Ήρθαμε από τον πόλεμο και φτάσαμε σε ένα χειρότερο πόλεμο. Η Μόρια ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι της ιστορίας μας. Μόνο φόβος. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα μόνος σου, να κινηθείς, να στηθείς στην ουρά για φαγητό, να πας τουαλέτα, να κάτσεις στη σκηνή σου που μοιράζεσαι με αγνώστους. Φοβάσαι ότι κάποιος θα σου επιτεθεί ανά πάσα στιγμή, ότι θα ξεσπάσει ένα καβγάς, φωτιά, φασαρία. Ζεις μόνιμα με το φόβο. Αρρωσταίνεις δεν γίνεται να μην αρρωστήσεις. Και δεν υπάρχει διέξοδος. Μόρια ή Τουρκία.  Γυναίκα, 28 ετών, Αφγανιστάν.

Με αντίστοιχο τρόπο περιγράφουν την εμπειρία τους από τον εγκλωβισμό τους στα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης (‘hotspots’) των νησιών, πολλοί από τους ανθρώπους που υποστηρίζουμε στις δράσεις μας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Εδώ και τρία χρόνια το Solidarity Now και πολλές άλλες οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών επισημαίνουν πως η Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας όχι μόνο υπονομεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις αρχές της Ευρώπης αλλά και έχει οδηγήσει σε αναποτελεσματικές και επικίνδυνες πολιτικές και πρακτικές με μεγάλο ανθρώπινο κόστος. Σήμερα, περίπου 12.000 άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν σε ανεπαρκείς συνθήκες σε κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης των νησιών, αναγκασμένοι να κοιμούνται σε μη θερμαινόμενες σκηνές ή υπερπλήρη κοντέινερ με περιορισμένη πρόσβαση σε τρεχούμενο νερό και ηλεκτρικό ρεύμα, συχνά εκτεθειμένοι σε συνεχιζόμενη βία, παρενόχληση και εκμετάλλευση.

Με αυτήν την επιστολή καλούμε τους Ευρωπαίους ηγέτες να αναλάβουν άμεσα δράση για να σταματήσει η άδικη και περιττή πολιτική περιορισμού, που εγκλωβίζει τους αιτούντες άσυλο στα ελληνικά νησιά και να καταλήξετε επειγόντως σε συμφωνία για τον επιμερισμό της ευθύνης για την υποδοχή αιτούντων άσυλο σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διαβάστε περισσότερα εδώ

Σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, από τις 31 Μαρτίου 2019, προβλέπεται η έξοδος των αναγνωρισμένων προσφύγων που φιλοξενούνται στο πρόγραμμα ΕΣΤΙΑ για πάνω από 18 μήνες, χωρίς να παρέχεται κάποια λύση για την στέγαση τους. Το SolidarityNow εκφράζει την ανησυχία του καθώς, λόγω της έλλειψης του κατάλληλου ρυθμιστικού πλαισίου, οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να αντιμετωπίσουν σοβαρούς κινδύνους, μεταξύ των οποίων και την αστεγία.

Παροτρύνουμε επομένως την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ελληνική Κυβέρνηση να συνεχίσουν να υποστηρίζουν τους αναγνωρισμένους πρόσφυγες μέσω του προγράμματος ΕΣΤΙΑ, μέχρι να τεθεί σε εφαρμογή εναλλακτικό πρόγραμμα στέγασης και ένταξης. Για να μάθετε περισσότερα, διαβάστε την ανακοίνωση που υιοθέτησε το SolidarityNow, μέλος του Ελληνικού Δικτύου για το Δικαίωμα στη Στέγη και την Κατοικία.

Το SolidarityNow, μία οργάνωση που υλοποιεί πληθώρα δράσεων ένταξης (όπως προγράμματα στέγασης, απασχολησιμότητας, άτυπης εκπαίδευσης, γλωσσομάθειας, ψυχοκοινωνικής υποστήριξης) με ωφελούμενους χιλιάδες αιτούντες άσυλο και δικαιούχους διεθνούς προστασίας σε όλη την Ελλάδα, καλωσορίζει την κατάρτιση της νέας Εθνικής Στρατηγικής για την Ένταξη.

