Το «αλληλεγγύη-SolidarityNow» υποστηρίζει με 1,5 εκατ. προγράμματα
για να υποστηριχθούν ομάδες πληθυσμού που πλήττονται από την κρίση

Αθήνα, 5 Οκτωβρίου 2015. Το “αλληλεγγύη-SolidarityNow” συνεκτιμώντας την ανθρωπιστική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη καθώς και τις αυξημένες ανάγκες των προσφυγικών και μεταναστευτικών πληθυσμών που είτε διαβιούν στην Ελλάδα είτε είναι μετακινούμενοι, προχώρησε στην έγκριση δωρεών συνολικού ύψους 1,5 εκατομμυρίου για την υλοποίηση νέων προγραμμάτων. Αιχμή για την τελική επιλογή των προγραμμάτων που θα υλοποιηθούν μέσα στο χρονικό διάστημα Σεπτέμβριος 2015 – Απρίλιος 2016, ήταν η ανάγκη άμεσης στήριξης ευπαθών και ευάλωτων ομάδων που υφίστανται τις σκληρές συνέπειες της κρίσης.

«Είναι ιδιαίτερα κρίσιμο σε τόσο δύσκολες καταστάσεις όπως αυτές που βιώνουν σήμερα κάποιοι συνάνθρωποί μας που βρίσκονται δίπλα μας, να αντιδρούμε από την πλευρά μας με απόλυτη αίσθηση του επείγοντος και της αλληλεγγύης», τονίζει ο γενικός διευθυντής του “αλληλεγγύη–SolidarityNow”, Επαμεινώνδας Φαρμάκης. Και συνεχίζει: «Το SolidarityNow συναισθάνεται την ανάγκη της επείγουσας βοήθειας. Με γνώμονα αυτή επιλέξαμε να στηρίξουμε οργανώσεις και φορείς με αποδεδειγμένη εμπειρία και αποτελεσματικότητα στο έργο τους, σε διεθνές και τοπικό επίπεδο, αλλά και πρωτοβουλίες οργανισμών μικρότερης κλίμακας που επιθυμούν να συμβάλουν στη μεγάλη συνεργατική μας προσπάθεια. Στόχος μας είναι να λειτουργήσουμε υποστηρικτικά και να ανακουφίσουμε άμεσα εκείνους που πλήττονται περισσότερο».

Μετά την ολοκλήρωση εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης τόσο των προτάσεων που υποβλήθηκαν όσο και, των μη κυβερνητικών οργανισμών και των φορέων που μετείχαν στη διαδικασία, στο πλαίσιο δύο ανοιχτών προσκλήσεων (GR03_2015|Μετακινούμενοι πληθυσμοί και GR02_2015|Θεσσαλονίκη), το “αλληλεγγύη-SolidarityNow” προχωρά στην ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων σχετικά με τα έργα και τα προγράμματα που εγκρίθηκαν για να υλοποιηθούν.
Συγκεκριμένα, τα προγράμματα και οι φορείς που θα υποστηριχθούν για το 2015–2016 είναι:

1. ΜΕΤΑδραση| Πρόγραμμα δράσης στην περιοχή της Ειδομένης για την υποστήριξη εθελοντικών ομάδων στην παροχή ειδών πρώτης ανάγκης και σίτισης προσφύγων καθώς και, υποστήριξη λειτουργίας Κινητής Μονάδας για παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και διερμηνείας.
2. Αστική Μη κερδοσκοπική Εταιρία Κοινωνικής Φροντίδας και Ανάπτυξης Τήλου| Επείγον πρόγραμμα ανθρωπιστικής βοήθειας στο νησί της Τήλου για την υποδοχή μετακινούμενων πληθυσμών με διανομή ειδών πρώτης ανάγκης (στρώματα, σκηνές κλπ.), παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και την προσφορά οχημάτων για διευκόλυνση των μετακινήσεων των προσφύγων.
3. Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (GCR)| Πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης στην Αθήνα με την παροχή ολοκληρωμένης υποστήριξης: στέγαση, σίτιση, ψυχοκοινωνική υποστήριξη, εκπαίδευση (σε συνεργασία με: PRAKSIS, Άρσις, Koινότητα Αφγανών Ελλάδας, Dinamo, Humanitarian Bridges, Φάρος).
4. Γιατροί του Κόσμου-Ελλάδας| Πρόγραμμα για την παροχή επείγουσας ανθρωπιστικής βοήθειας για την υποστήριξη μετακινούμενων πληθυσμών σε Χίο, Λέσβο και Τήλο με την παροχή ιατρικής φροντίδας, διανομή ειδών υγιεινής και πρώτης ανάγκης (σε συνεργασία με: ΜΕΤΑδραση, Ελληνική Ομάδα Διάσωσης).
5. PRAKSIS| Ανθρωπιστική υποστήριξη στο Κέντρο Κράτησης Κορίνθου για την παροχή ιατρικής, κοινωνικής και νομικής υποστήριξης σε μετανάστες (σε συνεργασία με: Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Άρσις, SciFY).
6. Δήμος Θεσσαλονίκης| Πρόγραμμα φιλοξενίας, παροχής υποστηρικτικών υπηρεσιών και προσωρινής στέγασης ευπαθών προσφυγικών ομάδων (σε συνεργασία με: PRAKSIS, Άρσις, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες).
7. Σύλλογος Μερίμνης Ανηλίκων| Ανακατασκευή και υποστήριξη λειτουργίας ξενώνα στην Αθήνα για στέγαση προσφύγων (από 18-22 ετών, πρώην ασυνόδευτοι ανήλικοι). Πρόγραμμα κατάρτισης και πιστοποίησης σε διερμηνεία-μετάφραση σε συνεργασία με το Σύλλογο Αποφοίτων Μεταφραστών Ιονίου Πανεπιστημίου.
8. SciFY–Science For You| Πρόγραμμα ανάπτυξης εργαλείων και ανοιχτού λογισμικού για την ορθότερη διαχείριση των κοινωνικών φαρμακείων αλλά και, τη διαχείριση εθελοντών σε μη κυβερνητικούς οργανισμούς στη Θεσσαλονίκη.
9. Κέντρο Ζωής| Πρόγραμμα ψυχολογικής υποστήριξης για άτομα που ζουν με HIV/AIDS στη Θεσσαλονίκη καθώς και παροχή εκπαίδευσης και ενημέρωσης για θέματα υγείας και πρόληψης σε γενικό πληθυσμό.

