των προγραμμάτων αυτών κοινωνικοί λειτουργοί και δικηγόροι είναι επιφορτισμένοι, μεταξύ άλλων,  με την παροχή συνδρομής στους ανθρώπους αυτούς για την εγγραφή στα μητρώα του ΟΑΕΔ και τη χορήγηση κάρτας ανεργίας.

Οι εργαζόμενοι των οργανώσεων μας έχουν επανειλημμένα αναφέρει ότι οι προαναφερθείσες διοικητικές δυσκολίες στην παροχή ΑΜΚΑ και ΑΦΜ δημιουργούν συνεπακόλουθες δυσχέρειες στο δικαίωμα εγγραφής των αιτούντων άσυλο στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ.

Επίσης, πλέον των απαιτούμενων από την ισχύουσα διαδικασία έχει αναφερθεί:

  1. Απαίτηση προσκόμισης περαιτέρω δικαιολογητικών από τα οποία να προκύπτει η μόνιμη διαμονή.
  2. Άρνηση να θεωρηθεί ως μόνιμη διαμονή η κρατική δομή ενός καμπ, επειδή δεν συνοδεύεται από λογαριασμό ΔΕΚΟ.
  3. Απαίτηση προσκόμισης ειδικής βεβαίωσης από την Υπηρεσία Ασύλου που να βεβαιώνει τη μόνιμη διαμονή.

Κατόπιν αυτών απευθυνόμαστε σε εσάς και ζητούμε την παρέμβασή σας με όποιο τρόπο κρίνετε εσείς προσφορότερο προκειμένου να υπάρξει συμμόρφωση της Διοίκησης και τήρηση της αρχής της νομιμότητας και να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη χορήγηση ΑΜΚΑ, ΑΦΜ και δελτίου ανεργίας σε όλους τους ανθρώπους που πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις σε όλη την επικράτεια.

Σχετικά με την έλλειψη πρόσβαση σε δικαιώματα για τους προ-καταγεγραμμένους

Τέλος, οι υπογράφουσες οργανώσεις θέλουμε να επισημάνουμε ότι το δικαίωμα στην εργασία, όπως ήδη αναφέρεται παραπάνω, κατοχυρώνεται με τις διατάξεις του Ν.4375/2016 για τους αιτούντες διεθνή προστασία, μετά όμως την ολοκλήρωση της πλήρους διαδικασίας κατάθεσης της αίτησης διεθνούς προστασίας σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις (αποκτούν δικαίωμα πρόσβασης σε εξαρτημένη εργασία ή την παροχή υπηρεσιών ή έργου, εφόσον κατέχουν «δελτίο αιτούντος διεθνή προστασία» ή «δελτίο αιτήσαντος άσυλο αλλοδαπού» σε ισχύ, τα οποία έχουν εκδοθεί σύμφωνα με τις διατάξεις της υποπερίπτωσης κδ’ της περίπτωσης κ’ του άρθρου 2 του Π.Δ. 113/2013 και του στοιχείου δ της παρ. 1 του άρθρου 8 του Π.Δ. 114/2010 αντίστοιχα).

Ωστόσο, η εκ των πραγμάτων πολύμηνη καθυστέρηση της ως άνω ολοκλήρωσης της διαδικασίας κατάθεσης της αίτησης διεθνούς προστασίας, έχει ως αλυσιδωτή αντίδραση την αποστέρηση όσων αιτούντων βρίσκονται στο στάδιο αυτό θεμελιωδών δικαιωμάτων τους και καθιστά αναγκαίο οι ως άνω προστατευτικές διατάξεις να επεκτείνουν το πεδίο εφαρμογής τους ώστε να συμπεριλαμβάνονται οι αιτούντες και καθ’ όσο διάστημα βρίσκονται στο στάδιο της απλής καταγραφής (προ-καταγραφής).

Το ανωτέρω άλλωστε επισημάνθηκε στον παρελθόν και από τον Συνήγορο του Πολίτη, ο οποίος είχε διατυπώσει τη θέση ότι η εν τοις πράγμασι αδύνατη νομότυπη απασχόληση των αιτούντων άσυλο[2] οδηγεί στον αποκλεισμό τους από την αξιοπρεπή διαβίωσή τους στη χώρα, στην περιθωριοποίησή τους και δευτερογενώς στη βλάβη του δημοσίου συμφέροντος, αφού τα συγκεκριμένα άτομα οδηγούνται σε μορφές «μαύρης» εργασίας. Άλλωστε, πολλές από τις υπογράφουσες οργανώσεις είχαμε χαιρετίσει τη σχετική ρύθμιση που προτεινόταν στο Σχέδιο Νόμου  «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία (αναδιατύπωση, L 180/96/29.6.2013)»[3], το οποίο δυστυχώς δεν προχώρησε ποτέ στο στάδιο της νομοθέτησης.