Αναγνωρίζοντας ότι το πνεύμα και η στόχευση της Εθνικής Στρατηγικής βρίσκονται στη σωστή κατεύθυνση, επισημαίνουμε την ανάγκη για περαιτέρω εξειδίκευση των μέτρων πολιτικής, με συγκεκριμενοποίηση του χρονοδιαγράμματος εφαρμογής τους, της στρατηγικής για χρηματοδότηση, αλλά και της διαδικασίας παρακολούθησης και αξιολόγησης των σχεδιαζόμενων πολιτικών.

Κομβικής σημασίας για την επιτυχή υλοποίηση της Εθνικής Στρατηγικής είναι η διασφάλιση της συμμετοχής της τοπικής αυτοδιοίκησης και της τοπικής κοινωνίας, καθώς και ο συντονισμός μεταξύ συναρμόδιων Υπουργείων. Άλλωστε η αντιμετώπιση διαχειριστικών προβλημάτων που άπτονται τόσο της γραφειοκρατίας όσο και της έλλειψης ετοιμότητας και γνώσης από πλευράς της Διοίκησης αποτελεί κλειδί για την ταχύτερη κι αποτελεσματικότερη επίτευξη της ένταξης των πολιτών τρίτων χωρών στην ελληνική κοινωνία.

Τέλος, πιστεύουμε ότι η ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης πολιτικής για την ένταξη προϋποθέτει την ουσιαστική και συστηματική συμβολή της Κοινωνίας των Πολιτών, συμπεριλαμβανομένων προσφυγικών και μεταναστευτικών κοινοτήτων, αλλά και μη-κυβερνητικών οργανώσεων. Οι τελευταίες έχουν αναλάβει σημαντικό κομμάτι της διαχείρισης του προσφυγικού στην Ελλάδα, υλοποιώντας προγράμματα ένταξης, κι έχοντας αποκτήσει σημαντική εμπειρία και διασύνδεση με τον πληθυσμό των μεταναστών και δικαιούχων διεθνούς προστασίας. Για το σκοπό αυτό κρίνουμε ότι είναι απαραίτητο να περιληφθεί στην Εθνική Στρατηγική μηχανισμός διαβούλευσης με την Κοινωνία των Πολιτών τόσο σε στρατηγικό όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο.

Αξιοποιώντας την ευκαιρία της δημόσιας διαβούλευσης, καταθέτουμε σχόλια σε επιμέρους κεφάλαια της Εθνικής Στρατηγικής που σχετίζονται με τη δράση του SolidarityNow. Συγκεκριμένα, έχουμε υποβάλει σχόλια στα μέτρα πολιτικής που αφορούν στην εκπαίδευση, τη στέγαση, την πρόσβαση την αγορά εργασίας, τη νομική συνδρομή και τη συμπερίληψη ευάλωτων ομάδων. Ευελπιστούμε ότι αυτή η ανοιχτή ανταλλαγή απόψεων θα οδηγήσει στη διεξαγωγή ενός τακτικού διαλόγου με το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και άλλους συναρμόδιους φορείς, με στόχο την επίτευξη των εθνικών στόχων για την ένταξη.

Τα σχόλια μας μπορείτε να βρείτε στο δικτυακό τόπο διαβουλεύσεων opengov καθώς και συγκεντρωμένα, στο παρακάτω αρχείο.

Εθνικη Στρατηγικη για την Ενταξη

Ενώ Συνεχίζεται η Ποινικοποίηση της Αλληλεγγύης, 

στο SolidarityNow Ζητάμε μια Φιλόξενη Ευρώπη

 Στην Εκστρατεία #WelcomingEurope κάθε Υπογραφή Μετράει!

Μάθε περισσότερα και Υπόγραψε κι εσύ την Έκκληση εδώ

 από τη Μελίνα Ντάνχαμ,

ασκούμενη στο τμήμα Συνηγορίας του SolidarityNow

Καθώς νέοι πρόσφυγες συνεχίζουν να καταφθάνουν στις ακτές της Ευρώπης, εθελοντές, ντόπιοι και ΜΚΟ έλαβαν την πρωτοβουλία να επέμβουν και να βοηθήσουν εκεί που η δράση των εθνικών αρχών αποδείχτηκε περιορισμένη και ανεπαρκής. Δυστυχώς, οι κυβερνήσεις των κρατών υποδοχής καταδικάζουν αυτές τις πράξεις αλληλεγγύης και καλοσύνης, αντί να τις καλωσορίζουν. Αυτή η στάση δεν ανταποκρίνεται ούτε στις πεποιθήσεις των Ευρωπαίων πολιτών, αλλά ούτε και στις αρχές και στις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Προκειμένου να αντιμετωπίσουν αυτήν την ανησυχητική τάση ποινικοποίησης της αλληλεγγύης, 170 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών ενώθηκαν και σχημάτισαν την πρώτη Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών (ECI) η οποία αφορά στη μετανάστευση. Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία #WelcomingEurope, διεκδικεί την καταπολέμηση των συλλήψεων, της επιβολής οικονομικών κυρώσεων και του εκφοβισμού των εθελοντών ανθρωπιστικής βοήθειας, που εντάσσονται στην ευρύτερη «ομπρέλα» της ποινικοποίησης της αλληλεγγύης.

Οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες είναι δημοκρατικά εργαλεία που ενθαρρύνουν τη συμμετοχή στην πολιτική ζωή της Ευρώπης, επιτρέποντας στους πολίτες της να προτείνουν νομοθετικές αλλαγές στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Προκειμένου να είναι μια εκστρατεία  επιτυχής θα πρέπει να συγκεντρώσει τουλάχιστον 1 εκατομμύριο υπογραφές από τουλάχιστον 7 ευρωπαϊκές χώρες και στη συνέχεια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα υποχρεωθεί να εξετάσει τις προτάσεις της Πρωτοβουλίας και να απαντήσει ανάλογα. Καθώς πρόκειται για μία επίσημη και σωστά συντονισμένη διαδικασία, είναι εγγυημένο ότι οι υπογραφές των πολιτών δε θα «χαθούν» διαδικτυακά ούτε απλά θα «καταχωνιαστούν» σε μία ιστοσελίδα.

Ειδικά για την Ελλάδα, έχει πολύ μεγάλη σημασία να ανακτήσουμε το δικαίωμα ανθρωπιστικής βοήθειας. Μιας και αποτελούμε ένα από τα κράτη υποδοχής στη μεταναστευτική πορεία προς την Ευρώπη, οι ανάγκες για ανθρωπιστική στήριξη είναι τεράστιες. Παρά το γεγονός ότι η διασφάλιση ασφαλών και αξιοπρεπών μεταναστευτικών διαδρομών παρουσιάζεται ως προτεραιότητα των ευρωπαϊκών πολιτικών, αυτό δεν αντικατοπτρίζεται στην τωρινή πραγματικότητα. Όχι μόνο υποβάλλονται οι πρόσφυγες σε σοβαρές αδικίες, αλλά επιπλέον οι ελληνικές αρχές ολοένα και περισσότερο στοχοποιούν αυτούς που προσπαθούν να βοηθήσουν, ισχυριζόμενες ότι ΜΚΟ και εθελοντές παρακωλύουν τη λειτουργία τους και δε συνεργάζονται. Σε κάθε περίπτωση, οι εν λόγω κατηγορίες δεν μπορούν να οδηγούν σε ποινικές διώξεις και συλλήψεις,  και η εκστρατεία #WelcomingEurope διαδραματίζει ένα σημαντικό ρόλο στη διασφάλιση σχέσεων συνεργασίας μεταξύ κρατικών και μη-κρατικών φορέων.

Μέχρι σήμερα, έχουν υπάρξει περίπου 100 υποθέσεις όπου η αλληλεγγύη στοχοποιήθηκε στην Ευρώπη, αλλά δύο πιο πρόσφατες  συγκέντρωσαν μεγαλύτερη προσοχή και δημοσιότητα. Το 2016, τρεις Ισπανοί πυροσβέστες και δύο Δανοί εθελοντές κατηγορήθηκαν για διακίνηση μεταναστών στην Ελλάδα. Πέρασαν δύο χρόνια ώσπου, το Μάιο του 2018, να απαλλαχθούν τελικά από τις κατηγορίες. Τον Αύγουστο του 2018, ο Ιρλανδο-Γερμανός Sean Binder και η Σύρια πρόσφυγας Sara Mardini  -η οποία διέσωσε κολυμπώντας μαζί με την αδερφή μία βάρκα με πρόσφυγες το 2015, στα ανοιχτά της Λέσβου, και έκτοτε ζει με την οικογένειά της στη Γερμανία- συνελήφθησαν αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για κατασκοπεία και παράνομη διακίνηση ανθρώπων. Καθώς τα όρια μεταξύ ανθρωπιστικής παρέμβασης και εγκληματικής δραστηριότητας είναι αρκετά δυσδιάκριτα από νομική και πολιτική σκοπιά, αυτό επιτρέπει στις κυβερνήσεις να ποινικοποιούν την ανθρωπιστική δράση –τόσο στο πλαίσιο της στρατηγικής αποθάρρυνσης της μετανάστευσης, όσο και ως μηχανισμό πυροδότησης και εκμετάλλευσης των εθνικιστικών τάσεων στη χώρα τους. Αυτούς ακριβώς τους χειρισμούς θέλει να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία #WelcomingEurope, προτάσσοντας το αίτημα για ασφάλεια, αλληλεγγύη και δικαιοσύνη.