Το Solidarity Now είναι ένα δίκτυο ανθρώπων και οργανώσεων που ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 2013 με πρωτοβουλία του Open Society Foundations που συνεργάζονται για να βοηθήσουν αυτούς που πλήττονται περισσότερο από την κρίση. Το SolidarityNow υποστηρίζει ομάδες και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα με προγράμματα και λειτουργεί δύο Κέντρα Αλληλεγγύης, σε Αθήνα (με την υποστήριξη των EEA Grants) και Θεσσαλονίκη, όπου μπορούν να απευθύνονται ευπαθείς ομάδες πληθυσμού για να λάβουν δωρεάν υπηρεσίες ιατρικές, νομικές κ.ά.

Η ομάδα του “αλληλεγγύη – SolidarityNow” επισκέφθηκε όλα τα νησιά που πλήττονται από την μεταναστευτική και προσφυγική κρίση τους τελευταίους μήνες. Από τη Λέσβο, την Κω, τη Ρόδο μέχρι την Τήλο, τη Σάμο και τη Λέρο. Λόγω της επείγουσας κατάστασης, ο Γενικός Διευθυντής του “αλληλεγγύη – SolidarityNow”, Επαμεινώνδας Φαρμάκης επισκέφθηκε τη Λέσβο μόλις πριν από μερικές ημέρες, καθώς το συγκεκριμένο νησί αποτελεί το κυριότερο σημείο διέλευσης των προσφύγων από την Τουρκία στην Ελλάδα. Μεταξύ άλλων επισημαίνει: «Αισθανόμαστε περήφανοι για την υποστήριξή μας προς αυτές τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, αλλά ταυτόχρονα νιώθουμε εξαιρετικά απογοητευμένοι αφού εξακολουθούν να μην παρέχονται ασφαλή νομικά περάσματα για τους πρόσφυγες».

Λέσβος, 15 Σεπτεμβρίου 2015. Η κατάσταση παραμένει ιδιαιτέρα αποκαλυπτική στη Λέσβο. Για ακόμα μια φορά, χιλιάδες πρόσφυγες έχουν παγιδευτεί στο νησί. Η εισροή των προσφύγων εξακολουθεί να είναι σημαντική παρά τον καιρό που αρχίζει να χαλάει. Πρόσφυγες φτάνουν καθημερινά στο νησί και προσπαθούν να επιβιώσουν κάτω από δύσκολες συνθήκες. Επιπλέον, λόγω παντελούς ελλείψης κρατικών μεταφορικών μέσων, οι άνθρωποι αναγκάζονται να περπατήσουν περίπου 40 χιλιόμετρα ώστε να φτάσουν στο πλησιέστερο κέντρο για να καταγραφούν από τις αρμόδιες αρχές και να γίνει η ταυτοποίησή τους.

Η ανακούφιση αυτών των ανθρώπων είναι επείγουσα και πρέπει να επιταχυνθεί το συντομότερο. Όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς και οι οργανώσεις αναγνωρίζουν πλέον ότι κέντρα διαμετακόμισης πρέπει να συσταθούν στα νησιά αυτά, αφού αποτελούν την κύρια είσοδο στην χώρα μας -όπως η Λέσβος και η Κως- καθώς και στην περιοχή των συνόρων που αποτελεί το σημείο εξόδου, όπως είναι η Ειδομένη. Στόχος του “αλληλεγγύη-SolidarityNow” είναι η λειτουργία τέτοιων κέντρων σε συνεργασία με φορείς της κοινωνίας των πολιτών καθώς και με την υποστήριξη των Open Society Foundations /Open Society Initiative for Europe.
Αυτή τη στιγμή οι βασικές ανάγκες που πρέπει άμεσα να καλυφθούν στο νησί της Λέσβου είναι η παροχή ειδών πρώτης ανάγκης στους πρόσφυγες καθώς και να εξασφαλιστεί η μετακίνησή τους με μέσα μεταφοράς. Πρόσφυγες που επιχειρούν να ταξιδέψουν από την Τουρκία στην Ελλάδα το χειμώνα με κακοκαιρία, θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή.