Καταληκτικά, οι υπογράφουσες οργανώσεις υπογραμμίζουμε παράλληλα ότι η ένταξη των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων στην κοινωνία μας, πέρα από  νομική υποχρέωση της Πολιτείας, οφείλει ταυτόχρονα να αποτελεί και πολιτική προτεραιότητα που, πέραν από τις τυπικές προϋποθέσεις, θα παρέχει και ουσιαστικές προϋποθέσεις ένταξης τους πληθυσμού στον κοινωνικό ιστό της χώρας. Ως εκ τούτου, η ανάγκη για ένα εθνικό σχέδιο δράσης για την ένταξη, που να καλύπτει τόσο τις τυπικές (νομοθεσία και εφαρμογή της) όσο και τις ουσιαστικές προϋποθέσεις της ένταξης (ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση των δημόσιων λειτουργών, διαπολιτισμική διαμεσολάβηση και διερμηνεία, πρόσβαση στην πληροφορία κ.λπ.) παραμένει βασικό αίτημα των οργανώσεών μας.

Συνυπογράφοντες φορείς (αλφαβητικά):

  1. Αλληλεγγύη – SolidarityNow
  2. Άνεμος Ανανέωσης
  3. ΑΝΤΙΓΟΝΗ – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία , την Ειρήνη και τη Μη Βία
  4. ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων
  5. Γιατροί χωρίς Σύνορα
  6. Ε.Κ.Πο.Σ.Π.Ο. «Νόστος»
  7. Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
  8. Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων
  9. Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών
  10. Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες
  11. Ηλιακτίδα ΑΜΚΕ
  12. Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
  13. Κάριτας Ελλάς
  14. Κέντρο Ημέρας ΒΑΒΕΛ
  15. Κέντρο Ζωής – Για την υποστήριξη των ανθρώπων που ζουν με HIV/AIDS
  16. Κέντρο Συμπαραστάσεως Παλιννοστούντων και Μεταναστών-Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων της Εκκλησίας της Ελλάδος
  17. ΜΕΛΙΣΣΑ, Δίκτυο Μεταναστριών στην Ελλάδα
  18. Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών Δήμου Αθήνας
  19. ASANTE
  20. CARE
  21. Generation 2.0 for Rights, Equality & Diversity
  22. HIAS Greece
  23. JRS Ελλάδος
  24. PRAKSIS – Προγράμματα Ανάπτυξης, Κοινωνικής Στήριξης και Ιατρικής Συνεργασίας
  25. Save the Children

[1] Πρόκειται για απόφαση της οποίας έχει γίνει επίκληση σε κοινωνικό λειτουργό του SolidarityNow χωρίς εντούτοις να του επιδοθεί αντίγραφο. Ακόμα πιο ανησυχητικό, ανηρτημένη επιστολή της Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Εργαζομένων Κ.Ε.Π. ζητάει την αναστολή χορήγησης ΑΜΚΑ από τα ΚΕΠ, κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας https://www.posekep.gr/index.php/members-for?view=topic&catid=3&id=846.

[2] https://www.synigoros.gr/resources/150616-perilipsi.pdf

[3] https://www.opengov.gr/ypes/?p=4683

Κοινή επιστολή 21 οργανώσεων για τα ζητήματα στέγασης αναγνωρισμένων προσφύγων


21 οργανώσεις προχωρήσανε στη συγγραφή της συνημμένης επιστολής προς τους Υπουργούς Μεταναστευτικής Πολιτικής και Οικονομίας, με θέμα την ανάγκη άμεσης αξιοποίησης των κονδυλίων του AMIF ώστε να εξασφαλιστεί η στέγαση και ομαλότερη ένταξη των αναγνωρισμένων προσφύγων.


Προς:

Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, κ. Ιωάννη Μουζάλα

Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, κ. Αλέξη Χαρίτση

 

Κοινοποίηση:

Αντιπρόσωπο της Ύπατης Αρμοστείας στην Ελλάδα κ. Philippe Leclerc

 

ΘΕΜΑ: Ζητήματα στέγασης αναγνωρισμένων προσφύγων

Η αύξηση των ποσοστών χορήγησης προσφυγικού καθεστώτος και επικουρικής προστασίας στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, η οποία είναι φυσικά ιδιαίτερα θετική, επιβάλλει τον άμεσο σχεδιασμό και την εφαρμογή πολιτικών ένταξης των αναγνωρισμένων προσφύγων.[1] Η ένταξη των προσφύγων στην κοινωνία μας είναι νομική υποχρέωση της Πολιτείας, η οποία πρέπει να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα ώστε να διευκολύνει αυτή την εξαιρετικά δύσκολη για τους πρόσφυγες διαδικασία, ενώ οφείλει ταυτόχρονα να αποτελεί και πολιτική προτεραιότητα που, πέραν από τις τυπικές προϋποθέσεις, να παρέχει και ουσιαστικές προϋποθέσεις ένταξης τους πληθυσμού στον κοινωνικό ιστό της χώρας.

Σήμερα καταγράφονται πολλά προβλήματα στο πεδίο της ένταξης. Οι διοικητικές διαδικασίες σε ό,τι αφορά τη χορήγηση ΑΜΚΑ, ΑΦΜ, κάρτας ανεργίας, τραπεζικών λογαριασμών κ.λπ. παραμένουν εξαιρετικά αναποτελεσματικές, ενώ τα προγράμματα εκμάθησης ελληνικής γλώσσας και σύνδεσης με την αγορά εργασίας παραμένουν αποσπασματικά και ανεπαρκή, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται ακόμα περισσότερο η δυνατότητα ένταξης για τον συγκεκριμένο πληθυσμό.