Η υποτίμηση της ανθρωπιστικής δράσης και παρέμβασης έχει πρακτικές επιπτώσεις στην κατάσταση που επικρατεί στα σημεία υποδοχής προσφύγων, χωρίς τελικά να δρα απωθητικά, όπως θα επιθυμούσαν οι κυβερνώντες. Η απομάκρυνση των εθελοντών δε συνεπάγεται την παύση της προσέλευσης προσφύγων. Αντιθέτως, αυξάνει τις πιθανότητες ανθρώπινων πνιγμών κατά τη διέλευση και μειώνει τις πιθανότητες να υποδεχθούν τους νεοφερμένους εθελοντές και ντόπιοι, οι οποίοι θα τους προσέφεραν φαγητό και στεγνά ρούχα κατά την άφιξή τους στις ακτές.

Ανάλογες πολιτικές και πρακτικές εφαρμόζονται σε όλη την Ευρώπη, ακόμα και σε κράτη που δεν επηρεάζονται άμεσα από τη μετανάστευση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ουγγαρία, όπου υπό την καθοδήγηση του Πρωθυπουργού της, Βίκτορ Ορμπάν, έχει τεθεί σε εφαρμογή μια σειρά νόμων που ποινικοποιεί άτομα και ΜΚΟ που προσφέρουν βοήθεια σε μετανάστες. Αυτή η πολιτική εκφοβισμού έχει χρησιμοποιηθεί επίσης στην Ιταλία και στη Γαλλία, χώρες-κλειδιά της μεταναστευτικής οδού.

Η εκστρατεία #WelcomingEurope είναι σημαντική και χρειάζεται τη συνεισφορά μας. Οι ευρωπαϊκές κοινοβουλευτικές εκλογές θα λάβουν χώρα το Μάιο και θα πρέπει να αδράξουμε τη μεγάλη αυτή ευκαιρία που μας δίνουν για να αναδείξουμε τη συζήτηση για τη μεταναστευτική πολιτική στη σωστή της διάσταση.

Στις 5 Δεκεμβρίου, η Sara και ο Sean αφέθηκαν ελεύθεροι μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσής τους, μετά την καταβολή εγγύησης- γεγονός που μας χαροποιεί μεν, αλλά μας κάνει ταυτόχρονα να αναλογιστούμε ότι δε θα έπρεπε εξαρχής να βρίσκονται σε αυτή τη θέση. Οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες διαδραματίζουν ρόλο-κλειδί στα αιτήματα αλλαγής και εκπροσώπησης της κοινωνίας των πολιτών, και η συγκεκριμένη εκστρατεία έχει μεγάλη συμβολική δύναμη και προοπτικές.

Ως Ευρωπαίοι Πολίτες, είναι σημαντικό να διατηρήσουμε και να ενθαρρύνουμε αυτή την πρωτοβουλία, μιας και κάθε υπογραφή μετράει στο τελικό αποτέλεσμα. Υπόγραψε την Έκκληση εδώ.

Η ελληνική κυβέρνηση και οι εταίροι της στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει επειγόντως να διασφαλίσουν πως όλοι και όλες οι αιτούντες και οι αιτούσες άσυλο που βρίσκονται στα νησιά του Αιγαίου, θα μεταφερθούν σε κατάλληλα διαμορφωμένους χώρους διαμονής στην ηπειρωτική χώρα ή θα μετεγκατασταθούν σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς πλησιάζει ο χειμώνας, σύμφωνα με σημερινή κοινή δήλωση 20 οργανώσεων ανθρώπινων δικαιωμάτων και άλλων οργανώσεων.