Ο βασικός λόγος που η Λέσβος επιλέγεται ως διαδρομή μετανάστευσης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη γεωγραφική της θέση. Τα παράλια της Τουρκίας απέχουν μόνο έξι μίλια από τις ακτές του νησιού, απόσταση που διασχίζεται σχετικά εύκολα. Επιπλέον, τα γειτονικά τουρκικά παράλια που είναι σχεδόν ακατοίκητα, αποτελούν ιδανικό μέρος για τους διακινητές ώστε να συγκεντρώνουν τους πρόσφυγες και να τους προωθούν με φουσκωτές βάρκες.
Παρά το γεγονός ότι κι άλλα ελληνικά νησιά, όπως η Κως και η Χίος, είναι εξίσου κοντά στην Τουρκία, η θάλασσα γύρω από τη Λέσβο είναι σχετικά ήρεμη, καθιστώντας ευκολότερη τη διέλευση. Επιπλέον, σύμφωνα με Σύρους λαθρεμπόρους, οι λιμενικές αρχές της Τουρκίας έχουν περιορίσει σημαντικά την παράνομη διακίνηση ανθρώπων στα νοτιότερα παράλια της Τουρκίας. Αντίθετα, τα μέτρα αυτά δεν έχουν εφαρμοστεί στην περιοχή των τουρκικών ακτών απέναντι από τη Λέσβο. Αυτό έχει ώς αποτέλεσμα να εκτιναχθούν στα ύψη οι αφίξεις προσφύγων με περισσότερους από 50.000 τον προηγούμενο μήνα. Για τους περισσότερους πρόσφυγες, οι οποίοι προέρχονται από τη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν αλλά και αλλού, η Λέσβος είναι ένας απλός ενδιάμεσος σταθμός στο δρόμο τους προς την ηπειρωτική Ελλάδα και την Ευρώπη. Η ακριτική θέση του νησιού και οι καιρικές συνθήκες συχνά κρατούν τη Λέσβο απομονωμένη, κάτι που εμποδίζει το ταξίδι των προσφύγων. Νωρίτερα αυτό το μήνα, η αύξηση των αφίξεων και η αργή διαδικασία καταγραφής τους οδήγησαν στην παρουσία πάνω από 20.000 μεταναστών στο νησί. Κάτι που ισοδυναμεί σχεδόν με το ¼ του ντόπιου πληθυσμού. Οι πρόσφυγες διαμαρτυρήθηκαν για την έλλειψη υπηρεσιών και συχνά ακολούθησαν συγκρούσεις με την αστυνομία.

Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι με πρόσφυγες που μιλούσαν διαφορετικές γλώσσες, κρατούσαν μεγάλα σακίδια και φόρτιζαν τα κινητά τους τηλέφωνα δίνοντας συχνά ένα εξωφρενικό ποσό σε αυτοσχέδιους σταθμούς φόρτισης σε καφετέριες του νησιού. Μεγάλες ουρές σχηματίζονταν έξω από ταξιδιωτικά πρακτορεία και εκδοτήρια εισιτηρίων. Οι περισσότεροι ντόπιοι είναι υποστηρικτικοί και βοηθούν τους πρόσφυγες, όπως και πολλοί εθελοντές.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστήριξε σχέδια μετεγκατάστασης 120.000 προσφύγων σε όλα τα κράτη μέλη για να μετριάσει την πίεση στην Ελλάδα (50.400), στην Ουγγαρία (54.000) και στην Ιταλία (15.600). Σε υπουργικό επίπεδο, η διαφωνία παραμένει εξαιτίας των αντιρρήσεων της Δανίας, της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Σλοβακίας, της Λιθουανίας, της Εσθονίας, καθώς και της διφορούμενης θέσης που κρατά η Πολωνία.
Η πρόταση για την υποχρεωτική μετεγκατάσταση βασίζεται στην ικανότητα κάθε χώρας με βάση το ΑΕΠ (40%), τον αριθμό των αιτήσεων ασύλου κατά το παρελθόν (40%), και το ποσοστό ανεργίας (10%). Οι χώρες που συμμετέχουν θα λάβουν επιδότηση ύψους €6.000 ανά άτομο που θα μεταφερθεί, συμπεριλαμβανομένου ενός προ-χρηματοδοτούμενου ποσοστού 50% το οποίο θα επιτρέψει στις εθνικές αρχές να δράσουν γρηγορότερα.