Ως προς την στέγαση, το πρόγραμμα στέγασης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες αφορά μόνο αιτούντες άσυλο (είτε αυτούς που θα μείνουν στην Ελλάδα είτε αυτούς που θα μετεγκατασταθούν σε άλλες χώρες της ΕΕ) και δεν περιελάμβανε, αρχικά, καμία πρόβλεψη για την τύχη των ανθρώπων αυτών από τη στιγμή που θα λαμβάνουν προσφυγικό καθεστώς ή επικουρική προστασία.

Λόγω του  υψηλού αριθμού χορήγησης καθεστώτος σε επωφελούμενους του προγράμματος, το πρόγραμμα της Ύπατης Αρμοστείας δίνει πλέον παράταση στη στέγαση των αναγνωρισμένων προσφύγων για ένα μήνα, με δυνατότητα επέκτασης μέχρι έξι μήνες κατόπιν εξατομικευμένης κρίσης που θα τεκμηριώνει την ευαλωτότητα. Μετά από αυτό το διάστημα, οι άνθρωποι αυτοί θα πρέπει κυριολεκτικά να «πεταχτούν στο δρόμο».

Συγκεκριμένα βάσει των επικαιροποιημένων στοιχείων, 1.014 άτομα που έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα στέγασης της ΥΑ έχουν ήδη λάβει καθεστώς, εκ των οποίων οι περισσότεροι διαμένουν σε προγράμματα που υλοποιούνται από τους συνυπογράφοντες φορείς. Οι άνθρωποι αυτοί θα πρέπει σταδιακά, και πάντως το αργότερο μέχρι το τέλος του έτους, να εγκαταλείψουν τη στέγη που τους έχει παρασχεθεί. Σημειωτέον δε ότι οι οργανώσεις αδυνατούν να καλύψουν τις στεγαστικές ανάγκες με ίδιους πόρους.

Πρόταση:

Ως πρόγραμμα-γέφυρα για αυτόν τον πληθυσμό προτείνουμε να χρησιμοποιηθεί η πρόβλεψη που ήδη υπάρχει στο εθνικό πρόγραμμα του Ταμείου Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης, για παροχή επιδόματος στέγασης, συνδυαζόμενου με ένα πλέγμα υπηρεσιών ένταξης και γλωσσομάθειας, σε νόμιμα διαμένοντες πολίτες τρίτων χωρών (στους οποίους περιλαμβάνονται  και οι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες).[2]

Παρότι το πρόβλημα γίνεται όλο και επιτακτικότερο, η σχετική δράση δεν έχει προκηρυχθεί ακόμα κινδυνεύοντας να αφήσει ένα κενό που οι οργανώσεις θα αδυνατούν να διαχειριστούν με ίδιους πόρους. Ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι η προκήρυξη και υλοποίηση της συγκεκριμένης δράσης αποτελεί προτεραιότητα για την ομαλή ένταξη των ανθρώπων αυτών στην ελληνική κοινωνία και ζητούμε τις άμεσες ενέργειές σας για την επίτευξη βιώσιμης λύσης.

Συνυπογράφοντες φορείς (αλφαβητικά):

  1. Αλληλεγγύη – SolidarityNow
  2. ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων
  3. Άνεμος Ανανέωσης
  4. ΑΝΤΙΓΟΝΗ – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία , την Ειρήνη και τη Μη Βία
  5. Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
  6. Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων
  7. Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών
  8. Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες
  9. Ηλιακτίδα
  10. Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
  11. Κάριτας Ελλάς
  12. Κέντρο Ημέρας ΒΑΒΕΛ
  13. ΜΕΛΙΣΣΑ, Δίκτυο Μεταναστριών στην Ελλάδα
  14. ΜΕΤΑδραση, Δράση για τη Μετανάστευση και την Ανάπτυξη
  15. ΜΚΟ Αίτημα
  16. ΠΕΡΙΧΩΡΗΣΙΣ
  17. Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών Δήμου Αθήνας
  18. Generation 2.0 for Rights, Equality & Diversity
  19. Help Refugees
  20. JRS Greece
  21. PRAKSIS – Προγράμματα Ανάπτυξης, Κοινωνικής Στήριξης και Ιατρικής Συνεργασίας

[1] Ενδεικτικά, βάσει των στατιστικών της Υπηρεσίας, εντός του 2016, 2.467 άτομα έλαβαν προσφυγικό καθεστώς και 245 επικουρική προστασία, ενώ εντός του 2017, 3.791 άτομα έλαβαν προσφυγικό καθεστώς και 305 επικουρική προστασία, https://asylo.gov.gr/wp-content/uploads/2017/07/Greek_Asylum_Service_Statistical_Data_GR.pdf.

[2] Βλ. https://asylo.gov.gr/wp-content/uploads/2016/12/Programme_2014GR65AMNP001_4_4_el.pdf, σελ. 15.