Παρά τις πρόσφατες προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης να μεταφέρει τους αιτούντες/ούσες άσυλο από τα νησιά σε καταλληλότερους χώρους διαμονής στην ηπειρωτική χώρα, μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου 2018, πάνω από 12,500 χιλιάδες άνθρωποι διαμένουν ακόμα σε σκηνές και κοντέινερ, ακατάλληλα για τον χειμώνα, σε πέντε χώρους διαμονής προσφύγων, γνωστά και ως hotspots, που επιδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στη Λέσβο, τη Σάμο, την Χίο, την Κω και την Λέρο – δηλαδή περίπου τριπλάσιος αριθμός πάνω από την χωρητικότητά τους. Επιπρόσθετα του σοβαρού υπερπληθυσμού, οι αιτούντες και οι αιτούσες άσυλο εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ανθυγιεινές συνθήκες και φυσική βία, συμπεριλαμβανομένης της έμφυλης βίας.

Η έλλειψη βασικών μέτρων προστασίας, αφήνει τις γυναίκες και τα κορίτσια, καθώς και τις λεσβίες, τους ομοφυλόφιλους, τους αμφιφυλόφιλους και τα τρανς άτομα (ΛΟΑΤΚΙ), ιδιαίτερα ευάλωτα σε σεξουαλικές παρενοχλήσεις και επιθέσεις, και υπό τον φόβο να χρησιμοποιήσουν τις εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων της τουαλέτας και του μπάνιου. Η ιατρική περίθαλψη, η συμβουλευτική τραύματος και η ψυχοκοινωνική υποστήριξη – ή ψυχική υγεία – είναι ανεπαρκής, όπως και η παροχή νομικών συμβουλών και η νομική υποστήριξη στα διάφορα στάδια της διαδικασίας αίτησης ασύλου. Η ψυχική υγεία μεταξύ των αιτούντων/ουσών άσυλο έχει επιδεινωθεί λόγω των σκληρών συνθηκών διαμονής και της συναισθηματικής φόρτισης.

Η ανθρωπιστική κρίση στους χώρους διαμονής προσφύγων είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής της Ελλάδας, που υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, του περιορισμού των αιτούντων/ουσών άσυλο στα νησιά του Αιγαίου, μέχρι να εκδικαστούν τα αιτήματα ασύλου τους ή μέχρι να αποφασιστεί ότι εμπίπτουν σε κάποιες από τις «ευάλωτες» κατηγορίες που αναφέρονται στον ελληνικό νόμο. «Οι ευάλωτοι/ες» αιτούντες/ούσες άσυλο εξαιρούνται από τις διαδικασίες στα σύνορα, και τους επιτρέπεται να μετακινηθούν στην ηπειρωτική χώρα. Οι ελληνικές αρχές επιταχύνουν, κατά περιόδους, τις μεταφορές «ευάλωτων» αιτούντων/ουσών άσυλο στην ηπειρωτική χώρα, αλλά από τα τέλη Νοεμβρίου, περίπου 2,200 άνθρωποι που έχουν αναγνωριστεί ως ότι πληρούν τις προϋποθέσεις για μεταφορά, βρίσκονται ακόμα σε αναμονή, επειδή ο πληθυσμός στους χώρους διαμονής στην ηπειρωτική χώρα έχει επίσης ξεπεράσει την χωρητικότητά τους τους τελευταίους μήνες, εν μέσω της συνεχιζόμενης έλλειψης ενός μηχανισμού επιμερισμού της ευθύνης σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Άλλοι/ες παραμένουν στην αφάνεια, λόγω των μακροχρόνιων και αναποτελεσματικών διαδικασιών για την αξιολόγηση της ευαλωτότητας, και βρίσκονται υπό περιορισμό στις φρικτές συνθήκες στα νησιά.

Η περιοριστική πολιτική σχεδιάστηκε και δικαιολογήθηκε ως ένα μέσο υλοποίησης της συμφωνίας ΕΕ–Τουρκίας του Μαρτίου 2016, που προέβλεπε την επιστροφή στην Τουρκία των αιτούντων/ουσών άσυλο που έφταναν στα ελληνικά νησιά διασχίζοντας την θάλασσα, ώστε τα αιτήματα ασύλου τους να εξεταστούν εκεί. Οι οργανώσεις δήλωσαν ότι η πολιτική αυτή επιβάλλει μια αδικαιολόγητη και περιττή ταλαιπωρία στους αιτούντες/ούσες άσυλο, ενώ περιορίζει αδικαιολόγητα το δικαίωμά εξέτασης των υποθέσεών τους κατά περίπτωση – αντί της κρίσης επί της «παραδεκτότητας».