Η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των πολιτών πρέπει να δυναμώσει. Οι πρόσφυγες, δυστυχώς μέχρι σήμερα, δεν αντιμετωπίζονται ως ανθρώπινα όντα -οικογένειες και παιδιά χάνουν τη ζωή τους στη θάλασσα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Αυτή δεν είναι σίγουρα μια ανοιχτή Ευρώπη. Η Ευρώπη πλέον χωρίζεται όχι μόνο με βάση τα σύνορά της αλλά και με βάση τα ιδανικά της απέναντι στην ανθρώπινη μεταχείριση των πληθυσμών. Δεν είναι παράνομο για κάποιον να διασχίσει τα σύνορα και να ζητήσει άσυλο!
Αλλά τι πρέπει να γίνει για να αλλάξει αυτή η κατάσταση;
Πρέπει να βελτιωθούν οι συνθήκες υποδοχής στη νότια Μεσόγειο, ειδικά στην Ελλάδα. Αυτό θα απαιτήσει περισσότερη έρευνα και αποστολές διάσωσης. Πρέπει να υποστηριχτούν οικονομικά και τεχνικά χώρες που επλήγησαν από τη μεταναστευτική κρίση και να τεθεί σε λειτουργία ένας συντονισμένος μηχανισμός ταχείας αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης για τις αυξανόμενες ροές των προσφύγων.

Πρέπει επίσης να διασφαλιστεί η νόμιμη διέλευση προς και μέσω της Ευρώπης για τους πρόσφυγες. Αυτό σημαίνει να επεκτείνουμε τη χρήση όλων των δυνατών μέσων για την ασφαλή είσοδο στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της επανεγκατάστασης αλλά και να ενεργοποιήσουμε μηχανισμούς όπως είναι η οικογενειακή επανένωση αλλά και η έκδοση αδειών εισόδου για ανθρωπιστικούς λόγους. Η ΕΕ θα πρέπει επίσης να διευκολύνει τους πρόσφυγες να μετακινηθούν με ασφάλεια από χώρες που συνορεύουν με άλλα κράτη μέλη καθώς και να αναμόρφωσει ή, ιδανικά, να προβεί στην αντικατάσταση της συνθήκης του Δουβλίνου. Η ένταξη στα σχέδια της ΕΕ της δυνατότητας μετακίνησης των προσφυγικών πληθυσμών με αεροπλάνα και τρένα εντός των ευρωπαϊκών κρατών, θα αποτελούσε μία σωτήρια λύση. Τέλος, η ΕΕ χρειάζεται μια ολοκληρωμένη, κοινή πολιτική ασύλου που να παρέχει τις βασικές προδιαγραφές προστασίας.

Τελευταίο και πιο σημαντικό, η ΕΕ θα πρέπει να αντιληφθεί και να αντιμετωπίσει τους λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι τρέπονται σε φυγή προς την Ευρώπη. Δουλεύοντας μαζί με άλλους δωρητές, η ΕΕ και τα κράτη μέλη πρέπει να αυξήσουν σημαντικά τη στήριξη προς τις χώρες εκτός Ευρώπης που φιλοξενούν το μεγαλύτερο μέρος των προσφύγων. Θα πρέπει επίσης να δεσμευτούν, ανανεώνοντας τις διπλωματικές και πολιτικές τους δυνάμεις για την επίλυση των συγκρούσεων και το τέλος των διώξεων.

Αυτή είναι και η τελευταία ευκαιρία για τα κράτη μέλη της ΕΕ να επιδείξουν αλληλεγγύη. Διαφορετικά η ΕΕ, που ήδη δέχεται ασφυκτικές πιέσεις από τη Ρωσία με την Ουκρανία να βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, θα τελεί υπό διάλυση.

Στις 17 Σεπτεμβρίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε για να στηρίξει τα μέτρα που προτείνονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αφορούσαν στη μετεγκατάσταση 120.000 αιτούντων άσυλο από την Ιταλία, την Ελλάδα και την Ουγγαρία. Αυτό δίνει το πράσινο φως για να τεθεί η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πάλι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στις 22 Σεπτεμβρίου από τους υπουργούς εσωτερικών υποθέσεων. Αυτή είναι μια κρίσιμη χρονική συγκυρία για την Ευρώπη και τη διεθνή κοινότητα τη στιγμή που η Ουγγαρία χρησιμοποιεί κανόνια νερού και δακρυγόνα για να αποκρούσει τις οικογένειες προσφύγων που προσπαθούν να εισέλθουν στη χώρα. Η Σερβία (που δεν είναι μέλος της ΕΕ ακόμη) και η Κροατία (που πρόσφατα έγινε κράτος μέλος της ΕΕ) διαβεβαιώνουν ότι θα παρέχουν την καλύτερη δυνατή φιλοξενία στους πρόσφυγες.

Η κρίση της Συρίας είναι μία από τις πολλές εκφράσεις ενός ριζικά μεταβαλλόμενου τοπίου στον τομέα της διεθνούς μετανάστευσης και του ασύλου που η ΕΕ πρέπει να αντιμετωπίσει με τόλμη. Η προηγούμενη στεγανή διάκριση μεταξύ των προσφύγων και των οικονομικών μεταναστών έχει πλέον καταρριφθεί.