Η επιτάχυνση των επιστροφών, ένα μέτρο που προβλέπεται από την συμφωνία, δεν θα επέλυε την κρίση στα νησιά. Πολλοί/ες από όσους/ες βρίσκονται παγιδευμένοι/ες στα νησιά προστατεύονται από την επιστροφή τους και δεν θα μπορούσαν να σταλθούν πίσω στην Τουρκία, σε άλλες τρίτες χώρες ή στις χώρες καταγωγής τους, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δίκαιο.
Η Ελλάδα και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να διαμοιραστούν την ευθύνη της παροχής ενός επαρκούς επιπέδου ζωής των αιτούντων/ουσών άσυλο, της εγγύησης της διαβίωσής τους καθώς και της προστασίας της φυσικής και ψυχολογικής τους υγείας, μέσω μιας δίκαιης και αποτελεσματικής διαδικασίας άσυλου. Η πρόσφατη δέσμευση μετακίνησης 6.000 αιτούντων/ουσών άσυλο στην ηπειρωτική χώρα, όπου θα τους παρασχεθεί ένα κατάλληλο επίπεδο ζωής, είναι ένα πρώτο βήμα, αν και δεν είναι αυτό που μπορεί να διασφαλίσει, μακροπρόθεσμα, τη βιωσιμότητα.

Η Ελλάδα, με την υποστήριξη των θεσμών και των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει να τερματίσει την απάνθρωπη περιοριστική πολιτική και να διευκολύνει την μεταφορά των αιτούντων/ουσών άσυλο από τα νησιά του Αιγαίου. Χρειάζεται ειδική μέριμνα στις ανάγκες των παιδιών, των γυναικών που έχουν επιβιώσει από βία, των εγκύων γυναικών και των νέων μητέρων, και των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, μεταξύ άλλων ομάδων.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα έπρεπε να είναι έτοιμες να επανεγκαταστήσουν άμεσα τους αιτούντες/ούσες άσυλο από την Ελλάδα και να διασφαλίσουν την πρόσβασή τους σε κατάλληλες συνθήκες ζωής, όσο εξετάζονται οι αιτήσεις τους για άσυλο. Η πρόσφατη συμφωνία της Πορτογαλίας να μεταφέρει 100 αιτούντες/ούσες άσυλο, και πιθανά έως 1000 μέσα στο 2019, είναι ένα θετικό βήμα που θα έπρεπε να ακολουθήσουν και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έπρεπε να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για την επίτευξη μιας συμφωνίας για ένα πιο λειτουργικό και πιο δίκαιο σύστημα ασύλου μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο θα υποστηρίζει τα κράτη μέλη, μεταξύ των άλλων μέσω ενός υποχρεωτικού μηχανισμού καταμερισμού · της προστασίας των ανθρώπων που βρίσκονται σε ανάγκη · και της διευκόλυνσης της διαδικασίας οικογενειακής επανένωσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές θα έπρεπε να δείξουν γνήσια και ανθρώπινη ηγετική ικανότητα στην αντιμετώπιση των απαράδεκτων συνθηκών για τους ανθρώπους που βρίσκονται παγιδευμένοι στα ελληνικά νησιά. Γυναίκες, άνδρες και παιδιά που αναζητούν προστασία στην Ευρώπη θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με τρόπο που θα βρίσκεται σε συμφωνία με τα δικαιώματά τους, και να μην εξαναγκάζονται να περάσουν έναν ακόμη χειμώνα σε εξαχρειωμένους και επικίνδυνους καταυλισμούς.

Οι Οργανώσεις που υποστηρίζουν την παραπάνω δήλωση:
Διεθνής Αμνηστία
ASB – Arbeiter Samariter Bund
Campfire Innovation 
Caritas Hellas
CEAR – Spanish Commission for Refugees
Διοτίμα – Κέντρο Γυναικείων Ερευνών και Μελετών
Churches Commission for Migrants in Europe
Greek Council for Refugees – Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες
Greek Forum of Refugees
Greek Helsinki Monitor
HumanRights360
Human Rights Watch
Jesuit Refugee Service
Legal Centre Lesvos
Γιατροί του Κόσμου – Ελλάδα
Oxfam
PRAKSIS
Refugee Support Aegean
SolidarityNow
Terre des hommes Hellas

The first SIRIUS policy dialogue workshop Integration of Migrants and Refugees: a contested issue in domestic and EU politics and how to address it was held in Athens on Friday 9 November. The SIRIUS consortium, in collaboration with its partners SolidarityNow and DIKTIO, convened different stakeholders to explore how Europe can approach migration and asylum through integration and not externalization.