Πρέπει να προβλέψουμε ένα ευρύτερο φάσμα κατηγοριών: πρόσφυγες σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης (άτομα που διώκονται στη χώρα καταγωγής τους), αιτούντες άσυλο (άτομα που χρήζουν διεθνούς προστασίας), όπως αυτοί που εγκαταλείπουν τις χώρες όπου υπάρχει εμφύλιος πόλεμος ή παρατεταμένη βία (π.χ. Ιράκ, Συρία, Αφγανιστάν και Σομαλία, αλλά και Ερυθραία), περιβαλλοντικοί μεταναστές (οι άνθρωποι που έχασαν τα μέσα για να ζήσουν, λόγω της υποβάθμισης του περιβάλλοντος), μετανάστες εξαιτίας της φτώχειας (άνθρωποι που φεύγουν από συνθήκες απόλυτης φτώχειας και ανέχειας – ακόμα κι αν αυτοί είναι απίθανο να θεωρηθούν διεθνείς μετανάστες, δεδομένου ότι δεν έχουν καν τους αναγκαίους πόρους για τη μετακίνησή τους), και οι ευκαιριακοί μετανάστες (όσοι δηλαδή αναζητούν καλύτερες προοπτικές εργασίας/ εισοδήματος/ ζωής για τους ίδιους και τις οικογένειές τους).

Οι λαθρέμποροι δεν είναι μια πρωταρχική αιτία της μετακίνησης του πληθυσμού – είναι απλά ένας ενδιάμεσος παράγοντας. Οι μετανάστες και οι αιτούντες άσυλο αντιλαμβάνονται τις  πολιτικές ως εμπόδια που δεν μπορούν να ξεπεραστούν και έτσι οι λαθρέμποροι κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να ξεπεραστούν τα εμπόδια αυτά, λαμβάνοντας σημαντικά χρηματικά ποσά. Η επιχείρηση λαθρεμπορίας δεν μπορεί να νικηθεί με στρατιωτικά μέτρα. Απαιτείται διεθνή συνεργασία, ανταλλαγή πληροφοριών και στοιχείων.

Την ίδια στιγμή, το πιο αποτελεσματικό μέσο για να σπάσει ο κύκλος της λαθρεμπορίας είναι η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών που λαμβάνουν υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά των διαφόρων μεταναστών και των προσφυγικών πληθυσμών. Έτσι, ενώ το σχέδιο του ΟΗΕ για τη διεθνή μετεγκατάσταση των προσφύγων είναι απαραίτητο για τους ανθρώπους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο και την παρατεταμένη βία, αντίστοιχα συστήματα ενδο-περιφερειακών μετανάστευσεων είναι κατάλληλα για τους περιβαλλοντικούς μετανάστες που προσπαθούν να ξαναστήσουν τα νοικοκυριά τους, να εξασφαλίσουν τα προς το ζην με θέσεις εργασίας σε γειτονικές περιοχές με παρόμοιες γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες που δεν θα διαταράσσουν ριζικά τη ζωή τους.

Απαιτούνται επίσης καινοτόμα προγράμματα προσαρμοσμένα στις συγκεκριμένες ομάδες οικονομικών μεταναστών (είτε επειδή τα κίνητρά τους ήταν ευκαιριακά ή λόγω φτώχειας) που θα πληρούν μακροπορόθεσμα τη δημογραφική παρακμή της Ευρώπης και τη δημογραφική ανάπτυξη της Ασίας και της Αφρικής.

Τέτοια σχέδια θα πρέπει με τόλμη να αναγνωρίσουμε ότι, ακόμη και αν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες σταφούν προς την οικονομία της γνώσης, θα χρειαστούν επίσης μέσης και χαμηλής εξειδίκευσης εργαζομένους. Η γήρανση των ευρωπαϊκών κοινωνιών αφήνει σημαντικά κενά σε πολλούς τομείς όπως η παροχή υπηρεσιών φροντίδας, η γεωργία και οι μεσαιών δεξιότητων υπηρεσίες (μεταφορές, τουρισμός, catering), που μπορεί να καλυφθεί από μετανάστες με ένα διπλό πλεονέκτημα και για τους δύο τύπους οικονομιών και κοινωνιών.

Μπορείτε να διαβάσετε τα άρθρο της Άννας Τριανταφυλλίδου στα αγγλικά πατήστε εδώ.
*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο https://times.eui.eu/ του European University Institute.