Antigone Lyberaki of SolidarityNow and Simone Baglioni of SIRIUS made welcoming speeches, which were followed by a keynote remark from Deborah Carlos-Valencia of Melissa Network. After presenting how Melissa’s programs promote the specific needs of women refugees, she highlighted why migration and integration policies must adopt a gendered approach and address the specific challenges and vulnerabilities women and girls face to ultimately support their empowerment and agency.

The first session featured principal investigators of the SIRIUS Project who provided an overview of the results of the two Work Packages completed thus far (available here and here), which compare various barriers and enablers of labour integration across the SIRIUS Countries (Czech Republic, Denmark, Finland, Greece, Italy, Switzerland, and the United Kingdom). Dr. Konstantinos Konstantakis of NTUA presented macro-economic findings on the relationship between migrants’ skills and the needs of the national labour market and showed that given the uneven economic landscapes, opportunities for labour market integration vary substantially by country.  Dr. Veronica Federico of UNIFI provided a comparative overview of migration and labour integration law in the seven cases, and emphasized that the complexity of legal frameworks, combined with hierarchical classification of migrants contributes to the narrowing access to rights and protection.

The second panel focused specifically on Greece. In her introduction, Dr. Maria Mexi of DIKTIO stressed the timeliness of the discussion given the EU and National elections, where migration remains the central agenda priority across the spectrum. Representatives of PES Women (The Party of European Socialists), the Municipalities of Athens and Thessaloniki, To Potami (a central and socialist-liberal political party in Greece) and DG Home of the European Commission discussed the challenges of integration faced at the national and local levels.  The speakers agreed that when it comes to migration, widespread socio-political polarisation sets limitations to policymaking. Employment was highlighted as conditio sine qua non for integration alongside education, skills and qualification recognition by MP Mavrotas of To Potami. However, the lack of political will in the Greek context threatens the possibility of focusing on integration and instead only promotes a short-term emergency response. The necessary role of the EU to support Greece and the other “first destination” countries was identified as fundamental and Ms. Dimadama of PES women emphasised the need for a better functioning common asylum system. Ms. Psyrra of DG Home stated the Commission’s willingness to promote inclusion through funding tools to better leverage local level capacities and policies. Ms. Lambiri and Mr. Pengas of Athens and Thessaloniki, respectively pressed the fundamental role of municipalities in addressing and implementing integration which has been consistently overlooked and consequently places these local actors in an institutional vacuum. Both shared examples of locally-initiated plans and programs for emergency situations and integration.

The day closed with a panel of best practices of inclusion of migrants, refugees and asylum seekers into the labour market with case studies in Germany, Northern Ireland and Spain. Presented respectively by Dr Monika Gonser, Dr Ulrike Vieten and Federica Rosato, they shared examples from profit-companies, non-profit organisations and the public sector.

With the array of perspectives and positions accounted for, all participants stressed the following key points. The first being the critical need for stronger and supportive education and employability programs. Doing so also requires robust methods for skill assessment and accurate job placement. At the European level, all experts called for additional efforts to better coordinate States’ labour needs and asylum systems. Finally, the main takeaways for the Greek context were that its role as a transit country requires integration policies to be designed accordingly, whilst ensuring that all services and infrastructure be accessible to all citizens.

You can find the workshop’s agenda here

Ενόψει των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων στο Κοινό Ευρωπαϊκό Σύστημα Ασύλου και των σχετικών εξελίξεων σε εθνικό επίπεδο, το SolidarityNow μαζί με άλλες 18 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών ανά την Ευρώπη, καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αδράξει αυτήν την ιστορική ευκαιρία προκειμένου να προωθήσει ένα οργανωμένο και αποτελεσματικό σύστημα ασύλου, το οποίο θα εγγυάται τη δυνατότητα της Ένωσης και των Κρατών-Μελών της να τηρούν τις υποχρεώσεις τους σύμφωνα με το δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Μπορείτε να διαβάσετε τις προτάσεις μας στη συνημμένη επιστολή.

Joint letter regarding CEAS reform