Ακόμα κι αν τα παιδιά σας δεν έχουν δει καμία από τις φωτογραφίες των προσφύγων που μονοπωλούν τις ειδήσεις τον τελευταίο καιρό, μπορεί ωστόσο να έχουν ακούσει κάτι για την κρίση. Σε όλο τον κόσμο, στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική και τις ΗΠΑ, οι άνθρωποι που έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους είτε με τη βία είτε από απελπισία, προσπαθούν να βρουν ένα νέο μέρος για να εγκατασταθούν. Το ταξίδι είναι επικίνδυνο και χιλιάδες είναι εκείνοι που έχασαν τη ζωή τους την προσπάθεια αυτή.
Υπάρχουν συγκεκριμένες αιτίες που προκάλεσαν την τρέχουσα κρίση, αλλά πώς θα βοηθήσετε τα παιδιά σας να αντιληφθούν πραγματικά αυτά τα γεγονότα; Και πώς θα τα βοηθήσετε να συναισθανθούν την κατάσταση των προσφύγων; Εδώ θα βρείτε μερικές συμβουλές από τον Bill Frelick, διευθυντή του προγράμματος για τους πρόσφυγες της Human Rights Watch.
Σε παιδιά νηπιακής ηλικίας, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να ενισχυθεί το αίσθημα ασφάλειας, λέει ο Frelick. Η ιδέα ότι άλλα παιδιά μπορούν να χάνουν τα σπίτια τους ενδέχεται να τα διαταράξει σημαντικά. Ο Frelick υποστηρίζει όμως ότι οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να κατανοήσουν κάπως το βίωμα των προσφύγων συνδέοντάς το με οικείες δραστηριότητες, όπως η κατασκήνωση, ή κάνοντας ερωτήσεις όπως: «Τι θα συνέβαινε αν δεν είχαμε άλλη επιλογή; Πώς θα ήταν αν έπρεπε να κατασκηνώνουμε όλη την ώρα;».
Παιδιά που βρίσκονται σε σχολική ηλικία είναι σε θέση να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται και να διαχειρίζονται λίγο περισσότερο την απώλεια παιδιών που είναι πρόσφυγες, υποστηρίζει ο Frelick. Γνωρίζουν πώς είναι να χάνεις κάτι και γι’ αυτό μπορούν πιο εύκολα να ταυτιστούν με τις ζωές αυτών των παιδιών. Σε πολλές μάλιστα θρησκευτικές παραδόσεις καθώς και προσωπικές οικογενειακές ιστορίες υπάρχουν ιστορίες ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Ο Frelick προτείνει να σκεφτόμαστε αυτές τις ιστορίες γιατί μπορούν να κάνουν τους πρόσφυγες να φαντάζουν λιγότερο ως μία ξένη και μακρινή εικόνα και, να βοηθήσουν τα παιδιά να φανταστούν τον εαυτό τους «στα παπούτσια τους». Οι γονείς μπορούν να ενθαρρύνουν την ενσυναίσθηση με ερωτήσεις όπως: «Πώς θα αισθανόσουν αν δεν είχες τα δικά σου πράγματα; Πώς θα σου φαινόταν αν έπρεπε να αφήσεις όλους τους ανθρώπους που γνωρίζεις;».
Οι μαθητές γυμνασίου μπορεί να θελήσουν να αναλάβουν δράση. Και σύμφωνα με τον Frelick, τα παιδιά στην Αμερική έχουν μεγάλες ευκαιρίες να εμπλακούν, χάρη σε ένα «ισχυρό πρόγραμμα επανεγκατάστασης προσφύγων» στις ΗΠΑ, είτε μέσω διεθνών προγραμμάτων όπως αυτά των: International Rescue Committee, Hebrew Immigrant Aid Society, Conference of Catholic Bishops Migration and Refugee Services, ή Lutheran Immigration and Refugee Services. Οι οικογένειες μπορούν να συναναστραφούν με τους πρόσφυγες και να συμμετέχουν μαζί τους σε απλές δραστηριότητες όπως να συναντήσουν τους προσφύγες στο αεροδρόμιο ή να τους προσφέρουν κάποια είδη πρώτης ανάγκης, ή με πιο ουσιαστικές δεσμεύσεις, όπως να τους υποστηρίζουν κατά τη διάρκεια που μαθαίνουν αγγλικά, αναζητούν θέσεις εργασίας, ή να πηγαίνουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους ξεκινώντας με ερωτήσεις όπως: «Αν έπρεπε να φύγεις από το σπίτι σου για μια νέα χώρα, τι θα ήθελες να κάνει κάποιος για εσένα;».
Και για κάθε ηλικία, ίσως το πιο σημαντικό πράγμα που μια οικογένεια ή ένα παιδί μπορεί να κάνει είναι να αναπτύξει φιλίες με παιδιά προσφύγων. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθουν και οι δύο αλλά και, να δώσουν κάτι από τον εαυτό τους.

Πηγή: Human Rights Watch
Για να διαβάσετε το άρθρο στα αγγλικά πατήστε εδώ.

Με αφορμή την πρόσφατη συνάντηση των υπουργών της ΕΕ για να συζητήσουν τα μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης του μεταναστευτικού ζητήματος στην Ευρώπη, η Άννα Τριανταφυλλίδου, μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του SolidarityNow και Καθηγήτρια στο European University Institure γράφει σχετικά με τα βασικά μέτρα που απαιτούνται για τη διαχείριση της κρίσης.
Υποστηρίζει ότι οι κυβερνήσεις της ΕΕ πρέπει να διευρύνουν το ενδιαφέρον τους πέρα ​​από τη Μεσόγειο, να αναγνωρίσουν τα ανάμεικτα κίνητρα που εντείνουν τη μετανάστευση, να αναγνωρίσουν τις τοπικές πραγματικότητες στο εσωτερικό των χωρών, και να κατανοήσουν καλύτερα την ακμάζουσα επιχείρηση λαθρεμπορίας που διευκολύνει τις μεταναστευτικές οδούς.

To σύνολο της Ευρώπης ευαισθητοποιήθηκε από την εικόνα του τρίχρονου Alan Kurdi που πνίγηκε μαζί με τον πεντάχρονο αδελφό του και τη μητέρα του, ενώ προσπαθούσαν να περάσουν από την Αλικαρνασσό της Τουρκίας στο νησί της Κω την 1η Σεπτεμβρίου. Ήταν λες και ο Alan αφύπνισε ξαφνικά τις κυβερνήσεις και τους διεθνείς οργανισμούς, ακόμη και αν η κρίση των προσφύγων της Συρίας εξελίσσεται για περισσότερα από τρία χρόνια. Πράγματι, πριν οι ελληνικές αρχές βρεθούν σε κατάσταση απόγνωσης εξαιτίας της άφιξης πάνω από 150.000 προσφύγων κατά τους πρώτους εφτά μήνες του 2015, ήταν η Ιταλία που με την επιχείρηση Mare Nostrum έφερνε το κύριο βάρος των αφίξεων τόσο από την Υποσαχάρια Αφρική όσο και από τη Μέση Ανατολή.

Ήταν μάλλον ένας “προαναγγελθέν θανάτος” πριν οι Σύροι πρόσφυγες οδηγηθούν έξω από την περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπου είχαν βρει προσωρινό καταφύγιο, σε γειτονικές χώρες (Τουρκία, Λίβανο και Ιορδανία), με την ελπίδα ότι σύντομα θα επέστρεφαν στο σπίτι τους. Καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται και τίποτα δεν έχει μείνει παρά μόνο η καταστροφή, οι οικογένειες συγκεντρώνουν τα υπαρχοντά τους, και με τη βοήθεια των συγγενών που ήδη ζουν στην Ευρώπη ή τη Βόρεια Αμερική, προσπαθούν να προχωρήσουν σε χώρες ασφαλείς και ευημερούσες όπου εκεί ελπίζουν να καταφέρουν να οικοδομήσουν ένα μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους.

Αυτή είναι μια κρίσιμη στιγμή για την Ευρώπη και τη διεθνή κοινότητα: τόσο γιατί η επείγουσα κατάσταση έχει κλιμακωθεί όσο κι επειδή οι ευρωπαίοι πολίτες έχουν κινητοποιηθεί σε μια τρομακτική έκφραση αλληλεγγύης και συμπόνιας. Όπως πρόσφατα το έθεσε μια γυναίκα από το Μόναχο σε συνέντευξή της στην τηλεόραση: «Έχουμε τόσα πολλά. Μπορούμε να μοιραστούμε κάποια από αυτά με αυτούς τους ανθρώπους». Την ίδια στιγμή, οι τοπικές αρχές και οι δημοσιογράφοι προειδοποιούν ότι οι πολίτες διακρίνουν τους προσφύγες που είναι ευπρόσδεκτοι και θεωρούνται άξιοι βοήθειας από τους οικονομικούς μετανάστες που αναζητούν καλύτερες προοπτικές ζωής οι οποίοι θα πρέπει να αποθαρρύνονται να φτάνουν χωρίς χαρτιά και να επαναπροωθούνται το ταχύτερο δυνατό στις χώρες τους.

Η κρίση στη Συρία είναι μία από τις πολλές εκφράσεις ενός ριζικά μεταβαλλόμενου τοπίου στον τομέα της διεθνούς μετανάστευσης και του ασύλου. Υπάρχουν εποχιακές αλλαγές που λαμβάνουν χώρα, μερικές από τις οποίες έγιναν αντιληπτές από τους πολιτικούς και τους φορείς χάραξης πολιτικής και άλλες που σιγά-σιγά αναδύονται μπρος στα μάτια των ερευνητών και των εμπειρογνωμόνων που βρίσκονται στο πεδίο. Αξίζει επομένως να συνοψίσουμε αυτές τις αλλαγές και την πρόταση νέων ενεργειών πολιτικής που η ΕΕ πρέπει να εξετάσει σε αυτό το νέο γεωπολιτικό και κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο τα άρθρο της κ. Άννας Τριανταφυλλίδου εδώ.

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο blog EUROPP του London School of Economics

Μετά την ολοκλήρωση  αξιολόγησης των προτάσεων που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της ανοιχτής πρόσκλησης GR02_2015 (Θεσσαλονίκη), το SolidarityNow κατέληξε στην έγκριση των  έργων που θα υποστηριχθούν. Για να πληροφορηθείτε τη σειρά κατάταξης, καθώς και τη βαθμολογία των  έργων που επιλέχθηκαν πατήστε εδώ.

Το SolidarityNow επιθυμεί να ευχαριστήσει όλους τους οργανισμούς που υπέβαλαν αίτηση για τις ιδέες τους.

Μετά την ολοκλήρωση αξιολόγησης των προτάσεων που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της ανοιχτής πρόσκλησης GR03_2015 (Μετακινούμενοι πληθυσμοί), το SolidarityNow ανακοινώνει τα τελικά αποτελέσματα σχετικά με τα  έργα που εγκρίθηκαν για να υποστηριχθούν. Για να πληροφορηθείτε τη σειρά κατάταξης, καθώς και τη βαθμολογία των  έργων που επιλέχθηκαν πατήστε εδώ.

Το SolidarityNow επιθυμεί να ευχαριστήσει όλους τους φορείς που συμμετείχαν στη διαδικασία με την υποβολή των προτάσεών τους  και για την επιθυμία τους να συμβάλουν στις προσπάθειες της κοινωνίας των πολιτών για την αντιμετώπιση των προκλήσεων του μεταναστευτικού και προσφυγικού ζητήματος στην Ελλάδα.

Στο πλαίσιο των συνοδευτικών υπηρεσιών που παρέχονται στους εξυπηρετούμενους του Κέντρου Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης, από 20/4 μέχρι 20/5 θα μπορούν οι ωφελούμενοι να υποβάλουν τις αιτήσεις τους για τις παροχές αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης.

Οι παροχές αφορούν:

α. Δωρεάν επανασύνδεση κομμένων ηλεκτρικών παροχών κύριας κατοικίας και παροχή δωρεάν ποσότητας ρεύματος
β. Επίδομα ενοικίου για νέες μισθώσεις ή ανανεώσεις παλιών, 70 € το μήνα για το μεμονωμένο άτομο και 30 € ανά μήνα για κάθε επιπλέον άτομο της οικογένεια  μέχρι του ποσού των 220 € μηνιαίως
γ. Επιδότηση σίτισης: δίδεται υπό μορφή ηλεκτρονικής κάρτας για την προμήθεια τροφίμων από καταστήματα, συνολικής αξίας 70 €/μήνα για το μεμονωμένο άτομο και 30 € ανά μήνα για κάθε επιπλέον άτομο της οικογένειας μέχρι του ποσού των 220 ε μηνιαίως

ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ: Είναι όσοι πληρούν τα παρακάτω εισοδηματικά κριτήρια:

Οι ενδιαφερόμενοι θα εξυπηρετηθούν καθημερινά από τις 10:00-13:00 (κατόπιν ραντεβού 2310501040) και θα πρέπει να έχουν μαζί τους τα παρακάτω δικαιολογητικά

·         Κωδικούς εισόδου στο σύστημα TAXIS
·         ΑΜΚΑ από όλα τα μέλη της οικογένειας και συγκατοίκους
·         Ταυτότητα του δικαιούχου ή οποιαδήποτε άλλο αντίστοιχο έγγραφο
·         Κάρτα ανεργίας αν υπάρχει
·         Αριθμός παροχής ηλεκτρικού ρεύματος
·         Εισοδήματα τρίτων που συγκατοικούν με τον δικαιούχο και τα αντίστοιχα εκκαθαριστικά

Βασική προϋπόθεση είναι να έχει γίνει φορολογική δήλωση την περσινή χρονιά (εκκαθαριστικό 2014, χρήση 2013).

Οι δράσεις του κέντρου είναι ανοιχτές σε όλους τους δικαιούχους.

Στο πλαίσιο των συνοδευτικών υπηρεσιών που παρέχονται στο Κέντρο Αλληλεγγύης στη Θεσσαλονίκη και σε συνεργασία με τις ΜΚΟ PRAKSIS και ARSIS, οργανώνουμε κάθε Παρασκευή 15:00-17:00 σειρά δραστηριοτήτων που αφορούν το παιδί και τη μητέρα.
Οι ομάδες αφορούν παιδιά 3-6 χρονών ενσωματώνοντας το παιχνίδι ως μέσω προσωπικής και κοινωνικής ανάπτυξης, παιδιά 7-12 χρονών οργανώνοντας θεματικές που αφορούν τις πρώτες βοήθειες, τη στοματική υγιεινή, τη διατροφή, τη διαφορετικότητα, αλλά και ομάδες για τις μητέρες των παιδιών που συμμετέχουν, συζητώντας προβλήματα που αφορούν την οικογένεια και παρέχοντας πληροφορίες που αφορούν τη μητέρα (επιδόματα, βοήθεια εύρεσης παιδικών σταθμών, προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά στο σχολείο κλπ).
Οι δραστηριότητες είναι ανοιχτές σε όλα τα παιδιά και τις μητέρες.

Ο κύκλος των δραστηριοτήτων ολοκληρώνετε μέσα Μαΐου.

Για να διαβάσετε το άρθρο πατήστε εδώ.